я абяцаў выкладаць у свой блог толькі уласныя думкі й ідэі, але звычайны ход падзей парушыла адно страшнае здарэньне, якое вельмі ўскалыхнула мяне:

пазаўчора, 1-га ліпеня, памёр наш Нацыянальны Герой - Віктар Сікора.
Я прыязджаў да яго паўтары тыдні таму. Паразмаўлялі, ён мне расказваў па памяці свае вершы, якія ўжо не мог запісаць, бо вельмі дрэнна бачыў, скардзіўся на здароўе... Мы дамовіліся, што прыедзем да яго на дзень народзінаў, 7-га. А пад канец гутаркі ён назваў нас сваімі пераемнікамі...


Прабач нас, Віктар Сікора, што нават не змаглі як сьлед ўшанаваць тваю памяць. Але мы клянёмся быць дастойнымі пераемнікамі Тваёй Справы!




На здымку Віктар Сікора 18 чэрвеня 2008 г.