мне здрадзілі...спачатку мяне гэта так уразіла што я проста нічога не магла рабіць проста тупа глядзела на манітор на ліст і нічога не думала...потым шок прайшоў і прыйшло неразуменне з пытаннем "Як?"....і "Навошта?"....каб адпомсціць...мабыць...толькі навошта...зайздрасць...яна ўся ў брудзе і так навошта яшчэ больш паглынацца ў яго тупой помстай...спачатку нянавісць сыходзіла ад яго а зараз шчэ і ад яе...праз некалькі хвілін калі я гэта пішу мне стала ўжо ўсе роўна...проста калі чалавек у такім брудзе як яна і калі акрамя гэтага ен адчувае што ен у брудзе ен становіцца злым...не хачу рабіць з сябе усепрабачаюшчага ідэала але мне зараз усе роўна калі яна так жадае...няхай...я ведаю што яна пра гэта пашкадуе...мабыць зараз шкадуе...але крыўда не сыходзіць як б сябе не ўпэўневала ў адваротным...крыўдна да слез...як так можна???