дождж
як чуць яго прыемна
спакой вакол
і цішыня
на вуліцах і злодзеяў няма
схаваліся усе
ты адчуваеш
дзіўную прахладу
яна цябе у сваіх руках трымае
дождж
сонца адпачыць знайла хвілінку
а мы сядзім і бачым хмары
мы бачым, што хутка дождж
крывавы знікне
і нашы людзі акрыняюць
ад махляроў і варажбітаў
Уздымайся, Беларусь мая,
Прасохні ды у бойку.
Я веру станеш ты магутнай
Дождж
надзеяў кроплі
Падаюць з нябёс
Сцякаюць , ствараюць рэкі..
Пітаюць мары, мроі і каханьне
Яны змываюць усё
Усе яны вяртаюць
знікаюць кроплі
Пад промнямі сухімі
Рэкі змяняюць напрамак
Дзе мора калісьці было
Узнікае сухота
Дождж
Быў ен заўсёды
Ен застанецца
Нават калі нас тут не будзе
Не будзе і усе ...
Дождж, сум,жаль
Сэрца ірвецца
Ты адчуваеш што побач нікога няма
Ты адчуваеш, што загінаеш
Пакроху ад гэтага болю
Ад гэтай ганьбы і пустоты
Ты адчуваеш
Што трэ нешта шукаць
Шукаць тое, што разам будзе з табою
Будзе з табою нехта, хто разумее
Што можа суцішыць,той боль
Што можа сагрэць,
Абагрэць ад дажджу
Дождж
Холад знікае цяпло
Знікаеш і ты..
Ты, хто ты?
Ты чалавек?
Ці кропля дажджу?
Дажджу, які вечна
Які увасабляе жыццё..
Дождж, кролі яго
Узнікаюць на твары..
Яны-нібы вечныя сьлёзы..
Яны, ен не ведаю я
Выбачайце, хто стаў я слабым
Выбачайце, я-не хацеў …
Я варажбітам ніколі не стану
Не стану і махляром
Не стану і усе
Я не хачу
Я прагну больш дажджу…

Извеняюся что не на русском... Как то всё самое самое это родное, я родное это белоруское...
Кстати, я почему дождб это жутко, на мой взгляд, дождж это как чудо природы... ну в общем я очень лбюлю дождь..