روانشناسی رنگ ها و تاثیرات آن در دکوراسیو  |

روانشناسی رنگ ها و تاثیرات آن در دکوراسیون داخلی
رنگ ها روح دارند و زنده اند . هر خانواده رنگ فام ویژگی هایی را نشان می دهند که متفاوت از دیگر خانواده های رنگ می باشند. در هر خانواده رنگ فام، هم چنین ارتباطات قوی بین فام های خاص روشن یا تیره وجود دارد. اگر رنگ های اشباع شده را به لحاظ ارتباطات قوی با هم مقایسه کنیم، کیفیت های خاص زیر را خواهیم داشت.
غده هیپوفیز وقتی رنگ قرمز را می بیند، فعال می شود.
رنگی که طولانی ترین طول موج و کوتاه ترین فرکانس رنگ قابل مشاهده را دارد، رنگ قرمز است. این ویژگی، این رنگ را جایی بعد از نور مادون قرمز که عامل تولید گرما می باشد، در ردیف طول موج های الکترومغناطیسی قرار می دهد. قرمز غالبا به عنوان غالب ترین رنگ فام محسوب می شود، که تا حدودی علت آن توانایی این رنگ برای برانگیختن است. در یک زمینه مناسب این رنگ می تواند شدیدا توجه بیننده را جلب کند و می تواند نیروی دیگر فام ها را هم بالا ببرد. این رنگ، احساساتی مانند تهاجم، انگیزه، هیجان، علاقه، نفرت و گاهی خشم را در ما تحریک می کند. اعتقاد بر این است که قرمز می تواند حواس چشایی و بویایی را تحریک کرده و اشتها را افزایش دهد. این رنگ، گرم و حتی داغ است و در حالتی که شدت کامل داشته باشد می تواند حرارتی را نشان دهد که با دیگر فام ها تجربه نمی شود. تمامی این ها اتفاق می افتند، زیرا این رنگ باعث افزایش سرعت ضربان قلب و در نتیجه آزاد شدن آدرنالین به جریان خون می شود. فشار خون بالا رفته و اعصاب تحریک می شوند.
این رنگ نبض را سریع می کند و فشار خون را بالا می برد و تنفس را بیشتر می کند. بیانگر نیروی حیاتی، فعالیت عصبی و غددی بوده و معنای آرزو و تمام شکل های میل و اشتیاق را در بر دارد. رنگ قرمز در شرایط مادی حضور دارد.
قرمز رنگ پرشوری است. رنگ قلب و رنگ زبانه های آتش. قرمز نگاه را به خود می کشاند و به گردش خون سرعت می بخشد. اگر قرمز را با سفید ترکیب کنیم رنگ صورتی خواهیم داشت که رنگ احساس و رنگ شعر است و اگر به میزان معینی با مشکی مخلوط کنیم، رنگ خرمایی اشرافی ویژه ای به دست خواهیم آورد.
رنگ قرمز سمبل زندگی، قدرت و نشاط است. وجود رنگ قرمز روشن نشانه ی سخاوت، بلند پروازی عاطفه و دلبستگی است. قرمز تیره نشان دهنده ی هیجانات قوی، عشق، پشت کار، نفرت و خشم است. قرمز کدر وجود حرص و ولع و قساوت را در فرد نشان می دهد. سرخ نماینده ی لذت جنسی است. قرمز انرژی دهنده و محرک بسیار نیرومند است و این اثر مربوط به انرژی مردانه است. از آنجا که قرمز محرک و انرژی زای قوی است در درمان (به ویژه در موارد اختلالات هیجانی و اضطراب فرد) کمتر استفاده می شود. رنگ قرمز مناسب ترین رنگ برای درمان کم خونی و کمبود آهن بدن است. رنگ قرمز برای نمایشگاه های خودرو، مکان های فروش حیوانات اهلی، ساندویچ و پیتزا فروشی ها و رستوران ها رنگ خوب و مناسبی است، بهتر است در رستوران های بزرگ به همراه رنگ های آرامش بخش نظیر سبز و سفید استفاده شود، ولی استفاده از این رنگ در مراکز درمانی و بیمارستان ها توصیه نمی شود چون تداعی کننده رنگ خون است.
