Сверху, этого рисунка Мы видим  5 – и волнистую ленточку. А ленточка означает – начало  и конец времени, то есть начало жизни на Земле и конец жизни на Земле.

    А, пяти волнистая ленточка означает, что после Иисуса Христа Сына Господа Бога, ближе к  концу времени, на Земле должны родиться еще пятеро Сыновей Господа Бога. 

    А ниже в центре ленточки, Мы видим колесо жизни, что имеет восемь спиц. 

   А под колесом жизни Мы видим луну. А, здесь колесо жизни -  это Планета Земля,  а луна  - это его спутник, а спицы - это шестеро Сыновей Господа Бога, Внучка, и Внук Господа Бога.

   А ниже Мы видим нагую женщину, которая правой рукой держит лук, а левой рукой показывает почти за спиной висячую вертикально ленточку, что  собой представляет знак Козерога, но верхний рог покрутился. И он похож   одной частью  рога на  Овена.   

    А другая ленточка  почти укрыла Её голое лоно.  И, Мы видим, что, эта ленточка три волнистая. 

   А сейчас сделаем, выводи, три волнистая ленточка, что  укрыла именно  лоно женщины, это означает, что Она родила. А три волна – это трое.

   А сейчас посмотрим, кого Она родила.  Мы на рисунке видим стрельца с закрытыми глазами, который готов спустить стрелу в  Женщину. Но Она смотрит на Него и правой рукой держит лук, а левой рукой показывает знак за спиной. 

  Стрелец с закрытыми глазами, это Её сын, а закрытые глаза означают, что Его нет в живых. А, что Она держит лук, а другой рукой показывает знак за спиной, это означает, что Она родила два стрельца.

   А, почти за спиной висячий по вертикали ленточка, представляет  собой  знак Козерога, но верхний рог перекрутился. И она, одной частью  рога похожа на  Овена. А знак Козерога означает, что третьего, Она родила Козерога, а Овен, это Она.  

   Первое, что стрелец мальчик, и второе, что Она держит лук, а другой рукой показывает знак Козерога, Она своими движениями говорит, что Она родила три сына.  И Она – это Армянская Великая Жена.  

   А внизу Женщины, Мы видим три волнистую ленточку, и от третьей волны висят Весы.  В левом углу  Весов - стоит телец.

   А телец – это Русская Великая Жена.

    А, Весы – это Её сын, что с Ней. Но, Мы видим, что от ленточки висят Весы, это означает, что три волнистая ленточка здесь Он, и Его двое детей. И второе, что в центре три волнистой ленточки должен быть Он, а Его дети с обеих сторон.  А, Мы видим, что Весы висят с края ленточки, это означает что Его сын тоже по гороскопу Весы. 

              

                                  

 

    А, на этом рисунке, Мы видим три волнистую ленточку. А   ленточка означает –  и начало жизни на Земле, и конец жизни на Земле. А три волнистая ленточка - это  три брата, то есть три Сына Господа Бога, что находиться с Ним в Истине.

    А в низу ленточки, в центре, Мы видим колесо жизни, которое имеет восемь   спиц.  А, здесь тоже, колесо жизни – это планета Земля, а спицы - это шестеро Сыновей Господа Бога,  Внучка и Внук Господа Бога.

   А ниже открытой книги, Мы видим перевернутую три волнистую ленточку, а то, что ленточка перевернута, это означает землю, а  что она три волнистая, это означает троих Сыновьей Господа Бога, что Они находятся  на Земле.   

   А напротив ленточки Мы видим однорукого и одноглазого мужчину, что носит женскую корону, и Он царь. Но тут корона царицы меня ведет к мысли, что Он – это Армения, потому что Армения – эта женщина.        

   И второе, что Армянская Великая Жена в рисунках тоже носит эту корону, потому, что Нострадамус или Цезарь так говорят, что в Её жилах течёт царская кровь, а по-иному можно сказать, что Она приходится  принцессой. 

   И, Мы видим, как Его длиннее волосы укрыли большую книгу. А большая книга здесь – это  Книга  Жизни,  то  есть  Библия. А, длиннее волосы – это земля, имеется в виду царство Иудейское (Спюрк), а в Наши   дни от этого великого царство осталось только женщина, что ныне называется  Армения.  А, длиннее волосы, которое укрыли Библию, означают только одною – что Библия вышла из этой земли, то есть из Армении.     

   И, этот царь  одной рукой держит другую открытую книгу, где на одной всей странице  нарисовано большое дерево, а на другой - по всей странице написано только 9 строчек. 

   И, у однорукого царя, там, где он держит книгу, вместо Его пальцев, нарисованы пальцы   медведя. Тут, уже могу сказать, кто этот царь? Этот царь: Соломон. На современном  Армянском языке Соломон, означает Тигран, имею в виду Тиграна Великого.  

   А, на книге нарисовано дерево – это Дерево Жизни, которое представляет собой семью Господа Бога. И, когда  Я смотрю  на это  дерево, Мне кажется, что, это также похоже на облако после взрыва атомной бомбы. А, это означает что, когда человечество впервые услышит про остальных Сыновей Господа Бога и про Внучек и Внука, и эта новость будет, выглядеть, как  взрыв атомной бомбы.   

   На другой странице, каждая строчка Я думаю – это имена Сыновьей Господа Бога, и имена двух внучек и внука, что составляет цифру 9. И возле открытой книги, Мы видим три волнистую ленточку, это три сына Господа Бога на Земле.

   А, под длинными волосами царя скрыто - два смысла, первое Я уже объясняла. Сейчас объясню второе. Мы, на рисунке видим, однорукого  царя, который  держит открытую книгу, и Его пальцы медвежьи,   а Его каштановые волосы доходят да открытой книги.  

    Но, тут  пальцы медведя,  вводит Меня на мысль, что тут уже волосы царя это -  туловище медведя.  А медведь – это Рассия.

    А, что Нострадамус или Его сын Цезарь здесь царя Тиграна Великого рисовали одноруким, и одноглазым, это не случайно. Потому, что кто внимательно прочитал Библию, знает, что здесь самое главное  понимать смысл  названий сёл, городов, земель и стран. И знает, что слово “ Вавилон “ означает Россия. Но здесь слово Россия надо писать: Рассия, потому, что оно состоит из слов “ Рас ”, что означает восхождение новой расы, и - “ сия ” что означает “там“. Потому, что там смешал Господь языки всей земли. А слова  “ Савская ” означает  Славянская. 

   И,  когда  слава Тиграна Великого, распространились до Рассии, царица Савская приезжала, чтобы, Сама увидеть Храм  Господень, что построил Тигран Великий, и слушать Его мудрости. И тут Тигран Великий влюбился в царицу Савскую.    

   И, на этом рисунке Нострадамус или Его сын именно, это хотят сказать, поэтому царя рисовали одноруким и одноглазым, потому что здесь  рука и глаз, это ребёнок, то есть, что от этой любви родился мальчик. А потом от, этого мальчика произошли ещё 11 Славянских народов.   

   И отсюда можно  сделать выводи, что придание о том, что царица Савская от Тиграна  Великого родила сына, а потом от этого сына родились 12 мальчиков, это не слухи, а  сущая правда.  И второе, что уже будите знать, что царица Савская приехала из Сибирки, то есть из  Рассии, а не из Эфиопии. 

    Мы уже знаем, что дерево – это Семья Господа Бога, и это означает, что  Они находятся в Рассии. 

    А ниже  слева лежит не законченная книга, а впереди этой книги есть рыбы, и тут рыбы -  это знак Рыба, которая здесь показывает  умершего Сына Русской Великой Жены. 

    А,  справа книги и знака Рыба  в синей  одежде стоит  женщина, которая в обеих   потянутых руках держала лук. И Её правая сторона мужская, то есть под одеждой видна нога  и рука, загоревшее и мускулистым, то есть, мужские. А левая рука маленькая белая и женственная. И Она держала лук, так как будто, это мужская рука – это стрела, и с помощью этой мужской руки, она хочет выстрелить сама в Себя.   

    А женщина в синей одежде, это Армянская Великая Жена. Она в обеих руках держит лук, и то, что Её правая сторона мужская   - это  Её умерший сын, а Он  по гороскопу Стрелец. И что этой мужской рукой она хочет выстрелить Сама в Себя,   это означает, что  к Ней возвращается Её умерший сын. И, что Она об этом знает и ждёт прихода Своего Сына.            

    А незаконченная книга означает, что про всё это, если писать, будет ещё одна книга, и эта книга будет продолжением Нового Завета, и как она не закончена …    

                        

                           

 

    А на этом рисунке Мы видим три волнистую ленточка, что этот раз находится за колесом жизни, и она перевернута. Уже Мы знаем что, три волнистую ленточка - это три Сына Господа Бога,  что находится с Ним в Истине.  А ленточка а так же означает начало жизни на Земле и конец жизни на Земле.           

   А, что ленточка перевёрнуты, это означает что три Сыновьей Господа Бога вот – вот придут на Землю.

   А колесо жизни – это Сыновьей, и внучка и внук Господа Бога.  

   А ниже колесо жизни Мы видим одна рука, что  по вертикально  держит длины клинок и остри край клинка, направлена наверх.

   И середине этого клиника развернута ленточка. И она очень похожа,  печатная Английская большая буква  << S >>.      И остри край клинка, направлены на колесо жизни с ленточкой.      

   Рука – это рука Господа Бога. А длиной клинок на этом рисунке уже означает агрессия и мужество. 

   А середине развернутая ленточка, этого клинка, означает начало жизни на Земле и конец жизни на Земле. А что, этот ленточка похожа на Английскую букву S  - это означает, что здесь ленточка Армянская Великая Жена. И  Она в Духе  была  в начале сотворения мира, и близи конец жизни на Земле должна была родиться. Как все это, вначале уже была программированы от Господа Бога, а течение времени должна была  осуществиться только через агрессию и мужество.    

   А, что остри край клинка, направленна на колесо жизни с ленточкой означает, что до и после рожденные Великой Жены на Земле должно были  родиться и Сыновья Господа Бога. Как, это  Свыше была предрешено.   

   А  дольше против клинка Мы видим корнями вырванное  деревья, что стоит на свое четыре кореньев, как четыре ножка. А  на верху дерева лежит другой дерева, что общи, похожи  без  больного битву, что имеет шесть зубцов, или похожи дерево кактуса, что имеет шесть листьев.        

    А  дерево, что похожи без больного битву, которое имеет шесть зубцов, этот дерево символизирует Землю, а шесть зубцов – это шесть Сыновей Господа Бога. А, что дерево похожи  без больного битву, это означает, что без больного игры есть правы, чтобы через битву  играть, так и Господь Бог, как без больного игра Наше жизнь на Земле заранее программировал, и чтобы достиг Своего  задуманного, это должно было осуществится через битвы, агрессии и мужество. 

   А, с корнами вырванное деревья, что стоит на свое четырёх кореньях, как четыре ножка, это символизирует Царство Господа Бога. А четыре

корень -  это четыре эры. 

    А, что шесть зубцами дерева лежит на верху другого дерева, это означает, что с приходом Сыновьей Господа Бога на Землю, Господь Бог все Землян заберёт к Себе, то есть будем жить четвёртом вечном Золотой эре.                

   А нижа три волнистая ленточка, это три Сына Господа Бога, что на Земле. 

   А нижа, три волнистая ленточка Мы видим, Скорпиона и Овна, а чуть ниже между ними выходит  огненная река.

   А скорпион – это Господь Бог, а Овена – это и Иисус Христос и Армянскя Великая Жена. А огненная река – это беспощадная Божий суд а это означает что Господь Бог  сперва Свой беспощадная Божий суд начал с Армянской Великой Женой.

 

      А Иисус Христос родился в апрель месяц,  а не январ!  

                             

 

     Այս նկարի վերևում պատկերված է Կյանքի անիվը, որը ունի ութ շառավիղ: Իսկ Կյանքի անիվի տակ գտնվում է մի առագաստ, իսկ առագաստի վրա Մենք տեսնում ենք մի վեց ալիքաձև ժապավեն, որի վեցերրորդ ալիքաձև ժապավենը դարձել է դեպի վեր: Եվ նրա տակից՝ առագաստից կախված է, պարգևատրում, թե հաղթանակ հիշեցնող, նշանը: Իսկ վերևից առագաստի ծայրից կախված է երեք ծայր ունեցող ժապավեն, իսկ առագաստի մյուս ծայրում երկու ծայր ունեցող ժապավենն է:  

    Իսկ աջ անկյունում նստած է մարգարեն, և նրա առջև դրված է բաց Աստվածաշունչը:    

    Իսկ ներքևում՝ աջ անկյունում մինչև ուսերը մի կին է պատկերված: Իսկ ձախ անկյունում նույնպես մինչև ուսերը միմյանց դեմ, դիմաց   երկու կին են պատկերված: Իսկ, այս կանանց միջև երեք ալիքաձև ժապավենն է:

      Իսկ վեց ալիքաձև ժապավենի վրա Ես տեսնում եմ երկու տղամարդկանց դիմանկար, ճիշտ է առաջին դիմանկարը մի քիչ « կամ լույս է ընկել վրան, բայց պարզ երևում է, որ Նա սափրված չի, այսինքն կրում է շատ կարճ մորուք: Իսկ,այդ դիմանկարի դիմաց Ես  կարծում եմ, որ տառեր են եղել              

գրված՝ լղվածության կամ լույսի պատճառով, այն անհնար է տարբերել: Իսկ դիմանկարի գլխավերևում, որտեղ ժապավենը թեքվում է, այդ հատվածում ճիշտ է մի քիչ մուգ, բայց պարզ երևում է, որ գրված է Հայերեն « եղ» վանքը, այդ «եղբայր» բառի մի վանքն է: 

     Իսկ նույն ժապավենի վրա մի քիչ, այն կողմ նորից տեսնում եմ մի երիտասարդի դիմանկար, որ նույնպես կրում է շատ կարճ մորուք: Իսկ դիմանկարի ձախ կողմում Ինձ թվում է, որ սև աքաղաղ է պատկերված: Եվ, այդ աքաղաղը իր կտուցը վեր է բարձրացրել և գլուխը հետ է գնացել, երբ նայում եմ աքլորի գլխից մինչև պոչի հատվածը, ապա այդ իրենից ներկայացնում է Հայերեն տպատառ «Ա» տառը:  Իսկ աքաղաղի պոչի մոտ, ինչպես  նետ Ես տեսնում եմ նաև թռչող ափսե:

     Իսկ, այդ երիտասարդի գլխի վրա գրված է Անգլերեն տպատառ «S» տառը, և «Ա» տառի մասնիկի ծայրը միանում է «S» տառի մասնիկի ծայրին: Իսկ երիտասարդից աջ՝ դեմքին շատ մոտ, անկյունում թռչունի նշանն է: Վերևում Հայերեն «Ը» տառն է, իսկ «Ը» տառի տակ, անմիջապես «Ը» տառին կպած, Հայերեն գրավոր մեծատառ «Ռ» տառն է: Իսկ «Ռ» տառի կողքին Հայերեն գրավոր մեծատառ «Գ» տառն է, իսկ «Ռ» տառի կես մասնիկը և «Գ» տառը միասին վերցրած, այդ տնակ է պատկերված: 

    Նկարում Կյանքի անիվը, այդ Եվհովա Աստվածի ընտանիքն է: Իսկ առագաստը, այստեղ հիմնականում ամուսնության առագաստն է, ինչպես նաև երրորդ դարաշրջանն է: Իսկ վեց ալիքաձև ժապավենը՝ Եվհովա Աստվածի Որդիներն են: Որ վեց ալիքաձև ժապավենի տակ՝ առագաստից կախված է պարգևատրում հիշեցնող նշանը, այդ նշանակում է, որ արդեն կատարվել է Եվհովա Աստվածի կամքը, այսինքն կատարվել է այն, ինչ Նա իսկզբանե  ծրագրել էր: 

     Իսկ առագաստի ծայրի երեք ծայր ունեցող ժապավենը, այդ Երկիր մոլորակի երեք դարաշրջաններն են: Երբ նայում եմ այս երեք ժապավեններին, ապա տեսնում եմ, որ երկու ժապավենների վրա նույնպես նկարներ կան: Վերևի ժապավենի վրա պարզ երևում է կարապի պատկերը, երևի Նաստրադամուսը կամ Իր որդին ցանկանում էին, որպեսզի նայենք «Լեդա և Կարապը» նկարները, ինչպես նաև Կարապի  աստղային համաստեղությունը: Որովհետև բոլոր հանճարեղ նկարիչների գործերի աղբյուր հանդիսացել  են Աստվածաշնչի թեմաները: Այդ պատճառով էլ հանճարեղ նկարիչների, այդ նկարները և աստղային համաստեղությունները, այդ պատմական դեպքեր են որ ժամանակների ընթացքում կատարվել են, կամ դեռ կատարվելու են: Որովհետև ամեն մի ազգ ունի իր աստղային համաստեղությունը: Երբեմն էլ մի քանի ազգերի աստղային համաստեղությունը նաև հանդիսանում է մի ուրիշ ազգերի աստղային համսստեղությունը: Եվ շատ դեպքերում, այն հասնում է մի քանի տասնյակի, որովհետև ժամանակների ընթացքում, այդ ազգերի ճակատագրերը առնչվել են միմյանց հետ: 

      իսկ ներքևի ժապավենի պատկերը պարզ չի, բայց Ես տեսնում եմ միմյանց տակ գրված Հայերեն տառեր և կարծեմ 7 թիվն էլ է գրված: Իսկ 7 թվից աջ ժապավենի ծային մոտ պարզ երևում է Հայերեն տպատառ «Հ» տառը: 

    Իսկ առագաստի մյուս ծայրին երկու ծայր ունեցող ժապավեն է, և այս երկու ժապավեններից մեկի վրա նույնպես նկար կա նկարված լղվածության պատճառով չեմ կարող ասել թե ինչ է պատկերված: Եվ առագաստի, այս ծայրի երկու ծայր ունեցող ժապավենը, խորհրդանշում է Սկիզբը և Վերջը: Այսինքն, այդ Եվհովա Աստվածի Արքայությունն է որ, այն Սկիզբն է, այդ նշանակում է որ նա սկզբից կար: Եվ, այնտեղ ապրում են Երկիր մոլորակի բոլոր դարաշրջանների, այն  մարդիկ, որոնք մահացել և հարություն են առել, և ապրում են Տեր Աստվածի Արքայությունում:  

     Իսկ որ նա Վերջն է, այդ նշանակում է, երբ Աստվածի Որդիները կվերադառնան Երկիր  և  Երկիր մոլորակի բոլոր մարդկանց կվերցնեն Իրենց հետ Սատուրն, ապա սկիզբ կդնեն չորրորդ դարաշրջանին:  Չորրորդ դարաշրջանը կլինի Վերջինը, այսինքն արդեն երեք դարաշրջանների բոլոր ժողովուրդները համատեղ կյանքով կապրեն չորրորդ՝ հավերժական Ոսկյա դարաշրջանում: 

    Իսկ վեց ալիքաձև ժապավենի վրայի պատկերված աքաղաղը, ինչպես արդեն Նաստրադամուսի նկարներից մեկում իմացանք, խորհրդանշում է Հայ Մեծ կնոջ մահացած Որդուն: Այսինքն երկու երիտասարդները և աքաղաղը, այդ Եվհովա Աստվածի Որդիներն են որ գտնվում են Ճշմարտությունում: Այդ պատճառով էլ առաջին դիմանկարի վերևում գրված է «եղբայր» բառի  առաջին «եղ» վանքը, որ նշանակում է Նրանք եղբայրներ են:                      

