Այս նկարում Տիրամայրը նույնպես շրջապատված է պատանի տղաներով, բայց այստեղ Նրանք արդեն ոչ թե հինգն են, այլև վեցն են:

    Այստեղ Տիրամայրը, Հիսուսին գրկել է կիսապարկած վիճակով, իսկ ձախ ձեռքը կտրված նռան հետ մեկտեղ սեղմել է Հիսուսի մարմինին: Եվ Հիսուսն էլ Տիրամոր օգնությամբ ձախ ձեռքով բռնել է նուռը, իսկ աջ ձեռքը արմունկից վեր բարձրացնելով,  միաժամանակ բարևելով ցույց է տալիս հինգ թիվը:

    Իսկ Տիրամոր առջևում երկու կողմերից կանգնած երկու դեռահաս տղաները ամեն մեկը, Իրենց ձեռքում պահում է կարմիր վարդերով լի մի զամբյուղ: Իսկ ձախ ձեռքերում  ամեն մեկը ունի պահած սպիտակ Շուշանի մի ցողուն, որտեղ կան մի քանի Շուշաններ: Եվ Նրանք, այդ Շուշանները այնպես են պահել, որ այդ Շուշանները հենվել են Նրանց աջ ուսերին:

    Իսկ, երբ նայում ենք հաջորդ երկու դեռահաս տղաներին, որոնք կանգնած են Տիրամոր երկու կողմերում, ապա Մենք տեսնում ենք որ Նրանք ամեն մեկը իր ձեռքում ունի պահած մի բաց գիրք:  

    Այս նկարում նույնպես Տիրամայրը նռան միջոցով ասում է. –  որ Հիսուսը եղբայրներ ունի: 

     Եվ ինչպես հաջորդ նկարում, այնպես էլ այս նկարում նուռը միաժամանակ, խորհրդանշում է և բազմազավակություն, և ԹՆԹ:

     Իսկ  Մենք, երբ նայում ենք այս նկարին, ապա տեսնում ենք որ Հիսուսը միաժամանակ Մեզ և բարևում է, և Մեզ ցույց է տալիս որ Տեր Աստվածը, բացի Հիսուսից ունի էլի հինգ Որդիներ:

     Իսկ, այս նկարում Մենք տեսնում ենք որ Տիրամոր մոտ կանգնած են ոչ թե՞ հինգը, այլ կանգնած են վեց դեռահաս տղաներ: Եվ Նրանք բոլորն էլ Աստվածի ընտանիքի արու անդամներն են, այսինքն դեռահաս տղաներից մեկը, այդ Աստվածի Թոռն է, որ հասակակից է ամենափոքր Որդուն:

    Իսկ, երբ ուշատիր նայում ենք այս նկարին, ապա չզինված աչքերով Մենք տեսնում ենք,  թե՞ որ մեկն է Նրանցից  Աստվածի Թոռը: Քանի որ Նա անմիջապես կանգնած է Տիրամոր աջ ուսին շատ մոտ, և Նրա դեմքի մի մասը հպվել է Տիրամոր մազերին և կարծես թե ուշադիր նայում է Իր հոր աչքերի մեջը:

    Ինչպես արդեն շատ անգամներ ասել եմ, և այս նկարում նույնպես սպիտակ Շուշանը Աստվածի ընտանիքի խորհրդանիշն է:

    Իսկ վարդը՝այդ կնոջ խորհրդանիշն է, և նկատի ունի Հայաստանին, քանի որ Հայաստանի տերրիտորիան՝ այդ կին է: Բայց, այստեղ երկու զամբյուղ վարդերը ունեն նաև ուրիշ միտք:

    Իսկ, երբ նայում ենք Տիրամոր երկու կողմերում կանգնած այն դեռահաս  տղաներին, որոնք Իրենց ձեռքերում բաց գիրք են պահում, ապա Մենք կտեսնենք որ Նրա աջ կողմում կանգնած դեռահաս տղայի ձեռքի գիրքը, այդ վառ կարմիր կազմով գիրք է: Իսկ ձախ կողմում կանգնած դեռահաս տղայի ձեռքի գիրքը, այդ սև կազմով գիրք է: 

     Սև կազմով գիրքը՝ այդ Հին Կտակարանն է:

     Իսկ կարմիր կազմով գիրքը՝ այդ Ավետարանն է: Իսկ կարմիր գույնը՝ այստեղ խորհրդանշում է Հիսուսի թափված արյունը, և այդ պատճառով էլ Նրա Հայրենիքում, այդ քիրքը կոչում է «Կարմիր Ավետարան»:

     Իսկ վարդը, ինչպես արդեն ասել եմ՝ այդ կնոջ խորհրդանիշն է, իսկ կինը այստեղ՝ այդ Հայաստանն է, քանի որ նրա տերրիտորիան ամբողջությամբ վերցրած ունի կնոջ պրոֆիլ:

     Իսկ կարմիր վարդերով զամբյուղը, այստեղ նշանակում է որ Հիսուսի արյունը թափվել է  Հայաստանում, քանի որ Հայաստանը  հանդիսանում է Հիսուսի Հայրենիքը:

     Եվ երկրորդ, որ այդ դեռահաս պատանին Իր ձեռքում պահել է բացված վիճակով Ավետարանը, այդ նշանակում է որ Նրանց մասին, այսինքն մնացած Աստվածի բոլոր Որդիների մասին նույնպես գրված է Ավետարանում:

   Ինչպես արդեն ասել եմ որ սև կազմով գիրքը՝ այդ Հին Կտակարանն է: Իսկ, որ  այն սև է, սև գույնը այստեղ՝ այդ հողն է, այսինքն, որ Հին Կտակարանում խոսվում է Հայաստանի հողերի մանրակրկիտ նկարագրման մասին: Քանի,  որ Հայաստանը հանդիսանում է ճշմարիտ Սուրբ ժողովուրդը Տեր Աստվածի, և այն որ Հին Կտակարանը նույնպես Հայաստանից է դուրս եկել: Եվ երրորդ, որ մնացած Աստվածի Որդիների մասին նույնպես մանրակրկիտ գրված է Հին Կտակարանում:

   Իսկ վարդերով լի երկու զամբյուղները նշանակում է, երբ Աստվածի Որդիները երկրորդ անգամ կգան Երկիր, այդ ժամանակ Հայաստանի տերրիտորյան կազմված կլինի երկու անկախ հանրապետությունից, այսինքն Հայաստանից և Լեռնային Ղարաբաղից:

     Եվ չորրորդ վարդերով լի երկու զամբյուղները նաև նշանակում է սեր և հարսանիք, այսինքն, երբ երկրորդ անգամ Աստվածի Որդիները կգան Երկիր և բոլոր եղբայրները կմիանան, դրանից հետո Նրանք Երկրագնդի ամբողջ մարդկությանը, Իրենց հետ թռչող ափսեներով  տեղափոխելու են Աստվածի Արքայությունը: Դրանից հետո Ճշմարտությունում մի օրում կկայանա Աստվածի ընտանիքի բոլոր անդամների հարսանիքը, որ արդեն այդ մասին Մենք նաև Նոստրադամուսի «Կորած գրքի» նկարներից մեկում իմացանք:

 

    Այս նկարում Տիրամայրը նույնպես շրջապատված է պատանի տղաներով, բայց այստեղ Նրանք արդեն ոչ թե հինգն են, այլև վեցն են:

    Այստեղ Տիրամայրը, Հիսուսին գրկել է կիսապարկած վիճակով, իսկ ձախ ձեռքը կտրված նռան հետ մեկտեղ սեղմել է Հիսուսի մարմինին: Եվ Հիսուսն էլ Տիրամոր օգնությամբ ձախ ձեռքով բռնել է նուռը, իսկ աջ ձեռքը արմունկից վեր բարձրացնելով,  միաժամանակ բարևելով ցույց է տալիս հինգ թիվը:

    Իսկ Տիրամոր առջևում երկու կողմերից կանգնած երկու դեռահաս տղաները ամեն մեկը, Իրենց ձեռքում պահում է կարմիր վարդերով լի մի զամբյուղ: Իսկ ձախ ձեռքերում  ամեն մեկը ունի պահած սպիտակ Շուշանի մի ցողուն, որտեղ կան մի քանի Շուշաններ: Եվ Նրանք, այդ Շուշանները այնպես են պահել, որ այդ Շուշանները հենվել են Նրանց աջ ուսերին:

    Իսկ, երբ նայում ենք հաջորդ երկու դեռահաս տղաներին, որոնք կանգնած են Տիրամոր երկու կողմերում, ապա Մենք տեսնում ենք որ Նրանք ամեն մեկը իր ձեռքում ունի պահած մի բաց գիրք:  

    Այս նկարում նույնպես Տիրամայրը նռան միջոցով ասում է. –  որ Հիսուսը եղբայրներ ունի: 

     Եվ ինչպես հաջորդ նկարում, այնպես էլ այս նկարում նուռը միաժամանակ, խորհրդանշում է և բազմազավակություն, և ԹՆԹ:

     Իսկ  Մենք, երբ նայում ենք այս նկարին, ապա տեսնում ենք որ Հիսուսը միաժամանակ Մեզ և բարևում է, և Մեզ ցույց է տալիս որ Տեր Աստվածը, բացի Հիսուսից ունի էլի հինգ Որդիներ:

     Իսկ, այս նկարում Մենք տեսնում ենք որ Տիրամոր մոտ կանգնած են ոչ թե՞ հինգը, այլ կանգնած են վեց դեռահաս տղաներ: Եվ Նրանք բոլորն էլ Աստվածի ընտանիքի արու անդամներն են, այսինքն դեռահաս տղաներից մեկը, այդ Աստվածի Թոռն է, որ հասակակից է ամենափոքր Որդուն:

    Իսկ, երբ ուշատիր նայում ենք այս նկարին, ապա չզինված աչքերով Մենք տեսնում ենք,  թե՞ որ մեկն է Նրանցից  Աստվածի Թոռը: Քանի որ Նա անմիջապես կանգնած է Տիրամոր աջ ուսին շատ մոտ, և Նրա դեմքի մի մասը հպվել է Տիրամոր մազերին և կարծես թե ուշադիր նայում է Իր հոր աչքերի մեջը:

    Ինչպես արդեն շատ անգամներ ասել եմ, և այս նկարում նույնպես սպիտակ Շուշանը Աստվածի ընտանիքի խորհրդանիշն է:

    Իսկ վարդը՝այդ կնոջ խորհրդանիշն է, և նկատի ունի Հայաստանին, քանի որ Հայաստանի տերրիտորիան՝ այդ կին է: Բայց, այստեղ երկու զամբյուղ վարդերը ունեն նաև ուրիշ միտք:

    Իսկ, երբ նայում ենք Տիրամոր երկու կողմերում կանգնած այն դեռահաս  տղաներին, որոնք Իրենց ձեռքերում բաց գիրք են պահում, ապա Մենք կտեսնենք որ Նրա աջ կողմում կանգնած դեռահաս տղայի ձեռքի գիրքը, այդ վառ կարմիր կազմով գիրք է: Իսկ ձախ կողմում կանգնած դեռահաս տղայի ձեռքի գիրքը, այդ սև կազմով գիրք է: 

     Սև կազմով գիրքը՝ այդ Հին Կտակարանն է:

     Իսկ կարմիր կազմով գիրքը՝ այդ Ավետարանն է: Իսկ կարմիր գույնը՝ այստեղ խորհրդանշում է Հիսուսի թափված արյունը, և այդ պատճառով էլ Նրա Հայրենիքում, այդ քիրքը կոչում է «Կարմիր Ավետարան»:

     Իսկ վարդը, ինչպես արդեն ասել եմ՝ այդ կնոջ խորհրդանիշն է, իսկ կինը այստեղ՝ այդ Հայաստանն է, քանի որ նրա տերրիտորիան ամբողջությամբ վերցրած ունի կնոջ պրոֆիլ:

     Իսկ կարմիր վարդերով զամբյուղը, այստեղ նշանակում է որ Հիսուսի արյունը թափվել է  Հայաստանում, քանի որ Հայաստանը  հանդիսանում է Հիսուսի Հայրենիքը:

     Եվ երկրորդ, որ այդ դեռահաս պատանին Իր ձեռքում պահել է բացված վիճակով Ավետարանը, այդ նշանակում է որ Նրանց մասին, այսինքն մնացած Աստվածի բոլոր Որդիների մասին նույնպես գրված է Ավետարանում:

   Ինչպես արդեն ասել եմ որ սև կազմով գիրքը՝ այդ Հին Կտակարանն է: Իսկ, որ  այն սև է, սև գույնը այստեղ՝ այդ հողն է, այսինքն, որ Հին Կտակարանում խոսվում է Հայաստանի հողերի մանրակրկիտ նկարագրման մասին: Քանի,  որ Հայաստանը հանդիսանում է ճշմարիտ Սուրբ ժողովուրդը Տեր Աստվածի, և այն որ Հին Կտակարանը նույնպես Հայաստանից է դուրս եկել: Եվ երրորդ, որ մնացած Աստվածի Որդիների մասին նույնպես մանրակրկիտ գրված է Հին Կտակարանում:

   Իսկ վարդերով լի երկու զամբյուղները նշանակում է, երբ Աստվածի Որդիները երկրորդ անգամ կգան Երկիր, այդ ժամանակ Հայաստանի տերրիտորյան կազմված կլինի երկու անկախ հանրապետությունից, այսինքն Հայաստանից և Լեռնային Ղարաբաղից:

     Եվ չորրորդ վարդերով լի երկու զամբյուղները նաև նշանակում է սեր և հարսանիք, այսինքն, երբ երկրորդ անգամ Աստվածի Որդիները կգան Երկիր և բոլոր եղբայրները կմիանան, դրանից հետո Նրանք Երկրագնդի ամբողջ մարդկությանը, Իրենց հետ թռչող ափսեներով  տեղափոխելու են Աստվածի Արքայությունը: Դրանից հետո Ճշմարտությունում մի օրում կկայանա Աստվածի ընտանիքի բոլոր անդամների հարսանիքը, որ արդեն այդ մասին Մենք նաև Նոստրադամուսի «Կորած գրքի» նկարներից մեկում իմացանք:

 

     Այստեղ Տիրամայրը Հիսուսի հետ միասին շրջապատված են գեղեցիկ դեռահաս տղաներով, որտեղ Տիրամայրը պատկերված է նստած և Իր գոկում պահում է նույնպես նստած Հիսուսին: Եվ Տիրամայրը Իր աջ ձեռքը դրել  է բաց գրքի վրա, ու մատների ծայրով  բռնել է փետուրե գրիչը, և պատրաստվում է թաթախի թանաքամանի մեջ, որ բռնել է Նրա մոտ նստած երկու դեռահաս տղաներից մեկը: Կարծես թե Տիրամայրը, ի՞նչ որ մի բան է գրում այդ բաց գրքում, կամ պատրաստվում է գրել:

     Իսկ ձախ ձեռքում պահում է կտրված նուռը, որտեղ Հիսուսը փորձում է պոկել մի քանի նռան հատիկ և միաժամանակ գլուխը  վեր բարձրացրած նայում է Իր մորը, որտեղ երկու դեռահաս տղաները երկու կողմերից Նրա գլխի վրա պահել են թագը:

    Իսկ հաջորդ դեռահաս տղան, որ կանգնած է Տիրամոր մոտ նստած, այդ երկու տղաների թիկունքում, Իր երկու բազուկներով գրկել է, այդ երկու տղաների ուսերը, իսկ Նրանցից մեկը Իր ձեռքում բռնել է բաց Աստվածաշունչը և թանաքամանը:

   Տիրամայրը Մեզ, Իր ձեռքում  պահած  նուռով ասում է. – որ Հիսուսը  ունի եղբայրներ, բացի դրանից նուռը նաև նշանակում է ДНД՝ ԹՆԹ, որ