برخی از ویژگی های عمده ی شخصی که رنگ قرمز را در اولویت رنگ های انتخابی خود قرار می دهد: مایل است که از طریق فعالیت هایش زندگی پرجنب و جوش و کاملی داشته باشد. همکاری با روحیه ی تهورآمیز، رهبری، تلاش خلاق، رشد و توسعه و فعالیت بسیار خیال بافانه و مبالغه آمیز را داراست. داشتن آرزوهای بسیار زیاد و شور و شوق زندگی هم از جمله ویژگی های آن است.
نارنجی به لحاظ دما، داغ ترین رنگ در میان رنگ هاست. بین بلندترین و کوتاه ترین طول موج ها، نارنجی رنگ قابل رؤیت بعدی است. نارنجی با قرمز ویژگی های مشترکی دارد و بقیه ویژگی هایش هم با زرد مشترک است. نارنجی، مانند قرمز اگر اشباع کامل داشته باشد یک رنگ تحریک کننده، هیجان انگیز، تا حدودی نشاط بخش، گرم و وسوسه انگیز و تقریبا درخشان است. این رنگ هم چنین اشتها را بالا می برد. نارنجی رنگ احساس، بیان و اشتیاق است. این رنگ زندگی و رفتار پرانرژی را در بیننده القا می کند، اما این انرژی به جای این که خشم باشد، خوشایند است و منجر به نمود لفظی می شود تا فیزیکی. یک توضیح این است که نارنجی تنها ضربان قلب را بالا می برد و بر فشار خون تأثیری ندارد. در حقیقت، برخی از تحلیل گران اعتقاد دارند که این رنگ در واقع سرعت و جریان خون را پایین می آورد. به علت قدرت درخشش آن، نارنجی در بعضی شرایط تحمیل گر به نظر می آید. نارنجی رنگی مرکب از زرد و قرمز است و در حد واسط این دو رنگ، رنگ نارنجی درخشش و تابندگی فوق العاده دارد. از بین رنگ های موجود، رنگ نارنجی دارای درخشش خورشید است. دارای حد اعلای گرما است و زمانی که متمایل به قرمز می گردد انرژی فعالی در خود حفظ کرده است. در صورتی که رنگ نارنجی را با سیاه ترکیب و تاریک نماییم، کاراکتر خود را از دست می دهد و رو به زوال می رود و به صورت قهوه ای خاموش و بی اثر در می آید. ترکیب آن با رنگ سفید نیز باعث تنزل جلوه آن می شود. نارنجی سمبل انرژی است و نارنجی روشن نشانه ی سلامت و سرزندگی، نارنجی پررنگ نشانه ی غرور و نارنجی مات و تیره نشانه ی کم هوشی است. نارنجی با انرژی زنانه این انرژی آفریننده عجین است. انرژی نارنجی از انرژی پویا و مردانه ی قرمز ملایم تر بوده و در عین حال با آن مکمل است. نارنجی رنگ نشاط و پایکوبی است و از این رو رنگی مناسب برای رفع خستگی و بی رمقی است. رنگ نارنجی برای درمان برونشیت مزمن مفید است و دارای اثرات ضد اسپاسم نیز هست، از این رو برای رفع اسپاسم و گرفتگی عضلانی از آن استفاده می شود.
در همه جوامع زرد مساوی است با شکوه، جلال و گرمای خورشید.
زرد روشن ترین ارزش را در میان شش رنگ اصلی و ثانویه دارد. در حقیقت، در ارزش های تیره تر آن را به عنوان یک رنگ زرد شناسایی نمی کنیم، بلکه به نظر می رسد ته رنگ سبزی هم در آن وجود داشته باشد. به لحاظ بصری و از جنبه سرعت واکنش نسبت به رنگ ها، رنگ زرد اولین رنگی است که بعد از اولین نگاه شناسایی می کنیم و ویژگی هایش را در غلظت کم نشان می دهد. زرد، رنگی الهام بخش، گرم، شادی بخش، درخشان، نشاط آور و قابل دسترس محسوب می شود و تأثیر مثبتی بر ناظرانش دارد. مردم زرد را به عنوان رنگ نشان دهنده امید، دانایی، خوش بینی، روشن گری معنوی و سلامت روانی می شناسند. زرد رنگ هوش و سلامت است. هم چنین این رنگ، رنگ جلب توجه می باشد و بهترین حالت این که، زرد رنگ الهام بخش است. هرچند، با شدت کامل در یک زمینه نامناسب می تواند خودخواهانه و پرزرق و برق به نظر بیاید. زرد در مقادیر زیاد بدون توجه به میزان اشباعش باعث ایجاد اضطراب در مردم می شود.
اثر رنگ زرد به صورت شادمانی ظاهر می شود. این رنگ سبک تر و از غلظت کمتری نسبت به رنگ قرمز بخوردار است. از صفات اصلی این رنگ روشنی، بازتاب، کیفیت، درخشانی و شادمانی زودگذر آن است. نشانه ی توسعه طلبی بلامانع و تسکین خاطر است. از نظر نمادی شبیه گرمای نور آفتاب، روحیه شاد و خوشبختی است.
زرد رنگ اخطار، توجه و نیز شادمانی است. رنگ آفتاب و گل نرگس است. اما درخشندگی بیش از حد آن موجب خستگی می شود. اگر دیوار آپارتمانی را با زرد پررنگ بپوشانید، فضایی بسیار سنگین به وجود می آید اما اگر آن را تا 50 درصد روشن کنید، لیمویی جذابی به دست می آورید که روح بخش و صبح گونه است.
زرد سمبل عقل و خرد است. لیمویی کمرنگ نمایانگر قدرت عضلانی زیاد، زرد تیره چرک نشانه ی حسادت و سوءظن و زرد بی روح و مات بیانگر خوش بینی کاذب است.
رنگ زرد ترش است و نمودار ترشی های متفاوت. هنرمندانی که زیاد با زرد کار می کنند اغلب دهانشان آب می افتد، مثل اینکه غوره یا لیمو مکیده باشند.
برخی از ویژگی های عمده ی شخصی که رنگ زرد را در اولویت رنگ های انتخابی خود قرار می دهد: نشانه ی رهایی و امید یا انتظار خوشبختی بزرگ تری را داشتن است و معنای ضمنی آن برخی تضادهای کوچک و بزرگ است. زرد نشانگر امید به حل مشکلات، پیشرفت به سوی چیزهای تازه، نوین و تحول و ترقی است.
در میان تمام رنگ ها، طیف رنگی سبز بیشترین گزینه های انتخابی را در اختیار شما می گذارد.
اعتقاد بر این است که سبز آرامش بخش ترین رنگ برای چشم است. این رنگ دقیقا روی نقطه کانونی قرار دارد. این رنگ جلو یا عقب نمی رود، بلکه دقیقا در نقطه کانونی شبکیه قرار دارد. با اندک تلاش فیزیکی، فرد می تواند ناحیه سبز را مشاهده کرده و بر آن متمرکز شود. عکس العمل های ما نسبت به رنگ سبز شامل آسایش، آرامش، سکوت، انبساط و حتی کناره گیری است. سبز می تواند حس تعادل و ثبات را ایجاد کند.
این رنگ نشاط آور و فطرتا یاد آور طبیعت، رشد و حس کلی امید است. شکل آن در طبیعت نشان دهنده آمدن بهار و خود زندگی است. هم چنین سبز یک رنگ سرد است که اغلب با آب و رطوبت مرتبط می باشد، خاصه با سایه های شفاف. این ویژگی ها باعث می شوند که سبز معمولا به عنوان رنگ تعادل عاطفی شناسایی می شود. بسیاری از افراد اعتقاد دارند که حضور رنگ سبز تأثیر فیزیکی مثبتی بر بدن دارد و ممکن است واکنش های آلرژیک و عکس العمل های منفی نسبت به غذا را کاهش دهد.
سبز رنگ آرامش و روستا، رنگ درختان و چمن زار است. سبز روشن بهار و باروری را تداعی می کند و سبز پررنگ زنگار گرفتگی، مالیخولیا و از خوش رفتگی را منتقل می کند. سبز سیر و نزدیک به یشمی سکوت عمیق یک جنگل انبوه کاج را به یاد می آورد.
سبز رنگ تعادل، توازن و همدلی است. رنگ سبز کمرنگ نشانه ی سعادت و موفقیت، سبز معتدل نماینده ی تطابق، انعطاف پذیری است. سبز روشن نشانگر همدلی، سبز تیره نشان دهنده ی حقه بازی است و سبز زیتونی بیانگر خیانت و دورویی می باشد. رنگ سبز با دارا بودن خواص ضدعفونی کننده در درمان عفونت ها به کار می رود. از طرفی باعث هماهنگی جسم، ذهن و روح می گردد و هنگامی که این سه بعد در تعادل و هماهنگی قرار گیرد کلیت فرد به وقوع می پیوندد.
سبز رنگ تعقل، تفکر و آرامش خردمندانه است. نه آن چنان، چون آبی، سرد و آرامنده است که نیروهای حیاتی و جان بخش را فرونشانده و سرکوب کند و نه آن چنان هیجان آفرین و محرک است که باعث تبذیر نیروها و تندخویی گردد و انسان را از حالت تعادل بیرون آورد. قرآن مجید رنگ سبز را رنگ بهشتی می داند و این مطلب از آیات مختلف قرآن که بهشت و فردوس را باغ هایی که زیر (درختان) آنها جوی ها روان است، نامیده و وصف کرده است، می توان دریافت؛ زیرا ویژگی «جنت» و«باغ»، درختان فراوان و جویبارهای آن است. چنین است که در آیاتی دیگر که از «جنت» و«باغ» های زمینی سخن می فرماید، گونه ی درختان آن را نیز مثال میزند.
برخی از ویژگی های عمده ی شخصی که رنگ سبز را در اولویت رنگ های انتخابی خود قرار می دهد: دارای صفات اراده در انجام کار، پشت کار و استقامت است و لذا سبز مایل به آبی نمایانگر عزم راسخ، پایداری و مهم تر از همه مقاومت در برابر تغییرات می باشد و اینکه مایل است تا عقاید خود را بر کرسی بنشاند و بر محیط خود تأثیرگذار باشد. از دیگر ویژگی ها هم غرور و بلندپروازی می باشد.
چون رنگ آبی به شدت با آب و آسمان در ارتباط است به عنوان نمادی از ثبات در زندگی ماست.
بررسی ها نشان می دهد، دیدن رنگ آبی به خصوص آبی آسمانی پررنگ، باعث می شود که در بدن هورمون های آرامش بخش تولید شوند. این اثر آرامش بخش برای هر کسی که به یک پهنه وسیع از آب یا آسمان باز نگاه کند، قابل شناسایی است. اغلب از آبی کاردیاک برای ایجاد این تأثیر استفاده می شود که علت نام گذاری آن استفاده از این رنگ در بخش های قلب بیمارستان ها برای آرامش بخشیدن به بیماران است. به طور معمول آرام ترین پاسخ ها در مواجهه با رنگ آبی دیده می شوند. این واکنش ها شامل راحتی، سکوت، سردی، آ
| Комментировать | « Пред. запись — К дневнику — След. запись » | Страницы: [1] [Новые] |