     Իսկ աքաղաղի վերին մասը որ «Ա» տառ է, այդ նշանակում է որ Նրա անունը սկսվում է «Ա» տառով: Իսկ «S» տառը Նրա մոր անվան սկզբնատառն է, և Նա հանդիսանում է Հիսուսի եղբոր, այսինքն Հովսեփի և Մարյամի որդու  ծոռների՝ ծոռնուհին: 

    Մենք նկարի, այս հատվածում տեսնում ենք, որ բոլոր տառերը գրված են հայերեն տառերով, բացի «S» տառից: Բայց Հայերենի «Տ» տառը չի տարբերվում Անգլերեն  «S» տառից: Այդ պատճառով էլ Ինձ թվում է, որ Նոստրադամուսը կամ Իր որդին, այստեղ «Ս» տառը պատահական չէ որ գրել են Անգլերեն, որպեսզի Մենք Անգլերեն «S» տառի տակ՝ նաև կարդանք Հայերեն «Տ» տառը: Այդպես Նոստրադամուսը կամ Նրա որդի Ցեզարը ասում են, որ «S» տառի անձը, այդ նաև Տիգրան Մեծի ծոռնուհին է:

   Ինչպես Ավետարանից Մենք գիտենք, Հիսուսը Իր խաչվելուց առաջ Իր Առաքյալներին ասեց. «որ նորից է վերադառնալու Երկիր»,  և Նա վերադառնալու է Իր Ընտանիքի գիրկը: Այդ պատճառով էլ «S» տառի դիմաց՝ մի քիչ ներքև «Ը» տառն է գրված, որ նշանակում է ընտանիք: 

    Իսկ «Ռ» տառի կեսը և «Գ» տառը, իրենից ներկայացնում է տուն, այդ նշանակում է, որ Հիսուսի և իր եղբայրների տունը գտնվում է Ռուսաստանում: Իսկ «Գ» տառը, այդ Հիսուսի և Իր մի եղբոր, որ Իր հետ Ճշմարտությունում է գտնվում, Իրենց ընտանիքի ազգանվան սկզբնատառն է, այսինքն Երվանդունի թագավորները կրել են Գալստյան ազգանունը, որովհետև Գալստյանների տանը սպասվում էր Գալուստի Գալստյանը, այսինքն՝  Мессия – ին: Այդ պատճառով էլ, ինչպես ավանդություն Գալուստ անունը նաև փոխանցվել է որդուց,  որդի:

    Իսկ հետագայում Հիսուսի Երկիր վերադառնալուն մոտ, Գալստյանների տանը սպասում էին Հայ Մեծ Կնոջ Գալստյանը: Երվանդունի թագավորների եղբայրները նաև կրում էին, այլ ազգանուններ, այսինքն Դավիթ Անհաղթի հետնորդների մեջ ընդունված է եղել Իրենց երեխաներին կոչել Իրենց եղբայրների անունով սկսվող ազգանուններով: Այդպես տվյալ անձի հանդեպ արտահայտել են Իրենց խոր հարգանքը և կապվածությունը: 

    Իսկ աքաղաղի պոչի մոտի թռչող ափսեն նշանակում է, որ Եվհովայի Որդիները գալու են Երկիր թռչող ափսեով:  

                                                                                                                                Շարունակելի...

   Իսկ հիմա տեսնենք թե ով է, այդ մարգարեն: Երբ նայում ենք, այս մարգարեի դեմքին, ապա տեսնում ենք, որ Նրա դեմքին, այսինքն քթի ծայրից մինչև այտը, սկսվում է Հայերեն «Ն» տառը: Այդպես Նաստրադամուսը կամ Նրա որդին Մեզ ասում են որ Նա Աստվածաշնչի՝ մարգարե Неемия - ն է:  

    Եվ Նրա առջև բաց վիճակում դրված է Աստվածաշունչը, և Ես մտածում եմ որ, այդ բացված էջը, այդ Նրա գրքի էջն է, այդպես Նոստրադամուսը շատ կարևորություն է տալիս Նրա գրքին: Եվ ցանկանում է, որ Մենք խորանանք Նրա գրքի տողերի իմաստի մեջ:

                                      

    Բացված գրքի վերևում և առագաստի միջև երևում է մի քանի գրված տառեր: Երբ ուշադիր զննում ենք,  առաջին տառը, այն իր ձախակողմյան ստվերի հետ  Հայերեն տպատառ «Վ» տառն է կազմում:     Այդ պատճառով էլ Ես գտնում եմ որ, այդ ստվերը պատահական չէ որ նկարել են: 

   Իսկ, եթե անտեսենք սկզբի տառի ստվերը, ապա, այդ տպատառ Հայերեն «Լ» տառն է, իսկ հետո Ես կարծում եմ որ առաջին երկու տառերը նաև գրված են միասին, այսինքն՝ այս երկու տառերի մի կողմի մասնիկը ընդհանուր է գրված: Այսինքն՝ սկզբից կարդում ենք Հայերեն տպատառ «Մ» տառը, իսկ հետո, այն տպատառ Անգլերեն «G» տառին է նման, և միաժամանակ Ռուսերեն «С» տառին: Իսկ կողքին նույնպես ուղահայաց  «А» տառն է գրված, իսկ «А» տառից հետո հորիզոնական Ռուսերեն «Н» տառն է գրված, միաժամանակ նաև Անգլերեն  «Н»  տառն է: Իսկ, երբ ուշադիր զննում ենք «Н» տառը, ապա տեսնում ենք, որ «Н» տառի ծայրամասերը, կարծես կոր լինեն, այդ պատճառով էլ «Н» տառը միաժամանակ, նաև ռուսերեն «К» տառն է:

     Եթե առաջին տառը չկարդանք, ապա հաջորդ երեք տառերը միասին կարդացվում է «САН»: «САН», այդ Հայ Մեծ կնոջ անվան առաջին արմատն է, ինչպես արդեն  սկզբի նկարներից  իմացանք, Հայ Մեծ Կնոջ անունը բաղկացած է երկու արմատներից:  

     Այդ պատճառով էլ, այստեղ հակիրճ համատեղված են երեք տարբեր լեզուների տառերը, որոնք ներկայացնում են Հայ Մեծ Կնոջ ընտանիքի անդամների անվան սկզբնատառերը: 

     Հայ Մեծ Կնոջ մոր անունը սկսվում է «Վ» տառով: Իսկ մեծ քրոջ անունը սկսվում է «Լ» տառով, իսկ, ինչպես արդեն ասել եմ «Լ» տառը և «С» տառը միասին նաև, Հայերեն «Մ» տառն են կազմում: Այդ պատճառով էլ, եթե ուշադիր նայենք «С» տառի վերևի ձախ անկյունին, կտեսնենք որ, այդ փոքրիկ հատվածը գրված է հաստ(յուղալի), որովհետև, այդտեղ վերջանում է Հայերեն «Մ» տառի վերին մասնիկը: 

   «Մ» տառով են սկսվում Նրա մի եղբոր և մի քրոջ, ինչպես նաև տատի անունները: «Մ» տառը, այստեղ նաև Տիրամոր անվան սկզբնատառն է, քանի որ Հայ Մեծ Կինը նաև Մարյամ Աստվածածնա ծոռների ծոռնուհին է: «Մ» տառով է սկսվում նաև Հիսուսի իսկական անունը, այսինքն Եվհովա Աստվածը Նրան տվել է Մխիթար(Михаил) անունը, որովհետև Նա, այդ տարիների Եհովայի մխիթարանքն էր և Հայկազունիների: Իսկ Հիսուս Քրիստոս, այդ Նրա կոչումն էր:

    Ինչպես նաև արդեն ասել եմ Ռուսերենի «С» տառը նաև, այդ Անգլերենի «G» տառն է: Եվ, այստեղ «G» տառը, այդ նրանց տոհմական ազգանվան սկզբնատառն է, ինչպես նաև Հայ Մեծ Կնոջ, մյուս եղբոր և պապի անվան սկզբնատառերն են:  

   «А» տառը Նրա մի որդու, դստեր և թոռնուհու սկզբնատառերն է:

   Իսկ Անգլերենի  «H» տառով սկսվում է Հայ Մեծ Կնոջ  երկու որդիների  և Հիսուսի և Նրա  Երկրի հոր, այսինքն Մարյամ Աստվածածնա ամուսնու Հովսեփի անունները, ինչպես նաև, Մեծ Կնոջ մյուս քրոջ անունը: Իսկ «К» տառով սկսվում է Նրա հոր անունը:

    Իսկ Неемия – ի գիրքը, երբ կարդում ենք ապա իմանում ենք թե, ինչպես Նեեմիյան Դարհե, այսինքն Արտակսեկզ(Արտաշես), թագավորի քսաներրորդ տարում՝ Արտակսեկզից խնդրում է որ Իրեն թողնեն, որպեսզի Նա գնա Հերուսաղեմ, որը Լեռնային Ղարաբաղն է: Որպեսզի այցելի Իր ծնողների շիրիմներին: Թագավորից խնդրում է թույլատվություն, որպեսզի նաև կառուցի Հերուսաղեմի պարիսպները և դարպասները, նաև ավարտին հասցնի այրված Աստվածի Տաճարի դռների կառուցումը, որը Տիգրան Մեծն էր կառուցել, այրվելուց հետո այն նույնությամբ վերակառուցել էին, բայց դռները դեռ չէին դրել: 

    Երբ կարդում ենք Նրա գիրքը, ապա իմանում ենք  մի քանի շատ կարևոր պատմական  դեպքերի նկարագրումը:  Առաջինը իմանում ենք թե, ինչպես է Նեեմիյան համախմբում Իր շուրջը Հայկազունիներին և սկսում են Հերուսաղեմի պարիսպների վերակառուցումը: 

    Նա նաև մանրամասնը գրում է թե ինչպես, այդ աշխատանքների ընթացքում Ամմոնիտյանի, այսինքն Ազզրի որ, այդ Ադրբեջանցիներն են և Արաբների հետ՝ ամեն կերպ փորցել են խանգարել Նրանց: Նույնիսկ պատրաստվել են պատերազմել և գիշերով զինված հարձակում կատարել Նրանց վրա, բայց Աստված խանգարել է Նրանց դավադիր միությունը: 

     Թե, ինչպես Հայկազունիները զենքերը ձեռքերին գիշեր և ցերեկ միմյանց հսկելով 52 օրվա ընթացքում ավարտում են, այդ հսկայական տերրիտորիայի պարիսպների կառուցումը, որ անհավատալի էր: Որովհետև Հերուսաղեմ քաղաքը, եղել է Լեռնային  Ղարաբաղի կեսը, մի գուցե և մի քիչ ավելին: 

     Նեեմիյան նաև գրում է, որ Վավիլոն, այսինքն Ռուսաստան, Հայկազունիները գերվելուց հետո ոչ բոլորն վերադարձան, այդ պատճառով էլ Ղարաբաղը և մյուս մարզերը համարյա դատարկ էին: Նա նաև գրում է, որ այն հողերը, այսինքն՝ բոլոր այն քաղաքները իրենց պատկանող գյուղերի հետ միասին, որ դատարկ էին մնացել, անցան Սփյուռքի և Բագրատունի ցեղերին:

   Իսկ, այս նկարի ամենաներքևի երեք կանայք, այդ Սուրբ «Երրորդություն Կանայք» են, այսինքն Մարյամ Աստվածածինը, Ռուս և Հայ Մեծ Կանայք են: Նկարի աջ անկյունի կինը, այդ Մարյամ Աստվածածինն է: Երբ նայում եմ Տիրամորը, ապա տեսնում եմ, որ Նա հեռվից  նայում է մյուս կանանց կողմը, որոնք կանգնած են միմյանց դիմաց: Եվ, այդ նշանակում է, որ այդ երկու կանայք գտնվում են Երկրում, իսկ Տիրամայրը գտնվում է Ճշմարտությունում և Նա Ճշմարտությունից հետևում է այդ կանանց:

     Իսկ թիկունքից՝ նրա  ուսից վար Ես տեսնում եմ ստվերի պես նկարված Հայերեն տպատառ «Մ» տառը: Եվ «Մ» տառը միաժամանակ նաև ներկայացնում է «Ա» տառը: Եվ «Մ» տառի վերևի մասնիկի ծայրը կպչում է, Տիրամոր աջ ուսին մոտ գրված Հայերեն տպատառ «Հ» տառին: «Հ» տառն էլ իր հերթին, կողքի մասնիկի հետ նմանեցնում եմ Ռուսերեն «А» տառին: Այս տառերի մասին էլ չեմ խոսի քանի որ, այս նկարի բացատրությունում արդեն կա, և այդ նշանակում է որ, այդ տառերի անձերը Մարյամի հետ գտնվում են Ճշմարտությունում:  

      Իսկ ձախ կողմի այս երկու կանայք, այդ Ռուս և Հայ Մեծ Կանայք են: Նրանցից կարմիր հաքածը, Հայ Մեծ Կինն է: Երբ, Ես նայում եմ Նրան, ապա Նրա մազերի հարդարված ձևը նմանեցնում եմ օձերի, և Ինձ հիշեցնում է «Պերսեյ» աստղային համաստեղծության  Горгоны գլուխը: Որովհետև, այդ աստղային համաստեղծության «Г.» գլուխը, այդ Հայաստանն է: Այսինքն, երբ Ասսիրի և Վավիլոնի թագավորները Հայկազունիներին գերեցին Վավիլոն, այդ առաջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում, այսինքն արդեն Միդյաների և Պերսիսկի թագավորների տարում, արդեն  Հայկազունիներից առաջացել էին բազմաթիվ ազգեր: Այդ է պատճառը որ Նեեմիյան Իր գրքում գրում է մի քանի մարզերի դատարկված քաղաքների անունները, որ Մենք այդպես հասկանանք թե, այդ որ մարզերն են որ անցան Սփյուռքի և Բագրատունի ցեղերին:   

     Շուշիից մինչև  հարավ ընկած Ղարաբաղի, այդ տերրիտորյան Աստված  վիճակախաղի Միջոցով բաժանել է Манасси ցեղի Сафпати չորս դստեր միջև, քանի որ Նա որդիներ չուներ: Այդ պատճառով Էլ երբ Վավիլոնի թագավորը Ռուվիմի, Գադի, Մանասսի կես ցեղերին և  Սիրիայի ժողովրդին արմատապես գերեց Վավիլոն, Նրանք էլ ետ չվերադարձան:    Եվ Սաֆպատի չորս դստերից առաջացան Հրեաները, այդ է պատճառը որ Նրանք Հրեա համարում են Նրանց, ում ոչ թե հայրը, այլ ում մայրն է Հրեա, այսինքն ժառանգությունը անցնում է կնոջից: 

     Իսկ Շուշի քաղաքի անունը, այդ Սաֆպատի մեծ դստեր անունն է, որ Հին լեզվով կոչվել է Միլլկա, այսինքն Շուշան, Շուշանիկ կամ Շուշիկ, այսինքն,  այս անվան հիմքում  Շուշան ծաղիկն է, որ նաև խորհրդանշում է Աստվածի Տաճարը, որ Տիգրան Մեծն էր կառուցել և Աստվածի ընտանիքին: Եվ Շուշին հանդիսացել է Հերուսաղեմ քաղաքի գլուխը: Իսկ Մեր օրերում արդեն Մեզ հասել է Շուշի անունը, որ մարդիկ շփոթում են ապակու հետ:  

      Իսկ հիմա ուզում եմ մարդկանց ուշադրությունը դարձնել մի շատ կարևոր փաստի վրա, որ ամբողջ աշխարհը, այն լավ գիտի, բայց չեն խորանում նրա մեջ: Այսինքն ուզում եմ խոսել այժմյան Հերուսաղեմի  Տաճարի մասին,  որտեղ ամեն տարի Սուրբ Ծննունդի օրը՝ Դավիթի գերեզմանի վրա վառվում է «Սուրբ Կրակը»: 

      Առաջինը որ, այդ Տաճարը կառուցել է Հայոց թագուհին, եթե չեմ սխալվում երազում Նրան, այդ մասին ասել է Իր մահացած ամուսինը:    Իսկ կառուցվող Տաճարի ավարտից հետո Նա Ղարաբաղից, այնտեղ է տեղափոխում Դավիթ Անհաղթի աճյունը: 

    Իսկ, այստեղ ամենաուշագրավ տեղն է, որ պետք է հասկանանք և հետևություն անենք, այսինքն պետք է այն վերլուծենք: Առաջինը՝ Տաճարը Հայկական է: Եվ երկրորդ, որ Դավիթ Անհաղթի շիրիմը նույնպես Մերն է, այդ պատճառով էլ մինչև հիմա, այն պատկանում է Հայկազունիներին: Այսինքն Դավիթի շիրիմի վրա, որտեղ կրակն է վառվում, այն բաժանված է Հայկազունիների, այսինքն Հայերի, Հույների և Հրեաների միջև: Եվ, այստեղ ամենակարևորն այն է, որ այդ «Սուրբ Կրակը»  գալիս է ոչ թե երկնքից, այլ Դավիթի գերեզմանից է դուրս գալիս: Այն խորհրդանշումն է առաջինը՝ Հիսուս Քրիստոսին, և երկրորդը՝ Տեր Աստվածի ապագա ընտանիքին, որ Դավիթի արյունից էին կյանք առնելու: 

   Այդ նշանակում է, որ Հիսուսը Դավիթ Անհաղթի ընտանիքում է եկել: Եվ, որ Դավիթ Անհաղթը ոչ Հրեա է և ոչ էլ Հույն, այլ Նա Հայկազունի է, իսկ Հրեաները և Հույները, այդ Հայկազունիներից առաջացած ազգերիցն են: 

    Կամ սուրբ Զատիկի տոնի օրը, այդ «սորբ կրակը» վառվում է, միայն այն հատվածում որ Հայկական է:

    Իսկ Հայոց թագուհին, որ այնտեղ կառուցեց այդ Տաճարը և Դավիթ Անհաղթի շիրիմը տեղափոխեց այնտեղ, այդ արվել է հետագա գալիք պատմական դեպքերի համար, ինչպես նաև որպեսզի Տեր Աստվածի Արքայությունը Երկրագնդում ժամանակավորապես անցնի այլ ազգի: Այդ նաև Տեր Աստվածի կամքն է եղել:

    Այդ մասին Իր մահից ընդամենը մի երկու օր առաջ նաև վկայել է Հիսուսը, երբ Իր աշակերտներին պատմել է խաղողի վազեր տնկող տիրոջ և խաղողագործների ասացվածքը: Հետո Հիսուսը Նրանց ասում է. իսկապես Դուք երբեք չեք կարդացել Գրվածքը. «քարը, որ ժխտեցին շինարարները, հենց դա եղավ գլխավոր անկյունը. այդ՝ Աստվածից, և կա հրաշքը Մեր աչքերի համար:

    Որովհետև ասում եմ Ձեզ, որ հանվելու է Ձեզանից Աստվածի Արքայությունը, և տրվելու է պտուղներ բերող ազգի: 

    Այստեղ ժխտված քարը՝ Հիսուսն է, իսկ շինարարները քահանաները, իսկ գլխավոր անկյունը Մեր Հայկազունիների պատմությունն է, այսինքն Հիսուսը Մեր պատմության հիմքն էր, որ քահանաների պատճառով հանվեց Մեզանից, և Մեր ազգի գլխավոր պատմությունը տրվեց այլ ազգի:

 

    Այս նկարում Մենք տեսնում ենք յոթ ալիքաձև ժապավեն, որի ներքևի մասը կիսաշրջագիծ է, և այն կարծես նավակի է նման: Իսկ, այդ կիսաշրջագծի միջև տեսնում ենք կյանքի անիվը, որ շառավիղներ չունի: Այդ կյանքի անիվի ներքևի կենտրոնական մասում թիթեռնիկի նման վեց թևանի աստղն է նստած: 