 Հիսուսի և Նրա եղբայրների երակներում հոսում է Աստվածի արյունը:

    Իսկ Հիսուսի եղբայրները, այդ դեռահաս պատանիներն են որ շրջապատել են Տիրամորը և Հիսուսին:

    Իսկ դեռահաս տղայի ձեռքի բաց գիրքը, այդ Աստվածաշունչն է:

    Տիրամայրը, որ Իր ձեռքին ունի բռնած փետուր և պատրաստվում  է թաթախի թանաքամանի մեջ, որպեսզի գրքում գրի, Նա այդպես Մեզ ասում է. – որ Հիսուսի եղբայրների, այսինքն  Ատվածի մնացած հինգ Որդիների մասին Աստվածաշնչում գրված է:

     Իսկ երկու դեռահաս տղաները, որ Տիրամոր գլխի վրա պահել են կանացի թագը, այդ նշանակում է որ Տիրամոր ամուսինը եղել է ուղիղ գծով Երվանդունի թագավորների ժառանգը, այսինքն Տիրամայրը ամուսնացած է արքայազնի հետ:

     Եվ, այդ երկու դեռահաս տղաները որ Տիրամոր գլխին թագն են պահել, Նրանք Հիսուսի հետ միասին գտնվում են Ճշմարտությունում, այսինքն Տեր Աստվածի մոտն են:

    Իսկ, մյուս տղան որ խոնարհվելով  մեծի պես գրկել է, այդ նստած տղաների ուսերը, և նայում է Տիրամոր ձեռքի շարժումին, այդ երեք տղաները գտնվում են Երկրում:

 

    Այս նկարը համարվում է անձամբ Լեոնարդոի մասնակցությամբ կատարված նկար: Երբ նայում ենք այս նկարին, ինչպես նաև «Տիրամայրը Քարանձավում», և այստեղ Մենք տեսնում ենք, որ Տիրամայրը ցույց է տալիս Իր ձեռքի ափի հինգ մատները:

    Տիրամայրը հոգատարությամբ ձախ բազուկով գրկել է Իր Որդուն, և ցույց է տալիս աջ ձեռքի ափի հինգ մատները, ու միաժամանակ նայում է Իր Որդուն:

     Իսկ Հիսուսը մերկ է, և տեսնում ենք որ Նա շատ լավ խնամված և պահված փարթամ երեխա է: Եվ ձեռքերի մեջ՝ ժեռ քարի վրա, ուղղահայաց պահում է Ուղղափառների՝ Православною (այդ երկողմանի խաչ չէ) խաչը,  և նայում է խաչի, այն ծայրամասային հատվածին, որտեղ ձախ ձեռքի միջոցով  բռնել է խաչը, և միաժամանակ ցույց է տալիս մեկ և երեք թվերը:

     Իսկ հեռու թիքունքում՝ Մենք տեսնում ենք  հսկայական  խորությամբ դեպի երկինք խոյացող մի գեղատեսիլ լեռնաշղթա ծածկված ձյան սպիտակ սավանով, իսկ մի քիչ այս կողմ, գրեթե լեռնաշղթայի գրկում ձախ անկյունից մի փոքր երևում է լիճ,  որտեղից կարծես թե, կյանք է առնում մի գետ և անցնում է հիգ(միգուցե և ավելին է) կամարակապ սյուններով ծածկված կամուրջի տակով դեպի, այն բարձր լեռան կողմը, որտեղ նստած են Տիրամայրը և Հիսուսը:

     Որ  Տիրամայր ցույց է տալիս աջ ձեռքի ափի հինգ մատները և միաժամանակ նայում է Իր Որդուն Նա, այդպես Մեզ ասում է. – որ Իր Որդին՝ Աստվածի միակ Որդին չէ, այլ կա ևս հինգ  Աստվածի Որդիներ: 

    Որովհետև ամեն մի մատը Տիրամոր, այդ մի երեխա է:     

    Իսկ, Հիսուսը երկու ձեռքերի մեջ պահել է Православною խաչը և նայում է խաչի ծայրամասային այն հատվածին, որ ուղված է դեպի երկինքը և որտեղ ձախ ձեռքի միջոցով բռնել է խաչը, և միաժամանակ ցույց է տալիս մեկ և երեք թվերը:

    Եվ, այդպես Հիսուսն էլ մի մատով հաստատում է Իր մոր խոսքերը, որ Ինքը Տեր Աստվածի միակ Որդին չի:

   Իսկ, որ խաչի ծայրը ուղված է դեպի երկինք և Հիսուսն էլ ցույց է տալիս երեքը մատը Նա այդպես ասում է.

- Որ Ինքը Աստվածի հետ միայնակ չէ, այլ Նրանք երեք եղբայրներով են, այսինքն որ Աստվածի երեք Որդիները գտնվում են Ճշմարտությունում:

    Իսկ խաչը այստեղ խորհրդանշում է ծառ, իսկ ծառը այդ Աստվածի ընտանիքն է: Իսկ, որ խաչը Православные, այդ նշանակում է, որ Աստվածի ընտանիքի մնացած անդամները գտնվում են Ռուսաստանում:

     Իսկ հիմա ուզում եմ տալ Իմ բացատրությունը թե, ինչ է նշանակում Православные բառը: Մենք, ասում ենք Ուղղափառներ, բայց Իմ կարծիքով Православные՝ Ուղղափառ չի նշանակում, այս բառը կազմված է «Право»  և «славные» բառերից:   «Православные», բառի մեջ «Право» բառը, այդ «իրավունք» բառն է, իսկ «славные» բառը, այդ «փառաբանել» բառն է, այսինքն Ռուս ժողովուրդը ասել է, « որ Մենք էլ իրավունք ունենք փառաբանելու կենդանի Աստվածին», այս նախադասությունից էլ դուրս է եկել Православные անվանումը: Իմ տատս ասում էր, որ Ուղղափառները, այդ Մուսուլմաններն են: Իմ տատի բոլոր պապերը ուղիղ գծով եղել են Աստվածի սուրբ ծառաները: Այսինքն, ինչպես Մարյամ Աստվածածինը, այնպես էլ Նա Ահարոնի ընտանիքից է սերվել:

                      

 

    ВСЕ КАРТИНКИ НЕ МАЯ 

    Այստեղ Տիրամայրը նստած է գահավորակին և գրկում պահում է մերկ Հիսուսին: Այստեղ Հիսուսը Մեզ նայելով Իր ձեռքերը տարածել է Իր երկու կողմը և Մեզ ցույց է տալիս 2 035 թվականը: Այսինքն Հիսուսի աջ ձեռքի երկու ծալած մատները, այդ 2 000 թվականն է, իսկ երեք մատները ձախ ձեռքի հինգ մատների հետ, այդ 35 թիվն է, այսինքն Նա ցույց է տալիս 2 035թվականը: Իսկ Երկրում Մեր հաշվարկներով, այդ 2 006թվականն է, այսինքն  այս թվականը Հիսուսի Երկիր գալու հերթական թվականներից մեկն է:

    Բացի թվականից Հիսուսը նաև Իր մատներով Մեզ ուրիշ բան էլ է հաղորդում: Հիսուսը ձախ ձեռքի Իր հինգ մատներով Մեզ ցույց է տալիս 5 թիվը, այդպիսով Նա ասում է, որ Իր Հայրը բացի իրենից ունի ևս 5 Որդիներ:  Իսկ աջ ձեռքի երկու ծալած մատները, այդ խորհրդանշում է արեգակնային համակարկի երկու մոլորակները, այսինքն  Հիսուսը  դրանով ասում է որ արեգակնային համակարգում կա երկու Մոլորակ, որտեղ կյանք գոյություն ունի: Մեկը՝  այդ Երկիր մոլորակն է, իսկ մյուսը՝ այդ Սատուրն է, որ այդ ՝ Ճշմարտությունն է, այսինքն այնտեղ ամեն ինչ հիմնված է «ճշմարիտ խոսքի վրա»:  

    Այդ պատճառով էլ, այստեղ արդեն Հիսուսը Իր երկու ծալած և երեք ուղիղ պահած մատները ցույց տալով ասում է, որ Աստվածի երեք Որդիները գտնվում են երկնքում, այսինքն Սատուրնում, իսկ մյուս երեքը՝ Երկրում: 

     Իսկ գահավորակի երկու կողմերի Շուշանները՝ խորհրդանշում են Եվհովայի Որդիներին, Թոռնուհիներին և Թոռին: Այստեղ երկու կողմերի Շուշանները նույնպես երկու միտք է արտահայտում: Մի Շուշանի ճյուղը՝  այդ Տեր Աստվածի Արքայությունն է խորհրդանշում, որ նա մի անծայրածիր քաղաք է, որ կրում է Հերուսաղեմ անունը: Իսկ մյուս ճյուղը այդ Երկրի Հերուսաղեմ քաղաքին է խորհրդանշում, որովհետև Լեռնային Ղարաբաղի Շուշի քաղաքը, այդ եղել է Հայկազունիների Դավիթ Անհաղթի աթոռանիստ քաղաքը, այսինքն Շուշիից մինչև Հարավ Ղարաբաղի ծայրը, մի քանի Սյունիքի մարզերով եղել է Հին Հերուսաղեմը, իսկ Շուշին՝ այդ քաղաքի գլուխն էր: Շուշի նշանակում է Շուշան, այդ պատճառով էլ Շուշանը Հնում և Աստվածի Տաճարի խորհրդանիշն էր և Շուշիի:   

     Իսկ երկրորդ միտքը այդ, այն է որ երկու ճյուղ Շուշանը նշանակում է երկու ընտանիք, որ Աստվածի մնացած հինգ Որդիներիը ծնվել են երկու տարբեր ընտանիքներում:    

     Իսկ Տիրամայրը Իր երկու ձեռքի բոլոր մատները նույն կերպ է պահել և այն Ինձ հիշեցնում է խեցգետնի: Խեցգետնի մասին նաև Նոստրադամուսի նկարներում կա, խեցգետինը՝ այդ Հոռոսկոպի նշան է, այդ հունիս ամիսն է, կամ Աստվածի Որդիները հունիսին են գալու, կամ հունիս ամիսը՝ այդ Երկրի Կյանքի վերջն է:  

 

 

        А Лебедь, как настоящий супруг, правым крылом, как десницей  по-человечески охватывал Её. А Она  правой рукой  держит шею Лебедя, а левую руку положила ниже шеи Лебедя, и это выглядит так, как будто это  человеческое плечо. Между пальцами она   держит  стебелёк, где есть три цветка и каждый цветок состоит из 6 - и лепестков.  А Лебедь замирающими и влюблёнными  глазами смотрит на Неё.     

    А подле маленькие близнецы, вылупившиеся из яйца (те, которые  впереди), внимательно смотрят на Неё. А близнецы, которые сзади внимательно смотрят на Лебедя.  

   В облике  Лебедя,  Сам Господь Бог.  

   Нагая женщина - Его единственная большая любовь, это Армянская Великая Жена.   

    А когда Я смотрю на маленьких близнецов, вылупляющихся из яйца, вспоминаю слова Мишеля Нострадамуса, там говориться «Ибо Господь узрит бесплодие Великой Жены, которая затем принесет двух главных детей. Та, которая в роли наложницы находится вдалеке …». 

     На этой картине не вооружённым глазом  Я вижу, кто эти главные дети, о которых говорил Мишель Нострадамус.  

    Как знаем, у Нострадамуса шла речь об двух Женщинах, которые уже в Наши дни от Святого Духа Господа Бога родили  детей.    

    А двух главных детей, это означает два Сына, то есть под словами главный, подразумевается  мужской пол.       

    А на картине Мы видим две пары главных детей, и это означает, что Их родили две разные Женщины. Поэтому, когда Мы смотрим на эту картину, Мы видим, что дети, которые спереди,  смотрят  в сторону Её и Лебедя, а сзади находящиеся смотрят только на Лебедя, таким образом, Нам дают понять, что Они только дети  Лебедя.   

    Каждый шестилепестковый цветок в Её руке обозначает женщину, то есть, речь идет о трёх Женщинах, которые от Святого Духа Господа Бога родили  Сыновей. 

     А то, что цветки имеют по шесть лепестков, это означает, что эти три Женщины вместе родили Господу Богу шесть Сыновьей.

    А то,  что Лебедь, как настоящий супруг, правым крылом, как десницей  по-человечески охватывает Её и замирающими , влюблёнными  глазами смотрит на Неё, означает, что хотя все Они от Него родили Сыновей, только Она является единственной любовью Господа Бога, и конце станет  Его женой.       

     А сейчас посмотрим на другие картины, и узнаем, каким образом Они забеременели от Лебедя.       

 

     На этой картине Мы видим нагую женщину, а Лебедь, по-человечески лежит сверху и Своим клювом, как будто готовится поцеловать Её в губы. 

     А полулежавшая  женщина подняла Свою левую ногу и положила с верху крыла Лебедя. Правую руку, обогнув шею Лебедя, положила почти на Своё калено, и  крепко, с помощью ноги,  обнимает  Лебедя.   

    Такое ощущение, что Они от экстаза замирали  как одно целое,  и как  будто вокруг Них все замерло.  

    И обратим внимание, что между ними есть согласие, то есть, это не изнасилование со стороны Лебедя. 

   Но, тут художник так эротично нарисовал эту картину, чтобы Мы поняли, какой смысл скрыт под ним. 

   Как уже сказала, за этим эротическим зрелищем  скрыта тайна.   

    Смотря на эту картину, понимаешь, что это продолжение картины «Леда и Лебедь» Леонардо, и понимаешь, что здесь означает  Лебедь, то сразу же поймёт смысл, этой картины.   

    Как, уже Я сказала, Лебедь – это Господь Бог, точнее на этом картине Лебедь – это Святой Дух Господа Бога, то есть не телесный  Бог Иегова. 

    И, как уже Я говорила, эта картина смысловое продолжение  картины Леонардо, и здесь речь идет, о том, как Женщины от Господа Бога беременеют.  

     А,  то, что Лебедь,  так по – человечески лежит сверху на женщине, значит, что Лебедь Человек с большой буквой, а не птица. И, когда Мы смотрим на Лебедя, Нам кажется, что Он Своим клювом,  готовится целоваться с женщиной. Но, это только кажется. А на самом деле? Здесь, клюв Лебедя, как кончик стрелы, и с помощью него Он указывает Нам на рот женщины. И, с этим Нам говорит: что Она  забеременела от слов сказанных Ей устами Лебедя, так как Он и есть Господь Бог, и из Его уст выходящее любое слово в ту же минуту исполняется.  

    Этими качествами и Господь Бог отличается от обычного человека.     

    И второе, что  между ними во время акта есть согласия, то есть это не изнасилование со стороны Лебедя. А, это означает, что женщине известно, что  родит от Господа Бога.   

       

 

                                                  СОН ОТКРОВЕНИЕ, ГДЕ  МНЕ ОТКРЫВАЕТСЯ  ТАЙНА МОНА ЛИЗЫ  

   Когда все это Я видела, и услышало в телевизоре, Я поняла, что эти священники и знатные люди абсолютно ничего не понимают, прямо показывали Их тупость. 

      А говорящие научные люди в документальном фильме, только подносили подлинные сенсационные факты, то есть говорили и показывали Храмы во Франции, в Лондоне и Шотландии, а также  картинах да Винчи на и других художниках гений.    

    Именно  эти сенсационные факты, что надо объяснять, но Они тоже не могли объяснить.

   А Я наоборот, когда в телевизоре видела, эти Храмы и внутренние их знаки, эти же секунды начало мысленно расшифровывать. Потому, что обо всём  Я уже знала от Библии и от знаков, что оставляют на пшеничных полях НЛО.  

    Дэн Браун и  эти искусствоведы, и другие люди, что говорили, в  документальном фильме ошибаются, только на счёт Марии. Мария  из Магдолины, никогда не была любовницей или женой Иисуса Христа. Просто Они были хорошие друзьями. 

     А, эта женщина, что о Нём говорили в документальном фильме, что Она от королевской крови, и сейчас живёт среди Нас не внучка Марии из Магдолины  и Иисуса Христа? А Она  внучка брата Иисуса Христа. Она про…  внучка  сына Пресвятая Дева Марии,  и Иосифа.    

   А буквы << S, P >>, на стене внутри Храма San surprise во Франции, это Её инициалы.  

   А да  видение Моих сновидений,   про гений художников, Я не видела ту часть документального фильма, где говорили и показывали про картины да Винчи на и остальных художников. Потому, что, не зная, включила телевизор, только среди этих программ. И в ту ночь, когда по телевизору увидела эту программу, после долгих лет бессонных ночей,  в эту ночь Я спала детским мирным сном. И недолго до зари Я видел сон.         

    И в Моих снах, Я находилась в ярко освещённой золотыми лучами, в одной длинной  большой прямоугольной комнате.

    А Я, стояло у одного края в центральной части,  этой комнаты. И интересным взглядом изучало эту комнату.

   А напротив Меня в конце этой комнаты, на всей стене была в бытии одна большая картина. И возле стен на полу стояли золотыми рамками и без рамки картины. И в этой длиной комнате стояли большие мольберты для рисования.  И Я поняла, что Я нахожусь в студии для художников. 

    Влево от Меня, чуть дальше от Меня на табуретке сидел один очень старый старик. Его серебристые волосы доходила до плеч. И в белом лице была не очень длинная седая борода.  

    А на ладонях руки держал одну ручную палку, что между ногами доходила до полу. И Он с верхней части тела нагнулся, под бородой, упираясь на руку, где была, держат эта палка. И  внимательно смотрела  от Себя, не много дольше, напротив себя находящихся группу мужчин, которое громко спорили.  

    И, эти мужчины спиной стояли от этого старика, и Свои взгляды остановили против Себя. Они что – то видели и слышали, что беспокоило Их. И вместе с Ними, также беспокоился этот старик, что время от времени выпрямил спину и, поднимая вверх Свою руку в которой находилась палка и с возмущением стучал по полу. И несогласным взглядом двигал голову с лева на права.  

    И эти мужчины, тоже время от времени поворачивались и смотрели на этого старика. 

    А в левом стороне от этого старика, дольше от Него близ другой конце комнаты находилось одна очень широкая дверь, где были собраны мужчины и женщины разных возрастов.

    Когда Я смотрела стоявших между дверями людей, от Их движения, разговоров и взглядов, Я поняла, что дальше от дверей стоят одна бесконечная толпа. И эта толпа была на ожидании, как будто в этой студии должно было, решатся что – то, что Их всех  так волновало. 

     И между дверями стоявших людей с помощью   одного за другого передавали, что происходит внутри студии, чтобы все были в курсе.

    И между дверями стоящих людей и внутри комнаты стоящие люди, частично прерывая Их споры, повернулись и посмотрели на Меня. 

   Когда Они смотрели на Меня, Их взгляды были такими выразительными, что давало такое ощущение, как будто Они все молча говорили со Мной. И Я в этих взглядах видела такое уважение, любовь, скуку и ожидание. 

    Только старик, сидевший на табуретке,  его лицо, что  показалось мне так знакомой, и где – то в глубине Моём сознании, что как будто Я Его знала, смотрел на Меня сердитым и так обиженным взглядом, давая Мне знать, что все эти разногласия и споры, причины это Я.

     И, когда все эти люди снова посмотрели напротив Себя, что должна бить другая длинная стена студии. И Я Мой взгляд повернула в эту сторону, и Моё удивление было больше, когда Я увидела, что этой стены нет, там была сплошная темнота.    

    Когда Я смотрел в эту сторону, Я только что поняла, что Я нахожусь в <<Истине>>, то есть в <<Раю>>.

    А эта студия, была одного из студии художников Истина.

    А напротив Их, где должно было быть стена, Я видела, что Они оттуда видят Землю. И то континент Земли, где Рассия и Москва, где и слышно было Русский разговор. И в этой комнате находящиеся люди, тоже говорили по – русский.

    Не знаю, что в эти минуты Они видели и слышали, когда Они смотрели на Землю, но возмущённые повернулись в сторону этого старика.  

    И среди Них один высокий, широкоплечий, красивый, с чёрными, как уголь  длинными волосами мужчина,  который имел  вокруг рта  короткую  бородку. Он был одет в чёрную шёлковую распахнутую  ниже груди  рубашку. А рукава рубашки были подвёрнуты вверх да локтя, а сверху  был чёрный кожаный жилет. А ниже были чёрные очень облегающие  тело кожаные брюки.                            

   И этот мужчина обратился к старику.

 _   Видишь ли, что говорят на Земле. Мы что нарисовали, и Ты знаешь, что Мы хотели сказать, в Наших картинах, а Они что толкуют?  

    И в эти минуты с Земли было слышен другой разговор, что лица этой маленькой группы художников покраснели и на во взгляде появилось возмущением и жалость, Они повернулись в сторону этого старика, со словами:

  _  Винчи, Мы Тебе сожалеем!

    Разводя руками, Он сказал:   

 _   Нечего, все это исходит от Их тупости.

   Как будто, Они своими последними словами хотели ободрить,  этого старика.   

    И этот старик, тоже краснея в эти минуты, поднимая вверх Свою палку,  сильно размахивая ею в воздухе в Мою сторону, сердитым и громким голосом, как гром среди ясного  неба, прокричал Мне:    

 _   Не хватит ли молчать! И сколько ещё будите молчать! Хватит Тебе всех Нас держать в ожидании! Пойми же, наконец, что Мы все от этого ожидания мучаемся! Видишь, что Твоё молчание, что делает? Тупость людей на Земле, уже доходят на ругани! 

    И краем палки  сильно ударил по полу, снова сердитым, командным голосом прокричал:

 _  Я  Тебя сказал, говори!

    И видя Мои испуганные и ничего не понимающие взгляды, Он не меняя Свой тон продолжал: 

  _   Наконец то пойми, что Ты Великая Женщина, и Божий «светильник» на Земле!!!

                                                                                                                               продолжение следует...

    В ту минуту, когда старик крикнул на меня и пригрозил палкой, Я от неожиданности испуганная сделала шаг назад. В тот момент, Я кинула взгляд на людей, находящих среди дверей, и увидела, что Они тоже инстинктивно немного двинулись назад.   

   А маленькая группа художников, что стояли среди студии, наоборот одобряли поведение старика, Они таинственно и загадочно улыбаясь смотрели на Меня. Своими взглядами дали Мне понять, что из рук от этого старика просто так не освобожусь. И Я это понимая, удивляясь, спросила у этого старика:  

_ Что, хотели от Меня? И Я не понимаю, что Я должна говорить? Наконец объясните Мне толком, что Вы хотите от Меня?

     И Он, Своим взглядом показывая Мне все картины на студии сказал: 

_   Объясни на Земле, смысл всех этих картин, что Мы говорим!  

        Я ещё больше удивлённо Ему сказала:

_  Но, Я не слышала, то, что Вы говорили про этих картин?

     В эти минуты Он, понимая, что Я ещё не понимаю смысл его слов, слабо улыбаясь и уже немного спокойным голосом Мне сказал:     

 _    Соня, Мы Тебе не должны говорить, что Ты должна говорить. Это Ты Сама должна делать.

      А Я сказала: 

 _   Я не знакома не Вашими не Их ними картинами, и не знаю, что Они нарисовали. И откуда Вы взяли, что Я могу сказать, что Вы хотели  сказать на  Ваших картинах?  

    А Он опять поднимая Свой голос сказал:  

 _   Потому, что, Ты Великая Жена, и знай, что только Вы владеете этим умом имеющим мудрости. И по  этой причине, только Вам дана открыть тайну Библейских пророков и Иоанна Богослова, а об этом Ты знал!?  

 _   Да, и об этом Мне сказал Сам Господь Бог, когда в 1991 году Меня взял в Космос, чтобы Я Сваями глазами видела Космос. И чтобы у Меня была Свая приставление и мнение о Космосе. 

    И Он из Космоса показывал Меня, что была с миром, и что ожидает на Земле, и сказал: что  на свете есть только три истинная книга, где подробно обо всём написано, и показал Меня эти книги.  С начало Он Меня  показывал Библию и сказал:  

  _  Соня, когда почитаешь Библию, Ты поймёшь, что, что – то Тебя не хватает, и что Ты не найдёшь в Библии Ты найдёшь на втором книге? 

    И Он Меня показывал книга Мормона, и сказал: что на этих двух книгам дополняет книга Нострадамуса. Где даёт подробные описание  Библии упомянутые, и не упомянутые  главных тайн.                      

    И сказал, чтобы Я Библию почитало не на Армянском языке, а на Русском?! Потому, что все тайно скрыто на названиях, если читать  Армянском, то нечего не буду понимать. Потому, что  все название селен, городов, земель, стран и имён людей не провыл но, переведена, и древни  Армянский язык, сохранена, только на Русском  печати.   

   А на конце прибавил, что на этих книгах дополняет все картины гений художников, где нарисованы Библейские сюжеты. Потому, что  говорит Библия и Библейские пророки и Апостол Иоанна Богослова, и Нострадамус, то говорят  Иконы, или что говорят Иконы, это скажут  пророки.

      И тут после Моих сказанных слов, этот сердитый старик, немного успокоившись, тайная улыбка углами на губах и хитростными глазами Он сказал:

 _   Соня, когда, Вы смотрите на Иконы, Вы понимаете Их смысл? 

 _  Да. У всех <<Святых Икон>> есть тайна,  потому что каждая Икона, это пророчество соответственно с порядками цепи.

 _  Тогда, что Вы хотите от Меня?

     Я не допуская, чтобы Он закончил Своё слово, сказал:

 _  Но, Я не  знакома с Вашими картинами, и также не знаю, пойму ли Я Их смысл, или нет?     

       И Он уже смеющими глазами, но ещё командующим голосом сказал:

 _   А, Ты пробовала! Попробуй?      

      И Он сразу ручной палкой показал между Мной и Его находящимися золотыми рамками картины, чтобы Я их смотрела. 

     И, когда Я смотрело на сторону этих картин, то некоторых картин Меня показалось, что золотистые рамки  побиты были  на задние стороны картинах. Потому, что как будто видна была только задняя сторона полотна.                                             А, когда Я смотрела на эти картины, удивлённо окаменела, и только в эти секунды  поняла, почему после нескольких минут назад, в Его лице появилось спокойствие, улыбка на углу губах, с начало хитрость, а потом смех на глазах.

    Потому, что передо Мной, на обратном стороне от Меня близи стенах, на полу лежали картины Библейскими сюжетами, то есть Иконные картины, что Мне так были знаком. 

    И Я радостно крикнула, что Я знаю эти картины и хорошо понимаю Их смысл? И не ждал Их ответа, Я  начала Им рассказывать смысл этих картин, то, что Я понимаю. 

    И все Они наполнено любовью лицами и весельем улыбками смотрели и слышали Меня. 

   Потом, Я эту старику, что звали Винчи и остальных спрашивал:

 _  Не понимаю, почему Вы все возмутились, когда смотрели на Землю.

    Тут, этот старик сказал:

 _   Соня на Земле ты слышала те программы и документальные фильмы, и кино про секреты << Кода да Винчи>>. 

 _   Не все.

 _    Завтра же купите, про это все диски, и когда будете смотреть, только, тогда Я знаю, что Ты Соня поймёшь причину, почему Мы возмутились. А сейчас  Мне скажи, Ты понимаешь картину  <<Моне  Лиза>>,  что хочу сказать и кто Она?

       Я, кивая головой сказала: 

  _  Только то, что, когда на телевизоре один из программ говорили и показывали  на вес экран картина <<Моне Лиза>>, и когда Я  услышала слова искусствоведа, что за природа на картине, позади Моне Лизы. Мне показалось, что Мне знаком, этот пейзаж. И Я остановила Мой взгляд на верхнюю часть природы этой картины. И в Моём голове быстро сверкала одна мысль, и в эту минуту Я поняла, на картине середы горах озера, что за озеро? По Мое мнению это озеро Севан, то есть озеро Чёрному, что находится в Армении, но Я не знаю, насколько Я права. И это, Библейски море, что называется  Чёрному, и до сих пор там, на дне моря, находится колесницы Фараона и Египтян.  

  _   А эту реку и каменный мост не знаю, но когда смотрю на картину, Мне кажется что, это река начинается от озера, а если это так, значит это река Раздан,  потому что его источник, это Севан. А, кто Она Я не могу нечего сказать?      

    После Моих слов ко Мне подходила эта малая группа художников. И та высоки мужчина, что была одеты кожаные брюк с жилетом, дал в Мои руки картину Мона Лизы и сказал: 

 _   Соня, Ты была права, это озеро Севан, а на русском языка означает Чёрном, и  действительно там,   дней озеро находится  колесницы Фараона и Египтян.        

    И в эту минуту вправо от стороны Моей спины было слышно один громкий красивый и интересный мужественный мужской голос. И Я сразу поняла, кто владеет этим голосом, потому что не впервые, что Я Его слышала. И Я радуясь смотрела в сторону Моего правого плеча и видела, что молча от стороны в Нашу группу соединился Бог Иегова, и слышит Моё объяснение. 

     А в эти минуты, когда Я слышала Господа, а потом повернулась и снова хотела посмотреть на картину, то в эти секунды Я не увидела на Моих руках картину Мона Лизы. Вместо картины, была карта мира, где находилась озёра Чёрному.

                                                                          продолжение следует... 

А потом Бог Иегова сзади от Меня протягивая Свою руку, от моего правого плеча, с помощью Своего указательного пальца, Он указал каменный мост  и вокруг его территорию и сказал:   

 _ Соня, это Библейская Дубрави Мамре, что в нынешнем языке называется Котайк.

    А потом Он,  пальцем указывая на всю вокруг Чёрному  озера, сказал: 

 _  А это Гехаркуник.

    А потом, ещё про Вайка, что – то сказал, но, когда проснулась в эту часть сна на Моей помятее была провал, только на Моей ушах  ещё созвонилось  слова Вайк.      

    А, когда снова Бог Иегова говорил, и Я смотрела, на Него, Он Мне сказал:

 _  Соня, а сейчас хорошо смотри на Мона Лизу: Ты узнало Её?

     И все вместе Господом Богом, загадочно и таинственно  поменяли Свои взгляды и весёлыми улыбками  ждали Моего ответа. 

   А, когда Я смотрела Моих рук, вместо карты мира Я опять видела картину Мона Лизы. 

                                                                           

                                                                                                         продолжение следует...

И после слов бога Иеговы, Я с интересом смотрела в лицо этой женщины, иска Я в Её лице, Мне знакомые черты лица. Но так и не могла. И смотрела, на лицо Господа Бога сказала: 

 _   Мне не знакома Она. 

     Не переставая улыбаться, Бог Иегова сказал:

_   Хорошо смотри!

   Я опять попробовала найти в лице этой женщины, Мне знакомые черты лица. И в эти последние минуты, когда хотела сказать, что ни каких черта  лица, Мне не знакомы. Вдруг, в глубине Моём подсознании, Мне показалось, что Мне знаком, только Её печальные глаза. А чьи глаза были такими? Я не смогла запомнить, и об этом сказала Богу Иегову. 

 _   Только Её печальные глаза, Мне показалось знакомой, но кто Она, Я не знаю.

     И Господь бог сказал:

 _   Соня, Она невеста Иисуса Христа, Ты Её слишком хорошо знаешь. По этому, Тебе показалось, что Её глаза тебе знакомы. И на картине Она на несколько лет старше нарисована и это несколько лет есть тот срок, когда Я закончу Мой беспощадный суд  Её матерю. И после этого будет царство Божья. И после этого, когда все народы будут снова видеть Иисуса Христа, Его невеста будет в этом возрасте, как нарисована на картине.

    И Я, удивляясь, сказала Богу Иегову: 

 _  Если Она невеста Иисуса Христа, тогда Я не пойму, откуда Я могла знать Её.

 _  Соня, в этом  же причина, Я говорю, не жена Она, а невеста Она? И Она сейчас находится на Земле? И Ты эту девственницу девушку хорошо знаешь? Одна из причин и это, что на Земле ожидается второе пришествие Иисуса Христа!!!

_ А, что Её глаза печальные, это от того, что Она находится в безвыходном положении. И не знает, что будет с Ней и с Её семей. И в глубине души со слезами она ждёт и зовёт Иисуса Христа. Соня об этом тоже говорит Иоанн Богослов в Своём Откровения глава 22 стих 17. И после этих слов Бог Иегова назвал Её имя.

    Я от удивления ошеломлённо смотрела Господа  Бога и остальных. И в эти время Я поныла, почему у всех  были эти минуты, такие загадочные и таинственные взгляды.

   И Я в эти минуты ещё ошеломлённо  и большой удивлением только осознавала, как Она так похожа на Моне Лизу, как две капля воды, только Мона Лиза немного полная, а Она худенькая. И тысячи раз Я смотрела, на эту картину, и Моей голове не когда, пришла та, мысля, чтобы Их можно сравнить вместе. Только, Я эти минуты чувствовало, что это картина, почему была для Меня как – то, близи души.    

    И, тут Я поняла почему, на картине одна сторона Моне Лизы плачет...

   Я от удивления ошеломлённо смотрела Господа Бога и остальных. И все, вместе улыбаясь Мне сказали:

 _   Соня, а сейчас хорошо смотри, на картину <<Мона Лизы>>  можешь, сказать Мона Лиза с положением Своего тела, с взглядом и с распятыми руками, что хочет сказать? 

    После этих слов, и после того, когда Бог Иегова уже Мне сказал Её имя, то кто Она? Я очень быстро поняла и ещё пока удивлённо, Я Сваю громкий голосом сказала:

 _   Она с положением Своего тела, указывает Своего место рождения, то есть Эл – Велфил, что нынешним Библейским языком называется Кум – Айри, что сейчас называют Гюмри. 

   А потом учитывая, что на стороне спины Мона Лизы сразу, какой район природы написано. И оттуда, когда смотрим на направление глаз Мона Лизы, тогда Мы видим, что Мона Лиза смотрит Сюняц мир, что есть Сион. И что  Собой представляет Древний Иерусалим, то есть Сюнац мир, это была столица царство Спюрка, то есть  Иудея. 

    И после этих моих слов, когда Я смотрела на лица этих художников и Бога Иеговы, Я в Их всех лицах видела только радость и восхищение. И Бог Иегова в Своем оценивающем взглядом и с весёлой широкой улыбкой на лице Мне сказал: 

 _   Соня, не останавливайся, с таким темпом продолжай и не бойся. 

     И Я ещё больше увереннее в Себя, что Я не ошибаюсь, что Мона Лиза показывает, продолжал.

 _   А сейчас, когда Я смотрю на руку Мона Лизы, то здесь Я понимаю два смысла. Первое, что Её руки распяты, это Она имеет в виду распятие Иисуса Христа. И указывает, что Иисуса Христа от Иерусалима отвезли и распяли на Голгофе. А зная, уже то, что на спине Мона Лизы в каком районе природа, то оттуда когда смотрим на направление левой руки Мона Лизы, то Мы видим, что Она указывает Ефремовый гора, что  ныне называется Ованнес, то есть Иоанн, где распяли Иисуса Христа. А высота этой горы доходит почти 4 километра.

    А правая рука Мона Лизы указывает Иерусалим, то есть На – Горны Карабах. 

    А вторая смысл, в том что, когда смотрим распятые руки Мона Лизы, Я понимаю, что Мона Лиза, а так же показывает, распятие это означает, мука Иисуса Христа, в этом причине Бог Иегова это срок Ваш беспощадного суда, что ожидает на Земле. 

   И после Моих слов Бог говорил:

 _  Соня, всё, что Ты сказало всё, правда, и Я вижу, что на счёт Тебя Я не ошибся, когда Мой выбор остановил на Тебе, чтобы Ты была Моим светильником, то есть просветителем на Земле передо Мной.

 _   Вот Соня смотри, как уже наполнилось Святая чаща божия. Даже можно сказать не наполнилось, а пере наполнилось.

    И в эти минуты, когда бог Иегова окончил Свои слова, художники подвинулись в сторону стены, где сидел этот старик, и освободили середину комнаты. 

    И сразу же с середины комнаты, перед ногами Моей и Господа Бога, на полу появилось огромная каменная чаща, а в наружу середины, этой чащи была высечена одна роза. А после чащи началась, светлая широкая и длинная дорога. А Господь Бог продолжал, говорит:

 _   Видишь, Соня Святая чаща как в пере наполнилось, что спасение, только огонь. 

    И Я видела, как в этой чаще поднимается сильно и очень высоко пламя огня. Когда, Я смотрела на пламя и огонь, как будто, это пламя слитно разделилось на три части. То есть  выше, второе не много низко, а трете ещё низко, и Я сразу же поняла три вещи, и сразу поделилось Господом богом.  

_  Это пламя огня, Мне напоминает и Троицу, и гору Ор, где Вы высеялись Айказунцев, то есть Израильтян, именно и эта гора в сияние Вы Мне показали во сне, что означает, когда во второй раз этот гора будет воссиять, значит, Господь Бог на Земле.

     И Господ Бог сказал: 

_   Соня, Ты Мне опередила, об этом всём Я хотел Тебе сказать, и Я уже знаю, что Тебе уже не надо говорить, что означает эта роза в середине Святая чащи.

     И, Я кивнула головой да.

     И Господь Бог продолжая, говорить, сказал: 

_    Соня, потом Ты на Земле  подробно объяснишь значение этой Святая чащи и розы. Не бойся, когда придет время, Тебя, будут слышать. Именно эта светлая дорога, что Ты видела, где нет никаких препятствий, что начинается  Святая чащи, означает, все двери будет открыты перед Тобой, куда, если захочешь, идти.

                                                                                        продолжение следует...

А, этот старик, снова говоря, сказал:

_ Соня, вот уже осталось, только последняя тайно Тебе открыть. На правы глаза Мона Лизы, где зрачки, нарисовано ромб, которое символизирует звездные созвездия, что появилось   ночь 26 ноября в 1994 году.   

 

 

_ А на левом глазе нарисовано латинские буквы  <<E>> и <<V>>.

 

         А если этот глаз смотреть, вот на этом положение, то где была буквы <<E>> и <<V>>?

 

Там видите русскую буква <<A>> и якорь, а когда смотрим на <<A>> и якоря, то видим армянскую буква <<C>>.

_   Соня, как Ты уже знаешь буквы <<E и V >> это, означает Ел – Вефил, то есть это город, где родился Она, кому Я нарисовало под имени <<Мона Лизы>>,   а русская буква<<А>>,   это Её инициал, то есть Её имя начинается на буква <<A>>.  А буква <<C>>, это инициал Её матери. 

     Когда, этот старик закончил Свои слова, Господ Бог  на последок Мне сказал:

_   Соня, некоторое время Её имя держи в тайне.

    А, этот старик снова отмахивает в Мою сторону Свою ручную палку, крикнул Мне:

 _   Соня, больше не выдумываясь молчать, обязательно говори!!!

     А, Я  Его сторона кивнула головой да, и молчалива, Я согласилось с Ним. 

    А, когда Сваю взгляд кинула на сторону дверей, где собиралось большая толпа людей, тогда, когда Я этой старике дала согласия, что обязательно буду исполнить Их желание.  И Они  эмоционален   радуясь, передавали за дверью стоящий людей и громко повторили, что Я больше не буду молчать, а буду, говорит.  

    А Я, ещё не приходя в Себя, от услышанного ещё удивляясь, три раза громко сказал: 

_   Как  интересно!  

    Когда в первый раз, Я сказала, как интересно! Я одолено слышала голос Моей младшей сестры (в, этой ночь Я ночевала у Них), которая обратилась ко Мне.

   Я ещё раз говорила, это слова, и поняла, что начинаю просыпаться. И Я открыла Свои глаза и увидела, что Моя сестра нагнулась над Моей головой и удивлённо спросила у Меня:

_    Соня, что случилось! 

    А Я, ещё сонная, опять повторила эти слова:

_   Как интересно!  

    А  рано утром, когда перед телевизором Мы сидели вокруг стола, и кофе выпивали, Мая сестра снова Мне вопросила.     

_   Соня,  что случилось с Тобой, зачем Ты так громко говорила?       

    И, это время  на телевизоре началось реклам, и показывали, стари потрет Леонардо да Винчи -  Вот.             

 

Там видите русскую буква <<A>> и якорь, а когда смотрим на <<A>> и якоря, то видим армянскую буква <<C>>.

_   Соня, как Ты уже знаешь буквы <<E и V >> это, означает Ел – Вефил, то есть это город, где родился Она, кому Я нарисовало под имени <<Мона Лизы>>,   а русская буква<<А>>,   это Её инициал, то есть Её имя начинается на буква <<A>>.  А буква <<C>>, это инициал Её матери. 

     Когда, этот старик закончил Свои слова, Господ Бог  на последок Мне сказал:

_   Соня, некоторое время Её имя держи в тайне.

    А, этот старик снова отмахивает в Мою сторону Свою ручную палку, крикнул Мне:

 _   Соня, больше не выдумываясь молчать, обязательно говори!!!

     А, Я  Его сторона кивнула головой да, и молчалива, Я согласилось с Ним. 

    А, когда Сваю взгляд кинула на сторону дверей, где собиралось большая толпа людей, тогда, когда Я этой старике дала согласия, что обязательно буду исполнить Их желание.  И Они  эмоционален   радуясь, передавали за дверью стоящий людей и громко повторили, что Я больше не буду молчать, а буду, говорит.  

    А Я, ещё не приходя в Себя, от услышанного ещё удивляясь, три раза громко сказал: 

_   Как  интересно!  

    Когда в первый раз, Я сказала, как интересно! Я одолено слышала голос Моей младшей сестры (в, этой ночь Я ночевала у Них), которая обратилась ко Мне.

   Я ещё раз говорила, это слова, и поняла, что начинаю просыпаться. И Я открыла Свои глаза и увидела, что Моя сестра нагнулась над Моей головой и удивлённо спросила у Меня:

_    Соня, что случилось! 

    А Я, ещё сонная, опять повторила эти слова:

_   Как интересно!  

    А  рано утром, когда перед телевизором Мы сидели вокруг стола, и кофе выпивали, Мая сестра снова Мне вопросила.     

_   Соня,  что случилось с Тобой, зачем Ты так громко говорила?       

    И, это время  на телевизоре началось реклам, и показывали, стари потрет Леонардо да Винчи -  Вот.             

                                                 

    И в эти минуты Я поняла, что,  старик на Моих снах, что сидело на табуретке, была да Винчи в этой причине, что на Моём сне Его обратили Винчи именем. И удивляясь, как возможно, что Я не мог,  вспомнит Его? И Я, указывая в телевизоре, потрет Леонардо да Винчи  сказала:

_    Леонардо да Винчи Своей ручную палку, на воздухе отмахивая на Маю сторону, кричала на Меня почему Я молчу и не объясняю смысл Их картины.  

    После Моих слов с начало на вокруг стала, была мёртвая  тишина, а потом Мая сестра, Её сын, и Её дочери громко до слёзы начали смеяться, подумывая, что Я шучу.  

    И Я стала уже Им подробно рассказывать, этот Мой сон.  

                              

 

     Իսկ, Իմ երազում Օռ սարի փայլփլելը(փայլատակուպմը) այսպես եղավ: Հիմա սկսեմ նկարագրումը Լենինականի, այն մարդկանց համար ովքեր չեն եղել Լենինականում և նրա համար, որպեսզի հասկանալի լինի Իմ բացատրությունը:

    Եթե գտնվում ես Լենինականում ապա միակ բանը որ տեսնում ես, այդ, այն է որ քաղաքը կլոր շրջապատված է լերկ սարերի շղթայով, այսինքն կարծես թե, այդ լերկ սարերը շուրջ պար են բռնել քաղաքի շուրջը: 

    Որքանով հիշում եմ արդեն երեկոյան կողմին մոտ էր, և Ես Մեր շենքի մի քանի հարևանների հետ շրջապատված Մեր բակում կանգնած զրույցում էինք: Ես կանգնած էի դեմքով դեպի Թուրքիայի կողմը, և հանկարծ անսպասելի երկնքից ահավոր մի աղմուկ լսվեց, այն նման էր տասնապատիկ անգամ ուժգնացված ամպրոպի, և կայծակի ձայներին: 

    Եվ առաջին իսկ վարկյաններին, այդ ահավոր աղմուկի հետ մեկ տեղ Սև ծովի կողմից(այսպես եմ բացատրում, որ հասկանալի լինի), Հայաստանի և Թուրքիայի սահմանի ամենաբարձր սարը, որ այդ Աստվածաշնչի Օռ սարն է, ուժգին պայթունի պես, գետինը դղրդալով Օռ սարի վրա կարծեմ երկնքից, ինչպես մի ահավոր ծովի ալիք, որ իրենից ներկայացնում էր հալված ոսկի, խփվեց Օռ սարի ամենաբարձր գագաթին: Եվ, Ես տեսա թե ինչպես է, այդ հալված ոսկին մակնիսական դաշտի պես՝ Օռ սարի բարձր գագաթից իջնում մյուս երկու սարերի վրա: 

    Իմ տեսիլքում Օռ սարը իրենից ներկայացնում էր երեք բարձրունքներից բաղկացած մի սար: Այսինքն Սև ծովի կողմից Օռ սարի ամենաբարձր գագաթն էր, հետո այդ բարձր սարից մի քիչ իջնում ես, սկսվում է երկրորդ սարը, իսկ հետո այդ երկրորդ սարից մի քիչ իջնում ես սկսվում է երրորդ սար: 

    Եվ, այդ սարերը ամբողջությամբ պատվեց ոսկով, և այն սկսեց այնպես փայլփլել որ կարծես թե, նրա փայլը երկինք էր հասնում, և այն տեսանելի էր ամբողջ Երկրագնդով մեկ: Նույնիսկ նրա փայլից ամբողջ Լենինականը ոսկեգույն գույնով ուժգնորեն լուսավորվեց, կարծես թե այդ ժամանակ քաղաքը հրդեհի մեջ լիներ:    

   Երբ երկնքից լսվեց այդ ահավոր աղմուկը, շենքերից և բակում գտնվող մարդիկ հանկարծակի գալով, վախից աղաղակելով սկսեցին խուճապի մատնվել: Ոմանք գոռում էին, որ երկրաշարժ է, ոմանք էլ պաժառ, իսկ ոմանք էլ, թե փախեք հրաբուխ է: Իսկ Ես Նրանց ճիչերի և աղաղակների ներքո ապշած և գամված Իմ տեղում նայում էի, այդ  

հրաշք երևույթին:       

   Նրանց միջից միայն Ես էի որ չմատնվեցի խուճապի, որովհետև այդ ահավոր աղմուկի առաջին իսկ վարկյաններին, Ես երկնքից լսեցի Տեր Աստվածի ձայնը, որ Ինձ ասեց.« ՍաՖիյա, չվախենաս և չփախչես,  այլ կանգնիր Քո կանգնած տեղը և ուշադիր նայիր Կասպ - Համասյա ճանապարհի կողմը: Հիմա կտեսնես թե ինչպես է կատարվելու Աստվածի գալը Երկիր»:   

    Եվ այդ րոպեին տեղի ունեցավ այն, ինչ արդեն Ես նկարագրեցի:              

   Հետո նորից Աստված Ինձ հետ խոսելով ասեց. «երբ կգա ժամանակը, այս մասին խոսիր Իմ ժողովրդի հետ, և Նրանց բացատրիր որ Տեր Աստվածի գալը Երկիր, այդպես է լինելու, երբ Օռ սարը կրկին կփայլփլի ուրեմն Աստված արդեն Երկրում է»: 

     Այս երևույթի մասին նաև  նկարագրել է Հիսուսը Իր աշակերտներին:

                     

 

     Իսկ հիմա Ես ուզում եմ խոսել Փարիզի «San surprise» Տաճարի մասին: Այդ Տաճարը Ինձ ծանոթ է միայն «Լեոնարդո Դա Վինչի կոդի» մասին կինոնկարից և վավերագրական կինոնկարներից, երբ, այդ կինոնկարներում տարբեր ոլորտների մարդիկ խոսում  և մեջ էին բերում միայն ճիշտ փաստեր: Այսինքն խոսում և ցուցադրում էին Ֆրանսիաի, Լոնդոնի, Շոտլանդիաի Տաճարների, ինչպես նաև Լեոնարդոյի  և այլ հանճարեղ նկարիչների նկարների մասին:

     Հենց սրանք ճիշտ փաստեր են, որ պետք է բացատրել: Բայց Նրանցից ոչ, ոք չկարողացավ մի բառ անգամ ճիշտ պատասխանել Իրենց իսկ տված հարցերին: 

    Իսկ Ես ընդհակառակը, երբ հեռուստացույցով տեսա, այդ Տաճարները և նրանց միջի նշանները, այդ նույն վարկյաններին սկսեցի այն բացահայտել:

   Որովհետև, այս ամենի մասին Ես արդեն գիտեյի Իմ տեսիլքներից, Աստվածաշնչից, և այն նշաններից որ թողնում են ցորենի և գարու դաշտերում թռչող ափսեները:

   Դեն Բռաունը և վավերագրական կինոնկարների, այդ մարդիկ շատ են սխալվում նաև Մարյամի հարցում: Մարգահովիտի Մարյամը, երբեք չի եղել Հիսուսի սիրուհին, կամ կինը: Նրանք եղել են միայն լավ ընկերներ:

    Եվ Հիսուսի առջև Հորից, այդ խնդիրը չէր դրված Նրա առջև, և այդ լավ գիտեր Հիսուսը:

   Հիսուսը խորհրդանիշն էր առաքինության, բարոյականության, իսկ Նրա արարքները ցուցանիշն է Նրա մարդկային սրտի քրիստալլնի մաքրության, որ ավաղ՜ պետք է ունենար ամեն մի ոք:

     Իսկ  Լեոնարդոյի կոդի մասին կինոյում, և վավերագրական կինոնկարում, որ խոսում էին, այն կնոջ մասին, որ սերվում է թագավորական արյունից, որ հիմա ապրում է Մեր մեջ: Ոչ, թե Մարգահովիտի Մարյամի և Հիսուսի թոռնուհին է, այլ Նա Հիսուսի եղբոր ծոռնուհին է: Նա Մարյամ Աստվածածնա և Իր ամուսնու Հովսեփի որդուցն է, այսինքն Նա Նրանց ծոռնուհին է:

    Իսկ, երբ մտնում ես Փարիզի «San surprise» Տաճարից ներս, անմիջապես շքամուտքի մոտի ձախ պատի անկյունում կապույտ գույնով գրված է  « P » տառը, իսկ անմիջապես «P» տառի վրա, վառ դեղնանման գույնով գրված է « S » տառը: «Ս և Պ» տառերը, այդ Մարյամ Աստվածածինի և Հովսեփի ծոռնուհու անվան և ազգանվան սկզբնատառերն է, այսինքն արդեն Նրա մասին Ես շատ անգամ եմ խոսել՝ Նա Հայ Մեծ Կինն է: «Պ» տառը որ գրված է կապույտ գույնով, այդ Նրա ազգանվան սկզբնատառն է, քանի որ հենց կապույտ գույնը ինքստիքյան Մեզ հուշում է, որ «Պ» տառը՝ այդ ազգանուն է: Որովհետև, ինչպես գիտենք կապույտ գույնը խորհրդանշում է տղամարդուն: Իսկ լուսավոր գույնով  « S » տառը, Նրա անվան սկզբնատառն է: 

     Որոշ մարդկանց կարծիքով «Ս և Պ» տառերը մեկնաբանում են, այսպես, իբր թե այդ նշանակում է «Պռեառատ Սիոն», իսկ ոմանք   էլ  «Սուրբ Պետրոս»: 

      Իսկ, այն ոսկեզօծ մետաղը որ կոչվում է վարդի  գիծ, որ Տաճարի Հյուսիսային պատից գնում է ամբողջ Տաճարի հատակով մինչև Հարավ, այսինքն դուրս է գալիս Հարավային պատը: Այստեղ իմաստունություն ունեցող խելք է պետք, որ բացահայտի այդ:     Որովհետև, այստեղ թաքնված է, այն գաղտնիքը, թե որտեղ է գտնվում «Ս և Պ» տառերի անձը: Որովհետև, եթե ունես իմաստունություն ունեցող խելք, ապա կհասկանաս, որ Հյուսիսը և Հարավը, այդ Աստվածաշնչի երկու մեծ երկրներն են:

     Ինչպես, արդեն շատ անգամներ եմ խոսել վարդը՝ այդ խորհրդանշում է կնոջը, իսկ աշխարհի միակ կինը՝ այդ Հայաստանն է, քանի որ Հայաստանի տերրիտորյան  ունի կնոջ պրոֆիլ, և այն ինչ է, ինչ մնացել է Սփյուռքի հզոր թագավորությունից: Եվ նաև Հայաստանը՝ այդ «Ս Պ» անձն է, այսինքն Հայաստանը կրում է «Ս Պ» անձի պրոֆիլը, կամ հակառակը  «Ս Պ» անձը կրում է Հայաստանի պրոֆիլը:

     Եվ «San surprise» Տաճարի վարդի գիծը (линя розы), այդ  Հայաստանն է: Իսկ վարդի գիծը, որ Տաճարի Հյուսիսային պատից գնում է ամբողջ Տաճարի հատակով մինչև Հարավ, այսինքն դուրս է գալիս Հարավային պատը: Այստեղ Հյուսիսը՝ այդ Ռուսաստանն է, իսկ Հարավը՝ այդ Հայաստանն է: Եվ երկրորդ որ Հայաստանը գտնվել է Ռուսաստանի կազմի մեջ, իսկ ՍՍՀՄ –ի փլզումից հետո Հայաստանը մտավ ԱՊՄ – ի կազմի մեջ: Այդ պատճառով էլ վարդի գիծը Հյուսիսից դուրս է գալիս և գնում է մինչև Հարավ:  Եվ վարդի արահետը վերջանում է ալտարի մոտ, որտեղ հատակին Այծի մեծ նշանն է գտնվում, և այդ Այծի նշանը բոլորին մտածելու տեղիք է տալիս, և ոչ ոք դեռ չի հասկացել թե, ինչ է նշանակում Այծի նշանը: 

    «Ս Պ» - ի անձը, ինչպես արդեն ասացի, այդ Հայ Մեծ Կինն է, և Նրա առաջնեկ Որդին հոռոսկոպով Այծ է, և այստեղ ամենակարեվորը Այծի միջոցով նաև Մեզ մատնանշել են, որ արեգակնային համակարկում, որն է Տեր Աստվածի մոլորակը: Այսինքն հոռոսկոպում Այծի մոլորակը՝ այդ Սատուրն է: Այդպիսով էլ Մենք իմանում ենք որ Աստվածի մոլորակը՝ այդ Սատուրն է: 

     Այս Իմ մեկնաբանություններից հետո  համաձայնվեք Ինձ հետ որ այս Տաճարի անունը համապատասխանում է իր անվանը, այսինքն այն լի է անակընկալներով: 

     

                                                                  Շարունակելի...

     Իսկ հիմա ուզում եմ խոսել Իսահակ Նյութոնի շիրիմի վերևում գտնվող քարից տաշված մանուկների քանդակի մասին: Երևի շատերը տեսնելով Նրա շիրիմի մոտ այս քանդակը, կմտածի որ Նրանք Նյութոնի երեխաներն են: Ինչպես գիտենք Նյութոնը եղել է Տամպլիեռների գաղտնիքը կրողներից մեկը: Երևի նաև բոլորին թվում է թե, երբ Նա մահացավ Նա այդ գաղտնիքը Իր հետ գերեզման տարավ:   

    Բայց ով կարդացել է Աստվածաշունչը, և այն ճիշտ է հասկացել, ապա, երբ կնայի Նյութոնի շիրիմին, ապա կտեսնի որ Նյութոնը, այդ գաղտնիքները Իր հետ գերեզման չի տարել: Այլ ընդհակառակը Նրա շիրիմը շրջապատված է այդ գաղտնիքներով:

    Երբ Մենք նայում ենք այդ երեխաների քանդակին, ապա ով հասկանում է նրա միտքը, ապա արդեն գիտի որ այստեղ քանդակված են Եվհովա Աստվածի Որդիները, Թոռնուհիները և Թոռը: 

    Երբ նայում ենք այդ քանդակի ձախ անկյունի կողմը, ապա Մենք տեսնում ենք երեք մերկ մանուկ տղաների որոնք կանգնած են մի մեծ աստղադիտակի մոտ: Եվ, այս երեք տղաները Եվհովա Աստվածի Երեք Որդիներն են, որ գտնվում են Իր Արքայությունում, քանի որ այստեղ աստղադիտակը խորհրդանշում է Տեզերքը: Իսկ կենտրոնում նստած է մի փոկրիկ աղջիկ, դեմքը չկա, երևի այն կոտրված է: Բայց Մենք տեսնում ենք որ Նրա հակին յուբկա կա, և մի մանուկ կռացել է Նրա վրա և կարծես թե համբյուրում է Նրա որովայնային հատվածը: Այդ Եվհովա Աստվածի մեծ և ամենափոքր Թոռնուհիներն են: Իսկ նրանցից աջ, մի քիչ այն կողմ գտնվում են չորս մանուկ տղաներ: 

     Իսկ բարձրավանդակը որտեղ մանուկ աղջիկներն են, դիմացից, այդ բարձրավանդակի մի անկյունում, Մենք տեսնում ենք  Սատուրն մոլորակի քանդակը: Իսկ ձախ անկյունում արեգակն է, իսկ Սատուրնի և արեգակի միջև մի փոքրիկ կլոր գունդ կա, և Ես մտածում եմ որ, այդ Երկիր մոլորակն է: Այսինքն, այդպես ցույց են տալիս արեգակնային համակարգի երկու մոլորակները, որտեղ կյանք գոյություն ունի: 

 

    Իսկ հիմա ուզում եմ խոսել Շոտլանդիայի Ռոսլեն Տաճարի մասին: Այս Տաճարը նույնպես Ինձ ծանոթ է միայն «Կոդ Լեոնարդո դա Վինչի» կինոնկարից և վավերագրական կինոնկարներից: 

   Դա Վինչի կինոնկարում Մենք տեսնում ենք, որ հետքերը Սաֆիային և պրոֆեսորին տանում են Շոտլանդիայի Ռոսլեն Տաճարը: Եվ  կինոնկարից  իմանում ենք որ պատմությունը Մեզ կտակել է, որ այս Տաճարը սկսել են կառուցել Տամպլիեռները «Վարդի» գաղտնիքը կրողնեը, այդ պատճառով էլ Տաճարը կոչվում է « Ռոսլեն»: 

   Հենց, այս Տաճարի անունը Մեզ հուշում է, որ Տաճարը կրում է «Վարդի» գաղտնիքի տեղը, այսինքն Տաճարի պատերի ներսում ամեն մի քանդակ, պատկեր, այդ ամենը կապված է այդ գաղտնիքի հետ: Այսինքն բոլոր այդ նշանները ցույց է տալիս «Վարդի» վայրի անվան հետ կապող ամեն մի մանրունք: 

   Դա Վինչի կինոնկարում Մենք տեսնում ենք որ «Ռոսլին» Տաճարում, Սաֆիյան և պռոֆեսորը իջնում են նկուղային հարկ, որտեղ առաստաղին հինգ թևանի աստղեր են, իսկ հատակին մի փոքրիկ գորգիկ է, որտեղ պատկերված է մի կիսալուսին: Իսկ, այդ փոքրիկ գորգի տակ гералдическая Շուշան էր:

   Իսկ ովքեր կարդացել են Աստվածաշունչը և այն ճիշտ են հասկացել, ապա բավական է միայն գցել մի թեթևակի հայացք, որպեսզի հասկանան թե, ինչ են նշանակում այս նշանները: 

   Այս հինգ թևանի աստղերը և կիսալուսինը, այդ աշխարհագրական դիրքի նկարագրումն է  «Վարդի»: Հինգ թևանի աստղերը, այդ խորհրդանշանն է Սովետական Միությանը, իսկ ավելի ճիշտը Ռուսաստանին, քանի որ Ռուսաստանը, այդ Վավիլոնն է: Իսկ վարդը,՝ այդ խորհրդանիշն է կնոջ, իսկ կինը՝  այդ Հայաստանն է, ինչ մնացել է այդ հզոր Սփյուռքի(Иудея) թագավորությունից: Այսինքն ՍՍՀՄ –ի կազմավորման առաջին իսկ տարիներին էլ, Լենինի և Ստալինի ջանքերով ստեղծվեց կինը, երբ նրանք առաջինը զոհաբերեցին Հայկական հողերը: 

   Իսկ Տաճարի  առաստաղի Շուշանները՝ այդ Տեր Աստվածի ընտանիքի խորհրդանիշն է:

   Իսկ гералдическая Շուշանը՝ այդ Տեր Աստվածի երեք Որդիներին է խորհրդանշում, որ գտնվում են Իր Արքայությունում: 

    Որպեսզի տրվի այս բոլոր Տաճարների ներսում գտնվող խորհրդանշանների մեկնաբանությունը, ապա պետք է որպեսզի Ես լինեմ այդ Տաճարներում:

 

 

      Այս իրական երևույթը Ինձ հետ կատարվեց 1994 թվականի գարնանային ամիսների  վերջում: 

    Իմ ամուսինը շինարար էր: Այդ տարվա, այդ ամիսներին Նա Իր բրիգադի անդամների հետ աշխատում էր Ռոստովի մարզի Կաշառ քաղաքում: Որպես լավ բրիգադիր և շինարար, Կաշառի մոտիկ գյուղերից մեկի նախագահը՝ խնդրեց Նրան, որ Իր համար Կաշառում կառուցեն երեք հարկանի տուն: Եվ միշտ ամբողջ բրիգադը ամեն շաբաթ երեկոյան տուն էին վերադառնում, իսկ կիրակի երեկոյան գնում էին Կաշառ:

    Այդպիսի մի շաբաթ օր, երբ տուն եկան Իմ փոքր որդին՝ Հարությունը խնդրեց, որ իրեն էլ վերցնեն հետները Կաշառ, և հայրը նույն րոպեին համաձայնվեց: Իսկ Ես հակառակ սկսեցի առարկել, որովհետև, երբ եկան ամուսինս Ինձ ասեց որ արդեն 3 – րդ հարկի պատերն են շարում:

    Այդ պատճառով էլ Ես վախեցա, որովհետև եթե Հարությունը հետները գնար, իսկ Նրանց աշխատանքի ընթացքում ով էր հետևելու Իմ որդուն:

    Հարությունը, այդ ընթացքում հինգ տարեկան էր: Բնավորությամբ շատ կայտառ, աշխույժ և միշտ գտնվում էր շարժման մեջ: Այդ պատճառով էլ Ես չցանկացա որ Նա գնա Կաշառ, լավ գիտենալով որ Նա երբեք չի կանգնի ներքևում ու նայի թե, ինչպես են աշխատում հայրը և մյուսները: Նա անմիջապես անձամբ առաջինը կբարձրանա, այդ շինարարության պատերի վրա: Վախենում էի Աստված ոչ անի հանկարծ կնգնի և դժբախտություն կբերի:

    Երբ, այս բոլորը բացատրի Իմ որդին Ինձ ասեց. – Մա, ինչ ուզում ես ասա Ես միևնույն է հետները գնալու եմ:

    Եվ հայրը տեսնելով որդու պնդերեսությունը համաձայնվեց Նրան էլ հետները վերցնել Կաշառ, և չնայելով Իմ առարկությունը:

   Անցավ մի շաբաթ: Իսկ Ես, այդ ամբողջ շաբաթվա ընթացքում կորցրի, Իմ հանգստությունը, միշտ գտնվելով վատ նախազգացմունքների մեջ: Իսկ, երբ եղավ ուշ շաբաթ երեկո, և Նրանք այդպես էլ չեկան: Այդ գիշեր Ես մտածմունքներից ընդհանրապես կորցրի Իմ քունը: Երբեմն էլ Ինքս Ինձ հուսադրում էի որ ոչինչ էլ չի պատահել, երևի շաբաթ օրը շատ ուշ են վերջացրել Իրենց աշխատանքը, և էլ չեն ցանկացել ուշ գիշերով ճանապարհ ընկնել: Ուրեմն կգան կիրակի առավոտյան:

   Այդ կիրակի եկեղեցական ինչ, որ սուրբ տոնական օր էր լինելու: Եվ միշտ Իմ ամուսինը այդպիսի օրերին սովորություն ուներ հավաքել ամբողջ բրիգադի անդամներին, և Ռուս  ու Հայ ծանոթներին Մեր տուն, որպեսզի անեն խորոված և ուրախանան: Այդ պատճառով էլ մի շաբաթ առաջ Նա խորովածի միսը պատրաստել և համեմունքները խառնել ու դրել էր սառնարանը, որպեսզի շաբաթ օր երբ կվերադառնան, անմիջապես սկսեն Իրենց ուրախությունը:

    Իսկ, երբ եղավ կիրակի առավոտը, իսկ Նրանք այդպես էլ չեկան, Իմ անհանգստությունը ավելի շատացավ: Իմ սիրտը մղկտում էր վատ նախազգացմունքներից, և այդ առավոտյան թևաթափ եղած Ես չկարողացա ոչ մի բան ձեռնարկել:

     Եղավ ցերեկվա ժամը մեկը, որոշեցի միացնել հեռուստացույցը, որպեսի մի քիչ շեղվեմ Իմ, այս մտքերից: Բայց չկարողացա նայել և անմիջապես անջատեցի հեռուստացույցը: Եվ անհանգիստ սկսեցի հետ և առաջ քայլել հյուրասենյակում հոգուս խորքում կրկնելով, այս խոսքեը. – «Աստված ջան, ինչու՞ է Իմ սիրտը, այդպես անհանգիստ, ինչու՞ Իմ սիրտը չի հանգստանում, այլ ավելին է ցավում վատ կանխազգացմունքներից: Խնդրում եմ Ձեզ՝ Աստված ջան օգնիր Իմ որդուն, որպեսզի Նրա հետ ոչինչ չպատահիի: Աստված ջան տուր Ինձ համաձայն Իմ սրտի, քանի որ Դուք գիտեք թե, Իմ սիրտը ինչի է ընդունակ, և ինչի ընդունակ չի: Խնդրում եմ փրկեցեք Իմ որդուն»: 

      Երբ Ես քայլելով հյուրասենյակով մեկ հետ և առաջ, Իմ հոգու ամբողջ խորքով աղերսելով, այդ խոսքերն էի բարձրաձայն հղում  Աստվածին, Ես այդ րոպեներին նաև լավ գիտակցում էի, որ Նա՝ Ինձ լսում է: 

   Եվ հանկարծ Ես լսեցի Իմ գլխավերևում ուժեղ ձիու սմբակների ձայն: Երբ Ես լսեցի, այդ ձիու սմբակների ձայնը Իմ գլխավերևում, Իմ առաջին զգացմունքը եղավ մեծ զարմանք և զարմանքիս պատճառը, այն էր թե, ինչպե՞ս է ձին բարձրացել Մեր տան տանիքին, և թե ձին ի՞նչ է անում Մեր տանիքում: 

  Եվ, Ես ինքստինքյան գլուխս բարձրացրի վեր, որ նայեմ հյուրասենյակի առաստաղին: Եվ Իմ զարմանքը ավելի մեծ եղավ, երբ Ես չտեսա Մեր տան առաստաղը: Առաստաղի փոխարեն Ես տեսա անծայրածիր երկինքը, և այդ երկնքում մուգ գիշեր էր, որտեղ փայլփլում էին անհաշիվ աստղերը: 

     Եվ շատ հեռու աստղերի խորքից լսվում էր ձիու սմբակների ձայն: Ես մեծ զարմանքով նայեցի, այն ուղղությամբ, որտեղից լսվում էր ձիու սմբակների ձայնը:

     Եվ հանկարծ Ես նկատեցի շատ հեռու աստղերի խորքում շարժվող մի կետ, որ շարժվում էր դեպի Իմ ուղղությամբ: Եվ, այդ կետը սկսեց շատ արագ կարգով մեծանալ, և Ես տեսա որ այդ կետը՝ Աղեղնավորն (КЕНТАВР) էր:

   Երբ   մի   քանի   րոպեից   Աղեղնավորը   երևաց   ավելի   պարզ,   այդ 

րոպեներին կարծես թե, Իմ աչքերի առջև բացվեց գաղտնի դուռը՝ դեպի Հին Հունական միֆի, այսինքն այդ րոպեներին Ես Իմ աչքերով տեսա ու զգացի որ, այդ Հին Հունական հեքիաթային միֆը Աղեղնավորի (КЕНТАВР) մասին հեքիաթ չի, այլ իրոք իրականություն է: Եվ, այդ Հին ժամանակների միֆը, Իմ աչքերի առջև կենդանություն առավ: Եվ, այդպես Ես մեծ հետաքրկրությամբ և զարմանքով անշարժ կանգնած Մեր հյուրասենյակի կենտրոնում, և հայացքս հառած արդեն գոյություն չունեցող Մեր տան առաստաղին նայում էի, այդ Աղեղնավորին (КЕНТАВР), թե ի՞նչպես է գիշերային, այդ աստղային երկնքի խորքից իջնելով գալիս դեպի Ինձ:

   Սկզբի, այդ մի քանի րոպեներին, երբ ուշադրությամբ Ես նայում էի Աղեղնավորին, ապա Ես տեսա, զարմացա ու հասկացա, որ երկնքում հեռու – հեռո՜ւ աստղերի խորքում գոյություն ունի շատ перевал: 

    Որովհետև, այդ աներևույթ ճանապարհը Աղեղնավորի, որ իջնում էր աստղային երկնքի խորքից՝ նման էր զիգզագի: Նա գալիս էր դեպի Ինձ ոչ, թե ուղիղ գծով, այլ զիգզագի պես: Իսկ, երբ հասնում էր, այդ աներևույթ ճանապարհի աջ և ձախ կողմերի կիսաշրջաններին, ապա մի քանի վարկյան Աղեղնավորը անհետանում էր Իմ տեսադաշտից, այդ վարկյաններին լսվում էր, միայն սմբակների ձայնը և հետո նորից հայտնվում էր Իմ տեսադաշտում: 

    Աստղային երկնքի խորքից լսվող Աղեղնավորի սմբակների ձայնը, նման էր գեղեցիկ, խորհրդավոր և հեքիաթային մի երաժշտության:

    Երբ ուշադիր հետևում էի Աղեղնավորին(КЕНТАВР) Ես, այդ րոպեներին ադեն մոռացել էի Իմ անհանգիստ վիճակի մասին: Հակառակ սկզբի րոպեներից, երբ Ես տեսա Աղեղնավորին սկսեց Իմ սիրտը ցավել Աղեղնավորի համար: 

     Տարածքը Իմ և երկնքի միջև նման էր 5մ հեռավորության: Իսկ, երբ Աղեղնավորը արդեն կանգնեց երկնքի եզերքին մոտ, շատ մոտ դեպի Ինձ: Եվ, Ես կարողացա արդեն մոտիկից նայել Նրան ամբողջությամբ և հետևել Նրա դեմքի դիմագծերին, Ես լցվեցի անհանգստությամբ և Իմ սրտի ցավը Աղեղնավորի հանդեպ ավելի մեծացավ: Այսինքն, այդ րոպեների առաջին Իմ զգացմունքը եղավ անսահման խղճահարություն հանդեպ Աղեղնավորին, և բողոքի ճիչը Իմ հոգու խորքում հանդեպ Աստվածին թե, ինչու է այդպիսին արարել Աղեղնավորին:

   Որովհետև, ինչքան Ես  երկար սկսեցի նայել Աղեղնավորին, այնքան սկսեց Իմ հոգին ավելի շատ փոթորքվել և ցավել Աղեղնավորի համար: Եվ, Ես գիտեի և զգում էի որ Աստված, այդ րոպեներին լավ գիտի և նաև տեսնում է թե, ինչ է կատարվում Իմ հոգու խորքում:   

    Եվ, այդ րոպեներին Ես սպասում էի, որ Աստված անձամբ Ինձ կպատասխանի, և Ես անպայման կլսեմ Նրա ձայնը, և Նա չի կարող անտեսել Ինձ, և երբ Նա Ինձ հետ կխոսի, ապա չկա Նրա համար արդարացում: 

    Որովհետև մի քանի մետր հեռավորության վրա, Իմ դիմաց կանգնել էր Աղեղնավորը, մինչև գոտկատեղը անսահման գեղեցիկ երիտասարդ, իսկ գոտկատեղից վար արդեն ոչ թե՞ մարդ էր, այլ մուլ էր: Որովհետև մուլը մի քիչ ցածր է ձիուց:

   Նա սպիտակամորթ էր, խիտ կարճ կտրված սև ալիքաձև մազերով, մուգ կարի աչքերով, շատ երկար խիտ վեր թեքված թարթիչները, որ կպչում էին սև աղեղնաձև գեղեցիկ հոնքերին,  և նուրբ գեղեցիկ դեմքի վրա ուներ ուղիղ նեժնի քիթ, և վարդագույն մի քիչ լիքը գեղեցիկ շուրթեր և կլոր գեղեցիկ подбородок: 

   Նրա մերկ ուսերից  և մկանոտ ձեռքերից և կրծքից գալիս էր ուժեղ արիություն: Իսկ կուրծքը մինչև գոտկատեղը պատված էր խիտ գանգուռ մազերով, որ տալիս էր Նրա դեմքին ավելի արիություն: Իսկ ձեռքերի մեջ ուներ բռնած սև գեղեցիկ նետ ու աղեղ: 

     Նա, այնքան գեղեցիկ էր որ Ես զմայլված Նրա գեղեցկությամբ, և մտովի գնահատելով Նրա գեղեցկությունը,  միաժամանակ խորը հիասթափություն, ափսոսանք և խորը ցավ զգացի:                        

   Երբ, Նա սկսեց Ինձ հետ խոսել, Նրա խոսքերի իմաստը Ինձ չհասավ, որովհետև, այդ րոպեներին Ես գտնվում էի վատ ապրումների մեջ: Թե, ինչու է Աստված արարել Աղեղնավորին կես մարդ, և այդ րոպեներին Աստվածի, այդ արարչությունը Ես համարում էի դաժանություն, և աններելի: 

    Երբ Ես հասկացա, որ Աղեղնավորը սկսեց Ինձ հետ խոսել резки ձայնով, և զարմացած ուշադիր նայեցի Նրա աչքերի մեջ, որպեսի հասկանամ թե, ինչու է այդ տոնով Ինձ հետ խոսում, ապա Ես հասկացա որ Նա գիտի, այդ րոպեների Իմ ամբողջ մտքերը և զգում է Իմ հոգու փոթորքված վիճակը:

   Նրա այդ տոնով խոսելը, Ինձ սթափեցրեց Իմ մտքերից և նոր, այդ րոպեներին հասկացա որ Աղեղնավորը Ինձ հետ խոսում էր Ռուսերեն լեզվով: Եվ Նա Ինձ ասեց.

 

                                                              Շարունակելի...

- Տիրուհի տեսնելով, այս շաբաթվա Ձեր անհանգիստ վիճակը, և հետո երբ արդեն Դուք այսօր Ձեր հոգու խորքում ցանկացաք Աստվածից իմանալ թե, ինչ է կատարվում Կաշառում և Ձեր որդու հետ, այդ պատճառով էլ Ես այստեղ եմ: 

   Մի անհանգստացեք արդեն ամեն ինչ լավ կլինի, և Հարությունի հետ էլ ոչինչ չի պատահի: Ձեր ամուսինը այսօրվա սուրբ տոնական օրը ցանկացավ անցկածնել Կաշառում: Կաշառի ադմինիստրացիայի քարտուղարի և մի քանի գյուղերի նախագահների հետ խորոված են արել, իսկ հիմա Ձեր ամուսինը Հարությունի հետ, այդ լճի ափին գտնվող ծառի հովին հանգստանում է:  

    Չգիտեմ թե, ինչու չցանկացա հավատալ Աղեղնավորի խոսքերին և սկսեցի առարկել որ, այդ բոլորը ասում է Ինձ, միայն հանգստացնելու համար: 

    Եվ, երբ Աղեղնավորը տեսավ որ Ես չեմ հավատում Իր խոսքերին, Նա Ինձ ասեց.

  -   Այդ դեպքում Տիրուհի էլ մի նայիր Ինձ դեպի երկինք, այլ Ձեր գլուխը դարձրեք և նայեք Ձեր դիմացը: 

  Եվ Նա մատնացույց արեց թե որտեղ:

   Ես Իմ հայացքը իջեցրի վար և թիկունքով դարձա աղեղնավորի կողմը, իսկ հայացքս կանգնեցրի(հառեցի) այնտեղ, որտեղ մատնացույց էր արել Աղեղնավորը: Աղեղնավորի մատնացույց արած տեղում պետք է լիներ Մեր հյուրասենյակի դուռը, որ ելքն էր մյուս սենյակի, և դռա երկու կողմերում՝ պատերը: 

      Երբ Ես նայեցի այդ կողմի վրա, ապա Ես չտեսա ոչ հյուրասենյակի պատը, ոչ դուռը և ոչ էլ մյուս սենյակը: Այս բոլորի փոխարեն Ես տեսա միայն գեղեցիկ մի բնություն, և բնության գրկում մի փոքր լիճ, իսկ լճի ափին շատ մոտ մի առհելի верб –ի ծառ, և այդ վերբի ճյուղերը լացող ուռենու ճյուղերի պես խոնհարվել էին դեպի գետին:  

    Եվ Ես տեսա թե, ինչպես է Իմ ամուսինը լավ խմած վիճակով հանգիստ քնած, այդ ծառի տակին, իսկ մեջքով հենված է ծառի բնին: Իսկ վերբի ճյուղերը որ հասնում էին մինչև գետին՝ քամուց մի քիչ օրորվելով հով էին անում Նրան:

    Իսկ Հարությունը հորից հեռու միայնակ մի քիչ մտնելով ջուրը, լճի եզրին ավազով խաղում էր: 

    Երբ Ես տեսա Իմ որդուն, Ես միաժամանակ և հանգստացա որ Նրան տեսնում եմ ողջ և առողջ, և սկսեցի անհանգստանալ, այն մտքից որ հանկարծ Նա չմտնի ջուրը խեղտվի, քանի որ Նա երբեք չէր եղել ջրի ափին և նույնիսկ լող տալ չգիտեր:

 -  Տիրուհի, ինչպես տեսնում եմ արդեն Դուք հանգստացաք: Եվ Հարությունի համար էլ մի վախեցիր, իմացիր որ, այն պահին, երբ  Դուք կանխազգալով չարիքը, և Ձեր ամբողջ հոգով խնդրեցիք Տեր  Աստվածին, որպեսզի Նա օգնի Ձեր որդուն: Այդ պահից Դուք՝ Ձեր խնդրանքով Նրա գլխից հեռացրիք դժբախտությունը, հիմա տեսնում եք, որ ոչ թե պատից էր պետք վախենալ, այլ այս լճից: 

 -  Այդ պատճառով էլ Տեր Աստվածը խնդրեց Ինձ, որպեսզի Ձեզ փոխանցեմ Նրա խոսքերը, որ Ձեր որդու հետ ոչինչ չի լինի, անձամբ Եվհովա Աստվածի Սուրբ Հոգին կհետևի Նրան: Եվ նրանք երկու օր հետո արդեն տանը կլինեն, որովհետև Նրանց մնացել է միայն երկու օրվա աշխատանք:

     Եվ Ես Իմ հայացքը կտրելով Հարությունից, արդեն հավատալով և լիովին հանգստացած ուրախ ժպիտով դարձա դեպի Աղեղնավորը, և միայն արդեն, այդ պահին Ես հասկացա որ Նա Ինձ դիմում է, միայն Տիրուհի խոսքերով: 

    Ես զարմացած հայացքով նայեցի Նրան չհասկանալով, այս խոսքի իմաստը, որովհետև գիտենալով որ Տիրուհի չեմ, և հետո Իմ նախապապերը երկուս ու կես հազարամյակներից ավել է արդեն անցել, ինչ Նրանք եղել են թագավորներ: Աղեղնավորը, ինչու է Ինձ ասում Տիրուհի: 

  - Տիրուհի, Ինձ այսօր Աստված ուղղարկել է Ձեզ մոտ երկու պատճառով, առաջինը՝ որ Ձեզ ցույց տամ, որ Հարությունի հետ, էլ ոչինչ էլ չի պատահի, որպեսզի Դուք հանգստանաք: Եվ երկրորդ՝ Ձեզ հիշեցնեմ, թե իրականում ո՞վ եք Դուք, և ինչ պարտականություններ դեռ ունեք կատարելու:

      Այդ պատճառով Էլ Եվհովա Աստվածը ուզում է, որ Դուք մտածեք և հիշեք թե, ինչպես 1991 թվականին եղաք Տեզերքում, և այնտեղ Ձեզ ինչ ասեց Եվհովա Աստվածը: Եվ նաև հիշեք Ձեր կլինիկական մահը: Եվ, այդ կլինիկական մահվան ժամանակ Ձեզ, ինչ ասեցին, Եվհովա Աստվածը, 24 սուրբ ծերերը և մյուս բոլոր ժողովուրդները: Դուք նույնիսկ մոռացել եք որ Նրանք բոլորն էլ դիմել են Ձեզ Տիրուհի, կամ Մեծ Կին անունով: Եվհովա Աստվածը ասում է. – որ Դուք չեք ուզում մտնել, այդ խոսքերի իմաստի մեջ, այլ, այդ խոսքերի իմաստը Ձեզանից հեռացնում եք: Եվ իմացեք որ Ձեր, այդ արարքը թեթևամտություն է: Այդ պատճառով էլ Ես եկել եմ այստեղ, որպեսզի մեկ անգամ ևս հիշեցնել Ձեզ՝ այդ մասին:

    Այդ պատճառով էլ Տիրուհի դարձեք և նայեք, այն ուղղությամբ, որտեղ մի քիչ առաջ էիք նայում: Եվ Ես դարձա ու նայեցի, այդ ուղղությամբ: Այս անգամ արդեն Ես չտեսա, այդ գեղեցիկ բնությունը և լիճը: Լճի և բնության փոխարեն Ես տեսա ընդարձակ մի պատ, և այդ պատի մեջ տեղում, ինչպես տիռում է լինում, մի թիրախ: Եվ, այդ թիրախը իրենից ներկայացնում էր կլոր մի շրջագիծ, որտեղ գրված էին մի քանի բառեր, որ իրարից անջատված էին ստորակետներով: Եվ ամեն մի բառը գրված էր Ռուսերեն լեզվով: 

     Ես զարմացած չհասկանալով թե Աղեղնավորը, ի՞նչ է ուզում Ինձանից ցանկացա, որ գլուխս թեքեմ դեպի Իր կողմը: Բայց Նա անմիջապես կանխեց առարկություն չընդունող  հրամայական  ձայնով:

   -  Տիրուհի մի նայեք Ինձ, այլ ուշադիր կարդացեք թիրախի վրայի գրված բառերը: Որտեղ Ես նետը կարձակեմ աղեղից, ապա Ես ուզում եմ որ Դուք կարդաք այն, և լավ խորանաք այդ բառերի իմաստի մեջ: 

    Եվ Ես ուշադիր նայեցի, այդ բառերով թիրախին: Եվ չգիտեմ թե, ինչու՞ սկսեցի կարդալ շրջագծի ներքևի մասից՝ աջից դեպի ձախ, թագավոր, վեզիր, աստղագետ, գրող, ֆիզիկ, մատեմատիկ, կոմպոզիտր, մարգարե: Իսկ, երբ հասա այս բառերին որտեղ մեծատառ գրված էր մեկից երեք բառ, որ լրացնում էին մեկը մյուսի իմաստը, Прорицательница – Царица – Богиня: Հանկարծ Աղեղնավորի նետը սուրալով Իմ գլխավերևով մտավ, այս բառերի միջև: 

    Այս անգամ դեռ չէի հասցրել զարմանալ, երբ նորից լսեցի Աղեղնավորի առարկություն չընդունող հրամայական ձայնը, որ Ինձ էր դիմում: 

  -    Այո, Տիրուհի, այդ երեք բառերը միասին արտահայտում է, միայն մի իմաստ: Այդ պատճառով էլ տեսնու՞մ եք, չկա ստորակետ այդ բառերի միջև, այլ, այդ բառերի միջում դրված է միայն գիծ, և նոր երրորդ բառից հետո, միայն դրված է ստորակետ որ նշանակում է վերջ, այդ բառերին: Իսկ հիմա Եվհովա Աստվածը ուզում է, որ Դուք լրջորեն մտնեք, այդ բառերի իմաստի մեջ, և նոր կհասկանաք թե, ո՞վ եք Դուք: Եվ լրջորեն մտածելով հասկացե՛ք, որ սա կատակ չի:

     Ես միայն Նրա, այս խոսքերից հետո դարձա Աղեղնավորի կողմը և նայեցի Նրան: Եվ Նա Ինձ ասեց.      

  -   Տիրուհի, հաջորդ անգամ, երբ կզգաք Մեր կարիքը, միայն սրտանց ցանկացեք և այս անգամ արդեն Ձեզ մոտ, հաճախակի կգա Հիսուս Քրիստոսը: Հիշե՛ք, որ այդ մասին Ձեզ խոստացել էր Եվհովա Աստվածը, Ձեր կլինիկական մահվան ժամանակ: 

     Իսկ Իմ մասին մեք մտածեք Ես իրականում այդպիսին չեմ: Լավ նայեք Իմ դիմագծերին հետո, երբ կմտածեք, ապա կհասկանաք թե ով եմ Ես,  և կհասկանաք թե, ինչու Աստված Ինձ ուղղարկեց Ձեզ մոտ Աղեղնավորի տեսքով:

    Եվ հետո խոնհար գլուխ տալով դարձավ և արագ կարգով անհետացավ, այդ անհաշիվ աստղերի խորքում:

    Եվ, այդ րոպեին՝ երբ Իմ տեսադաշտից Աղեղնավորը անհետացավ գիշերային երկինքը չքացավ, և Ես նորից տեսա Իմ տան առաստաղը: Իսկ երկու օր հետո, ինչպես Աղեղնավորն էր ասել, Իմ ամուսինը և որդին ամբողջ բրիգադի հետ ընդմիշտ տուն վերադարձան: Որովհետև արդեն կառուցել էին, այդ տունը: 

     Երբ, այդ օրը Իմ ամուսինը ներս մտավ, Ես անմիջապես նեղացած բարձր ձայնով մի ամբողջ խոսքերի հեղեղ թափեցի նրա գլխին թե, ինչու էիր Կաշառում, լճի ափին՝ ծառի տակ խմած հանգիստ ծառի բնին հենված քնել: Իսկ Հարությունին թողնել Քեզանից հեռու լճի ափին: Իսկ Դու հասկանում ես որ, այդ օրը քիչ էր մնում որ Հարությունը լճում խեղտվեր: Իսկ չէիր կարող հանուն երեխայի, այդ օրը չխմել և լինեիր ուշադիր:    

    Եվ դեռ Իմ վերջին խոսքերը  բերանումս, Նա լավ բարկացած սկսեց բղավել թե, այդ ով է համարձակվել, այդպես արագ գալ Մեր տուն, և ամեն ինչ  Ինձ ասել: Եվ ցանկացավ որ Ես տամ Նրա անունը: 

     Իսկ Ես ասեցի որ Ինձ Աստված է ասել, և Իմ, այս խոսքերը Նրա մեջ կատաղություն առաջացրեց: Այդ պատճառով էլ ավելի կատաղելով պահանջեց, որ Ես տամ այդ մարդու անունը: Երբ Ես Նրան ասեցի լավ մտածիր, իսկ ով կարող էր Ինձ որևիցէ մի բան պատմել, երբ բոլորդ էլ եղել եք միասին: Եվ կարծես թե, այդ պահին Իմ վերջին խոսքերը հասավ Նրա գիտակցությանը, և մի պահ լռելով  քարացած և զարմացած Ինձ հարցրեց, այդ դեպքում չեմ հասկանում ով է եկել Մեր տուն և ամեն ինչ պատմել Քեզ:

    Եվ Ես բացատրի թե, ինչ է կատարվել Ինձ հետ: Իմ, այս խոսքերից հետո նոր Նա Ինձ հասկացավ, և միաժամանակ վախեցած և ապշած Ինձ էր նայում էլ չկարողանալով Ինձ որևիցէ մի բան ասի:  

      Իսկ, այս դեպքից մի ամիս անց, երբ Ես առաջին անգամ կարդացի Ռուսերեն լեզվով գրված Աստվածաշունչը, որովհետև Եվհովա Աստվածը 1991թվականին, երբ Ինձ Իր հետ վերցրել էր Տեզերք, Նա Ինձ ասել էր, որպեսզի Ես  կարդամ Ռուսերեն լեզվով գրված Աստվածաշունչը, քանի որ Աստվածաշունչի գաղտնիքը թաքնված է Ռուսերեն լեզվով գրված Աստվածաշնչի մեջ: 

   Եվ դրանից հետո, ինչպես արդեն Ինձ ասել էր Աղեղնավորը, և Իմ կլինիկական մահվան ժամանակ Եվհովա Աստվածը, երբ Ես զգում էի Հիսուսի կարիքը՝ կիսաձայն շշնջալով ասում էի, «Հիսուս Քրիստոս՝  Աստվածի Որդի խնդրում եմ արի», և մի քանի րոպե հետո Իմ այգու վերևում, օդում կանգնում էր թռչող ափսեն  և Հիսուս Քրիստոսը կամանց  առանց, որևէ մի հենակետի իջնում էր Իմ այգի: 

    Եվ, այդպես Ինձ հետ սկսեց հանդիպել Հիսուս Քրիստոսը, և միշտ էլ Նա տալիս էր Ինձ հուզող հարցերի պատասխանները: 

 

 

 

 

                 ԹԵ ԻՆՉՊԵՍ 1993  ԹՎԱԿԱՆԻ ՀՈՒՆՎԱՐԻ 3- Ի ԳԻՇԵՐԸ

                     ԵՎՀՈՎԱ ԱՍՏՎԱԾԸ ԵԿԱՎ ՄԵՐ ՏՈՒՆ, ԻՆՁ ԱՅՑԻ

      

       1993 թվականի հունվարի 3 - ի օրը, Ես ծանրաբեռնված էի տնային աշխատանքներով, այսինքն երկու ամիս Իմ տունը լեփ – լեցուն էր ամուսնուս հարազատներով: Եվ Ես առավոտից իրիկուն միայն Նրանց համար սեղան էի գցում ու հավաքում, և այդ երկու ամիսների ընթացքում Ես չկարողացա ոչ պատուհանները սրբել, և ոչ էլ սպիտակեղենը լվացնել: 

   Միայն հասցնում էի մի թեթև տուն մաքրել և գունավոր հագուստները լվացնել, իսկ ամբողջ Իմ ժամանակը անցնում էի տարբեր կերակուրներ պատրաստելու և ամանները լվացնելու վրա: Քանի որ Նրանք ամեն օր առավոտից իրիկուն սեղանի շուրջը նստած ուտում և խմում էին:

  Եվ վերջապես հունվարի 3 – ի առավոտյան Իմ, այդ ութ տղամարդ հյուրերը  2 – 3 օրով տանից գնացին տարբեր ուղղություններով: Եվ Ես, այդ առավոտ սկզբից սկսեցի սրբել պատուհանները, լվացրի վարագույրները, և հավաքված սպիտակեղենը, իսկ գիշերվա 3 – ի կողմ նոր Ինձ հաջողվեց սրբել հատակը: 

   Իմ երեք երեխաներս և ամուսինս վաղուց արդեն քնած էին, և Ես ժամը 3. 20 նոր պառկեցի Իմ անկողնում:

     Իմ տունը մի հարկանի էր և բաղկացած էր չորս սենյակներից: Եվ Իմ տան պատուհանները մեծ էին, և հյուրասենյակը ուներ երկու մեծ պատուհաններ: Եվ, այդ երկու պատուհանների տակ դրված էին երկու բարձր մահճակալներ, իսկ երկու մահճակալների մեջ տեղում դրված էր հեռուստացույցը: Մի մահճակալի վրա քնում էր Իմ ամուսինը, իսկ մյուսի վրա Ես և Իմ փոքր որդին:

    Եվ միշտ գիշերները երրորդ սենյակի լույսը միացած էի պահում, և այն լուսավորում էր բոլոր սենյակները: Երբ Ես մտա անկողին Իմ հեռուստացույցը դեռ միացած էր, և Ես սովորություն ունեյի քնել դեմքով դեպի պատուհանը: 

   Այդ ամիսներին Իմ առողջական վիճակը նույնպես վատացել էր, և այս դեպքից երեք ամիս անց Ինձ վիրահատեցին: Այդ պատճառով էլ, այդ օրվա ծանրաբեռնված աշխատանքից հետո Ես այնքան էի հոգնել, որ երբ Ես գլուխս դրի բարձին անմիջապես աչքերս  սկսեցին փակվել: Երբ հանկարծ Ես լսեցի ոտնաձայն, և կիսաքուն Ես գլուխս թեքեցի, այդ ձայնի կողմը ու տեսա, որ հյուրասենյակ մտավ Եվհովա Աստվածը: Չնայած տեսնելով, որ Նա Եվհովա Աստվածն է, բայց Ես գլուխս շրջեցի և ի վիճակի չլինելով անզոր սկսեցի կիսաքուն քնել, կարծես թե, այդ րոպեներին նաև Ես կորցրել էի Իմ մտածելու ընդունակությունը: Ես, այդ պահին արդեն անկարող էի աչքերս բացել, բայց կիսաբաց աչքերիս տակից Ես տեսա թե, ինչպես Եվհովա Աստվածը եկավ և կանգնեց Իմ մահճակալի կողքին, և հակվելով դեպի Ինձ փորձեց արթնացնի Ինձ: 

    Իսկ Ես անկողնում պարկած էի աջ կողքիս վրա, և երկու ձեռքերս էլ խաչել էի կրծքիս վրա: Նա Իր երկու ձեռքերը հպելով Իմ ձեռքերին սկսեց զգույշ շարժել ասելով. 

– Սանդուխտ մի քնիր արթնացիր, այդ Ես եմ Եվհովա Աստվածը:

    Իսկ Ես կիսափակ աչքերով և կիսաքուն պատասխանեցի. 

  –  Գիտեմ, ինչ կլինի թող քնեմ:

  –  Ոչ, Սանդուխտ արթնացիր:

     Իսկ Ես արդեն նվազ ձայնով ասեցի. 

  –  Լավ, ինչ կլինի Ես քնել եմ ուզում:

     Իսկ երրորդ անգամ արդեն Եվհովա Աստվածը մի քիչ ուժգնորեն շարժելով Իմ ձեռքերը, և ձայնը մի քիչ բարձրացնելով, Ինձ հետևյալ խոսքերը ասեց. 

    - Սանդուխտ, դե վերջապես արթնացի՛ր Ես տեղյակ եմ, որ Դու ամբողջ օրը եղել ես ոտքի վրա, որ նոր ես մտել անկողին, և շատ ես հոգնած և Դու վատ ես Քեզ զգում: Սանդուխտ, Քեզ շատ կարևոր բան եմ ասելու, դե վերջապես արթնացի՛ր:

    Եվ Ես Նրա մի քիչ բարձր տոնից սթափվելով ցանկացա անկողնուցս բարձրանալ, բայց Նա Իր ձեռքը Իմ ուսին դնելով, որպեսզի Ինձ չթողնի բարձրանամ անկողնուցս Ինձ ասեց. 

–  Պետք չի, որ Դու բարձրանաս անկողնուցդ, Դու միայն Ինձ լսիր և Քո պարկած տեղից պատուհանից դուրս նայիր, որովհետև այդ դիրքով Դու լավ կտեսնես երկինքը:

    Նրա, այդ խոսքերից հետո երբ Ես լիովին ստափվեցի նոր նկատեցի, որ Եվոհա Աստվածի հագինը սև կոմբինիզոն է, և այն քիփ նստած էր Նրա գեղեցիկ մարմինին՝ ընդգծելով Նրա առնական և ատլետիկ մարմինը: Իսկ կոմբինիզոնի վրա գոտկատեղում կապված էր մի լայն չերվոնից գոտի, իսկ գոտու ամրակապը փորի կենտրոնական մասում մի լայն շրջան էր, որի վրա պատկերված էր վսելեննին, այսինքն Տեզերքը: Իսկ գոտին մեջքի հատվածում այն մի քիչ նեղանում էր: 

    Երբ Եվհովա Աստվածը տեսավ, որ Ես արդեն քնից լիովին սթափվել եմ, Իմ մահճակալի կողքից անցավ դեպի Իմ գլխավերևը, որտեղ մահճակալի գլուխն էր և երկու ձեռքերը խաչելով արմունկներով հենվեց մահճակալի գլխին: Եվ ասեց որ Ես Իմ գլուխը չթեքեմ դեպի Իրեն, այլ պարկած վիճակով նայեմ պատուհանից դուրս դեպի երկինք:

    Եվ քանի որ, այդ օրը Ես սրբել էի պատուհանները և լվացրել էի վարագույրները, այդ պատճառով էլ Իմ պատուհանները վարագույրներով ծածկված չէին, և շատ լավ Իմ մահճակալից տեսնում էի երկինքը:

   Երբ Եվհովա Աստվածը Ինձ ասեց, որ երկնքին նայեմ Ես, այդ պահին տեսա որ երկինքը, այդ օրը մուգ վառ կապույտ գույն ուներ, և երկինքը փայլատակում էր անհամար աստղերով:

    Հետո Եվհովա Աստվածը Ինձ ասեց. 

–  Տեսնում ես երկնքի այն լուսավոր շառը:

-  Այո, այդ լուսինն է:

    Նա Իմ գլխավերևից մատնացույց անելով դեպի պատուհանը Ինձ ասեց, որ Ես նայեմ ոչ թե պատուհանի ձախ կողմի երկնքին, այլ նայեմ աջ կողմը: Երբ նայեցի այդ կողմը, ապա Ես երկնքում տեսա լուսնի նման մի լուսավոր շառ, որի տրամագիծը կրկնակի անգամ մեծ էր լուսնից: Եվ այդ լուսավոր շառը չուներ լուսնի նման սև բծեր:

    Եվհովա Աստվածը նորից մատնացույց անելով, այդ շառը ասեց, որ ուշադիր նայեմ նրան:

                                                                                                                                                           

                                                                                                                                   Շարունակելի...

 

     Երբ ուշադիր նայեցի  շառին հանկարծ, այդ շառը սկսեց լույսի կայծակնային արագությամբ ֆռալ, և  մի քանի վարկյան հետո, այդ մեծ լուսավոր շառից առանձնացավ, այդ շառից փոքր շառ, հետո նորից, այդ երկրորդ շառից առանձնացավ երրորդ շառը, որ փոքր էր երկրորդ շառից: Եվ իրար հաջորդականությամբ մնացին կանգնած(կախված) երկնքում:

     Երբ Ես դեռ զարմացած նայում էի, այդ երեք լուսավոր շառերին Եվհովա Աստվածը ասեց. 

    - Սանդուխտ, այդ շառերը որ երեքն են՝ այդ Երրորդությունն է: Այսինքն առաջին մեծ շառը խորհրդանշում է Ինձ, և նշանակում է որ ամբողջ Վսելեննովը չկա մեկը, որ Իր դիրքով հավասար լինի Ինձ: Իսկ երկրորդ շառը, որ փոքր է առաջինից, այն խորհրդանշում է Իմ Որդիներին և Նրանք Իրենց դիրքով փոքր են Ինձանից, այսինքն Հայր Աստվածից: Իսկ երրորդ շառը, որ փոքր է երկրորդից, այդ շառը խորհրդանշում է ամբողջ մարդկությանը, այսինքն բոլոր այն մահացած մարդկանց, որոնք հարություն են առել և ապրում են Իմ Արքայությունում, այսինքն Սատուրնում: Եվ Նրանք բոլորը Իրենց դիրքով ցածր են Իմ Որդիներից:  Երրորդ շառը որ նշանակում է Հոգուն Սրբոցը, նաև խորհրդանշում է, ոչ միայն մեռած և հարություն առած մարդկանց, այլ նաև խորհրդանշում է Երկրագնդի ամբողջ մարդկությանը: 

     Շարունակելով Իր խոսքը Եվհովա Աստվածը Ինձ ասեց.

 - Շուտով Երկրագնդի ամբողջ մարդկությանը վերցնելու եմ Իմ Մոլորակը: Ճիշտ է, այդ «ԴԵՊՔԵՐԻ» սկիզբը նախորոք ծրագրված էր 1998 թվականի համար, բայց այն կտարածվի մինչև 11 – 12 թվականները:

    Երբ, այս մասին իմացա Ես հարցրի Նրան.

 -  Ուրեմն, պետք է ապրենք միայն այս մի քանի տարին: 

     Նա Ինձ ընդհատելով ասեց. 

 – Ոչ, ինչպես ապրել եք, այդպես էլ կապրեք՝ կյանքը կնթանա իր հունով: Մինչև այդ օրը, ում ինչ ճակատագիր է գրված, այդպես էլ լինելու է: Իսկ հիմա նորից նաիր երկնքին, տեսնում ես, այդ շառերը: 

   Երբ նորից Ես նայեցի երկինք, ապա տեսա որ  Իմ ամբողջ տեսադաշտը պատված էր մեծ շառերով: Եվ ինչպես առաջին շառը լույսի կայծակնային արագությամբ ֆռաց, և նրանից դուրս եկավ երկու տարբեր տրամագծերով շառեր: Այս շառերն էլ նույն կերպ սկսեցին ֆռալ, և ամեն մի շառից նորից դուրս եկան երկու տարբեր շառեր, և այս անգամ երկնքում արդեն ասեղ գցելու տեղ չկար:

    Հետո Եվհովա Աստվածը շարունակելով Իր խոսքը Ինձ ասեց.    

 -  Սանդուխտ մոտավորապես 18 – 19 տարի հետո, անսպասելի բոլորի համար մի գիշեր հանկարծակի Երկրագնդի երկինքը, այսպես կպատվի անհամար շառերով, այսինքն Իմ Տեզերանավերով: Եվ նրանց միջից Իմ Որդիների հետ, դուրս  կգան երկրորդ անգամ վերածնված, այսինքն մեռած և հարություն առած մարդիկ, և ամեն մեկը կմտնի Իր հարազատի տունը:

 - Սանդուխտ, երբ մարդիկ կտեսնեն Իրենց վերածնված հարազատներին, ճիշտ է սկզբից  վախից կքարանան և Իրենց աչքերի տեսածներին չեն հավատա: Բայց հետո կհասկանան ամեն ինչ, և ուրախությունից արցունքակալված աչքերով կգրկախառնվեն միմյանց հետ: Եվ գրկախառնվելուց հետո, Նրանք Իրենց հարազատներին կասեն որ եկել են Իրենց հետևից, և ամեն մի վերածնված մարդը, որ մտել է Իր հարազատի տունը, Իր բոլոր հարազատներին կնստացնե Իր իսկ եկած Տեզերանավը և միասին կթռչեն Իմ Արքայությունը, այսինքն Սատուրն: 

   - Սանդուխտ Իմ Արքայությունում նոր արդեն մարդիկ կապրեն առողջ և ուրախ, երջանիկ և անհոգ կյանքով: Եվ, այդ կլինի վերջին Ոսկյա հավերժական դարաշրջանը: 

      Երբ, այս ամենը լսեցի և տեսա Իմ աչքերով, Ես ցանկացա որ Իմ ամուսինն էլ, այս բոլորը  տեսնի: Եվ Ես բարձրանալով նստեցի Իմ անկողնում, և Եվհովա Աստվածին ասացի, որ ուզում եմ Իմ ամուսնուն արթնացնեմ, որպեսզի Նա էլ կարողանա տեսնել Ձեզ, ինչպես նաև շառերը:          

     Իսկ Նա Ինձ ասեց. 

–  Նրան մի արթնացրա, Ես չեմ ուզում որ Նա Ինձ տեսնի, որովհետև դեռ Նրա ժամանակը չի եկել: Այն ինչ վերուստ որոշված է, այդ Քեզ համար է, այլ ոչ Նրա համար: Եթե ուզում ես որ Նա իմանա, ապա երբ կգա ժամանակը Նրան կասեք այն, ինչ տեսաք ու լսեցիք:

     Իսկ Ես պնդելով Իմը, Նրան ասեցի որ Ես ուզում եմ, որպեսի Իմ ամուսինը անպայման այս բոլորը Իր աչքերով տեսնի ու իմանա: Եվ չենթարկվելով Նրան բարձրաձայն սկսեցի ձայն տալ.

 – Արա՜մ,  ...

   Բայց ապարտյուն, ոչ մի ձայն: 

   Եվ այստեղ Եվհովա Աստվածը ասեց.

 –  Սանդուխտ միևնույն է Նա չի արթնանա, քանի որ Նրան և երեխաներիդ խորը քուն եմ տվել, որպեսզի կարողանամ Քեզ հետ խաղաղ զրույցել, որովհետև դեռ շատ կարևոր խնդիրներից պետք է Քեզ հետ խոսեմ և քննարկեմ: Այս ամենը քննարկելուց հետո նոր Ես Քեզ ցույց կտամ թե, ինչ է կատարվում Քո օրգանիզմում, որովհետև Դու շատ լուրջ հիվանդ ես և Քո մոտ մի քանի հիվանդություն կա: Այդ պատճառով էլ ուզում եմ Քեզ ցույց տալ, քո բոլոր հիվանդ օրգանները, որպեսզի նրանց մասին լավ պատկերացում ունենաս նոր դրանից հետո Ես կառողջացնեմ Քեզ, բայց մինչ այդ պետք է Ինձ լսես:

    Իսկ Ես ձեռքս թափահարելով Նրան ասի դեռ դրա ժամանակը չի, ինչպես ապրել եմ այդպես էլ դեռ կապրեմ, Ինձ միայն մի բան է հիմա հետաքրքրում, որ ամուսնուս արթնացնեմ, որպեսզի կարողանա Ձեզ տեսնել, ինչպես նաև տեսնի այդ շառերը:

   Նա նորից ցանկացավ կանգնեցնել ինձ, բայց Ես Նրան չլսելով շատ բարձրաձայն նորից տվեցի ամուսնուս անունը:

    Իսկ Եվհովա Աստվածը, այդ պահին ցանկանում էր հասկացնել Ինձ, որ եթե Նա զարթնի էլ, միևնույն է Նա ոչինչ չի տեսնի: Եվ Ես չլսելով Նրան, երրորդ անգամ արդեն այնպես թնդացի, որ Մեր տան միջնապատերը և պատուհանները, կարծես թե դղրդածին իմ թնդացող ձայնից: Եվ Նա Իմ ձայնից խիստ վախեցած, դեռ քնատ օդում ձեռքերը թափհարելով վեր թռչելով նստեց անկողնում չհասկանալով թե, ինչ է կատարվում Իր շուրջը, սկսեց աչքերը տրորելով հարցնել Ինձ թե, ինչ է պատահել:  

    Ես մատնացույց անելով պատուհանը Նրան շտապեցրի, որպեսզի Նա պատուհանից նայի երկնքին, բայց Նա ոչինչ չհասկանալով Ինձ նայելով հարցրեց թե, ինչ է պատահել: Եվ ես Նրան նորից շտապեցնելով ասեցի, որ Ինձ մի նայիր, այլ երկնքին նայիր, տեսնում ես երկնքի շառերը, երբ Ես ավարտեցի Իմ վերջին խոսքերը, և նայեցի երկնքին ապա Ես այնտեղ էլ ոչինչ չտեսա: Եվ նեղանալով Նրա վրա ասեցի, մինչև Քեզ արթնացրի թռչող ափսեներն էլ անհետացան: Նա էլի ոչինչ չհասկանալով դեռ ահաբեկված նայում էր Ինձ:

    Հետո Նրան ասեցի, գոնե հիմա նաիր այս կողմը, տեսնում ես Եվհովա Աստվածին, երբ այս խոսքերը ասեցի, նաև մատնացույց արի Եվհովա Աստվածին: Եվ, այդ պահին Եվհովա Աստվածը ինձ ժպտալով ասեց.

    -   Սանդուխտ, միևնույն է Նա Ինձ ոչ կարող է տեսնել, ոչ էլ լսել, Ես Քեզ ասեցի, որ դեռ Նրա ժամանակը չի, միայն Քեզ է առայժմս տրված որ Ինձ տեսնես, որովհետև, այդպես Ես եմ ցանկանում: 

    Սանդուխտ հիշում ես 1991թվականին երբ միասին Տեզերքում էինք Քեզ ասացի, որպեսզի կարդաս Աստվածաշունչը, Մորմոնի գիրքը և Նաստրադամուսի ցենտուրիները և կատրենները: Որովհետև, այս երեք գրքերը լրացնում են մեկը, մյուսի միտքը: Իսկ Մորմոնի գիրքը կարդալիս նոր արդեն գաղափար կկազմես, այլ դավանքների մասին և էլ չձգձգես, ճարիր այդ գրքերը և աշխատիր շուտ կարդալ:

    Սանդուխտ քանի որ Մեր խոսակցությունը լիովին չկայացավ, և թույլ չտվեցիք Ինձ խոսել, ապա Դուք Ձեր արարքով ընտրեցիք տառապանքը, ապա Ինձանից չնեղանաք և խնդրում եմ զինվիր համբերությունով, և կարողացիր սպասել: Եվ երեք անգամ կրկնելով Ինձ սպասիր և մի քանի քայլ անելով դեպի հյուրասենյակի կենտրոնը, հանկարծ անսպասելի անհետացավ: 

   Իսկ Իմ ամուսինը այդպես էլ ոչինչ  չտեսավ և չլսեց: