шоў раніцой на працу. ліў дождж, дарога, па якой я заўжды хажу, ператварылася ў цаглянае балота. я стаў пад дах крамы, каб пачакаць аўтобуса. падумаў - калі б я яшчэ паліў, зараз дастаў бы пачак, выцягнуў бы цыгарэтку, узяў бы запальніцу... з-за таго што далоні мокрыя ад дажджу фільтар бы намок... сьціснуў бы цыгарэтку зубамі, чыркнуў запальніцай некалькі разоў, але яна намокла - потым некалькі разоў па джынсах, каб прасушыць... першае зацягваньне кароткае, каб распаліць, потым доўгае, каб напоўніць лёгкія, патрымаць крыху і паціху выпусьціць дым... эх, а я кінуў паліць больш за год таму...