    Իսկ նկարի կենտրոնական մասում պատկերված է մարգարեն, որ Իր ձեռքը վեր բարձրացրած միաժամանակ ցույց տալով պահում է բացված մաքուր էջերով գիրքը: 

    Իսկ մարգարեից ներքև՝ կենտրոնում տեսնում ենք երկու երեք ալիքաձև ժապավեն որոնցից մեկը մեծ է, իսկ մյուսը փոքր:   Իսկ ժապավեններից ներքև Մենք տեսնում ենք եղնիկին, իսկ եղնիկի դիմաց մինչև գոտկատեղը միմյանց կողք-կողքի պատկերված են երկու շիկահեր, և շատ երիտասարդ կանայք: 

     Յոթ ալիքաձև ժապավենը այստեղ խորհրդանշում է Հայ Մեծ Կնոջը, իսկ յոթ թիվը նշանակում է, որ Նրա անունը բաղկացած է յոթ տառերից: Յոթ ալիքաձև ժապավենը, որը նավակի է նման նշանակում է, որ նավակը, այստեղ խորհրդանշում է Նրա ընտանիքին: Կյանքի անիվը,՝ այդ Երկրի կյանքն է: Այստեղ կյանքի անիվը, որ շառավիղներ չունի, այդ նշանակում է, որ կյանքը Երկրում կանգ է առել, այսինքն վերջացել է կյանքը Երկրի վրա:      

   Թիթեռնիկի տեսքով վեց թևանի աստղը, որ նստած է կյանքի անիվի ներսում, այդ նշանակում է, որ Եվհովա Աստվածի վեց Որդիները արդեն Երկրում միմյանց են միացել: Այդ պատճառով էլ Երկրի կյանքին վերջ է դրվել: Իսկ վեց թևանի աստղը, որ այստեղ պատկերված է թիթեռնիկի տեսքով, այդ նշանակում է Եվհովայի վեց Որդիների միացումը Երկրում մարդկությանը՝ խինդ, ուրախություն, խաղաղություն և թեթևություն է բերելու:                      

   Կյանքի անիվը, որ նավակի միջումն է գտնվում, այդ նշանակում է Եվհովայի Որդիների միացումը կայացել է Հայ Մեծ Կնոջ ընտանիքում:   Մեծ երեք ալիքաձև ժապավենը, այդ Տեր Աստվածի երեք Որդիներն են, որ Իր հետ գտնվում են Ճշմարտությունում:  Ժապավենը, որ մեծ է, այդ նշանակում է Տեր Աստվածի մոլորակը՝ այդ հսկա մոլորակ է: 

   Փոքր երեք ալիքաձև ժապավենը, այդ մյուս երեք Աստվածի Որդիներն են, որ գտնվում են Երկրում:   Ժապավենը,  որ փոքր է, այդ նշանակում է Երկիր մոլորակը՝ փոքր է Աստվածի մոլորակից: 

    Մարգարեն, որ գրքի մեջ տեղից բացված ցուցադրում է մաքուր էջերը, այդ նշանակում է, որ Եվհովա Աստվածի Որդիների, և Նրանց միացման մասին գրված է Աստվածաշնչում: Իսկ գրքի մաքուր էջերը, այդ նշանակում է, որ Երկրում Աստվածի Որդիների միացումից հետո՝ ամբողջ մարդկությունը Եվհովա Աստվածի և Իր Որդիների հետ միասին, կյանքը սկսելու են նոր էջերից:

      Իսկ Նաստրադամուսի նկարներից մեկում Մենք արդեն իմացանք, որ եղնիկը,՝ այդ Հայ Մեծ Կինն է: Երբ նայում ենք եղնիկի դիմացի, այդ երկու շիկահեր  աղջիկներին ապա կտեսնենք, որ նրանցից մեկի մազերը ավելի երկար է և ավելի շիկահեր է, քանց թե մյուսինը: Շիկահեր մազերը և կարմիր շորը խորհրդանշում են Ռուս ժողովրդին, և այստեղ, այդ Ռուս աղջիկները՝ այդ Հայ Մեծ Կնոջ հարսներն են: Այսինքն, երբ Աստված Երկրի բոլոր ազգերին կվերցնի Իր  Արքայությունը ապա արդեն, այդ ժամանակ Հայ Մեծ Կինը նշանած կլինի Իր երկրորդ Որդուն:

 

     Այս նկարում կանգնած է մարգարեուհին և ճիշտ է մի քիչ Նրա դեմքը պարզ չէ, այդ պատճառով էլ սկզբից կարծեցի մարգարե է, որովհետև Ինձ թված թե, դեմքին սպիտակ շատ կարճ մորուք ունի: Բայց, երբ նայում եմ, այս նկարին տեսնում եմ, որ Նա շատ կանացի է: Իսկ թիկնոցի վարատնիկի վրայի գրված «S» տառը հաստատեց, որ Նա մարգարեուհի է: Եվ «S» տառը Նրա անվան սկզբնատառն է, այսինքն մարգարեուհին՝ այդ Ես եմ:

     Նա կանգնած է ծառի մոտ և աջ ձեռքով ցույց է տալիս ծառը, որտեղ ծառի բնին փաթատված վիշապն է:   Մարգարեուհու ձախ թիկունքում՝ անգղ է, իսկ նրանից ներքև կա հինգ պարույր «спирал», որից երկուսը կպած է անգղից: Անգղը և հինգ  պարույրները, այդ Եվհովա Աստվածի վեց Որդիներն են, պարույրները նաև նշանակում է ԴՆԹ «ДНК», որ Նրանց երակներում հոսում է նույն հայրական արյունը:

   Անգղը և երկու  պարույրները, որ կպած են անգղին, այդ Եվհովա Աստվածի երեք մահացած և հարություն առած Որդիներն են, որ գտնվում են Ճշմարտությունում: Իսկ մյուս երեք պարույրները, այդ Եվհովա Աստվածի երեք Որդիներն են, որ գտնվում են Երկրում:  

    Որ, Եվհովա Աստվածի Որդիներից մեկը անգղի տեսքով է, այդ նշանակում է, որ  Նրանք թռչելու են Երկիր: Եվ մարգարեուհին, այստեղ արդեն ցույց է տալիս թե, այդ երբ է կատարվելու, այսինքն ծառը՝ այդ ընտանիքի խորհրդանիշն է:  Վիշապը, որ փաթատվել է ծառի բնին՝ այդ նշանակում է, որ Նրանք կթռչեն Երկիր վիշապի տարին, և Նրանք վերադառնալու են Իրենց ընտանիքի գիրկը:     

    Վիշապը որ երկու գլխանի է, այսինքն նրա պոչը ունի մի փոքր գլուխ և վիշապը կանգնած է ուղղահայաց՝ այդ Հյուսիսի ու Հարավի երկրներն  են: Այսինքն Հյուսիսը՝ այդ Ռուսաստանն է, իսկ Հարավը՝ այդ Հայաստանն է:

    Մարգարեուհու գլխին, որ Ուղղափառների գլխի իրն է՝ այդ նշանակում է, որ Նրանք վերադառնալու են Ռուսաստան: Եվ երկրորդ, երբ մի քիչ խոշորացված նայում եմ Ուղղափառների գլխի իրի ծայրին, ապա Ես տեսնում եմ որ, այս անգամ խաչի փոխարեն շատ փոքր  նկարված է, այդ անգղը:  Այդ նշանակում է, որ Նրանք գալու են Ռուսաստան: 

      Մենք տեսնում ենք, որ մարգարեուհուին Իր ձեռքի տակը մի սպիտակ գիրք է պահում և սպիտակ գույնը, այստեղ խորհրդանշում է լուսավորություն: իսկ ձեռքինը, որ գիրք է՝ այդ նշանակում է որ, այդ գրքի պարունակությունը լույս կսփռի մարդկանց գիտելիքների վրա: Այսինքն սպիտակ գիրքը, այս բացատրություններն են, որ արդեն արել եմ:                    

   Եթե ուշադիր նայենք  վիշապի հետևի ոտքերի՝ երկրորդ ոտքի վրա, ապա  պարզ կտեսնենք, որ գրված է 59 թիվը: Անմիջապես ինը թվի երկայնությամբ՝ ինը թվին կպած կարծես թե, գրված է Անգլերեն «Տ» տառը: Իսկ երբ նայում ենք, այդ «Տ» տառին այս դիրքից, ապա կտեսնենք որ «Տ» տառը արդեն իրենից ներկայացնում է միմյանց կողք- կողքի գրված Հայերեն մեծատառ «Հ» և «Ճ» տպատառերին: «Տ» տառը՝ այդ Հայ Մեծ Կնոջ սկզբնատառն է, իսկ 59 թիվը, Նրա ծննդյան թիվն է: «Հ» տառը՝ այդ Հիսուսի սկզբնատառն է, իսկ «Ճ» տառը նշանակում է Ճշմարտություն, այսինքն՝ Նաստրադամուսը, այդպես ասում է որ Հիսուսը Ճշմարտությունից գալու է Երկիր «S» տառի անձի տունը, որ 59 թվի ծննունդ է: 

                          

 

     Նախքան այս նկարի մեկնաբանելը շատ կարևոր է, որպեսզի մեջ բերեմ Եվհովա Աստվածի խոսքերը որ Иоиль մարգարեի միջոցով էր ասել. «Я пролью Дух Свой из каждой плоти, и сыновья Ваши, и дочери будут пророчествовать» (гл.2 ст.28): Այսինքն խոսքը մարգարեի ու մարգարեուհու մասին է, իսկ 28 ոտանավորի տակ թաքնված է 28թվականը: Այսինքն 1999 թվականը, այդ Տեր Աստվածի և մարգարեների հաշվարկով, այդ 2028 թվականն է երբ մարգարեն և մարգարեուհին պետք է  անեին Իրենց մարգարեությունը: 

    Իսկ Հովհաննես Աստվածախոսի «Հայտնություն» գրքի 11 Գլխում Մենք Հովհաննեսից իմանում ենք, որ Տեր Աստվածը ասում է. 

   Եվ կտամ Իմ երկու վկաներին, և Նրանք 1260 օր մարգարեություն կանեն:

    Այսինքն 1260 օրը թվերով է գրված, որպեսզի մենք նրա տակ նաև հասկանանք 12 տարի և կեսը, այսինքն Նրանց մարգարեությունը սկսվելու էր 1998 թվականին: Քանի որ այն չեղավ, ապա մարգարեությունը երկարաձգվելու էր 12 տարի, որ այդ արդեն 2011թվականն է, Իսկ կես տարին արդեն կլինի 2012 թվականի հունիսի վերջը:

   Այդ իրավ երկու ձիթայուղ են և երկու լուսամփոփ, կանգնած Տեր Աստվածի առջև Երկրում: 

   Այսինքն Նրանք Իրենց մարգարեությամբ  իրավ լուսավորելու են մարդկանց գիտելիքները:

   Եվ եթե ով կցանկանա Նրանց նեղացնել, ապա Նրանց խոսքերից կրակ դուրս կգա և կհոշոտե Նրանց թշնամիներին, եթե ով կցանկանա Նրանց նեղացնել, դրանք սպանվելու են: 

    Նրանք ունեն իշխանություն փակել երկինքը, որպեսզի Իրենց մարգարեության օրերին Երկրի վրա անձրև չգա, և ջրերի վրա ունեն իշխանություն՝ վերածելու արյան և  անդամալուծեն հողը տարբեր խոցերով, երբ միայն կցանկանան: 

    Այսինքն վկաների վկայության օրերին, այս երկու վկաները Տեր Աստվածից ժամանակավոր կստանան Աստվածություն: Որովհետև, միայն Աստվածն է ամենակարողը որ իշխում է երկնքին(Տեզերքին), հողին, ջրին և կրակին: Այսինքն Տեր Աստվածը մարդուց տարբերվում է միայն մի բանով, որ Նրա բերանից դուրս եկած ամեն մի խոսք կատարվում է: Այսինքն, որպեսզի լավ ընկալեք ասեմ մի պարզ խոսք Աստվածին տրված է «կախարդություն», այդ պատճառով էլ Նրա բերանից դուրս եկած խոսքը անմիջապես կատարվում է: Հենց այս հատկություններով էլ Աստված տարբերվում է մարդուց: 

   Օրինակ, եթե մարդուն հարկավոր է չիթ կամ սատինից կտորեղենը, ապա մարդը անպայման պետք է, սկզբից ցանի բամբակի սերմը, հետո խնամի այն, որպեսզի աշնանը ստանա բամբակ: Հետո այն դաշտերից հավաքում են և ուղղարկում են գործարան, որպեսզի անցնի մի քանի գործողություն, այսինքն սկզբից բանկապռոշ, մանարան, գործվածքային, հետո օտեկա կոնտրյոլները այն որակավորում են, նոր մտնում է չթի բաժանմունքը, որ այդ ներկատունն է: Միայն այսքան քրտնաջան աշխատանքի և գործողություններից հետո նոր մարդը ստանում է չիթը:

    Իսկ Աստվածին այս գործողությունները պետք չի գալիս: Նա միայն սկզբից Իր մտքում մտածում է, այդ կտորի որակը, գույնը և նախշերը, հետո նոր Իր պատկերացածով ասում է, «թող լինի չիթ», և նույն րոպեին Նրա բերանից դուրս եկած խոսքով ստանում է, այդ Իր պատկերացած չիթը, որքան որ ուզում է:  

   Կամ եթե պետք է ավտոմոբիլ կամ Տեզերանավ, ապա Աստված սկզբից մտածում է, թե ինչպիսին է լինելու հետո նոր, Իր այդ պատկերացածով ասում է թող լինի, և նույն րոպեին այն ստանում է:

     Կամ եթե ոսկյա մի իր է պետք, նորից Նա մտածում է, ձևը, գրամը և այլն ասում է և անմիջապես լինում է:

     Կամ եթե Աստված մահ է տալիս մարդուն, ապա այդ պահին Մեր աչքերից գաղտնի վերածնեցնում է Նրան և տանում է Իր Արքայությունը, այսինքն մի մարմինը մահացած մնում է, իսկ երկրորդ հարություն առած ֆիզիկական մարմնով գնում է:

    Կամ, Եվհովա Աստվածը զռամյալ ծերունուն կամ կնոջը մի ակնթարթում կարող է դարձնել երիտասարդ, կամ երիտասարդին ծեր:

 Ահա այս հատկություններով էլ Եվհովա Աստված տարբերվում է մարդուց: Չկա այնպիսի մի բան որ Աստված չկարողանա կատարել: 

Իսկ հիմա մեջ բերեմ Նոստրադամուսի այս ցենտուրը և կատրենը: 

      Предпоследнее имя Пророка

      Возьмет Диана в день своего отдыха.

      Его бешеный ум заведет далеко,

      Он освободит большой народ от угнетения.

                                                                                        (ц.2  к.28)

   Предпоследнее имя Пророка, այսինքն խոսքը Иоиль մարգարեի ասած, մարգարեի և մարգարեուհու, ինչպես նաև Հովհաննես Աստվածախոսի երկու վկաների մասին է, որ նախքան Տեր Աստվածի Որդիների վերադարձը Երկիր, այս երկուսը՝ պետք է բացեին Աստվածաշնչի բոլոր

գաղտնիքների մեկնաբանությունը:

    Բայց Նոստրադամուսը այս և հաջորդ տողում գրում է որ նախավերջին մարգարեի անունը վերցնելու է Դիանան Իր հանգստյան օրը: Այսինքն մարգարեի փոխարեն էլ մարգարեուհին է խոսելու, որովհետև Դիանան այստեղ Աստվածուհի է, և Դիանա անվան տակ Նաստրադամուսը ծածկագրել է մարգարեուհուն և Նրա  գործողությունը, այսինքն այդ « Деяние» բառն է, որ նշանակում է հրաշագործություն, որովհետև հրաշքներ կարող են գործել միայն Աստվածները և Աստվածուհիները: Այսինքն այդ օրերին մարգարեուհուն Եվհովա Աստվածից կտրվի Աստվածություն, որպեսզի Նրա ամեն մի խոսկքը լինի կատարվող:

     Իսկ մարգարեն որ ազգությամբ Ռուս մի երիտասարդ է, այսինքն Ռուս Մեծ Կնոջ Որդին է, Նրա փոխարեն Աստվածաշնչի մեկնաբանությունը տալու է միայն մարգարեուհին, այն պատճառով որ Նա Հայկազուհի է, այսինքն Հայ է:  Լավ տեղյակ է Իր ազգի պատմությանը, գիտի Իր լեզուն, նաև գիտի Իր հայրենի լեռնաշխարհը, լավ հասկանում է Ռուսերենը, նաև ծանոթ է Ռուս ժողովրդի պատմությանը: Եվ  մի քանի բառ էլ գիտի թուրքերեն: Որովհետև Աստվածաշնչի գաղտնիքը կարող է բացել միայն, այն մարդը որը լավ քաջատեղյակ է, այս ամենից: 

  Օրինակ Աստվածաշնչում հիշվում է «Филистимское Газ» բնակավայրը: «Газ» - ը, այդ «Ղազ» բառն է: Այդ Թուրքերեն բառ է որ նշանակում է «սագ», և մինչև հիմա այս «ղազ» բառը, Հայկազունիները օգտագործածում են Իրենց խոսակցության մեջ: Եվ նաև «ղազ» բառը Հայկազունիները այն օգտագործում են, որպես «вызывающий» խոսք, այսինքն «ղազ» բառի տակ թաքնվծ է «թույլ տղամարդ» բառերը: Այսինքն «ղազ» բառը ծնում է «вызывающий» խոսք, այդ պատճառով էլ երբ Սամսոն մարգարեն Գազում իշու գանգով խփելով սպանում է հազար Филистимлян, Նա Իր ձեռքից գցելով իշու գանգը, ուժեղ ծարավի զգացումից թուլանում է, և վախենալով որ կմեռնի և կնկնի թշնամու ձեռքը, ապա Տեր Աստվածին խնդրանքով դիմելով ջուր է խնդրում:    

     Եվ Աստված այդտեղ փոս է բացում, որտեղից ջուր է հոսում, և Սամսոնը խմելով ջուրը, վերադարձնում է Իր հոգին և այդ տեղը Նա անվանում է «источник взывающего», այսինքն «Ղազանչի»: Այդպիսով էլ հետագայում Ղազը դառնում է Ղազանչի, իսկ մարդիկ եթե չեմ սխալվում «Газ» բառը շփոթում են բնական «գազ» բառի հետ:

    Ես արդեն մի քանի անգամ Հայկական հեռուստացույցով տեսել եմ մի վավերագրական կինոնկար, որտեղ գլխաշորը գլխին մի փոքրամարմին կին հնեաբան, ծնկաչոք նստած է քառակուսի մակերես ունեցող մի քիչ բացված խոնավ հողի կենտրոնում: Իսկ ձեռքին ունի բռնած մի կենդանու գանգ, և Նրանից հարցազրույց են վերցնում: 

     Այդ կինը ցույց տալով խոնավ հողը ասում էր, որ այդտեղ ջուր է եղել: Իսկ երբ Նրան հարցրին թե ձեռքինը, ինչ կենդանու գանգ է, Նա պատասխանեց. - «երևի ձիու»: 

     Երբ Ես տեսա այդ վավերագրական կինոնկարը, անմիջապես հասկացա որ մարգարե Սամսոնի կանգնած տեղն է գտել, այդ կինը երբ Սամսոնը ձեռքից գցում է իշու գանգը և Աստվածից ջուր է խնդրում: Որովհետև Աստվածաշնչում նաև ասվում է, որ մինչև Մեր օրերը, այդ իշու գանգը  պահպանվել է, և գտնվում է նույն վայրում որտեղ գցել է Սամսոն մարգարեն:

   Իսկ «Իր հանգստյան օրը» բառերի տակ թաքնված է հետևյալ միտքը, որ մարգարեուհին Իր մարգարեությունը կանի երբ կհասնի թոշակի հասակում: Իսկ թոշակառու կնոջ հասակը, այդ 50 – 55տարեկանն է: 

     «Նրա կատաղած միտքը կհասնի հեռուն», այսինքն, այստեղ արդեն խոսվում է մարգարեուհու սուր մտքի մասին, որ Նա տիրապետում է եզակի իմաստունությամբ, և օժդված է մարդկային տարբեր տեսակի դրական կարողություններով:

     «Նա կազատի մեծ ժողովուրդին չարչարանքներից», այստեղ «մեծ ժողովուրդ» բառի տակ թաքնված է «սուրբ ժողովուրդ» բառը, իսկ Տեր Աստվածի սուրբ ժողովուրդը, այդ Հայկազունիներն են որ հիմա Իրենց անվանում են Հայեր: Եվ Նաստրադամուսը այս տողերում հակիրճ նկարագրում է Հայկազունիների ներկայիս իրավիճակը, այսինքն աշխատանք չունենալու պատճառով մարդիկ չեն կարողանում կերակրել Իրենց ընտանիքներին, այդ իրավիճակից դուրս գալու պատճառով Հայկազունիները փաղչում են Իրենց հայրենիքից: 

   Եվ Աստված սպասում է թե, երբ մարգարեուհին կկատարի  Իր կամքը, որ այդ Աստվածաշնչի գաղտնիքների մեկնաբանությունն է, դրանից հետո նոր Աստված կուղարկի Երկիր Իր Որդիներին: Եվ Նրանց վերադարձով վերջ կդրվի Հայկազունիների ծանր կացությանը:

    Իսկ ցենտուրի և կատրենի համարակալումը նույնպես Նաստրադամուսը տալիս է 2028 թվականը, այսինքն 2 –ը այդ 2000  - ն, իսկ 28 – ը, այդ արդեն 2028 թվականն է, որ Երկրի հաշվարկով, այդ 1999 թվականն էր:

    Այդ պատճառով էլ Նոստրադամուսը, այս նկարում նկարել է մարգարեին, բայց քանի որ Նրա փոխարեն մարգարեուհին է մեկնաբանելու, ապա Նրան պատկերել է մի քիչ կանացի: 

    Այս նկարում պատկերված է մարգարեն, որ կանգնած է Երկրում: Իսկ Երկրի տակը կարծես մետաղյա бункер –ն է, որ ամրացված է չորս մեխերով(շուռուպներով), և ունի երեք կամարներ, որոնց արանքում՝ մի կողմում վեց թևանի աստղն է, իսկ մյուս կողմում՝ Սատուրն է:  

     Երբ նայում եմ առաջին կամարին, ապա կամարի միջի, այդ մուգ զանգվածը նմանեցնում եմ Անգլերեն «S» տառին: Իսկ երկրորդ կամարի միջի զանգվածը կարծես թե երկիր լինի: Իսկ երրորդ կամարը՝ այդ թռչող ափսե է պատկերված:

    Մարգարեի ոտքերի մոտը, երկու կողմից առյուծներ են, որոնք առաջին թաթերի մեջ ունեն պահված կարմիր վարդի ճյուղեր:

   Մարգարեն հաքած է  շախմատաձև գործվածքով հակուստ և թիկնոց: Սև հագուստի վրա գոտկատեղից մինչև կուրծքը պղնձագույն բազմապատկման (խաչաձև) նշանն է: Իսկ գլխին կրում է Ուղղափառների գլխի իրը, որի ծայրին геральдическая Շուշանն է:  

    Մարգարեն՝ աջ ձեռքում ունի պահած պղնձյա գավազան, որի ծայրամասում կան երեք խաչեր: Իսկ երկնքում, այդ խաչերից աջ՝ արեգակն է, որ ունի ութ պարույրներ և ութ սուրեր: Երբ նայում ենք արեգակի տակի կենտրոնական սրի երկու կողմերի պարույրներին, ապա տեսնում ենք, որ աջակողմյան պարույրի ծայրը, իրենից ներկայացնում է հինգ թիվը, որ արեգակին է նայում: Իսկ, ձախակողմյան պարույրի ծայրը՝ իրենից ներկայացնում է մեծատառ Հայերեն «Հ» տպատառը:  

                                                                                                        Շարունակելի...

 

     Ձախ ձեռքում մարգարեուհին պահում է երկու խաչաձև պահած պղնձյա մեծ բանալիներ, որոնց կենտրոնում նաև գտնվում է մի պղնձյա հենակետ, որի ծայրին շառ է, որ  ունի պղնձագույն օղակ: Իսկ շառի ծայրի կենտրոնական մասում խաչ կա: 

     Այդ բանալիներից և շառից ձախ, երկնագույն ամպիկի վրա պղնձագույն հագուստով կիսածնկաչոք հրեշտակն է, որ ձախ ձեռքը վերև մեկնած պահում է մի մեծ փետուր: Իսկ աջ ձեռքով բերանին մոտեցրած փողն է փչում: Եվ, այդ փողը այնքան երկար է, որ կպչելով շառի վրայի խաչի ծայրին անցնում է, այն կողմ:

    Бункер – ն, այստեղ խորհրդանշում է Տեզերքը, երեք կամարները՝ այդ խորհրդանշում է «Երրորդությանը», այսինքն Նաստրադամուսը, այդպես ասում է, որ աշխարհքը հիմնված է «Երրորդության» վրա: Վեց թևանի աստղը՝ այդ Եվհովա Աստվածի Որդիներն են, իսկ Սատուրնը՝ այդ Տեր Աստվածի Արքայությունն է: Իսկ չորս շուռուպները, որ ամրացված է бункер – ը՝ այդ չորս դարաշրջաններն են: 

    Առաջին կամարը՝ այդ առաջին դարաշրջանն է: Նաստրադամուսը, որ առաջին կամարի մեջ նկարել է «S» տառը, իսկ վերևից՝ կամարի ձախ անկյունում վեց թևանի աստղին, այդ նշանակում է, որ Աստված աշխարհի արարման դեռ սկզբից սպասում էր, որ մինչև III –րդ դարաշրջանի վերջին մոտ՝ Երկրում պետք է ծնվեին «S» տառի անձը և Իր վեց Որդիները: Եվ, այդ մասին գիտեին նաև Երկրում:

   Մարգարեի կրծքավանդակի տակի պղնձագույն խաչաձև նշանը, այդ մատնանշում է Երկիրը իր չորս կողմերով: Իսկ շախմատաձև գործվածքով հագուստը՝ այդ նշանակում է, որ Տեր Աստվածի կողմից ամբողջ Երկրի կյանքը իսկզբանե եղել է ծրագրված: 

    Իսկ մարգարեի երկու կողմերի վարդերով հզոր առյուծների  ներքո երկու մեծ պատմական դեպքեր են թաքնված:  Մենք տեսնում ենք, որ մարգարեուհու աջակողմյան առյուծը գլուխը վեր բարձրացրած, վեհ ու հպարտ նստած է հետևի ոտքերի վրա միաժամանակ, ինչպես հենակ հենվելով առջևի ձախ թաթին, իսկ աջ թաթով վերև պահած բռնել է մի մեծ վարդի ճյուղ:                                           

      Վարդը՝ այդ խորհրդանշում է կնոջը, իսկ աշխարհի միակ կինը՝ այդ Հայաստանն է, քանի որ Հայաստանի ամբողջ տերրիտորիյան՝ այդ կին է: Իսկ առյուծը նրա հզոր անցյալն է, այսինքն առյուծը՝ այդ Տիգրան Մեծի թագավորության տարիների Սփյուռքի հզոր թագավորությունն է: Իսկ առյուծը, որ նստած է վեհ ու հպարտ՝ այդ նշանակում է, որ Սփյուռքի թագավորությունը էլ ոչ մի թագավորի օրոք, այդքան մեծ ու հզոր չի եղել, ինչպես եղել էր Տիգրան Մեծի ժամանակ: Առյուծը, որ բռնել է վարդը՝ այդ նշանակում է Աստվածի կամ Աստվածի Որդիների Երկիր գալուն մոտ՝ այդ Սփյուռքի հզոր թագավորությունից մնալու էր միայն կինը: 

     Մարգարեուհու ձախակողմյան  առյուծը նույնպես նստած է մյուս առյուծի պես, բայց տեսնում ենք որ, այս առյուծը չունի մյուս առյուծի վեհությունը և փառահեղությունը: Եվ, այս առյուծը բռնել է մի մեծ վարդի ճյուղ, որի վրա բացի մեծ վարդից կա ևս երկու փոքր վարդեր: Բայց մի վարդը, որ առյուծի երախի տակն է գտնվում, այն անգույն է: Այդ պատճառով էլ կարծես թե, այդ վարդը բաղկացած է, միայն մի մեծ և  մի փոքր վարդերից:

     Մեծ և փոքր վարդերը՝ այդ Սփյուռքի և Հայկազունու թագավորություններն են: Այսինքն Տիգրան Մեծի մահից հետո Եվհովա Աստվածի կամքով Սփյուռքի թագավորությունը բաժանվեց երկու մասի: Տասը կալենը(կլանը, ցեղ) կոչվեց Հայկազուն, այսինքն Իզրաիլ, իսկ երկու կալենը(ցեղը) մնաց Սփյուռք: Այդ մեծ և փոքր վարդերը, որ ունեն մի ընդհանուր ճյուղ, այդ նշանակում է, որ ճիշտ է նրանք երկու թագավորություններ եղան, բայց մնացին մի ազգ: Այս առյուծը որ նստած չէ վեհ և փառահեղ, այդ նշանակում է՝ ճիշտ է նրանք եղան երկու հզոր թագավորություն, բայց արդեն չունեին այն վեհությունը և փառահեղությունը, որ կար Տիգրան Մեծի ժամանակ:

     Մեր օրերի պատմաբանները և գիտնականները, այդ թագավորությունները կոչեցին Մեծ Հայք և Փոքր Հայք: Մեծ Հայքը, Մեծ կոչվեց, ոչ թե իր տերրիտորիյան էր մեծ, այլ այն պատճառով, որ նա բաղկացած էր Հայկազունու տաս ցեղերից:  Իսկ Սփյուռքի տերրիտորիյան, որ այն շատ հսկայական էր, բայց, որ նա փոքրամասնություն էր կազմում, այսինքն բաղկացած էր միայն Հայկազունու երկու ցեղերից, այդ պատճառով էլ նա կոչվեց Փոքր Հայք: Նախքան Վավիլոն՝Ռուսաստան գերվելը Սփյուռքի թագավորությունը ճիշտ է չէր կոչվում Փոքր Հայք, բայց Սփյուռքի թագավորություն բառի իմաստի տակ միշտ էլ հասկացել են փոքրամասնություն, քանի որ Սփյուռքի թագավորությունը երկու մասի բաժանվելուց հետո, Սփյուռքին մնաց միայն երկու կալենը:  

     Իսկ առյուծի երախի տակի մի փոքր վարդը, որ անգույն և համարյա կարծես թե անտեսանելի է, այդ նշանակում է, որ նա թագավորություն չէ:  Այդ վարդը՝ Լեռնային Ղարաբաղն է Սփյուռքի պարծանքը, այսինքն Լեռնային Ղարաբաղը՝ այդ Հին Հերուսաղեմն է, որ եղել է Սփյուռքի աթոռանիստ քաղաքը: 

    Մարգարեի ձեռքի գավազանը, որ պղնձից է՝ պղինձը և պղնձագույնը, այս նկարում խորհրդանշում է էներգիյան, այսինքն Եվհովա Աստվածի Սուրբ Հոգուն, քանի որ Եվհովայի Սուրբ Հոգին, այդ մարդկային աչքերի համար անտեսանելի կենդանի էներգիյա է: 

   Երբ նայում եմ մարգարեի ձեռքի գավազանին և առյուծին, այստեղ Իմ գլխում ծագեց մի միտք, որ Նաստրադամուսը պատահական չէ, որ  այդպես է նկարել առյուծին և գավազանին: Որպեսզի առյուծին և գավազանին նայելով հասկանանք, որ գավազանը դուրս է գալիս, այդ  վեհ և հպարտ և հզոր առյուծի մարմնի միջից: 

    Երբ նայում ենք գավազանի ծայրամասին ապա տեսնում ենք, որ գավազանի ծայրը վերջանում է երեք խաչերով, որ դասավորված է երեքվոտանու պես: Եվ, այն   *    *  իրենից ներկայացնում է«чаша», իսկ

                                                                                                           * 

«чаша» - ն, այստեղ արդեն  խորհրդանշում է կնոջը և հետագա կարևոր գալիք պատմական դեպքերը, որ սպասվում էր Հիսուսի ընտանիքում: Եթե գավազանի ծայրի խաչերը նկարված լիներ այսպես   *   ապա, այդ             

                                                                                                                                                                   *    *

կնշանակեր խանչալի ծայր, որ կխորհրդանշեր տղամարդուն:                                                                                         Գավազանը՝ այդ Տեր Աստվածի առկայությունն և իշխանությունն է Երկրում: Գավազանը, որ դուրս է գալիս առյուծի մարմնի միջից, այդ նշանակում է, որ կենդանի Աստվածությունը դուրս է եկել Սփյուռքից, այսինքն Հայկազունիներից: Առյուծը, որ և վեհ և հպարտ և հզոր է, այդ նշանակում է, որ Աստված եղել է Հայկազունիների և վեհությունը և հպարտությունը և հզորությունը: Այդ պատճառով էլ  միաժամանակ Նրա հզորությունը Հնում տեսնելով, այլ ազգիները  ապրել են վախ, ինչպես Հայկազունիների, այնպես էլ Տեր Աստվածի հանդեպ:  

     Իսկ գավազանի ծայրի երեք խաչերը, այդ խորհրդանշում է Հիսուս Քրիստոսի չարչարանքների օրը, երբ Նրան երկու չարագործների հետ խաչեցին «Голгофы» սարի ծայրին: Այստեղ Նոստրադամուսը նաև Մեր ուշադրությունը դարձնում է, այն բանին, որ «Голгоф» – ը գտնվում է Հայաստանում, այսինքն գավազանը, ինչպես ասեցի դուրս է գալիս առյուծի մարմնի միջից: Իսկ առյուծի թաթի մեջ վարդն է, այդ նշանակում է, որ Սփյուռքի թագավորությունից մնացել է կինը, իսկ կինը՝ այդ Հայաստանն է: Այդպիսով Նաստրադամուսը Մեզ մատնացույց է անում, որ «Голгоф» – ը գտնվում է այժմյան Հայաստանի տերրիտորիայում: 

     Հեռուստացույցով երբ տարբեր ազգերի ներկայացուցիչները երբեմն խոսում են Հիսուս Քրիստոսի խաչելության օրվա պատմական դեպքերի մասին, Նրանք «Елеонской» սարը և «Голгоф» – ը միշտ ներկայացնում են մի անվան տակ: Այսինքն Նրանց կարծիքով և «Елеонской» սարը և «Голгоф» – ը կամ «Лобное», այդ նույն սարն է: 

     Երբ կարդում ենք չորս Ավետարանիչների գրքերը, ամեն մի Ավետարանիչ  պատմում է «Զատիկի» գիշերվա մասին: Եվ   շատ հակիրճ, բայց տարբեր մանրամասնություններով տալիս են  «Елеонской» և «Голгоф» սարերի նկարագրումը և թե, այդ սարերը որտեղ են գտնվում:

     Չորս Ավետարանիչներն էլ գրում են, որ սուրբ «Զատիկի» գիշերը Նրանք անցկացրել են Հերուսաղեմ քաղաքում: Իսկ Հին Հերուսաղեմ քաղաքը, ինչպես շատ անգամներ իմացաք, այդ Լեռնային Ղարաբաղի կեսն է: Այսինքն Հին Հերուսաղեմ քաղաքը գրավել է հսկայական տերրիտորիյա, որ բաղկացած է եղել մի քանի մարզերից: 

    Չորս Ավետարանիչներից իմանում ենք, որ Հիսուսը Իր Առաքյալների հետ գնաց Հեուսաղեմ, որպեսզի այնտեղ տոնի սուրբ «Զատիկը»: Матфей – ը Իր գրքում գրում է, որ ընթրելուց հետո Հիսուսը Առաքյալների հետ երգելով գնացին Елеонскую սարը: Այնտեղ Հիսուսը Նրանց ասեց. որ Իմ հարությանս օրը Ձեզ կհայտնվեմ Галилее՝Գուգարքում: 

    Նա գրում է, որ հետո   Հիսուսը Նրանց  հետ անցավ  Гефсимания կոչվող տեղը, և աշակերտներին ասեց. նստեցեք այստեղ, մինչև Ես կգնամ, այնտեղ կաղօթեմ: 

    Եվ վերցրեց Իր հետ Պետրոսին, Հակոբին և Հովհաննեսին, իսկ հետո Նրանց Հիսուսը ասեց. Իմ հոգին մահու չափ մղկտում է, մնացեք այստեղ աշխույժացեք Ինձ հետ: Եվ հեռանալով մի քիչ, ընկավ Իր երեսի վրա, աղօթեց և խոսեց. Հայր Իմ...

     Եվ երրորդ անգամ գալիս է և Նրանց ասում է՝ դեռ էլի Դուք քնած եք: Վեր կացեք, գնանք՝ ահա, մոտենում է Ինձ մատնողը: Եվ խոսքը դեռ չվերջացրած Կախեթացի Սփյուռքը մի մեծ բազմության զինվորների, վարդապետների(книжники) և հոգեվորականների հետ մոտենալով Նրան մի համբյուրով մատնում է:   

     Հիսուսին չարչարելուց հետո, գալիս են Голгофа կոչվող տեղը, որ նշանակում է՝«Лобное место»՝  «ճակատային տեղ», որտեղ էլ խաչում են Նրան:

   Марк –ը նույնպես գրում է, որ ընթիրքից հետո Նրանք գնացին Гефсимания կոչվող բնակավայրը: Ճանապարհին Հիսուսը Նրանց ասեց. - որ Իմ հարությանս օրը Ձեզ կհայտնվեմ Галилее՝ Գուգարքում:  և աշակերտներին ասեց. - նստեցեք այստեղ, մինչև Ես կաղօթեմ: 

    Եվ վերցրեց Իր հետ Պետրոսին, Հակոբին և Հովհաննեսին, իսկ հետո Նրանց Հիսուսը ասեց. - Իմ հոգին սարսափում և կարոտում է, մնացեք այստեղ աշխույժացեք Ինձ հետ: Եվ հեռանալով մի քիչ, ընկավ Իր երեսի վրա, աղօթեց և խոսեց. Հայր Իմ...

    Եվ երրորդ անգամ գալիս է և Նրանց ասում է՝ դեռ էլի Դուք քնած եք: Վեր կացեք, գնանք՝ ահա, մոտենում է Ինձ մատնողը: Եվ խոսքը դեռ չվերջացրած Կախեթացի Սփյուռքը մի մեծ բազմության, զինվորների, վարդապետների(книжники) և հոգեվորականների հետ մոտենալով Նրան մի համբյուրով մատնում է:  

    Հիսուսին չարչարելուց հետո, գալիս են Голгофа կոչվող տեղը, որ նշանակում է՝ «ճակատային տեղ», և որտեղ էլ խաչում են Նրան:

     Лук –ը նույնպես գրում է, որ ընթիրքից հետո Նրանք սովորության համաձայն գնացին Елеонскую սարը: Հասնելով այնտեղ Հիսուսը Նրանց ասեց. աղօթեք, որպեսզի չընգնեք գայթակղության մեջ: Եվ Նա հեռացավ հրաբխից ժայկթված քարի մոտ, և ծնկաչոք լինելով, աղօթեց: 

    Նրան բռնելուց հետո, երբ տարան Պիլատի մոտ  Պիլատը իմանալով, որ Նա Галилеянин՝ Գուգարքցի է, Հիսուսին ուղղարկեց  Ироду(Հերոդ չի նշանակում)՝ Տրդատի մոտ, որ այդ պահին գտնվում էր Հերուսաղեմում, որովհետև Գուգարքը, այդ Տրդատ փոխարքայի մարզն էր: Լուկը նաև գրում է, այդ օրը Պիլատը և Տրդատը, որ թշնամիներ էին միմյանց հետ բարեկամացան: 

     Իսկ խաչելեության օրվա մասին Նա գրում է, երբ հասան այն տեղը, որ կոչվում էր՝ «Лобное место»՝ «ճակատային տեղ», այնտեղ խաչեցին Նրան: 

   Այսպիսով չորս Ավետարանիչներից իմանում ենք, որ Հերուսաղեմում է գտնվում Елеонскую սարը: Матфей – ը գրում է, երբ գնացին Елеонскую սարը Նրանք անցան  Гефсимания կոչվող տեղը, հետո Հիսուսը Նրանց թողնելով այդտեղ, երեք աշակերտների հետ հեռանալով գնաց աղօթելու:

   Մարկից իմանում ենք, որ Гефсимания նաև բնակավայր է: Իսկ Լուկից Մենք իմանում ենք, որ Елеонскую սարի վրա հրաբխային ժայկթումից քար կա: Իսկ Հովհաննեսը գրում է, որ ընթիրքից հետո Նրանք դուրս եկան пօток Кедрон՝ Խաչենի հոսանքից,  այն կողմ, որտեղ այգի կար: Առաջինը Մենք իմանում ենք, որ Գեֆսիմանիյան այդ բնակավայր է, և այդ բնակավայրի անունով նաև այգի կա, և գտնվում է Կեդրոնի, որ նշանակու է Խաչենի(գետն է, որ գտնվում է Ղարաբաղում) հոսանքից այն կողմ՝ Ելեոնսկի սարի փեշին կամ դոշին: Իսկ Ելեոնսկի սարի  գագաթին, կամ սարի վրա հրաբխային ժայկթումից քար կա, այսինքն Ելեոնսկի սարը ըստ երևույթին հանգած հրաբխային սար է: Եվ ասեմ, որ այս ամենը գտնվում է Լեռնային Ղարաբաղում, որ հեշտությամբ կարելի է ստուգել:

     Իսկ  Հրաշագործություն(Деяния) գրքից իմանում ենք, որ Պետրոս Առաքյալը ասում է մարդկանց, որ Հերուսաղեմից մինչև  Գոլգոֆ ընկած հատվածը, այդ յոթ օրվա ճանապարհ է: Այսինքն Հիսուսին երբ Հերուսաղեմ քաղաքից տարել են Գոլգոֆ խաչելու, այդ ճանապարհը Նրանք անցել են յոթ օրվա ընթացքում: 

                                         

    Ինչպես գիտենք, որ «Голгоф» սարի շուրջը նույնպես մինչև հիմա վիճաբանություն է գնում, որ արդյոք, այդ սարն է, ճիշտ է հիմա այդ վայրում Հայոց թագուհու կառուցած Տաճարն է, բայց հնուց պահպանվել է, այդ սարի նկարը: Որովհետև, երբ նայում ենք, այդ սարին ապա սկսում ես կասկածելել, թե ինչպես կարող էին, այդտեղ երեք մարդ խաչել քանի որ, այդ տեղը շատ փոքր է: 

    Հիմա ասեմ Գոլգոֆ սարի մասին: Ինչպես արդեն մարգարների տեսիլքների մեկնաբանությունում խոսել եմ, որ այժմյան Еврейский լեզուն և Աստվածաշնչում հիշատակված Еврейский  լեզուն տարբեր ազգերի լեզու է, որ միմյանց նման չեն: Այսինքն Աստվածաշնչի Еврейский բառը ոչ թե Եբրայերեն բառն է նշանակում, այլ նշանակում է Եվրոպերեն, այսինքն Սփյուռքերեն, որ հիմա անվանում ենք Հայերեն: 

   Ծննդոց գրքից իմանում ենք, որ Евер – ից ծնվեցին երկու որդիներ: 101 թվականին երբ ծնվեց Фалек որդին, Եվերը, այսինքն Եվրոպան Նրան տվեց Ֆալեկ անունը, որովհետև Նրա ծնվելուց հետո հողը բաժանվեց, այսինքն Աստված խառնեց մարդկանց լեզուները: 

    Իսկ հետո ծնվեց Иоктан որդին, որից էլ ծնվեցին 13 որդիներ, որոնցից առաջացան Հնդկական 13(ցեղերը) ազգերը: Այդ պատճառով էլ Եվերի երկու որդիներից առաջացած բոլոր ազգերը կոչվեցին Հնդեվրոպական: Իսկ  Ֆալեկը մնաց Արաբ, որ Հին լեզվով կոչվում էր Արամ, այսինքն Եվերը հայրն էր Արաբների, իսկ նրանց տերրիտորիյան  կոչվում էր Սիրիյա: Հետագայում Ֆալեկից ծնվում է Ֆարրը, Աբրահամի, Նախորի և Արանի հայրը: Նրանք ապրելիս են եղել «Уре Халдейском», որ այժմյան լեզվով այդպես էլ կոչվում է Ուրալի Խազարիյա: Հետո Ֆարրը վերցնում է Աբրահամին, Նախորին  և մահացած Արանի որդուն՝ Լոտին և ամբողջ գերդաստանի հետ գալիս են «Ханаанскую»՝Խաչիկի հողերը, այսինքն միջագետք, որ այդ Հորդաննայի(որ, այդ Արաքսն է) և Սուրի(որ Քուռն է) միջև էր գտնվում: Հասնում են «Харран»՝ Խանլար, Նրանք մնում են այնտեղ: 

   Ֆարրի մահից հետո Աբրահամը Իր հետ վերցնում է Լոտին, Իր ծառաներին և Իր կնոջը Սառռային և գալիս են  Дубравы море, որ նշանակում է Գեղամա ծով, որ, այդ Սևանա լիճն է: Եվ Աբրահամը անցնում է այստեղից մինչև Սիխեմ, որտեղ Խեթեթներն էին ապրում, այսինքն Հայկազունիները հետագայում, երբ կռվով վերցրեցին Իրենց ժառանգություն, այդ հողերը Նրանք Սիխեմը վերանվանեցին Գուգարք, այսինքն Галиля: Եվ Աբրահամը այստեղից շարժվում է դեպի Ел –Вефиля՝ Կում - Այրիից Արևելք գտնվող սարերը: Եվ Իր վրանները գցում է այնպես, որ Вефиль՝ Կում - Այրին գտնվում էր Արևմուտքում, իսկ Гай՝ Գագարինը Արևելքում, այսինքն Ինձ թվում է որ Աբրահամը վրանները գցել է Հաջի – Ղարայում, որ հիմա այդ Լեռնապատն է: Հետո, այստեղից գնում է  Дубравы Мамре՝ Կոտայքի՝ Մարմարիկ:

    Այժմյան Եվրեյսկի լեզվով Գոլգոֆ նշանակում է գանգ, իսկ Աստվածաշնչի Եվրեյսկի լեզվով Գոլգոֆ նշանակում է գորգ: Այսինքն, երբ նայում ենք սարի այն  հատվածին, որ իսկապես կոչվում է ճակատ, այն  ծածկված է կանանչ գորգով և չկա ոչ մի քար, այդ պատճառով էլ ստացել է երկրորդ Գորգ անունը: Այդ պատճառով էլ Ավետարանում ասվում է՝ Ճակատային կամ Գորգ: Այս սարը հիմնականում կրում է Հովհաննես անունը, և նրա բարձրությունը հասնում է մոտավորապես 4 կմ-ի: Այս սարը իրենից ներկայացնում է միմյանց վրա երեք սարեր:  Ահա  այսպես և այն նման է նաև «Երրորդություն» աստղային համաստեղությանը, որը նույնպես ունի այս տեսքը:             

 

                                                                                                                                                                *

                                                                                                                                                             *

                                                                                                                                                          *

 

       Մարդիկ առաջին սարի վրա շատ դժվարությամբ են բարձրանում, քանի որ, այն շատ քարքարոտ և փոշոտ է: Մինչև բարձրանում են լավ հոգնում են, այդ պատճառով էլ կան այնպիսիները, որ չունենալով համբերություն հետ են դառնում: Երբ վերջանում է առաջին սարը, նրա գագաթից սկսվում է մի մեծ ընդարձակ տարածք: Երբ վերջանում է, այդ տարածքը սկսվում է երկրորդ սարը, որ կոչվում է «Ճակատ»: Որովհետև, երբ հասնում ես առաջին սարի գագաթին Մեր մեծերը ասում են. «արդեն հասանք Ճակատին, արդեն հեշտ է գնալը»: Եվ իսկապես երկրորդ սարը ամենաբարձրն է, երբ նայում ես նրան, այն նման է «ճակատի», այսինքն երբ հասնում ես առաջին սարի գագաթին ճակատ առ ճակատ հանդիպում ես երկրորդ ամենամեծ սարին, որ ծածկված է կանաչ գորգով, որտեղ չկա ոչ մի քար, այդ պատճառով էլ ստացել է «Ճակատ» անունը:

   Երբ նայում ես երկրորդ սարին զգում ես թեթևություն, հանգստություն և հետաքրքրություն: Հենց, այստեղ էլ խաչել են Հիսուս Քրիստոսին: Երկրորդ սարի գագաթից սկսվում է երրորդ սարը, որ իրենից ներկայացնում է մի փոքր քարքարոտ լերկ սար, որտեղ էլ գտնվում է մի փոքր սրբատեղ(մատուռ), որտեղ թաղված է Հովհաննես Մկրտիչի մասունքը: Հենց, այս սարի գագաթին են կանգնել և բարձրաձայն օրհնել Հայկազունու վեց կալենը:  Այսինքն, այս սարը օրհնված սարն է, որ Աստվածաշնչում հիշվում է նաև որպես Газерим, այսինքն Ղալթաղչիի սար: Այս սարում է նաև Աբրահամը Աստվածի կամքով ցանկացել Իր որդուն Իսահակին զոհասեղանին զոհել և Աբրահամը, այդ օրը այս սարին անվանել է «այս սարից Եվհովան է նայում »:

    Իսկ արեգակը, այստեղ ապագա Աստվածուհին է: Արեգակի պարույրներից մեկի ծայր, որ Հայերեն «Հ» տառն է, իսկ մյուս պարույրի ծայրը հինգ թիվն է, այդ նշանակում է, որ Հիսուսը հինգ եղբայր ունի: Հինգ թիվը, որ նայում է արեգակին, այդ նշանակում է որ Նրանց մասին գիտի միայն արեգակը: Իսկ վերևի ձախակողմյան պարույրներից մեկը, այդ գրավոր Հայերեն մծատառ «Մ» տառն է: 

    Մարգարեի ձեռքի երկու մեծ բանալիները, այդ խորհրդանշում է Հին և Նոր Կտակարանները: Հին և Նոր Կտակարանները, որ մեծ բանալիների տեսքով է, այդ նշանակում է որ Աստվածաշնչից կարևոր ոչինչ չկա: Եվ երկրորդ՝ բանալին նաև խորհրդանշում է մեծ գաղտնիքներ, այսինքն Հին և Նոր Կտակարանները իրենց ենթատեքստերի մեջ թաքցնում են մեծ գաղտնիքներ: 

    Իսկ սպիտակ շառը, որ ունի պղնձագույն օղակ և մարգարեն պահում է երկու բանալիների միջև, այդ նշանակում է որ շառը՝ այդ Տեր Աստվածի Արքայությունն է: Իսկ շառը որ ունի օղակ, այդ նշանակում է, որ շառը՝ այդ Սատուրն է: Իսկ օղակը որ պղնձագույն է՝ այդ խորհրդանշում է Կյանքը՝ այսինքն որ Սատուրնում կյանք կա: Եվ երկրորդ որ Կյանքը՝ այդ Եվհովայի Սուրբ Հոգին է, որ իրենից ներկայացնում է մարդկային աչքի համար անտեսանելի էներգիա: Եվ Եվհովայի Սուրբ Հոգին՝ այդ նաև Վսելեննին է: Շառը որ գտնվում է բանալինների միջև, այդ նշանակում է որ, այն ինչ հիմա Ես բացատրեցի նույնպես գաղտնիք էր, այսինքն դեռ ոչ ոք չգիտեր: 

    Իսկ շառի վրայի խաչը նշանակում է, Մեծ Եղբարյության կենդանի этика – ն՝ քաղաքավարությունը, այսինքն, այդ Տեր Աստվածի և Իր Որդիների, այսինքն ընտանիքի և բոլոր ազգերի միջև գոյություն ունեցող փոխադարձ խաղաղության, միասնության, համաձայնության և մեծ սիրո կենդանի  շփումն է: Այսինքն Տեր Աստվածի Արքայությունում գոյություն չունի ոչ Եկեղեցիներ և ոչ էլ Մզգիթներ և Տաճարներ, այսինքն աղոթարաններ:  

     Մարգարեի գլխի Ուղղափառների գլխի իրի ծայրին՝ геральдическая Շուշանն է, իսկ геральдическая Շուշանը այդ երեք անձ է նշանակում: Այսինքն Երկրագնդում սպասվում է Եվհովայի երեք Որդիների վերադարձը: Իսկ Ուղղափառների գլխի իրը նշանակում է, որ Նրանց վերադարձը կկայանա Ռուսաստանում:  

    Մարգարեի գլխավերևի հրեշտակը, որ Իր ձեռքի շատ երկար բնբուլե գրչով ցույց է տալիս գրելը, այդպես Նա Մեզ ասում է որ մարգարեի գրչի գրածը շատ կարևոր է: Իսկ մյուս ձեռքով Նա մի երկար փող է փչում, բայց, երբ նայում ենք Նրա բերանին ապա կտեսնենք, որ հրեշտակի շուրթերից Հայերեն մեծատառ «Ս» տառն է դուրս գալիս: Այդ նշանակում է որ մարգարեուհին «Ս» տառի անձն է, իսկ շեփորը արդեն՝ այդ գրքի բովանդակության տարածումն է երբ, այդ գրվածքը կտարածվի ժողովուրդների միջև: Իսկ շեփորի ձայնը, այդ գրքի բարձրաձայնելն է, քնարկելն է, այսինքն Աստված հրեշտակի միջոցով հայտնում է, որ շատ կարևոր է, այդ գրքի բովանդակությունը իմանալը: 

     Շեփորի և հրեշտակի բերնից դուրս գալող «Ս» տառի տակ նաև թաքնված է, մի այլ բովանդակություն:  Այսինքն Երկրագնդում երբ կտարածվի, այդ գրքի բովանդակությունը ապա նոր Տեր Աստվածի հրեշտակը Սատուրնից կփչի Իր փողը, որ կնշանակի արդեն Երկրագնդում հասել է քաղը, այսինքն Աստվածի Արքայությունը: Այստեղ հրեշտակի շուրթերից դուրս գալող «Ս» տառը, արդեն նշանակում է Սատուրն:

    Երբ ուշադիր նայում ենք հրեշտակի գլխի մազերին ապա կտեսնենք, որ հրեշտակի գլխին պատկերված է հոռոսկոպի՝ Կշեռքի վերին մասը, իսկ Կշեռքի տակին 12 թիվն է գրված: Այստեղից էլ կարելի է անել հետևություն, որ Աստվածի Արքայությունը լինելու է 12 թվականին, որ այդ 2012 թվականն է, իսկ Հոռոսկոպի «Կշեռքի» միջոցով տալիս է ամիսը, որ այդ հոկտեմբեր ամիսն է: 

     Իսկ հիմա ուզում եմ մարդկանց համար պարզաբանել թե Евер - ի, այսինքն Եվրոպայի մեծ որդուց՝ Ֆալեկից, ինչ ազգեր առաջացան: Ֆալեկից ծնվում է Ֆարրը, Աբրահամի, Նախորի և Արանի հայրը: Աբրահամը Ֆարրի մահից հետո, Իր հետ վերցնում է  մահացած Արանի որդուն՝ Լոտին և Իր կնոջ և ծառաների հետ հեռանում է Խանլարից: Հասնելով Սիխեմ, որ այդ այժմյան Հայաստանի Գուգարք մարզն է, այնտեղ գցում է Իր վրանները: Երբ Լոտի և Աբրահամի հովիվների միջև վեճ է գնում Աբրահամը Լոտից հեռանալով գնում է Дубравы Мамре՝ Կոտայքի՝ Մարմարիկը, հետո գնում է Хеврон՝ Էրեբունի: Այստեղից էլ գնում է Версавия՝ Շիրակ, Շիրակում Աբրահամը գցում է «роща», և այն անվանում է «վարդ բաղ», որ ինչպես Աստվածաշնչում ասվում է մինչև Մեր օրերը այդպես էլ կոչվում է: 

      Իսկ Լոտը հաստատվում է Սոդոմում: Սոդոմը և Գոմորը կողք – կողքի քաղաքներ են եղել, որ գտնվել են այժմյան Ջաջուռի մոտակայքում: Ջաջուռի հանքը, այդ այրված Սադոմի ու Գոմորի վայրն է երբ Աստված երկնքից, այդ երկու քաղաքների վրա ծծումբ լցրեց:                              

    Աստվածաշնչից իմանում ենք, երբ Լոտը Իր երկու դստեր հետ փրկվում են, հետո Նրա մեծ դուստրը փոքր քրոջը համոզում է, որպեսզի Իրենց հորը  հարբեցնեն և հետը քնեն, որպեսզի Իրենց հորից վերականգնեն Իրենց ցեղը: Լոտին հարբեցնելով առաջին գիշերը Լոտի հետ լինում է մեծ դուստրը, իսկ երկրորդ գիշերը հարբած Լոտի հետ քնում է  փոքր դուստրը և Աստվածաշնչում ասվում է, որ Նա այնքան հարբած է լինում, որ Լոտը ոչինչ էլ չի իմանում: Եվ, այդպես Նրանք Իրենց հորից հղիանում են, և մեծ դուստրը ունենում է որդի և Նրան տալիս է Аммон՝ Ազզր անունը և Նա հայրն է՝ Аммонитяни՝ Ազզրների, այսինքն Ադրբեջանցիների:

   Իսկ փոքր դուստրը նույնպես ծնում է որդի, և Նրան տալիս է Ар – Моав՝ Եր - Օսման անունը և Նա հայրն է Моавитяни՝ Օսմանցիների: 

    Մինչ Վավիլոն՝ Ռուսաստան գերվելը, Նրանց երկրները գտնվելիս են եղել այժմյան Հայաստանում և նրա մոտերքում: Այսինքն Հնում Ազզրների՝ Ադրբեջանցիների երկիրը, այդ եղել է փոքր Միջագետքը, այսինքն Հորդաննայից՝ Արաքսից, և Արևելյան Արփա - Չայից մինչև Иавок՝Որոտանի  գետը, որովհետև ամբողջ Որոտանը սահմանն է եղել Ադրբեջանցիների: 

    Բայց Հայկազունիները երբ վերադարձան Եգիպտոսից, Նրանք Աստվածի կամքով սկսեցին Իրենց ժառանգության հողերը գրավել, այդ ժամանակ Ազզրներն Իրենց հողերի մի մասը, արդեն կորցրել էին Амморейим՝ Արմեններին: Նրանց մնացել էր միայն այժմյան Նախիջևանի տերրիտորյան չհասած մինչև Ջուղա, որ այդ Աստվածաշնչի Иерихон – ն է:  

    Իսկ  Моавитяни՝ Օսմանցիների երկիրը, այդ եղել է բացի Գեղարքունիքի մարզից, որովհետև Գեղարքունիքը պատկանել է Евееи ժողովրդին, այսինքն հիմա Մենք Նրանց ասում ենք «Բոշաներ»: Նրանք, այդ անունը ստացել են այն ժամանակ, երբ Հայկազունիները Իրենց ժառանգության համար մարտեր էին մղում Բելի՝(Սպիտակի) Սարգոն թագավորի դեմ: Եվեեացիները ծպտված պատառոտված և մաշված շորերի տակ և ձեռքերին տոպրակներով ծաղկած հացը վերցրած եկել են Հայկազունիներից աղերսելու, որ Իրենց ազգին չկոտորեն այլ Նրանց հետ դաշինք կնքեն: Նրանք ցույց տալով Իրենց պատառոտված հակուստները և ծաղկած հացերը,Նրանք Հայկազունիներին խաբելով հավաստիացրել են, որ շատ հեռու է գտնվում Նրանց  բերդաքաղաքները, իսկ Իրենց խոսքերին ապացույց հանդիսացել է պատառոտված և ծաղկած(բորբոսնած) հացը, այդ պատճառով էլ Նրանք Հայկազունիներից ստացել են «բոշա» կոչումը: 

     Իսկ  Моавитяни՝ Օսմանցիների երկիրը, այդ եղել Տավուշի մարզից մինչև ամբողջ Արագածոտանի մարզը, այսինքն մինչև Арнон, որ այդ Քասաղ գետն է: Հետո այստեղից սահմանը բարձրանում է ամբողջ Տավուշի մարզը Աստղև գետի ավազանը, որ Դեպետի դիմացն է, և Նրա

 

    Բայց Հայկազունիները երբ սկսեցին Իրենց ժառանգության համար գրավել այդ հողերը, Օսմանցիներից Ամմորեյի Սարգոն թագավոը, շատ – շատ վաղուց արդեն Գուգարքից մինչև Քասաղ գետի ավազանի ընկած հողերը խլել էր, այսինքն այն արդեն պատկանել էր Ամմորներին՝ Արմեններին: 

    Որպեսզի տարաձայնություն չլինի հիմա մեջ կբերեմ Ռուսերեն Հին Կտակարանի Թիվ գրքի՝ 21 Գլուխը: Նույնությամբ կգրեմ միայն քաղաքների, գետերի և մարզերի դիմաց կգրեմ նրանց անուների բացատրությունը:

    Հարավում ապրող Քանանի՝Խաչիկի(ների) թագավորը Արադան, երբ լսեց, որ Հայկացունիները՝ Израилитяни գալիս են Афарима՝ Ալավերդու ճանապարհով, կռվով հարձակվեց Նրանց վրա, և մի քանիսին գերի վերցրեց: Եվ Հայկազունիները ուղտ արեցին Տիրոջը և ասեցին. – եթե, այս ժողովրդին մատնես Մեր ձեռքը, ապա երդվում ենք, որ Նրա բոլոր քաղաքները կկործանենք:

    Տերը լսեց ձայնը Հայկազունիների, և Քանանցիներին մատնեց ձեռքը Նրանց, և անեծք դրեց և՛ ժողովրդի վրա, և՛ քաղաքների վրա:

    Այդ պատճառով էլ, այդ վայրը, որտեղ անիծեցին Հայկազունիները կոչվեց Хорма՝ Քերոբ:

    Որպեսզի Հայկազունիները չանցնեյին Едоми՝ Եզդիների, Արարատի թագավորության միջով, Նրանք Օռ( Օռ լեռը, այդ այժմյան Հայաստանի և Թուրքիաի սահմանի ամենաբարձր լեռն է, որ գտնվում է կնոջ պրոֆիլի քթի հատվածում) լեռից շարժվեցին Սև ծովի ճանապարհով:

   Եվ ճանապարհին ժողովուրդը փոքոգրություն արեց և Տերը Նրանց դեմ թույնավոր օձեր ուղղարկեց, որոնք խայթեցին ժողովրդին և Հայկազունու որդիներից շատ ժողովուրդ մահացավ:

    Եվ ժողովուրդը եկավ Մայիսեյի մոտ և ասեցին Նրան, որ Մենք սխալվեցինք, բողոքելով Քո և Տիրոջ դեմ: Մեր բոլորի կողմից աղոթիր Տիրոջը, որպեսզի մեզանից հեռացնի օձերին:

    Եվ Տերը Մայիսեյին ասեց. – Ձեզ համար սարքիր օձ, և կանգնեցրա որպես նշան, և երբ օձից խայթվածը կնայի, այդ օձի նշանին, առողջ կմնա:

    Եվ Մայիսեյը պղնձից օձ ձուլեց և կանգնեցրեց որպես նշան: Եվ օձից խայթված մարդիկ նայեցին նրան և առողջ մնացին: 

   Որքանով Ես հիշում եմ, այդ ձուլված օձը կարելի է ասել մինչև 70, 80 – ական թվականները դեռ գոյություն ուներ, եթե չեմ սխալվում այն գտնվում էր Լոռիում, կարծեմ Ալավերդու սարերից մեկի վրա: 

  Եվ այստեղից Հայկազունու որդիները շարժվեցին և իջևանեցին Овофе՝ Հոկտեմբերյանում: Եվ Հոկտեմբերյանից շարժվեցին և իջևանեցին Ийе – Авариме՝ Ավարայի արևելյան կողմի անապատում, որ Моава՝Օսմանի դիմացն է:

    Այստեղից շարժվեցին և իջևանեցին Заред՝ Զարեդջանի հովիտում: Ուղեվորվելով այստեղից իջևանեցին անապատում, Арнона՝ Քասաղի(հին անունը չգիտեմ, կարծեմ Մեծամոր...), այն հատվածում, որ հոսում է Аморрея՝ Արմենների սահմանից դուրս: Որովհետև Арнона՝ Քասաղը սահմանն է Моава՝Օսմանի(իսկ Նրանք Իրենց երկիրը, նախքան գերվելը Վավիլոն կոչում էին Տավուշ), Տավուշի և Արմենների միջև:

   Դրա համար, Տիրոջ պատերազմների գրքում ասվում է: Вагеб в Суфе, այսինքն Բյուրականում Վահամաբերդն է և Арнона՝ Քասաղի ավազանը և վերին ավազանները, որ թեքվում է Шебед – Ару՝ Դեպետին,  և տարածվում է Օսմանի, այսինքն Տավուշի սահմններին:

   Այստեղից շարժվեցին Беэр՝ Ջրհորին, այդ այն ջրհորն է, որ Տերը Մայիսեյին ասեց. -  հավաքիր՛ ժողովրդին, Ես Նրանց ջուր կտամ:  

    Եվ անապատից գնացին Матану՝ Մանթաշ: Ու Մանթաշից Нагалиил՝ Նաիր, եթե չեմ սխալվում այդ Ապարանի շրջանն է: Նաիրից Вамоф՝ Հրազդան:

    Ու Հրազդանից Гай՝ Գագարին, որ հայացքով նայում է անապատին, Տավուշ երկրի Фасги՝Գեղամ լեռան գագաթից:

   Եվ Сигора՝ Սարգոնը հավաքեց, Իր բոլոր ժողովրդին և Иааци՝Հացահովիտի մոտ պատերազմեց Հայկազունիների դեմ:

   Եվ Հայկազունիները սրով պատերազմեցին Նրանց դեմ և վերցրին ժառանգություն Նրանց երկիրը Арнона՝ Քասաղից Иавок՝ Որոտան մինչև Аммонитских՝ Ազզրների, Ադրբեջանցիների սահմանը:

   Եվ վերցրեց Հայկազունիները, այս բոլոր քաղաքները և բնակվեցին Արմենների բոլոր քաղաքներում: Եվ Есевоне՝ Երևանում և նրանից կախված բոլոր քաղաքներում:

   Որովհետև Есевон՝ Երևանը Сигори՝ Սարգոնի քաղաքն էր  Аморрейа՝ Արմենների, և Նա նախքին Моава՝Օսմանի՝ Տավուշի թագավորի հետ պատերազմելով, Նրա ձեռքից վերցրել էր Նրա բոլոր երկիրը, մինչև Арнон՝ Քասաղ:

   Դրա համար առակագիրները ասում են. - եկեք Есевон՝ Երևան, թող շինեն և հաստատվեն Сигори ՝ Սարգոնի քաղաքը: 

    Որովհետև կրակ ելավ Երևանից, բոց Սարգոնի քաղաքից, և այրեց Ар – Моава՝ Եր - Օսմանը՝ Տավուշի, Арнона՝Քասաղի բարձրունքների տիրոջը:

   Վայ,՜ Քեզ Моав՝ Օսման(Տավուշ) զոհվեցիր Դու Хамоса՝ Խորսովի ժողովուրդ: Փախել են Նրա որդիները, և աղջիկները Արմենների Սարգոն թագավորի գերուհիները դարձան:

   Մենք, Նրանց նետահար արեցինք, զոհվեց Երևանը մինչև  Дивона՝ Դվինա, Մենք դատարկեցինք մինչև Нофы՝ Նյուվադի, որ մոտ է Медевы՝ Մեղրիին:

 Եվ Հայկազունիները բնակվեցին Արմենների երկրում:

 Եվ Մայիսեյը մարդ ուղղարկեց հետազոտելու Иазер՝ Հայկավանը, և վերցրին Հայկավանը և նրա շրջակա բնակավայրերը, և վռնդեցին նրանցում ապրող Արմեններին:

   Եվ դարձան ու գնացին  Васан՝ Ղափան: Едреи՝ Եղեգնաձորում, Նրանց դեմ կռվի ելան ամբողջ Ղափանի ժողովուրդը և Նրանց Օգ թագավորը:

   Եվ Տերը Մայիսեյին ասեց. – մի վախեցիր Նրանցից, որովհետև Ես Նրան և Նրա ամբողջ ժողովրդին, և Նրանց երկիրը Քո ձեռքը կտամ,  և Նրանց հետ կվարվես այնպես, ինչպես Սիգոնի թագավորի հետ վարվեցիր, որ Երևանում էր բնակվում:

    Եվ Նրանք ջարդեցին Նրան և որդիներին Նրա, և ամբողջ Նրա ժողովրդին, այնպես, որ ոչ ոք չմնաց և տիրեցին Նրա երկրին:

    Եվ շարժվեցին Հայկազունու որդիները և իջևանեցին Օսմանի՝ Տավուշի հարթավայրում, Иордана՝ Արաքսի մոտ Иерихона՝ Ջուղայի դիմաց(այսինքն այժմյան Հայաստանի Աղր լճի մոտի հարթավայրը, որ նաև այդ Ситтим  - ն է, որ Մաղարա է նշանակում: Այս բառը առաջացել է Ситօ բառից, այսինքն մաղ բառից): Նաև ասեմ որ Նոյը Աղր լճի ափին է կառուցել, այդ հսկայական տապանը: Ես հետաքրքրվել եմ Մեր Հայերից թե Աղր լճի մոտ ինչ ծառներ կան, և Նրանցից իմացա որ, այդ շրջանը հայտնի է բարդիներով և ակացի ծառներով: Այդ տեղեկությունից հետո Ես հասկացա որ Նոյը Իր տապանը կառցել է բարդի ծառի կոնդերից: Նաև Աստվածաշնչից իմացել եմ որ, այդ շրջանը նաև հայտնի է բնական շատ սև ձթի խոր փոսերով: Իսկ, երբ համաշխարհային ջրհեղեղի ժամանակ ջուրը բարձրացել է, ապա Նոյի տապանը, Աղր լճի մոտից, այսինքն Մաղարայի(Ситтим)հարթավայրից ուղիղ մտել է Արարատ սարի արանքը: 

   Եվ եկան Գադի և Ռուբիկի որդիները Մայիսեյի և Ելազար քահանայի և Իշխանների մոտ և ասեցին. -  Атароф՝Ապարանը, և Дивон՝ Դվինը, և Иазер՝ Հայկավանը, և Нимра՝ Նմռուտը, և  Есевон՝ Երևանը, և Елеале ՝ Երանոսը, և Севам՝ Սևանը, և Нево՝ Նովոն և Веон՝ Վեդին:

   Երկիր, որ Տերը կոտորեց Հայկազունիների հասարակության առջև, կա երկիր հարմար անասունների համար: Իսկ Քո ծառաները ունեն անասուն:

    Եվ Մայիսեյը տվեց Նրանց, Գադի որդիներին և Ռուբիկի որդիներին, և Մաննասի կես ցեղին Արմենների Սարգոն թագավորի և Васан Ղափանի Օգ թագավորի թագավորությունները: Երկիրը իր բոլոր քաղաքներով և շրջակայքով, հողերով քաղաքները իր բոլոր կողմերով:    Եվ Գադի որդիները շինեցին Дивона՝ Դվինը, և  Асирофе՝ Արտաշատը, և Ароер՝ Արենին, և Астероф – Шован՝ Արտաշատ – Շիրազլուն, և Иазер՝Հայկավանը, և Иогбеку՝ Ազիզբեկովը, և Беф – Нимру՝ Նմրութը, և Беф – Гаран՝ Գորիսը: 

   Եվ Ռուբիկի որդիները շինեցին Есевон՝ Երևանը, և Кириафаим, և Елеале՝ Երանոսը, և Нево՝ Նովոն, և Вал Меона՝ Բաղ-...., որ անունները փոխված են և տվեցին անուններ քաղաքներին, որ Նրանք շինեցին: Եվ Մայիսեյը Махира՝ Մախիռին  Маннаса Մաննասի որդուն տվեց Галаад՝ Ղարաբաղը: Եվ Նա բնակվեց այնտեղ:

     Իսկ Иаира Մաննասի որդին գնաց վերցրեց Օգ թագավորի երկիրը և անվանեց Иариовим՝ Աղվանք: Աստվածաշնչում Աղվանքը, այդ ամբողջ այժմյան Ադրբեջանի տերրիտորյան է, Իսկ հնում, այդ Ռեֆայիմ ժողովրդի(ազգի) երկիրն է եղել, որ կոչվել է Վասան, այսինքն Ղափան: Իսկ Նրանց թագավորը, այդ ժամանակ եղել է Օգը: Նրա թագավորանիստ քաղաքը Հին Կտակարանում տալիս է հիմա չեմ հիշում Արտաշատն թե՞ Արարատն է եղել:

  Եվ  Новах գնաց և վերցրեց Кенаф և նրանից կախված քաղաքները և անվանեց նրանց Իր անունով  Новах:

     Իսկ Աբրահամի Հայրական տունը, այդ Սիրիան էր և Աբրահամի Նախոր եղբորից եղան, Արաբական մյուս ցեղերը:    

      Իսկ Աբրահամից և Ագարից, Սառռայի աղախնուց ծնվեց  Измаила՝ Հայկարամը: Ինչպես Տեր Աստվածը Աբրահամին խոստացել էր, որ Նրանից դուրս կգան 12 Իշխաններ, այդպես էլ եղավ, այսինքն Իշխաններ նշանակում է, որ Նրանցից դուրս կգան 12 Ավտ. Հանրապետություններ: Այդ Նրանք են Аджарская, Дагестанская, Чечно – Ингушская, Осетинская, Кабардино - Балкарская,  Абхазская, Калмыцкая, Чувашская, Татарская 12 – րդ չգիտեմ:  Նախքան Վավիլոն գերվելը Նրանք ապրելիս են եղել  Хавиля – ից(  այսինքն ամբողջ Фисон՝ Карун գետի ավազանով մեկ, այդ եղել է Хавиля երկիրը, որ գտնվում է Իրանի տերրիտորիայում) մինչև Сура՝Քուռը, այսինքն մինչև երբ գնում ես  Ассирии՝ Եվրազիա տանող ճանապարհը:     

   Իսկ Սառռայի մահից հետո երբ Աբրահամը նորից Իրեն կին վերցրեց Хеттури անունով, և Նրանից ունեցավ վեց որդիներ: Որոնցից մեկի անունը Мадиана էր, որ եղավ Քուրդ ժողովրդի հայրը, այսինքն Նրանից եղան Մադիանիտյանիները՝ Քրդերը: Հնում Նրանց երկիրն է եղել Վանա ծովի մարզը, այսինքն Վանա ծովի չորս կողմի հողերը, իսկ Սիփանը՝ այդ Աստվածաշնչի Սինայն է, այսինքն նույն իմաստն է արտահայտում:

   Իսկ Хеттуру Иокшана որդուց եղան Ашурим՝ Աշուր, այսինքն Ասորները: Իմ կարծիքով Նրանք Իրենց երկիրը հնում կոչեն են Իրենց նախահոր անունով Աշուր, իսկ Նրանք էլ կոչվել են Ասորիներ: Իսկ Նրանց երկիրը սկզբից եղել է Եփրատ և Տիգրիս գետերի միջև, այսինքն այժմյան Իրաքի տերրիտորիան:

 

     Այս նկարում գորգի վրա կանգնած է մարգարեուհին, որը Իր գլխին կրում է Ուղղափառների գլխի իրը, իսկ գոտկատեղում կրում է մի գոտի, որ իրենից ներկայացնում է Երկրագունդը: 

     Եվ Նա Իր կիսով չափ տարածած ձեռքերից մեկում պահել Է մի մեծ բանալի: Եվ Մենք տեսնում ենք որ, այդ ձեռքի բիլակից կախված է մի գալարվող թույնավոր օձ, որը իր բերանով ամուր բռնել է Նրա բիլակը:

     Իսկ Նրա աջ ձեռքում գավազան է, որի գլուխը իրենից ներկայացնում է խաչ, և մարգարեուհին գավազանի գլուխը հենել է գորգին: Իսկ գավազան խաչի կողքին գորգու վրա կտրված արյունոտ գառան գլուխն է: 

     Իսկ գառան գլխից մի քիչ այն կողմ, դեմքով դեպի գառի գլուխը տեսնում ենք մի քայլող սև աքաղաղ:

     Իսկ, երբ նայում ենք մարգարեուհու դեմքին, ապա Մենք տեսնում ենք որ Նա Իր աչքերը հառել է երկնքին: 

     Եվ ով նայում է, այս նկարին և հասկանում է նրա ճիշտ իմաստը, ապա կհասկանա որ Նաստրադամուսը, այստեղ մարգարեուհուն պատկերել է կանգնած Голгоф սարի վրա:  

     Վերոհիշյալ նկարում Մենք արդեն իմացանք որ Голгоф նշանակում է գորգ, որովհետև՝ այդ սարի այն հատվածում, որտեղ խաչել են Հիսուսին այն կանաչապատված է, այդ պատճառով էլ սարը ստացել է Նաև  Голгоф  անունը, որ նշանակում է գորգ: 

    Նախքան այս նկարի  մեկնաբանելը Ես ուզում եմ մեջ բերեմ Հովհաննես Աստվածախոսից: Հովհաննեսը Իր « Հայտնություն» գրքի 11 գլխում տալիս է, որ երբ Տեր Աստվածի երկու մարգարները կվերջացնեն Իրենց մարգարեությունը Սիխեմում, այսինքն Գուգարքում որ, այդ հոգեվոր Եգիպտոսն է, որտեղ խաչել են Հիսուսին, անդունդից(այսինքն օձի բնից) դուրս է գալու գազանը, այսինքն օձը և խայթելու է երկու մարգարեներին: Որովհետև կյանքում երկուսն էլ իսկապես չեն սիրում և ահավոր վախենում են օձից:

    Մարգարեուհին այդ Ես եմ, որ Նաստրադամուսը Ինձ պատկերել է կանգնած բաց կանաչավուն գորգի վրա, այդ նշանակում է, որ խոսքը Հովհաննեսի «Հատնություն» գրքի մարգարեության վերջին օրերի մասին է, իսկ բաց կանաչավուն գորգով Նաստրադամուսը ծածկագրել է Голгоф  սարը, և միաժամանակ Նա այդպես նաև Մեզ ասում է որ Голгоф  նշանակում է «գորգ»: 

     Իսկ մարգարեուհու ձեռքի գավազանը որ իրենից ներկայացնում է խաչ, և գավազանի խաչի ծայը դրել է գորգի վրա, Նա այդպես ասում է որ Հիսուսին խաչել են «գորգ» կոչված վայրում: Իսկ արյունաշաղաղ գառան գլուխը, այդ Հիսուս Քրիստոսն է, առաջինը որ Հիսուսը հոռոսկոպով Խոյ է( հունվարին չի ծնվել), և Նաստրադամուսը այդպես նաև Մեզ ասում է, որ Հիսուսը եղավ փոխարեն ամենօրյա զոհը Տեր Աստվածի առջև: 

    Իսկ  մարգարեուհին  որ Իր գոտկատեղում կրում է Երկրագունդը, այդպես Նաստրադամուսը ասում է, «որ մարգարեուհու գոտկատեղը, այդ աշխարհի կենտրոնն է, իսկ որ մարգարեուհին կին է, այդ նշանակում է որ կինը՝ այդ Հայաստանն է, և Հիսուսի ծննդավայրը գտնվում է աշխարհի կենտրոնում: Եվ երկրորդ Голгоф սարը, որտեղ խաչել են Հիսուսին նույնպես գտնվում է աշխարհի կենտրոնում, այսինքն այժմյան Հայաստանում:

     Իսկ ձեռքիս բանալին այդ Աստվածաշունչն է: Իսկ ձեռքիս բիլակից բերանով կախված թույնավոր օձը Гնշանակում է, երբ Ես կվերջացնեմ Ինձ տված մարգարեությունը,   այսինքն Աստվածաշնչի գաղտնիքների մեկնաբանությունը: Իսկ հետո Հայաստանում երբ ցույց կտանք այդ պատմական դեպքերի վայրերը, ապա Голгоф՝ Գորգ  սարի հատվածում որտեղ Հիսուսին են խաչել, անդունդից դուրս է գալու օձը և Մեզ երկուսիս խայթելու է: Այդ պատճառով էլ Նաստրադամուսը օձին նկարել է այնպես թե, ինչպես է օձը խայթում մարգարեուհու բիլակը:

     Իսկ «Հայտնություն» գրքում տալիս է թե, ինչպես այդ երկու մարգարեն և մարգարեուհին երեք օր ու կես մահացած մնալու են այնտեղ, որտեղ օձերը խայթել էին Նրանց: Իսկ երեք ու կես օրից հետո անսպասելի երկնքից կլսվի Տեր Աստվածի ուժեղ ձայնը, որ մարգարեուհուն և մարգարեին հրամայում է բարձրանալ վեր: Եվ, այդ պահին երբ Նրանք Աստվածի ձայնից հարություն կառնեն, Տեր Աստվածը ամպը երկնքից կիջեցնի ներքև Նրանց կողքին, և Նրանք այդպես կանգնած ամպի վրա համբարձվելու են երկինք: Եվ այդ պահին սկսվելու է ուժեղ երկրաշարժ և երկնային աղետ:

     Իսկ սև աքաղաղը, այդ Հայ Մեծ Կնոջ մահացած Որդին է, իսկ որ Նա սև աքաղաղ է, այդ նշանակում է, որ Նրան Երկրում սպասում են, որովհետև սևը խորհրդանշում է հողը: Երբ Մենք նայում ենք սև աքաղաղին, ապա տեսնում ենք, որ Նաստրադամուսը Նրան պատկերել է գորգից այն կողմ, բայց գլուխը դեպի գառան կողմը: Այդ նշանակում է որ Նա Հիսուսից հետո է ծնվել, այսինքն Հիսուսից առաջ չի եղել: Եվ երկրորդ, որ Նրան Հիսուսի պես Голгоф - ում չեն խաչել, և երրորդ, որ Նա գալու է Երկիր նախքան, Գորգ սարի վրա կատարվող դեպքերի կատարումը, այսինքն նախքան Իր մոր ժամանակավոր մահը: Նա գալու է Ռուսաստան, որովհետև մարգարեուհու գլխին Ուղղափառների գլխի իրն է: Նաստրադամուսը այդպես ասում է որ Նա գտնվում է Ռուսաստանում:  

     Իսկ որ մարգարեուհին Իր աչքերը հառել է դեպի  երկինք, այդ նշանակում է, որ Եվհովա Աստվածի Սուրբ Հոգին գիշեր և ցերեկ Նրա հետ խոսում է:                              

 

 

    Այս նկարում նույնպես մարգարեուհին է կանգնած, որ Իր գլխին կրում է Ուղղափառների գլխի իրը, իսկ ձեռքին ունի բռնած գավազան, որի ծայրը геральдическая Շուշան է: Եվ գավազանի այդ ծայրով ցույց է տալիս աքաղաղին, իսկ աքաղաղի կողմից  մարգարեուհու ոտքի մոտ գրված է Անգլերեն մեծատառ «S» տառը: Այդ նշանակում է որ մարգարեուհին «S» տառի անձն է:

     Իսկ մարգարեուհին որ գավազանի геральдическая Շուշանի կողմը պահել է աքաղաղի վրա, այդ նշանակում է որ Նա ունի երեք որդիներ, որովհետև геральдическая Շուշանը խորհրդանշում է Տեր Աստվածի երեք Որդիներին: 

 

       Այս նկարում Մենք տեսնում ենք երեք ալիքաձև ժապավեն, իսկ, այդ ժապավենի հետևում նույնպես ուղիղ գծի պես կա ինը ալիքաձև ժապավեն: Իսկ նրանց կենտրոնում Մենք տեսնում ենք արդեն միմյանց միացված երկու Կյանքի անիվ, որ յուրաքանչյուրը ունի Ինը շառավիղներ: Իսկ անիվներից կախված է կիսալուսինը:

    Իսկ նկարի կենտրոնում նստած է մի երիտասարդ, և անիվներից կախված  կիսալուսինը կարծես գրկել է Նրա ճակատը, իսկ երկու ձեռքերում պահած ունի մի բացված փոքր սպիտակ նախշերով սփրոց: Եվ, երբ նայում ենք Նրա ձեռքերին, ապա տեսնում ենք, որ Նրա ձեռքերը արջի թաթեր են: 

    Նրա աջ կողմում նստած են երկու երիտասարդներ, իսկ, այդ երիտասարդների միջև իր երկու արմատների վրա  մի ծառ կա կանգնած: Իսկ վերևից այդ ծառի վրա՝  արմատներից կտրված մի ուրիշ ծառ կա դրված, որը իր տեսքով նման է «բեզ բոլի» փայտին և ինքն էլ ունի կարծես հինգ ատամներ:

   Իսկ անմիջապես, այդ ծառի տակ շատ մոտ նստած է մի շատ երկար շականակագույն մազերով կին, որ իր մազերով ծածկել է իր ամբողջ մարմինը: Եվ, երբ նայում ենք  այդ կնոջը և ծառի բնին, ապա տեսնում ենք, որ նրանք միասին կազմում են Հայերեն տպատառ «Ա» տառը: Իսկ   նկարի ուղղահայաց կեսը, այդ հայլու ցոլանք է, այդ պատճառով էլ երբ նայենք ձախակողմյան ծառին, և այդ կնոջը՝ ապա Մենք էլ չենք տեսնի «Ա» տառը:

   Իսկ Նրանց տակ նորից երեք ալիքանի ժապավենն է, իսկ ժապավենի տակը՝ աջ անկյունում Մենք տեսնում ենք կապույտ երկար զգեստով մի կնոջ, որ իր երկու ձեռքերի մեջ պահել է աղեղը, և առանց նետի աղեղի լարից ձգել է, որ արձակի: Եվ, երբ նայում ենք Նրան, ապա տեսնում ենք, որ նրա ձախ ձեռքը, որ աղեղի լարից է քաշել, նման է տղամարդու ձեռքի: Եվ կարծես թե, Նա այդ ձեռքով ցանկանում է նետը Ինքը՝ Իր վրա արձակի:

    Իսկ անմիջապես Նրա աջ կողքի թևի տակի մոտ, մի ցուլ է կանգնած, իսկ նրանց դիմաց՝ կենտրոնում Մենք տեսնում ենք  կարիճ, Իսկ, եթե հաշվի առնենք հայլու ցոլանքը, ապա ստացվում է երկու կարիճ:

    Իսկ նրանցից ներքև գետնին միմյանց վրա դրված են լավ մեծ մագաղաթի գույն ունեցող կազմերով գրքեր, որ հնություն, այսինքն հին գրքեր են հիշեցնում:  

     Ինը ալիքաձև ժապավենը, այդ  Տեր Աստվածի ընտանիքի արու անդամներն են, այսինքն վեց Որդիները և երեք Թոռն են: Իսկ երեք ալիքաձև ժապավենը, այդ Տեր Աստվածի երեք Որդիներն են, որ գտնվում են Նրա Արքայությունում:

Իսկ միմյանց միացած երկու Կյանքի անիվները, այդ արեգակնային համակարգի երկու Մոլորակներն են, որտեղ Կյանք գոյություն ունի: Իսկ նրանց շյուղերը, այդ Տեր Աստվածի ընտանիքի արու զավակներն են, այսինքն Տեր Աստվածի վեց Որդիները և երեք թոռները, որ այս նկարում տեսնում ենք ութ շուղերի փոխարեն արդեն ինը շյուղ, այդ նշանակում է դեռ Աստծո Որդիների Երկիր գալը կհետաձգվի, այնքան ժամանակ մինչև Երկրում  կծնվի երրորդ Թոռը, այսինքն Տեր Աստվածի Արքայությունում սպասում են, թե երբ Երկրում կծնվի Տեր Աստվածի ընտանիքի ինը արու զավակները, այդ պատճառով էլ երկու Կյանքի անիվները ունեն ինը շյուղեր: Իսկ - որ, նրանք միացել են՝  այդ նշանակում է, որ շուտով Երկիր Մոլորակը միանալու է Սատուրնին, ավելի ճիշտը Աստված Երկիր Մոլորակի մարդկանց տեղափոխելու է Իր Մոլորակը և, այդ էլ կնշանակի՝ որ երկու մոլորակները միացել են միմյանց: 

    Իսկ կիսալուսինը, այս նկարում արդեն Երկրագնդի ուղեկիցն է: 

    Այս նկարի կեսը, որ ուղղահայաց հայլու ցոլանք է՝ այդ նշանակում է, որ ձախակողմյան նկարի հոգին է, և խորհրդանշում է Տեր Աստվածի Արքայությունը, այսինքն՝ Նրա Արքայությունում ապրող բոլոր ժողովուրդները Երկիր Մոլորակից են տարված: 

     Իսկ նկարի կենտրոնում նստած երիտասարդը՝ այդ Հիսուսն է, իսկ կիսալուսինը որ կարծես գրկել է Հիսուսի ճակատը՝ այստեղ, արդեն կիսալուսինը խորհրդանշում է կին և Նա Հիսուսի մայրն է՝ Մարիյան: 

    Իսկ Նրա աջ ձեռքի մոտ նստած երկու երիտասարդները՝ այդ Իր եղբայրներն են, որ Իր հետ գտնվում են Ճշմարտությունում: Իսկ ծառի տակ նստած կինը, որ Իր երկար մազերով ծածկել է և՛ Իր մարմինը և, գետինը՝ այդ կինը խորհրդանշում է Ռուսաստանին, քանի որ Ռուսաստանը՝ այդ «Մայրն» է բոլոր ազգերի, որովհետև Տեր Աստվածը Ռուսաստանում է խառնել մարդկանց լեզուն, այսինքն Ռուսաստանից է դուրս եկել տարբեր «Ռասս» - ները, այդ պատճառով էլ նա «Մայրն» է բոլոր ազգերի: Իսկ երկրորդ անգամ Ռասսիյան «Մայր» դարձավ, երբ Ասսիրիայի(որովհետև այդ ժամանակ Ռուսաստանի թագավորը Ասսիրիյաից էր, այսինքն Սկիֆ էր) և Նովուխոնդոսորի(որ այդ Վսեվոլոդ Մեծն էր) տարիներին, Սփյուռքի(Իուդիայի) և Հայկազունի(Իզրաելի) ժողովուրդներին գերեցին Ռուսաստան, այդ գերության տարիներին էլ Ռուսաստանում Հայկազունիներից առաջացան նոր շատ ազգեր և Երկիր մոլորակը լցվեց Նրանցով:

    Իսկ երկու արմատների վրա կանգնած ծառը, որ իր վրա կրում է արմատներից կտրված ծառին ՝ այդ ծառը Կյանքն է Սատուրնում, այսինքն Եվհովայի Արքայության: Իսկ երկու արմատները նշանակում է, որ Կյանքը Սկզբից է եղել Սատուրնում, այսինքն Սատուրնը՝ այդ և Սկիզբն է և Վերջը:  

    Իսկ կտրված ծառը՝ այդ Երկիր Մոլորակն է: Իսկ կտրված ծառը որ «բեզ բոլի» փայտին է նման, այդ նշանակում է որ Երկրի կյանքը «բեզ բոլի» խաղին է եղել նման, այսինքն՝ այստեղ միտքը գնդակը նշանակետին խփելն է, և այն ժամանակին հասնել բռնելն է: Իսկ այստեղ, այսինքն Երկրում խաղի կանոները թելադրողը Աստվածն էր, իսկ Մենք կատարողները, և Նա հասավ Նրան, ինչ Սկզբից էր որոշել, այդ պատճառով էլ  արմատներից կտրված ծառը ունի հինգ ատամիկներ: Իսկ հինգ ատամիկները՝ այդ Աստվածի մյուս հինգ Որդիներն են, որ Հիսուսից հետո, պետք է Երկրում ծնվեյին: 

    Իսկ երկրորդ երեք ալիքաձև ժապավենը, այդ Տեր ստվածի մյուս երեք Որդիներն են, որ Իրենց մայրերի հետ գտնվում են Երկրում: 

    Իսկ կապույտ երկար զգեստով կինը, որ Իր ձեռքում պահում է աղեղը և Իր, այդ տղամարդու ձեռքի նմանվող ձեռքի միջոցով, ցանկանում է նետը արձակի Ինքը՝ Իր վրա, այդ նշանակում է, որ Նա սպասում է Իր Որդուն: 

   Այսինքն Նրա մի կողմը, որ տղամարդու մարմինի է նման, և այդ տղամարդու ձեռքով, ինչպես նետ ցանկանում է Ինքը՝  Իր վրա արձակի՝ նշանակում է որ, այդ ձեռքը Իր Որդին է: Եվ Նա հոռոսկոպով Աղեղնավոր է, այդ պատճառով էլ Նրա ձեռքին աղեղ կա: 

   Այս կինը, այդ Հայ Մեծ Կինն է, իսկ Աղեղնավորը Իր մահացած Որդին է, այդ պատճառով էլ Նա նետը Իր մի ձեռքով ուզում է Ինքը՝  Իր վրա  արձակի,  քանի որ Աստված, արդեն Նրան խոստացել է. որ Իր Որդուն պետք է Իրեն վերադարձնի, այսինքն Նա պետք է Երկիր գա: 

    Իսկ Ցուլը,՝ այդ Ռուս Մեծ Կինն է, քանի - որ Նա հոռոսկոպով Ցուլ է:  Իսկ, որ  նկարի կենտրոնում հոռոսկոպի Կարիճն է, Կարիճը, այստեղ՝ Եվհովա Աստվածն է,  և Իմ կարծիքով Կարիճի նշանի տակ  Երկրում ծնվելու է դեռ չծնված Տեր Աստվածի երրորդ Թոռը: Իսկ Կարիճի հայլու ցոլանքը՝ այդ արդեն կլինի հոռոսկոպի Առյուծը, այսինքն  Տեր Աստվածի ընտանիքում, հոռոսկոպի Առյուծի ամսին ծնվել է Եվհովայի Ծոռնուհին: 

    Իսկ Հիսուսի ձեռքերը արջի թաթեր են, այդ նշանակում է , երբ Նա Իր եղբայրների հետ կգա Երկիր, ապա գալու է Ռուսաստան, քանի - որ արջը՝ այդ խորհրդանշում է Ռուսաստանին: Եվ երկրորդ՝ ծառի բունը և ծառի տակ նստած կինը, որ միասին Հայերեն տպատառ «Ա» տառն են կազմում, այդ նշանակում է, որ Հիսուսի հետ եկող մի եղբոր անունը սկսվում է Ա տառով, և Նա Հայ Մեծ Կնոջ Որդին է, և Նա, այսինքն Նրա եղբոր մայրը նաև Հիսուսի եղբոր պռա, պռա ... ծոռնուհին է: 

    Եվ երրորդ՝  Հիսուսի մյուս եղբայրներից մեկը, որ Երկրում է, և որ Ռուս Մեծ Կնոջ Որդին է, Նրա անունը նույնպես «Ա» տառով է սկսվում, և  Նրանց բոլորի ընտանիքները գտնվում են Ռուսաստանում: Հիմնականում այդ է պատճառը, որ Տեր Աստվածի Որդիները գալու են Ռուսաստան:

Իսկ Հիսուսի ձեռքերը, որ արջի թաթեր են, և բացված վիճակով արջի թաթերում պահել է փոքր սփռոցը, այդ նշանակում է, որ Հիսուսի երկրորդ վերադարձի տարիներին Երկիր, ինչ մնացել է  Իր հայրենիքից՝ կլինի Ռուսաստանի Ֆեդերացիայի դաշնության մեջ: Իսկ սփռոցը խորհրդանշում է  Սփյուռքին, այսինքն հին լեզվով կլինի Иудея, որովհետև Հայկազունու(Израиль) կինը Լիան, երբ  չորրորդ որդուն ծնեց, Նա շատ ուրախացավ և դիմելով Տեր Աստվածին ասեց. որ արդեն Իր գովքը ընդմիշ ԿՍՓՌՎԻ  Իր և Աստծո միջև, որովհետև Տեր Աստված օրհնեց Նրան և տվեց  չորրորդ որդուն, և քանի – որ Նա Հայկազունու չսիրված կինն էր, մտածեց որ չորրորդ որդին Հայկազունուն պարգևելով, Նա կսկսի Իրեն սիրել, այդ պատճառով էլ Նա Իր չորրորդ որդուն նարեկեց Սփյուռք: Իսկ Սփյուռքի Դավիթ թագավորը, որ այդ Անհաղթ Դավիթն էր, Նա Սփյուռքի կալենից(ցեղից) էր, այդ պատճառով էլ Երկիրը կոչվեց Սփյուռք, որովհետև Հայկազունու առաջնեկ որդու առաջնեկությունը Տեր Աստվածի Կամքով անցավ  Սփյուռքի ցեղին: Իսկ Հայկական Աստվածաշնչի մեջ Սփյուռք անունը սխալ՝  Հուդա են թարգմանել: Եթե ուշադիր կարդաք Ռուսերեն Աստվածաշունչը ապա  կտեսնեք, որ այդ տողերում ինքստիքյան տալիս է Սփյուռք բառի մեկնաբանությունը: Նաև կարծեմ շատ կարևոր է, որ կարդացողը ունենա Հայկական մտածելակերպ և տիապետում է Հայկական լեզվին: 

Իսկ Հիսուսի ձեռքերի միջի փոքր Սփռոցի վրա, ուզոռներից բացի պատկերված է մի մեծ դեղին գիշերային թիթեռ, այսինքն մետելյոկ, ինչպես գիտենք  գիշերային մետելյոկը ունի միայն մի գիշերվա կյանք, և լուսադեմին նրանք բոլորն էլ մահանում են:  Այդպես Նաստրադամուսը կամ Նրա որդին Մեզ ասում են, երբ Տեր Աստվածի Որդին կգա Երկիր, ապա Երկրի վրայի Կյանքին  կմնա  ընդամենը միայն մի գիշեր, մինչև լուսաբաց, և Երկրի վրա չի մնա ոչ մի մարդ: Որովհետև, այդ գիշեր Երկրագնդի երկինքը կպատվի  Լուսնու երեք մեծություն ունեցող Լուսնու նման  լուսավոր անհաշիվ շառերով, և այդ ամեն մի շառը կսկսի էներգիայի կայծակնային արագությամբ ֆռալ, և նրանից դուրս կգա տարբեր դիամետրերով երկրորդ և երրորդ շառերը: Այսինքն առաջին շառից դուրս կգա երկրորդ շառը, որ փոքր կլինի առաջին շառից, իսկ երկրորդ շառից դուրս կգա երրորդ շառը, որ փոքր կլինի երկրորդից: Այս շառերը խորհրդանշում են Երրորդությանը, և նրանք կլինեն Տեր Աստվածից ուղղարկված, որովհետև այդ լուսավոր շառերը Եվհովայի մոլորակի, այսինքն Արքայության Տեզերանավերն են: Եվ այդ գիշեր Աստծո Որդիների հետ Տեզերանավերից դուրս կգան  նաև մեռած և հարություն առած մարդիկ, և ամեն մի մարդը կմտնի Իր հարազատի տունը, և կասեն որ եկել են Նրանց հետևից, ճիշտ է սկզբից մարդիք կվախենան, բայց գրկախառնվելուց կհասկանան, որ հարություն առած մարդիկ բոլորն էլ Իրենց ֆիզիկական մարմնով են, և այդ պահին կհասկանան, որ մարդու մահից հետո, կյանքը կանգ չի առնում...

Այս լուսավոր շառերի մասին նկարագրումը, որ տվեցի, Ես Ինքս Իմ աչքերով եմ տեսել, 1993 թվականի հունվարի 3 – ի գիշերը ժամը 3.30 րոպեին, երբ Տեր Աստվածը իրական այդ ժամին եկավ Երկիր Իմ տուն: Եվ Նա Ինձ ցույց տվեց, որպեսզի  Ես նայեմ երկինք, և տեսա այն, ինչ արդեն նկարագրեցի, հետո Աստված ասեց. որ այդպես է լինելու Տեր Աստվածի և Նրա Որդիների գալը Երկիր: Հետո, երբ գնաց երեք անգամ կրկնեց Ինձ, որ Ես համբերատար կարողանամ սպասել Նրանց: 

                                                                 

 

    Այս նկարում պատկերված է մարգարեուհի, որ գլխին կրում է Ուղղափառների գլխի իրը, իսկ ձախ թևի տակը մի գիրք կա և գրքի կազմի վրա անկյունում գրված է Հայերեն տպատառ «Ա» տառը: Իսկ ձեռքի ափում ոչ սովորական մի երկար փարթամ  և իր չափերով չափազանց մեծ մի փետուր է պահում:  Իսկ աջ ձեռքին բռնած ունի մի դրոշակ, որի վրա պատկերված է խաչաձև երկու բանալիներ: Իսկ դրոշակի երկու ծայրերի հետևում ալիքաձև ժապավեն է: 

    Իսկ Նրա ձախ կողմում կարծես օդից կախված է մի բերանը բաց օձ, իսկ  օձից մի քիչ վեր մի աղավնի է, որ կտուցը մոտեցրել է օձի կիսաբաց բերանին մոտ և կարծես թե, նրանք միասին երես առ երես (устами к устам) խոսում են:

    Այս մարգարեուհին՝ այդ Ես եմ: 

    Իսկ,  այս մարկարեուհու գլխի Ուղղափառների գլխի իրը, այդ նշանակում է որ Ես գտնվում եմ Ռուսաստանում: 

     Թևի տակի գիրքը,  այդ Աստվածաշունչն է, իսկ ձեռքի ոչ սովորական փետուրը իր չափսերով որ տարբերվում է գոյություն ունեցած գրիչ փետուրներից, այդ միայն մի բան է նշանակում որ մարգարեուհու գրչի բացատրությունը, այդ ցնցող է  որ նրա նմանը դեռ չի եղել: 

    Իսկ Նրա ձեռքի դրոշակը որի վրա երկու խաչաձև բանալիներ են, բանալին՝ խորհրդանշում է գաղտնիք և, այդ Հին Կտակարանի և Նոր կտակարանի գաղտնիքներն են, որ Նա պետք է բացի: Եվ, քանի որ բանալիները խաչաձև դրոշակի վրա է պատկերված, այդ նշանակում է, որ մարգարեուհին հաղթանակ է տանելու: 

    Իսկ որ բանալիները խաչաձև են պատկերված, այդ նշանակում է որ, այդ մարկարեուհու խաչն էր, այսինքն ճակատագիրը Նրան էր ընտրել որ Աստվածաշնչի գաղտնիքները Ինքն էր բացելու:

    Իսկ, որ միայն Աստվածաշունչը  նշեցի չասեցի որ Նաստրադամուսի, Լեոնարդոի և մյուս հանճարեղ նկարիչների գաղտնիքներն էլ պետք է մարգարեուհին բացի, նրա համար որ Նրանք բոլորն էլ գրել և նկարել  են Աստվածաշնչի գաղտնիքների հինման վրա: Այսինքն Նրանց բոլորի մարգարեությունների և գործերի աղբյուրը՝ այդ Աստվածաշունչն է, այդ պատճառով էլ դրոշակի վրա երկու բանալի է պատկերված, որ նաև նշանակում է ամեն ինչ հիմնված է Աստվածաշնչի վրա: 

   Իսկ օձը այստեղ Հայ Մեծ Կինն է, իսկ աղավնին՝ այդ Եվհովա Աստվածի Սուրբ Հոգին է: Օձը որ բերանը բացած ձգվել է դեպի վեր աղավնուն մոտ, և աղավնին էլ իր հերթին  մոտեցել է օձին, և միմյանց նայելով երես առ երես խոսում են՝ այդ նշանակում է որ Եվհովա Աստվածի Սուրբ Հոգին գիշեր և ցերեկ խոսում է Հայ մեծ կնոջ հետ:

   

 

      Իսկ,  այս պատկերայնությունը դաշտում թողել են թռչող ափսեները: Ինչպես արդեն ասել եմ թռչող ափսեները, այդ Եվհովա Աստվածի Տեզերանավերն են: Այսինքն Երկրում ցորենի, գարու, և այլ դաշտերում միմյանցից տարբերվող, այդ խորհրդավոր պատկերայնությունները (նշանները) թողնում է ինքը՝ Եվհովա Աստվածը: Եվ, այս պատկերը՝ այդ Իմ պատկերն է: 

    Իսկ հիմա բացատրեմ թե, ինչու է Եվհովա Աստվածը Իմ պատկերը թողել դաշտում: Դրանով Նա Երկիր մոլորակի մարդկանց ասում է. - «որ, Ես հանդիսանում եմ Իր վերջին մարգարեուհին, որ կանգնած է Իր առջև Երկրում, որպեսզի բոլորը Ինձ լսեն, թե ինչ եմ ուզում ասել»: Այսինքն Ինձ Տեր Աստվածից տված է մարգարեություն,  որ, ինչքան գաղտնիք կա Երկրում, ապա, այդ ամենը Ես պետք է բացեմ:  

 

 

 

     Դաշտերում Եվհովա Աստվածը նաև թողել է Իմ անվան սկզբնատառը: Համացանցում երկար փնտրելուց հետո Ես չգտա, այս նկարի նշանը,  որ թողել էր Եվհովա Աստվածը դաշտերից մեկում: Այդ պատճառով էլ  որոշեցի Ինքս գծագրել, որպեսզի տամ նրա մեկնաբանությունը: Այս նշանը Ես տեսել եմ հեռուստացույցով, երբ խոսում էին Այլ Մոլորակայիների և թռչող ափսեների մասին, և դաշտերում թողած նրանց նշանների մասին: Չեմ կարող Ես հիմա, այն լավ հիշել քանի որ արդեն անցել է տարիներ, միայն Իմ կասկածանքը նրանում է, որ երեք տարբեր տրամագծերով շառ էր պատկերված դաշտում թե, այսպիսի վեց տարբեր տրամագծերով շառերն էին, բայց Ես հակված եմ, այս գծագրի նշանին: 

    Առաջին մեծ շառը, որ իրենից ներկայացնում է երեք տարբեր տրամագծի շառեր, այդ Եվհովա Աստվածի երեք Որդիներն են, որ ծնել է Հայ Մեծ Կինը:

    Իսկ երկրորդ շառը, որ փոքր է առաջին շառից, իրենից ներկայացնում է երկու տարբեր տրամագծերով շառեր, այդ Եվհովա Աստվածի երկու Որդիներն են, որ ծնել է Ռուս Մեծ Կինը:

    Իսկ երրորդ շառը, որ փոքր է երկրորդից, այդ Եվհովա Աստվածի մի Որդին է, որ ծնել Է Մարյամ Աստվածածինը: 

    Իսկ Անգլերեն  « S » տառը, այդ Իմ անվան սկզբնատառն է: Որ « S » տառի վրա գիծ է քաշված, այսինքն ջնջված է Եվհովա Աստվածը այդպես ասում է, երբ « S » տառի անձը կկատարի Իր կամքը, այսինքն կբացի բոլոր գաղտնիքները, դրանից հետո նոր կկատարվի Իր  Որդիների վերադարձը Երկիր: Այսինքն տեղի կունենա Երեք մահացած և հարություն առած եղբայրների, և Երկիր մոլորակի երեք եղբայրների միացումը:

 

    Իսկ, այս պատկերայնությունը Եվհովա Աստվածը թողել է 2003 թվականին Ռոստովի  մարզի (Ильичёвском хуторе):  Այս նշանը կազմված է 32 մեծ տրամագիծ ունեցող շառերից, իսկ կենտրոնում վեց տարբեր տրամագծով շառեր են: Այս 32 շառերից ամեն մի շառը նշանակում է մի տարի, այսինքն 32 շառը՝ այդ 32 թիվն է: Այսինքն, այս պատկերայնությունը Եվհովա Աստվածը թողել է 2003 թվականին, այդպես Աստված Մեզ ասում է, որ Մենք մտել ենք ոչ, թե 2003 թիվը, այլ Երկրում 2032 թվականն է:                 

    Ինչպես Մենք տեսնում ենք շառի կենտրոնում երեք տարբեր տրամագծերով զույգ շառեր են և վերևի, այդ երեք տարբեր տրամագծի շառերից ամեն մի շառը՝ երկու կողմերից ալիքաձև առանձնացված են: Եվ, այն նման է Տեզերքում դիտվող թռչող մոլորակի: Այդ իրականում այդպես է, որովհետև, այդ երեք տարբեր տրամագծով շառերը՝ այդ Եվհովա Աստվածի երեք Որդիներն են, որ պետք է Երկիր գան:  Իսկ կենտրոնի մյուս, այդ երեք տարբեր տրամագծով շառերը, այդ Եվհովա Աստվածի այն երեք Որդիներն են, որ գտնվում են Երկրում: 

   Իսկ երկնքի և Երկրի՝  այդ շառերը, որ ունեն տարբեր տրամագծեր, այդ նշանակու  որ Եվոհայի Որդիները տարբեր տարիքի են: Եվ Աստված, այսպես նորից Մեզ հայտնում է, որ Երկրում սպասվում է Իր Որդիների միացումը:

 

     Այս պատկերայնությունը նույնպես համացանցում փնտրելուց հետո Ինձ չհաջողվեց այն գտնել, այդ պատճառով էլ Ինքս այն գծագրեցի որպեսզի տամ նրա մեկնաբանությունը: 

   Այս նշանը Եվհովա Աստվածը թողել է Սառատովի դաշտում 2001թվականի հուլիսի 13 – ին:  Այս նշանի աջ անկյունի երկու մեծ շառերը, որ միմյանց մեջ են և, այն բաժանված է տասներկու մասերի, այդ Մեր և Տեր Աստվածի մոլորակներն են: Առաջի շառը, որ մեծ է, այդ նշանակում է որ, այդ մոլորակը արեգակնային համակարգի Հսկա մոլորակներից է, և այն Տեր Աստվածի մոլորակն է: Իսկ նրա մեջի մոլորակը, որ նրանից փոքր է՝ այդ Երկիր մոլորակն է: Եվ, այս երկու մոլորակները, որ միմյանց մեջ են նշանակում է որ շուտով, այս երկու մոլորակները միանալու են միմյանց: 

   Այս երկու շրջանների կենտրոնում հողը 40 սմ խորությամբ փորված է եղել: 40 սմ –ը, այդ 40 տարի է նշանակում, այսինքն ամեն մի սմ-ը, այդ մի տարի է նշանակում: Իսկ, այս երկու շրջանները, որ բաժանված են տասներկու մասի, այդ Մեզ մատնացույց են անում նաև 12 թիվը:  Իսկ 40 տարին, այդ Եվհովա Աստվածի հաշվարկով, այդ 2040 թվականն է, իսկ Մեր Երկրի մարդկության հաշվարկներով, այդ 2011թվականն է: 

   Իսկ ձախ անկյունի այս վեց շառերը, ինչպես արդեն բացատրել եմ, այդ Եվհովա Աստվածի վեց Որդիներն են: Առաջին մեծ շառը, որ իրենից ներկայացնում է երեք տարբեր տրամագծի շառեր, այդ Եվհովա Աստվածի երեք Որդիներն են, որ ծնել է Հայ Մեծ Կինը:

    Իսկ երկրորդ շառը, որ փոքր է առաջին շառից, իրենից ներկայացնում է երկու տարբեր տրամագծերով շառեր, այդ Եվհովա Աստվածի երկու Որդիներն են, որ ծնել է Ռուս Մեծ Կինը:

   Իսկ երրորդ շառը, որ փոքր է երկրորդից, այդ Եվհովա Աստվածի մի Որդին է, որ ծնել Է Մարյամ Աստվածածինը: 

   Իսկ, այս վեց շառերը, որ միացված են երկու մոլորակների հետ, այդ նշանակում է, որ 2011 - 2012թվականներին  Երկրում կկայանա վեց եղբայրների միացումը: Իսկ, երբ վեց եղբայրները կմիանան Նրանք, Իրենց հանդիպումից հետո Երկիր մոլորակի ամբողջ մարդկությանը Իրենց հետ թռչող ափսեներով տեղափոխելու են Աստվածի մոլորակը որ, այդ Սատուրն է: Այդ պատճառով էլ, այս պատկերայնությունում երկու մոլորակները միմյանց մեջ են գտնվում: 

      

 

         Իսկ, այս Կյանքի անիվի պատկերայնությունը Եվհովա Աստվածը թողել է Անգլիայում 2001թվականին կարծեմ սեպտեմբեր ամսին, այսինքն Սառատովի նշանից հետո: Եվ, այն կարծես թե նման է մարգարիտներից բաղկացած վեց թերթիկանի ծաղիկի:

  Այստեղ կենտրոնի շառը, այդ Երկրագունդն է, իսկ  վեց ալիքաձև թևերը, այդ Եվհովայի վեց Որդիներն են: Իսկ, այս թևերը  որ գտնվում են  համաչափ հեռավորության վրա, այդ նշանակում է՝ կայացել է Վեց եղբայրների միացումը: Այսինքն Աստված, այս նշանով Մեզ ասում է, որ Երկրում անպայման կայանալու է Իր Որդիների հանդիպումը:   

   Իմ կարծիքով, այս նշանի ամեն մի շառը, այդ մի տարի է, այսինքն Մենք թևակոխել ենք յոթերրորդ հազարամյակը, այսինքն  հիմա Երկիր մոլորակը 6269 տարեկան է: Մեր գիտնականները, որ միլիարդ և միլիոն տարիներով են խոսում, Նրանց այդ բոլոր տարեթվերի հաշվարկները հիմարություն է: 

    Միայն Եվհովա Աստվածի տարիքն է մի փոքր մեծ, այսինքն ամեն ինչից տարիքով մեծ՝ միայն Աստվածն է: 

    Այս պատկերայնությունում Ես հաշվեցի 258 շառեր, և քանի որ այս պատկերայնությունը Եվհովա Աստվածը թողել է 2001թվականին ապա Նա, այդպես Մեզ հայտնում է որ Երկրագնդում ոչ թե 2032(2001) թվականն է, այլ 258 թվականը:  Այսինքն այդպես Եվհովա Աստվածը ասում է, որ Երկրգունդը թևակոխել է յոթերրորդ հազարամյակը, այսինքն Երկրագնդում յոթերրորդ հազարամյակի 258 թվականն է:    Այսինքն առաջին դարաշրջանը տևել է ընդամենը 1657 տարի, իսկ երկրորդ դարաշրջանը տևել է ընդամենը 2571 տարի, իսկ երրորդ դարաշրջանում Մենք թևակոխել ենք արդեն 2041թվականը: Եթե այս երեք դարաշրջանները գումարենք միմյանց կստանանք 6269 տարի: Եթե 6269 թվականից հանենք 4000 տարին, ապա երրորդ դարաշրջանին կմնա ոչ թե 2001 թիվը այլ, այդ  258 թվականն է, այսինքն, մտել ենք 2258 թվականը:   

   

 

   Այս նկարի վերևում երեք ալիքաձև ժապավենն է, իսկ ներքևից ժապավենի կենտրոնական մասում Կյանքի անիվն է, որ ունի ութ շառավիղներ:

   Իսկ Կյանքի անիվից կախված է ժապավենով մեդալյոն, որ իրենեց ներկայացնում է երկու կիսալուսին միմյանց մեջ, իսկ կիսալուսիների կենտրոնում արեգակն է:

   Իսկ Կյանքի անիվի և ժապավենով մեդալյոնի միջև պատկերված է երեք կիսալուսին:

    Իսկ ամենա ներքևում կարմիր խեցգետինն է, իսկ նրա դիմաց, այլ մարմին է,  որ Ինձ հիշեցնում է Տեզերքը: 

    Այստեղ երեք ալիքաձև ժապավենը՝ այդ Երրորդությունն է:

     Իսկ կյանքի անիվը, որ ունի ութ շուղեր, այդ ՏերԱստվածի Որդիները, Թոռնուհին և Թոռն է:

     Մեդալյոնի երկու կիսալուսիները՝ այդ Մարյամ Աստվածածինն ու Ռուս Մեծ Կինն են: Իսկ արեգակը՝ այդ Հայ Մեծ Կինն է: Իսկ երեք կիսալուսիները՝ այդ երեք հարսեր են, այսինքը Ռուս և Հայ Մեծ Կանանց հարսներն են: 

      Իսկ ամենա ներքևում կարմիր խեցգետինն է, իսկ նրա դիմաց այլ մարմինը Ինձ հիշեցնում է Տեզերքը: Իմ կարծիքով այդ նշանակում է, որ Երկրում տեղի է ունենալու գլոբալ փոփխություններ, այսինքն հունիսից ոչ շուտ, կամ հունիսին, կամ հունիսից հետո, Երկիր Մոլորակի մարդիկ ամբողջությամբ տեղափոխվելու են Տեր Աստվածի Թագավորություն, այսինքն Սատուրնից վերադառնալու են Եվհովա Աստվածի երեք Որդիները:

      Իսկ խեցգետինը հոռոսկոպով՝ այդ հունիս ամիսն է: