Èêîñýäðî-äîäåêàýäðè÷åñêàÿ ñòðóêòóðà Çåìëè. |
Äîìåíåê-è-Ìîíòàíåð. Äâîðåö êàòàëîíñêîé ìóçûêè |
 êîíöå XIX âåêà çà ïðåäåëàìè äóøèâøèõ Áàðñåëîíó ãîðîäñêèõ ñòåí, âîçíèê ðàéîí Ýøàìïëå. Ïðàâèòåëüñòâî óáåäèëî êîðîëåâó Èçàáåëëó II ñíåñòè ãîðîäñêèå ñòåíû è ïðèíÿòü ïëàí óðáàíèçàöèè ãîðîäà èíæåíåðà Èäåëüôîíñà Ñåðäà.  Áàðñåëîíå âîçíèê óíèêàëüíûé ðàéîí ñ áîãàòåéøèì, íå èìåþùèì ñåáå ðàâíûõ, ïëàñòè÷åñêèì íàñëåäèåì, ñ ïðÿìûìè ïåðïåíäèêóëÿðíûìè óëèöàìè è íåáîëüøèìè ñêâåðàìè âíóòðè êàæäîãî æèëîãî êâàðòàëà.
 íà÷àëå XX âåêà ìîëîäûå êàòàëîíñêèå àðõèòåêòîðû Æîçåï Ïó÷-è-Êàäàôàë÷, Ëóèñ Äîìåíåê-è-Ìîíòàíåð, Àíòîíèî Ãàóäè ñâîèìè ðàáîòàìè íà÷èíàþò ñâîåîáðàçíûé ïðîòåñò ïðîòèâ áåçëèêîé çàñòðîéêè Ýøàìïëå.
Ëóèñ Äîìåíåê-è-Ìîíòàíåð (21 äåêàáðÿ 1850 - 27 äåêàáðÿ, 1923)
Âûäàþùèéñÿ êàòàëîíñêèé àðõèòåêòîð, îñíîâàòåëü êàòàëîíñêîãî ìîäåðíà, òàëàíòëèâûé èíæåíåð, âëèÿòåëüíûé ïîëèòèê ðîäèëñÿ â Áàðñåëîíå. Îí áûë çàðåãèñòðèðîâàí â êà÷åñòâå àðõèòåêòîðà â Áàðñåëîíå â 1873 ãîäó. Îí òàêæå ïðåáûâàë 45 ëåò íà ïîñòó ïðîôåññîðà è äèðåêòîðà Escola d'Arquitectura (àðõèòåêòóðíàÿ øêîëà Áàðñåëîíû), íàïèñàë ìíîãî ðàáîò ïî àðõèòåêòóðå, òåõíè÷åñêèõ êíèã è ñòàòåé â ãàçåòàõ è æóðíàëàõ.
Äîìåíåê-è-Ìîíòàíåð ñûãðàë âàæíóþ ðîëü â ðàçâèòèè ìîäåðíà â àðõèòåêòóðå Êàòàëîíèè. Ýòîò ñòèëü ñòàë âñåìèðíî èçâåñòíûì, â îñíîâíîì çà ñ÷åò ðàáîò Àíòîíèî Ãàóäè.
Åãî çäàíèÿ - ñìåñü ìåæäó ðàöèîíàëèçìîì è ñêàçî÷íûìè óêðàøåíèÿìè àðàáñêîé àðõèòåêòóðû, ãäå ïðèìåíÿëèñü î÷åíü ïðîäâèíóòûå ðåøåíèÿ, øèðîêî èñïîëüçîâàëàñü ìîçàèêà, êåðàìèêà è âèòðàæè.
Äîìåíåê-è-Ìîíòàíåð òàêæå èãðàë çàìåòíóþ ðîëü â äâèæåíèè çà àâòîíîìèþ Êàòàëîíèè. Îí îòêàçàëñÿ îò ïîëèòèêè â 1904 ãîäó, ÷òîáû ïîëíîñòüþ ïîñâÿòèòü ñåáÿ àðõåîëîãè÷åñêèì è àðõèòåêòóðíûì èññëåäîâàíèé. Îí óìåð â Áàðñåëîíå â 1923 ãîäó.
Åãî ñàìûå èçâåñòíûå çäàíèÿ áîëüíèöû è Äâîðöà êàòàëîíñêîé ìóçûêè â Áàðñåëîíåÿâëÿþòñÿ îáúåêòàìè Âñåìèðíîãî íàñëåäèÿ ÞÍÅÑÊÎ.
Äâîðåö êàòàëîíñêîé ìóçûêè áûë ïîñòðîåí ìåæäó 1905 è 1908 äëÿ êàòàëîíñêîãî õîðîâîãî îáùåñòâà. Ïðîåêò ôèíàíñèðîâàëñÿ â îñíîâíîì ñî ñòîðîíû îáùåñòâà, íî âàæíûå ôèíàíñîâûå âçíîñû òàêæå áûëè ñäåëàíû áîãàòûìè ïðîìûøëåííèêàìè Áàðñåëîíû. Äâîðåö âûèãðàë àðõèòåêòóðíóþ íàãðàäó îò ãîðîäñêîãî ñîâåòà Áàðñåëîíû â 1909 ãîäó.
Êîöåðòíûé ðåïåðòóàð ñàìûé ðàçíîîáðàçíûé îò êëàññè÷åñêîé èñïàíñêîé ãèòàðû äî Íàöèîíàëüíîãî õîðà Êàòàëîíèè, îáîæàþùåãî Ðèõàðäà Âàãíåðà

|
ÈÒÀËÈß. Ìèëàí. Êàôåäðàëüíûé Ñîáîð. (1) |
Íó âîò è íàñòîëî âðåìÿ ðàññêàçàòü î âïå÷àòëåíèÿõ î Ìèëàíå. Íà÷íó êîíå÷íî æå ñ òîãî ÷òî ïåðâûì îøåëîìèëî - ýòî Ìèëàíñêèé ñîáîð èëè êàê åãî íàçûâàþò èòàëüÿíöû "Äóîìî" - òâîðåíèå ðóê ÷åëîâå÷èñêèõ, â ñâÿçè ñ êîòîðûì â ãîëîâå âîçíèêàþò ýìîöèè â ïðåâîñõîäíîé ñòåïåíè.
|
Âñåìèðíîå íàñëåäèå ÞÍÅÑÊÎ :Èñòîðè÷åñêèé öåíòð Âåíû |
|
Âñåìèðíîå íàñëåäèå ÞÍÅÑÊÎ: äîñòîïðèìå÷àòåëüíîñòè Àâñòðèè |
|
Âñåìèðíîå íàñëåäèå ÞÍÅÑÊÎ - Äîñòîïðèìå÷àòåëüíîñòè Ïîðòóãàëèè |
|
30.09.2011 Àíäð³é ²ëëºíêî íà ïåðåäà÷³ "Øóñòåð Live" |
Äíåâíèê |
|
Cantigas de Santa María - Alfonso X el Sabio (1221 - 1284) |
Äíåâíèê |
DA QUE DEUS MAMOU (Cantigas de Santa María) - Alfonso X el Sabio (1221 - 1284)
http://www.youtube.com/watch?v=fm9B-QRJ4Q8&feature=related
+
Çàãðóæåíî ïîëüçîâàòåëåì Belarmo, äàòà: 20.09.2009
DA QUE DEUS MAMOU (CSM 77) - Cantigas de Santa María - Alfonso X el Sabio (1221 - 1284).
Intérprete: Eduardo Paniagua.
Imágenes: Fotografías de Galicia (España).
Letra:
[Esta é como Santa Maria sãou na sa ygreja en Lugo ha moller contreita dos pees e das mãos].
Da que Deus mamou o leite do seu peito,
non é maravilla de sãar contreito.
Desto fez Santa Maria miragre fremoso
ena sa ygrej' en Lugo, grand' e piadoso,
por ha moller que avia tolleito
o mais de seu corp' e de mal encolleito.
Da que Deus mamou o leite do seu peito...
Que amba-las suas mãos assi s' encolleran,
que ben per cabo dos onbros todas se meteran,
e os calcannares ben en seu dereito
se meteron todos no corpo maltreito.
Da que Deus mamou o leite do seu peito...
Pois viu que lle non prestava nulla meezinna,
tornou-ss' a Santa Maria, a nobre Reynna,
rogando-lle que non catasse despeyto
se ll' ela fezera, mais a seu proveito
Da que Deus mamou o leite do seu peito...
Parasse mentes en guisa que a guareçesse,
se non, que fezess' assi per que çedo morresse;
e logo se fezo levar en un leito
ant' a sa ygreja, pequen' e estreito.
Da que Deus mamou o leite do seu peito...
E ela ali jazendo fez mui bõa vida
trões que ll' ouve merçee a Sennor conprida
eno mes d' agosto, no dia 'scolleito,
na sa festa grande, como vos retreito
Da que Deus mamou o leite do seu peito...
Será agora per min. Ca en aquele dia
se fez meter na ygreja de Santa Maria;
mais a Santa Virgen non alongou preyto,
mas tornou-ll' o corpo todo escorreyto.
Da que Deus mamou o leite do seu peito...
Pero avo-ll' atal que ali u sãava,
cada un nembro per si mui de rig' estalava,
ben come madeira mui seca de teito,
quando ss' estendia o nervio odeito.
Da que Deus mamou o leite do seu peito...
Obispo e toda a gente deant' estando,
veend' aquest' e oynd' e de rijo chorando,
viron que miragre foi e non trasgeito;
porende loaron a Virgen afeito.
Da que Deus mamou o leite do seu peito...
Las Cantigas de Santa María (mediados del siglo XIII-1284) constituyen el cancionero religioso medieval de la literatura en galaico-portugués, frente al profano que estaría constituido por las cantigas de amigo, de amor y de escarnio.
Se trata de un conjunto de cuatrocientas veintisiete composiciones en honor a la Virgen María. La mayoría son cantigas que relatan milagros sucedidos con la intervención de la Virgen.
Existen dudas sobre la autoría directa del rey Alfonso X el Sabio, pero nadie duda de su participación como compositor en algunas de ellas, siendo al menos diez de indudable atribución al rey. Una opinión fundamentada en una nota del manuscrito toledano atribuye al propio rey la autoría de unas cien cantigas.
Alfonso X de Castilla y de León, llamado el Sabio (Toledo, 1221 — Sevilla, 1284), fue rey de Castilla y de León (1252-1284).
http://brassy.club.fr/PartMed/Cantigas/CSMIDI.html
http://es.wikipedia.org/wiki/Cantigas_de_Santa_Maria
http://es.wikipedia.org/wiki/Alfonso_X_el_sabio
Êàòåãîðèÿ:
Ìóçûêà
Òåãè:
Música Music Musique Medieval Da Que Deus Mamou Cantigas Santa María Alfonso Sabio Eduardo Paniagua Galicia España Spain L'Espagne
Ëèöåíçèÿ:
Ñòàíäàðòíàÿ ëèöåíçèÿ YouTube
+++++++++++++++++++++++++++
Com' é o mund' avondado - (Cantigas de Santa María) - Alfonso X el Sabio (1221 - 1284)
http://www.youtube.com/watch?v=w1rNyvga-Tw
+
Çàãðóæåíî ïîëüçîâàòåëåì Belarmo, äàòà: 15.10.2009
Com' é o mund' avondado (CSM 199) - (Cantigas de Santa María) - Alfonso X el Sabio (1221 - 1284).
Intérprete: Eduardo Paniagua.
Imágenes: Ribeira Sacra (Galicia - España).
Letra:
[Como un peliteiro, que non guardava as festas de Santa Maria, começou a lavrar no seu dia de março, e travessou-sse-lle a agulla na garganta que a non podia deitar; e foi a Santa Maria de Terena e foi logo guarido].
Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões,
assi é Santa Maria de graças e de perdões.
Ca sse Deus soffr' ao demo que polos nossos pecados
nos dé coitas e doores e traballos e coidados,
logo quer que por sa Madre sejan todos perdõados
por creenças, por jajus, por rogos, por orações.
Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...
Poren direi un miragre que fez por un peliteiro
que morava na fronteira en un castelo guerreiro
que Burgos éste chamado, e demais está fronteiro
de Xerez de Badallouce, u soen andar ladrões.
Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...
E en aqueste castelo o peliteiro morava,
que da Madre de Deus santa nunca as festas guardava,
e pola festa de Março, u el sas peles lavrava,
e do mal que ll' end' avo, por Deus, oyde, varões:
Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...
Ca u meteu a agulla na boqu' e enderençando
as peles pera lavra-las, non catou al senon quando
a trociu, e na garganta se lle foi atravessando;
ca os que o demo serven an del taes galardões.
Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...
E daquesta guisa seve muitos dias que deita-la
per nulla ren non podia nen outrossi traspassa-la;
demais inchou-ll' a garganta, assi que perdeu a fala,
e tornou-ll' o rosto negro muito mais que os carvões.
Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...
E pois el parou [y] mentes e viu que assi morria,
e fisica que fezesse nulla prol non lle fazia,
mandou-sse levar tan toste dereit' a Santa Maria
de Terena, prometendo- lle sas offertas e dões.
Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...
E quando foi na eigreja, ant' o altar o deitaron
e log' a Santa Maria muito por ele rogaron;
e el chorand' e gemendo dormeceu, e non cataron
senon quando ll' a agulla sayu sen grandes mixões.
Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...
Que fezesse por saca-la; ca u jazia dormindo,
a Virgen mui groriosa lla fez deitar, e tossindo,
envolta en ha peça de carn'. E esto oyndo
as gentes que y estavan deron grandes beições.
Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...
Aa beita Reynna, que en ceo e en terra
acorre aos coitados e perdõa a quen ll' erra,
e pera aver mercee nunca a ssa porta serra,
e que os guarda do dem' e de sas maas tentações.
Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...
(((((((..................))))))))
Êàòåãîðèÿ:
Ìóçûêà
Òåãè:
Música Music Musique Medieval Mundo Avondado Cantigas De Santa María Alfonso Sabio Eduardo Paniagua Ribeira Sacra Galicia España Spain L'Espagne
Ëèöåíçèÿ:
Ñòàíäàðòíàÿ ëèöåíçèÿ YouTube
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Virgin Maria The Shroud Bury ceremony All Saints Bell 29 August 2010
http://www.youtube.com/watch?v=gAqV4fHW3qc
+++
Ukraine Kyiv Lavra Pecherskaya 29 Aug. 2010. All Saints Bell -ringing before Presvyataia Bogoroditsa i Prisnodeva Maria (The Most Holy Ever - Virgin Maria a Jesus Christ The Mother) Winding - Sheat (Virgin Maria The Shroud) Bury Liturgical ceremony. Bell - ringer Paul V. Lashkevich.
Ìåòêè: Cantigas de Santa María Alfonso X el Sabio (1221 - 1284) |
«ÐÓÑÑÊÈÉ ÀÍÃÅË». Îòðîê Âÿ÷åñëàâ Êðàøåíèííèêîâ. |
(Äîáàâèë ññûëêó ê ñåáå â äíåâíèê)
+++ +++ +++
|
Cantiga 10 "Rosa Das Rosas" - Cantigas de Santa María |
Äíåâíèê |
|