-Видео

 -Подписка по e-mail

 

 -Поиск по дневнику

Поиск сообщений в Урли

 -Статистика

Статистика LiveInternet.ru: показано количество хитов и посетителей
Создан: 08.03.2006
Записей:
Комментариев:
Написано: 2536




"Если я хочу плакать, то я буду плакать. если я не хочу чего-то делать или говорить, то я не буду этого делать. Не надо меня ограничивать. Не надо меня трогать. Я же никого не трогаю... Я буду делать так, чтобы было как можно приятнее и спокойнее мне самому"
Locations of visitors to this page Рейтинг блогов

знік.

Четверг, 26 Апреля 2007 г. 09:05 + в цитатник
А мяне амаль няма. Я амаль што знік.
Знік амаль для ўсіх і ўсяго.
Можна амаль лічыць, што мяне не існуе ў наваколлі.
І ніколі амаль не існавала.
Тое, што мяне перыядычна сустракаюць асобы, якія нібыта мяне ведаюць - амаль што бязглуздзіца.
Затое - я існую для аднаго чалавека.
І гатовы праводзіць з ім дні і ночы напралет.
Ёй спадабаецца, калі яе называюць мілай, кусаюць у шыю, падымаюць на рукі і многа чаго яшчэ.
І самае галоўнае ў тым, што мне таксама падабаецца....
В колонках играет: Falkenbach - Heralder

LI 5.09.15

Без заголовка

Суббота, 21 Апреля 2007 г. 13:48 + в цитатник
черт... ну что за дни, состоящие из одного ожидания? ужасть.
да и заняться общественно-полезным - совершенно нечем.
ужасть.
поэтому - один из секретов счастья.
1. чай.
2. фильм "Остров".
Буду вникать
В колонках играет: The Cranberries - Empty

LI 5.09.15

Без заголовка

Суббота, 21 Апреля 2007 г. 01:59 + в цитатник
а еще я сегодня сделал 27 фотографий, из которых лично мне нравятся штук пять.
и я этому просто безумно рад, нечасто такое бывает.
а еще я сегодня узнал, то буду делать завтра.
и поэтому мне - хо-ро-шо!
В колонках играет: DavidArkenstone - Track 4

LI 5.09.15

Ария

Суббота, 21 Апреля 2007 г. 01:28 + в цитатник
Несмотря на то, что саму по себя Арию я уже не воспринимаю, не слушаю и вообще недолюбливаю, но некоторые песни до сих пор люблю, знаю наизусть и на досуге напеваю сам себе.
от так.
В колонках играет: 07 - Return of the Freezing Winds

LI 5.09.15

ыц

Суббота, 21 Апреля 2007 г. 01:28 + в цитатник
Мдя.... очередная стычка с гоблинами прошла в очередной раз не в мою пользу.
а все почему?
во-первых - я был один.
во-вторых - их было трое.
в-третьих - я до последнего мига надеялся на мирный исход.
в-четвертых - нехуй ебалом щелкать.
а все было как.
иду я, довольный как слон, домой, никого не трогаю и почти уже дома, на выходе из метро, задержали меня молодчики выпившие.
Характеристика: адын - агрессивный, причем весьма. плотного телосложения, смазанно-нерусской внешности. второй - длинный, сцуко, сопливый, среднеагрессивный, пиздючий. третий - стремный, неагрессивный, подсос.
Первый вопрос - за кого болеешь.
ну ясен пень - что доябываются. точнее - один добывался, второй - поговорить хотел, а третий - жутко боялся.
ну а я и отвечаю - Спасибо, не болею, здоров.
поняв, что осечка у них приключилась с доябкой, нашел правильный вариант - а ты хто по жизни, и че нарядился так?
хорошо, хоть сразу посоветовали очки в карман покласть, а то пришлось бы наверняка их по полу собирать. ну а так - первая подача - в губу, из-за чего я счас даже чая попить не могу, вторая - почти под глаз, вот счас гадаю, феник будет, или нет. третьей вроде не было, хотя хз. также непонятно, с какого это такого я упал в лужу. вроде и не толклся никто и не ударяли меня так сильно... наверняка подножка была.
а потом, оберегая свое здоровье, пока они отвлеклись на прохожих, сбегал в метро, да мента покликал.
а потом эти дети подворотен резко сообразили на чьей стороне правда и на крик "шухер, менты!" были видны тока спины.
ну что, одного мент уловил, провел разъснительную беседу, во время которой с омной разговаривал некий широкотанной кислотного цвета человек.
традиционный вопрос - претензии не имеете? не имеем - и домой.
ну а на самом деле?
опять протоколы, снятия побоев, общение с мутантами всякими?? ладно б еще зуб выбили или косуху порвали. а так - мелочь.
всего-то щека опухла, губа разбита, да коленка саднит. мелочи какие.
но вообще - мельчает порода, мельчает.
втроем, на одного.... слабаки.
и воистину "В одиночку ты никто, зато в толпе - герой"
ведь видеть, как разбегаются эти волки позорные, одно удовольствие.
ну и естественно - поделиться, рассказать.
ну и естественно - есть кому рассказывать!
И сколько счастья от одной только драки, особенно, когда она вовремя и в тему )



В колонках играет: Rammstein - Mein Herz Brennt

LI 5.09.15

Без заголовка

Пятница, 20 Апреля 2007 г. 17:04 + в цитатник
а все - очень просто.
ведь это же просто, когда просынаясь, думаешь об одном, день проводишь в мыслях о том же, и, засыпая, думаешь о...
ведь правда, просто?
и мне уже становится безразлично данное самому себе обещание.
.

LI 5.09.15

думкі ў галаве.

Четверг, 19 Апреля 2007 г. 20:58 + в цитатник
Як жа ўсёткі проста вырашыцца на неабдуманыя ўчынкі!!!
ну і чаму іх у гэтым выпадку стала не атрымоўваецца выконваць???
Неяк, тыдзень назад, ці два, едучы дадому, палову усяго шляха ў галаве круцілася толькі адна думка.
І я яе амаль распланаваў і амаль не пачаў выконваць, але абставіны не склаліся.
А думка блы ў тым, каб паехаць, як я даўно марыў, куды-небудзь надалей ад ўсіх.
Думалася, што Алена не адмовіць патрываць мяне каля месяца. Думалася, што заехаць у Піцер не складзе працы, што там атрымаецца знайсці часовы заработак...
І ўсе так добра і складна ў думках атрымоўвалася, што проста дзіва. Але - ваенкамат сказаў, што нічога ў мяне не атрымаецца, бо радзіма так проста нікогда не адпускае.
Таму - сядзім дома ў нявызначанасці.


І сення - дзіўная-дзіўная размова ў асе.
"Arvidas Pavasaries (18:41:41 19/04/2007)
Дарово
Урлі (18:42:21 19/04/2007)
хай
Arvidas Pavasaries (18:42:43 19/04/2007)
Еду в киев
Урлі (18:42:50 19/04/2007)
Клева!
Arvidas Pavasaries (18:43:58 19/04/2007)
До вечера нана попасть в гомеле
Урлі (18:44:14 19/04/2007)
если тока поездом - стопить в ночи придется
Arvidas Pavasaries (18:45:07 19/04/2007)
В гомеле есть вписка. А утром на киев.
Arvidas Pavasaries (18:45:45 19/04/2007)
На бобр бы
Урлі (18:45:51 19/04/2007)
надолго?
Урлі (18:45:57 19/04/2007)
и с кем?
Arvidas Pavasaries (18:45:59 19/04/2007)
Хз
Arvidas Pavasaries (18:46:05 19/04/2007)
1
Урлі (18:46:11 19/04/2007)
хм.
Arvidas Pavasaries (18:46:17 19/04/2007)
Сейчас бы попасть
Урлі (18:46:50 19/04/2007)
ты ж в Б.
Arvidas Pavasaries (18:46:50 19/04/2007)
Чтоб к ночи в гомеле
Arvidas Pavasaries (18:47:03 19/04/2007)
?
Урлі (18:47:09 19/04/2007)
в Миснке ил где?
Arvidas Pavasaries (18:47:22 19/04/2007)
Баян
Arvidas Pavasaries (18:47:34 19/04/2007)
На трассе
Arvidas Pavasaries (18:47:43 19/04/2007)
м4
Урлі (18:47:56 19/04/2007)
ntt, компанию составить?
Arvidas Pavasaries (18:48:19 19/04/2007)
Я один
Урлі (18:48:30 19/04/2007)
а я бы не против....
Arvidas Pavasaries (18:48:50 19/04/2007)
У меня завтра др
Урлі (18:49:03 19/04/2007)
точно не возьмешь меня?
Arvidas Pavasaries (18:49:14 19/04/2007)
Нет
Урлі (18:49:26 19/04/2007)
жаль.
Урлі (18:49:30 19/04/2007)
я загорелся.
Урлі (18:49:35 19/04/2007)
мудак ты (
Arvidas Pavasaries (18:49:59 19/04/2007)
Иди-ка ты на...
Arvidas Pavasaries (18:50:18 19/04/2007)
С такими заявлениями.
Урлі (18:50:34 19/04/2007)
да обидно бля. хочется ж.
Урлі (18:50:39 19/04/2007)
ну и лана.
Урлі (18:50:40 19/04/2007)
едь.
Урлі (18:50:45 19/04/2007)
шершавой трассы."

У самым пачатку размовы падумалася - "добра ж некаму"
У сярэдзіне - "а што перашкаджае мне???"
І захацелася моцна-моцна, асабліва ўспомніўшы дзіўны горад-кветку - Кіеў...
і напрыканцы - зноў звычайнасць і абрыдласць штозденнасці....

А мне ж так хочацца.....

І - пытанне - а ці прытуліць мяне хто там???
Можна, канешне, спытаць як у Vlad'a, так і ў Gear...
але - не факт.
В колонках играет: Lacrimosa - Schakal

LI 5.09.15

над Могилевом.! - новая серия фотографий в фотоальбоме

Четверг, 19 Апреля 2007 г. 15:29 + в цитатник

башня - лед - новая серия фотографий в фотоальбоме

Четверг, 19 Апреля 2007 г. 15:09 + в цитатник

словеи

Четверг, 19 Апреля 2007 г. 00:12 + в цитатник
Последнее время родилось очень много разных слов звучащих не просто интересно, но иногда и смешно, особенно при выговаривании.
спинкиизпенки - при обсуждении преимуществ бэгов со спиками из пенки...
тихотокак - после отъезда электрички в метро, когда там установилась почти идеальная тишина.
гдебытонибыло - хз как и где, но при скрещивании с пред. получается какбыдагде...
окногаи - ну это банально - окногаи они и есть окногаи. ездят такие в машинках зелененькие дядьки
страссы - это стоят обычно на трассе такие с бэгами и рукой на 90 градусов поднятой.
свинец - синоним слову сало
пропробой - кто такой пропробой - еще не до конца выяснено, но одно ясно - зверь страшен
вамтамтоже - еще один из потомков ктулху.
попопугай - глагол, обознчает действие, равносильное запугиванию.
Гдетамоля - сущ.
хв-хв. - круче Ктулху, однозначно. не говоря уже про медведа.
В колонках играет: Emperor - Exordium

LI 5.09.15

бляха.

Среда, 18 Апреля 2007 г. 23:54 + в цитатник
нет, все-так зря я согласился на эту авантюру.
Было бы все как всегда, как обычно - и горя не было бы.
А щас - тока мучительное ощжидание.
А все из-за чего? а из-за того, что пообещал себе тока учавствовать, но никак не действовать.
И сейчас мучительно ждешь этих действий.
Хотя, как и во всем, тут есть свои плюсы. Прежде всего - это выражение, выслушанное незнамо где "Поцелуй девушки идет от самого сердца.", то что поцелуй парня может идти тоже от самого сердца - умалчивается, мы не умеем в это время не то что сердце ощущать, но и думать вообще. ну и не факт, что не надоело бы сразу же, как только. может именно по этой причине общение еще происходит?
Но ждать то сколько пришлось, пока это сердце наконец решится!!! Уже десять раз думал плюнуть на все и самому... но выдержал.
Что там Next???
В колонках играет: In Flames - The Jester Race

LI 5.09.15

адносіны

Среда, 18 Апреля 2007 г. 21:12 + в цитатник
Адносіны з адным чалавекам пачынаюць ўсе болей і болей цікавіць мяне.
па-першае. Так не можа цягнуцца доўгі час. патрэбны нейкія зрухі. Спяшацца не збіраюся, браць ініцыятыву ў свае рукі - таксама. Таму - застаецца толькі чакаць.
па-другое. з маім ладам жыцця наўрад ці атрымаецца нешта больш трывалае, чым сяброўскія адносіны. мне пакуль яшчэ падабаецца сустракацца, размаўляць,... але, ведаючы свае хуткія перамены прыярытэтаў, робіцца страшна, каб не пакрыўдзіць чалаека. з поля зроку чалавека даволі легка будзе знікнуць, але таксама не хочацца такога свінства.


і.....


мне падабаецца, калі ў цябе шаленыя вочы, мне падабаецца, калі кіпцюры амаль да крыві дзяруць скуру, мне падабаецца проста знаходзіцца побач,


В колонках играет: Ровена - Весна

LI 5.09.15

заход-ўзыход.

Среда, 18 Апреля 2007 г. 21:12 + в цитатник
падтрымаўшы маю ідею наведаць Мінск, каб сустрэць заход соца на даху Трыпалтаўры, я і Алег а другой гадзіне ўжо былі на ст.м. Магілёўская, адкуль адразу накіраваліся дадому, а потым - на месца. Набылі піва і сталі чакаць гэтую падзею.
На заходзе было спакойна, але пасля таго, як дастаткова сцямнела, будынак пачалі наведваць людзі.
Адразу гэта былі тры дзяўчыны, адна з якіх баялася вышыні і якіх мы запрасілі пасядзець з намі, потым - таксама тройка дзяўчын, да якіх мы з Алегам(бо Вольга і Калянка з'ехалі раней) і далучыліся.
Пазней, калі мы засталіся толькі ўтраіх, бо дзве з іх нас пакінулі, прагучала прапанова сустрэць узыход сонца на гэтым ж даху.
Я падтрымаў, але вырашыў, што для мяне будзе лепш хоць сколькі-небудзь паспаць.
А яны ўдваіх засталіся на даху, толькі наведаўшы начнік, дзе набылі троху прысмакаў.
У 5 20 я прачнуўся і паспяшаў зноў у тым самым накірунку. Не паверыўшы канчаткова ў тое, што яны на самой справе дачакаюцца ўзыхода сонца, я ўсе ж такі быў ўражаны тым, што не толькі дачакаліся і сустрэлі, а яшчэ потым згадзіліся наведацца да мяне ў госці. Адное шкада - я на ўзыход не паспеў, не разлічыў троху час...
Ў Насці пры развітанні не браў ні тэлефона, ні другіх кантактаў - будзе суджана - сустрэнемся - не, дык не.
В колонках играет: Ровена - Весна

LI 5.09.15

праз

Среда, 18 Апреля 2007 г. 21:12 + в цитатник
Тыдзень - на дзве паловы.
і цяжка сказаць, якая спадабалася мне больш, бо як заўседы, падзеі дзен мінуўшых сталі ледзь-ледзь помныя.
А што мяне чакала дома, куды я паехаў па прызыву ваенкамата?
Разборкі з бацькамі, разборкі з ваенкаматам, прыбіранне тэррыторыі каля дому і, канешне ж, сябры.
1. З бацькамі пакуль нічога страшнага не адбылося. пакуль лавіна на тармазах. але, хутка, хутка адбудзецца страшнае.
2. з ваенкаматам я таксама хутка разабраўся. тое, што у маей справе не апынулася аналізаў - нават гэтаму паспрыяла, калі іх няма, навошта мне аб нечым думаць? меней квіткоў - меней марокі. Таму хуценька прайшоўшы тых урачоў, якія павінны былі мяне агледзець. Толькі той самы акуліст, на якога у мяне самыя галоўныя надзеі па адкосу ад войскаў, сказаў мне, што у мяне яшчэ адтэрміноўка да ліпеня месяца і зараз ен не будзе мяне аглядаць. таму - наступны чэраз прыгодаў з гэтай канторай мяне чакае 23 кастрычніка.
3. суботнік выдаўся на славу. Заўседы мне падабалася не выносіць смецце, не перакаладваць яго з месца на месца, а адразу ж распраўляцца. Вось і зараз, расклаўшы вялікае вогнішча, у яое пападала амаль ўсе, што трапляла мне на вочы і пры гэтым на мой погляд яно не было патрэбным. Такім чынам - амаль увесь ранак нешта гарэла.
4. два вечара з сябрамі выдаліся на славу.
сустрэча заходу сонца пералілася ў вечар з півам, адразу ў мяне ў пакоі, а потым - на школьным двары. Было прыемна бачыць у нашай кампаніі Немашу, якую нельга не лічыць цікавым чалавекам. скончылася гэта ўсе міліцыяй, якую вызвала старажыха з школы.
Але, ўсе скончылася добра, бо мы ж нічога дрэннага не рабілі..
А на наступны вечар мы пайшлі ў лес. вогнішча, смажанае сала, лес...
зоры і сузор'і.
ляпата!

LI 5.09.15

праз

Среда, 18 Апреля 2007 г. 20:18 + в цитатник
Тыдзень - на дзве паловы.
і цяжка сказаць, якая спадабалася мне больш, бо як заўседы, падзеі дзен мінуўшых сталі ледзь-ледзь помныя.
А што мяне чакала дома, куды я паехаў па прызыву ваенкамата?
Разборкі з бацькамі, разборкі з ваенкаматам, прыбіранне тэррыторыі каля дому і, канешне ж, сябры.
1. З бацькамі пакуль нічога страшнага не адбылося. пакуль лавіна на тармазах. але, хутка, хутка адбудзецца страшнае.
2. з ваенкаматам я таксама хутка разабраўся. тое, што у маей справе не апынулася аналізаў - нават гэтаму паспрыяла, калі іх няма, навошта мне аб нечым думаць? меней квіткоў - меней марокі. Таму хуценька прайшоўшы тых урачоў, якія павінны былі мяне агледзець. Толькі той самы акуліст, на якога у мяне самыя галоўныя надзеі па адкосу ад войскаў, сказаў мне, што у мяне яшчэ адтэрміноўка да ліпеня месяца і зараз ен не будзе мяне аглядаць. таму - наступны чэраз прыгодаў з гэтай канторай мяне чакае 23 кастрычніка.
3. суботнік выдаўся на славу. Заўседы мне падабалася не выносіць смецце, не перакаладваць яго з месца на месца, а адразу ж распраўляцца. Вось і зараз, расклаўшы вялікае вогнішча, у яое пападала амаль ўсе, што трапляла мне на вочы і пры гэтым на мой погляд яно не было патрэбным. Такім чынам - амаль увесь ранак нешта гарэла.
4. два вечара з сябрамі выдаліся на славу.
сустрэча заходу сонца пералілася ў вечар з півам, адразу ў мяне ў пакоі, а потым - на школьным двары. Было прыемна бачыць у нашай кампаніі Немашу, якую нельга не лічыць цікавым чалавекам. скончылася гэта ўсе міліцыяй, якую вызвала старажыха з школы.
Але, ўсе скончылася добра, бо мы ж нічога дрэннага не рабілі..
А на наступны вечар мы пайшлі ў лес. вогнішча, смажанае сала, лес...

LI 5.09.15

деревня.

Вторник, 17 Апреля 2007 г. 20:10 + в цитатник
и все же я люблю бывать в своей деревне, не часто, но как раз столько, чтобы не опротивело.
где-то раз в год.
на этот раз я выбрал время для посещения на праздник Радовницу.
погода - супер.
Именно поэтому не пришлось отягощать себя всякими полезными и не очень, девайсами, а пойти налегке.
Путь - не пугал, что такое 16 км для бывалых путешественников, коих согласилось пойти еще двое. помимо Олега - Черленок Димон.
Естественно, что мы не дошли. В Лешнице, после 5 км пути, нас подобрал товарищ и отвез прямо на место высадки, то есть за 2 км от деревни.
Деревня моя зовется Милостово, смысл названия я до сих пор не знаю. Зовется и зовется. Да и вообще в том крае все деревни носят странные названия.. .Клубча, Карбовское, Вязье, \\
В доме, беспорядок, учиненный моим отцом убирали около часа, после чего разожгли печь и начали готовить кушать .
То, что ночью будет холодно - было яснее ясного, ибо печь грела только на второй день, а пока нагревалась - тока дрова в нее забрасывать.
Самое здоровенное - что не было проблемы с едой - набрали с собой столько, что ели, когда захочется.
А еще поразило обилие народу в деревне, детей - куча - машин - куча.
Понаприезжало, блин. А сегодняя на трассе М4 опять пробки и сплошной поток машин...
Подъем - в пять. рзжечь печку, сварить покушать.
Солнце - солнце. ... Рассвет на кладбище, среди дедов и прадедов...
И ведь вправду самое спокойной место - кладбище...
В лес - за Сон-травой и снова домой.
Уж чудилось, что дойдем пешком, ибо никто не хотел нас брать, н овсе обошлось - уехали-приехалию.

А завтра - вроде в Минск.

Без заголовка

Вторник, 17 Апреля 2007 г. 19:56 + в цитатник
Черрт, вторая неделя без нета меня совершенно не напрягает, тока иногда появляется потребность почитать ленту, да с людьми поговорить.
Писать что-то не получаетя или из-за отсутствия нета, как такового, или из-за отсутствия компа.
Денег на телефоне тоже нет.
И, что самое ужасное - у мен порвались кеды! это просто ахтунг, причем полный.

А так - в жизни одна неопределенность, позитив и солнце.
нужно идти устраиваться на работу. причем на этот раз - всеръез.
закаты-рассветы.
рассветы-закаты.

Где-то там, в Минске, лежат заготовленные три или четыре поста, но не вывешенные...

дзіўнае.

Среда, 11 Апреля 2007 г. 13:13 + в цитатник
і што б хто казаў, але есць месца незвычайнаму і дзіўнаму ў нашым свеце.
ўсе па дробязі, аднак у цэлым - нешта ўвогуле недаступнае чалавеку.
тое, што прачынаюся я чацверты дзень запар у 10 20 - можна растлумачыць унутраным будзільнікам.
тое, што чарговы раз паглядзеўшы на гадзіннік - зноў будзе ці то 11 11, ці то 17 17, ці яшчэ якія літары...
ну а тое, што толькі падумаўшы аб тым, што патрэбна нарэшце з'явіцца ў неце чалавеку - як адразу ен з'яўляецца.
ці проста можна ўспомніць чалавека, і ен адразу дасць аб сабе ведаць, ці то смс, ці то сустрэча, ці то званок...
В колонках играет: 01 - FORGOTTEN TOMB - Song I

LI 5.09.15

аўтаспыннае

Среда, 11 Апреля 2007 г. 02:02 + в цитатник
і даволі цікаўныя думы авалодваюць, калі ты знаходзішся на ўзбочыне дарогі, у адной тваей руцэ - букет белых пралесак, якім будзе суджана пазней адразу звянуць, а потум - і прапарыцца, а другая - выцягнута, перакрываючы дарогу машынам.
і толькі-толькі стала цікава, што ж гэта за месца адпачынку такое, "Ля дубоў", як мяне забіраюць у Мінск......
затое бууд ведаць, куды ісці ў наступны раз....
В колонках играет: Michel Legrand - Parapluies De Cherbourg

LI 5.09.15

індустрыяльнае

Среда, 11 Апреля 2007 г. 02:02 + в цитатник
я нарэшце смог папасці на воданапорную вежу, якую с задавальненнем фатаграфаў зімою, а зараз, спецыяльна накіраваўся да яе, каб нарэшце наведаць і самаму паглядзець на яе.
Тое, што вежа - другі па вышыні аб'ект горада, цікава. Але тое, што пад цяжарам леду, які зімою тут скопліваецца, абарваліся пераход і лесвіца да апошняга пралету і таму - вяршыня зараз амаль непрыступная.
Амаль - таму што, шлях залазу наверх я ўжо выглядзеў і нават на вока прыкінуў сапраўдную магчымасць.
калі б не вышыня - залез бы гуляючы.
Аднак тое, што прыйдзецца, боўтаючыся на вышыні семага паверха пералазіць на лесьвіцу - сьмеласці не надае.
Але мыльныя бурбалкі, выглядалі вельмі прывабна па-над кронамі елак....
В колонках играет: Die Apokalyptischen Reiter - We Will Never Die

LI 5.09.15

Без заголовка

Среда, 11 Апреля 2007 г. 02:02 + в цитатник
а ў мяне - чарговы эканамічны крызіс, плюс ваенкамат і ўсе яшчэ не здадзеныя хвасты...
жахліва.
і ў той жа час - нейкія дзіўныя адносіны з Аней, калі ад мяне застаецца толькі чакаць, чым гэта ўсе скончыцца, амаль не прымаючы ўдзел у прыняцці рашэнняў і без дзеянняў з майго боку. ага. праводзім доследы...

і не скажаш жа маці, што ў Мінск я еду за двумя рэчамі, я без Інэт прасторы дрэнна сябе адчуваю, калі ў прыдатак надвор'е сапсавалася і рабіць дома, акрамя чытання кніг, кручэння пояў абсалютна няма чаго. І сустракаючы Марфу, або Князя, якія так і наравілі палашчыцца, ў галаве адразу ж з'яўляўся адзін толькі твар, пабачыць які стала амаль дакучлівай ідэяй. а тое, што пабачыць яго я не смагу амаль тыдзень было б для мяне цяжкім іспытам.
Таму шлях ў Мінск быў для мяне абавязковым.
В колонках играет: Stary Olsa - Duda

LI 5.09.15

сьвята ХВ-ХВ і астатняе...

Среда, 11 Апреля 2007 г. 02:02 + в цитатник
а зараз стала модна быць хрысціянінам. на тое есць некалькі чыннікаў.
1. яшчэ адна падстава не працаваць.
2. яшчэ дна падстава выпіць.
3. пасля 70 гадоў навуковага атэізму - трэба было некуды падацца.

ну і тут сьява такое. ВЯЛІКАЕ. ага.
і адразу - аншлаг ва ўсіх храмах, папы на часткі рвуцца, па тэлевізару - папы, на вуліцах - папы, паўсюль - папы.
цьфу.
ХВ - ХВ.

а маі родныя што ўдумалі, першынца абазваць Назарам.
пачаў распытываць, чаму і што, а Наташа - адразу ў клыкі - мы вырашылі, а чым дрэнна, а што тут такога і так далей...
"НАЗАР
Назарий — в переводе с древнееврейского: посвященный Богу. Русская форма этого имени: Назар. Одного с ним происхождения название города Назарет."
Ну і вось. у мяне будзе плямяннік з габрэйскім імем, не канец свету, але непрыемна.
Трэба будзе яшчэ раз пагаварыць з імі на гэтую тэму....
В колонках играет: Бони Нем - Яблоки На Снегу

LI 5.09.15

ўспаміны.

Среда, 11 Апреля 2007 г. 02:02 + в цитатник
ў галаве - толькі ўспаміны пра папярэдні год.... ўсе проста. ўсе упершыню - першыя спробы аўтаспыну, першае паветра, першая вясна.... Бабруйск..
зараз толькі дуамеца, ці кахаў я тады? ці можна было гэтае назваць каханнем..мабыць - можна, калі я быў згодны амаль на ўсе, толькі б сустрэцца, пабачыць...
і памятаюцца шпацыры па гораду, сьмех, чэргі ў цэрквы і электрычкі... крэпасць, калі я пабачыў яе ўпершыню...
але, на жаль.
В колонках играет: J Mopc - Ledokoly

LI 5.09.15

адноснае2

Суббота, 07 Апреля 2007 г. 14:42 + в цитатник
Тое, што адносіны з Аней з самой кропкі знаемства неяк занадта хутка, пачалі развівацца ў бок больш шчыльных адносін было легка заўважыць.
Цікавіла, мабыць, толькі да якой ступені дойдуць гэтыя адносіны.
Магчымасць застацца проста сябрамі была, але даволі малая. тым болей што я са свайго боку спроб паглыбіць адносіны не прадпрымаў. Вырашыў для сябе, што на гэты раз ад мяне анічога залежыць не будзе, усе крокі, якія толькі магчымыя, будуць зыходзіць ад Ані. а то неяк мінулыя разы ўсе гэта дрэнна скончвалася.
засталося толькі падтрымліваць зносіны і чакаць.
хм. ды што гэта я. ))
Аня, кажу адчынена - ты мне адразу вельмі спадабалася. Недахопы нават не адразу атрымалася выявіць, але і тыя толькі ад ладу жыцця, таму - іх легка выправіць )
Можна, канешне, ж спытаць, ці згодна ты быць маей дзяўчынай.
А можна - пусціць усе на самацек, не аб'яўляючы анічога.
У першым варыянце атрымаецца, што я абмежаваў сваю свабоду(жах!)
у другім - сітуцыя з неграм, які ад таго, што яго афрыканцам называць будуць, неграм быць не перастане.
Потым зноў-такі - ці патрэбна гэтае мне і ці патрэбна гэтае табе, можна пагуляцца ды кінуць цацку. Кхм. не так, можна паспрабаваць, ці атрымаецца з ўсяго гэтага што цікавае, а потым, нібыта нічога і не было разбегчыся.
Мабыць, гэта найбольш непажаданы вынік будзе.
Мне б хацелася ва ўсялякім выпадку, каб у мяне быў такі сябар, як ты негледзячы ні на што.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Сын

LI 5.09.15

адноснае.

Суббота, 07 Апреля 2007 г. 03:46 + в цитатник
па дарозе дахаты доўга думаў, хаваць свае паведамленні, ці не.
ў падрахунку - так нічога і не высветліў.
але ў галаве нават нарыхтоўкі выбачэнняў ужо круціліся, планы, як лепей зрабіць, каб аніхто не прачытаў...
таму - адразу патрэбна напісаць, а потым - яшчэ раз падумаць, публікаваць, ці не.
цяжка пісаць усетое, што думаеш пра чалавека, ведаючы, што ен гэта абавязкова прачытае.
хаваць - таксама не выхад, бо нельга будаваць адносіны на хованках і сакрэтах.
найлепшым, мабыць, выхадам, будзе напісаць не ўсе думкі, а асноўныя, тыя, якія патрэбна высказаць.
А тое, без чаго можна і абыйсціся, патрымаць пакуль у сэрцы.

В колонках играет: Леонид Фёдоров - Муж

LI 5.09.15

інустрыяльнае

Суббота, 07 Апреля 2007 г. 03:46 + в цитатник
У чарговы раз наведваючы Трыпалтаўр, я такі вырашыў наведаць той самы дах, пра які усе ўжо затлумілі галаву.
Зноў-такі байкі пра недаступнасць і вельмі малую магчымасць туды трапіць.
І вось што я скажу - зноў вадзілі за нос.
Анічога цяжкага. галоўнае - думаць галавой, трымацца рукамі.
затое наверсе - тое, чаго ў гэтым будынку не хапала, тое чым ен пасаваў нават перад паркінгам скорай. Шмат прасторы, дзе можна знаходзіцца, не баючыся зваліцца, металічныя канструкыцыі, на якіх, пры жаданні можна сядзець і, самае галоўнае, вышыня і прастор, дзе анічога не перашкаджае глядзець за гарызонт, праз ўвесь горад.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Сын

LI 5.09.15

про енотов. и про еду.

Суббота, 07 Апреля 2007 г. 03:46 + в цитатник
Однажды, один старый шаман собрал свое племя у костра и сказал: "Послyшайте стаpиннyю сказкy, котоpая показывает на что-то из того, пpо что нельзя pассказать, и pассказывает пpо то, на что нельзя yказать". Пока все пытались понять смысл, того, что они yслышали, шаман pаскypил тpyбкy и начал свой pассказ:
Поехала одна мама со своим сыном на юг отдыхать. Долго ли, коpотко ли, добpались до щели в гоpах, pасставили палаткy, живyт. Пошел, однажды, мальчик погyлять по лесy и встpетился емy енот. Мальчик кpичит енотy: "Уходи пpочь с доpоги!". Енот и не подyмал yходить, встал на задние лапы и стpашно завpащал своими глазищами. Мальчик испyгался и yбежал.

Пpибежал мальчик к своей маме, pассказал ей пpо свою встpечy с Енотом и заплакал.

- Почемy ты плачешь? - спpосила мама.
- Мама, кто тpyсливее, я или енот?
- Конечно ты, Енот тебя не испyгался, а ты его испyгался.

Мальчик заплакал еще сильнее.

- Тебе осталось только одно, найти енота, yбить, и съесть его сеpдце, - стpанным голосом сказала мама.

Мальчикy взял свой складной ножик, бyтылочкy с кока-колой и пиpожок, положил их в свой pюкзачок и пошел в лес. Бpодил мальчик по гоpам, бpодил, и нашел беpлогy енотов. Посветив фонаpиком он yвидел, что в беpлоге сидит Енот со своей енотихой и маленьким енотиком.

- Ты меня напyгал, тепеpь я стал тpyсливее Енота, поэтомy я должен тебя yбить и съесть твое сеpдце, - кpикнyл мальчик.
- Да, я постyпил непpавильно, зpя я вpащал глазами. Что же, yбивай меня, я не бyдy сопpотивляться, - сказал енот, откинyвшись на спинy.

Мальчик достал ножик, yбил Енота, выpезал y него сеpдце и съел. После этого он pадостно пошел домой, весь пеpепачканный в кpови енота. Hо pадость его быстpо сменилась на зависть. "Какой добpый Енот, дал себя yбить, чтобы испpавить свою винy. Какой злой я, yбил Енота только для того, чтобы стать чyть-чyть хpабpее", - подyмал он с гоpечью. Пpибежал мальчик к своей маме, pассказал ей пpо свою встpечy с Енотом и заплакал.

- Почемy ты плачешь? - спpосила мама.
- Мама, кто добpее, я или Енот?
- Конечно Енот, он дал себя yбить, а ты не дал себя убить.

Мальчик заплакал еще сильнее.

- Тебе осталось только одно, найти семью Енота, и помогать воспитывать его pебенка, - стpанным голосом сказала мама.

Мальчик пошел в лес и стал жить вместе с Енотихой, добывать едy, yбиpать беpлогy. Чеpез месяц он сам пpевpатился в Енота, а его мама yехала домой, потомy что ее отпyск закончился. Однажды пошел Мальчик-Енот за едой для енотика и повстpечал дpyгого мальчика. Мальчик кpичит Мальчикy-Енотy: "Уходи пpочь с доpоги!". Мальчик-Енот и не подyмал yходить, ведь он стал хpабpый, как Енот. Мальчик-Енот встал на задние лапы и стpашно завpащал своими глазищами. Мальчик испyгался и yбежал. Пpибежал мальчик к своей маме, pассказал ей пpо свою встpечy с Енотом и заплакал.

- Почемy ты плачешь? - спpосила мама.
- Мама, кто тpyсливее, я или енот?
- Конечно ты, Енот тебя не испyгался, а ты его испyгался.

Мальчик заплакал еще сильнее.

- Тебе осталось только одно, найти Енота, yбить, и съесть его сеpдце, - стpанным голосом сказала мама.

Мальчик взял свой складной ножик, бyтылочкy с пепси-колой и ватpyшкy, положил их в свой pюкзачок и пошел в лес. Бpодил мальчик по гоpам, бpодил, и нашел беpлогy енотов. Посветив фонаpиком он yвидел, что в беpлоге сидит Мальчик-Енот.

- Ты меня напyгал, тепеpь я стал тpyсливее Енота, поэтомy я должен тебя yбить и съесть твое сеpдце, - кpикнyл мальчик.
- Ух-ты, какой хитpый. Я сам тебя yбью.

Убил Мальчик-Енот мальчика, и сам съел его сеpдце. Как только он это сделал, так сpазy и пpевpатился в мальчика. Пошел бывший Мальчик-Енот, тепеpь пpосто мальчик, к маме того мальчика, котоpого он yбил, и, пpитвоpившись ее сыном, сказал:

- Мама, я yбил Енота, и тепеpь я такой же хpабpый, как Енот.
- Ты вpешь, ты не мой сын, а я не женщина, я жена Енота котоpого ты yбил, чтобы стать хpабpым как Енот. И не мальчика ты yбил, а моего стаpшего сына Енота! - воскликнyла женщина, пpевpатилась в Енотихy, yбила мальчика и съела его сеpдце. Как только она это сделала, так сpазy же пpевpатилась в мальчика. Hа следyющий год поехала одна мама без сына на юг отдыхать. Долго ли, коpотко ли, добpалась до щели в гоpах, pасставила палаткy, живет. Вдpyг, ни с того ни с сего, пpиходит к ней мальчик и говоpит:

- Здpавствyй мама, я воспитал маленького енотика, тепеpь я такой же добpый, как Енот.
- Вpешь ты все, никакой ты не мальчик, а Енотиха котоpая yбила моего сына, за то что он yбил твоего мyжа и стаpшего сына. И никакая я не женщина, я жена Зайца, котоpого yбил Енот, чтобы стать таким же быстpым как Заяц. И никакого моего сына ты не yбивала, ты yбила своего младшего сына, котоpого я пpевpатила в мальчика, чтобы он yбил своего отца и стаpшего сына, - женщина pассмеялась, пpевpатилась в зайчихy и yбила енотихy.

Шаман закончил свой pассказ, огляделся по стоpонам и сказал: "Так добpо снова победило зло". Потом yбpал свою тpyбкy в pасшитый бисеpом чехол и шел к себе в вигвам, бypкнyв: "Каpма отличается от каpмана тypбyлентностью".

Вождь pастолковал: "Он хотел сказать, что Енотов есть нельзя - нечистые звеpи", и yшел спать.

Главный поваp сказал: "Вы слышали? Hа этой неделе нельзя есть".

Все люди подyмали: "Hичего себе их вставило", но вслyх ничего не сказали, а похлопали в ладоши и пошли спать.

LI 5.09.15



Процитировано 6 раз

дневное.

Суббота, 07 Апреля 2007 г. 03:46 + в цитатник
А дзень, нягледзячы ні на надвор'е, ні на сіноптыкаў, ні на вецер, ні на пятніцу, ні на вялікдзень, ні на кантору, ні на працу, якой няма, нягледзячы ні на што, цалкам атрымаўся.
а амаль нічога і не абяцала што ўсе будзе добра.
хоць з раніцы ўсёткі быў расчараваны тым, што на вуліцы свяціла сонца. Дакладней расчараваны ў тым, што прагноз сіноптыкаў не спраўдзіўся па тым чынніку, што мог бы выдатна правесці час, сустракаючы світанак, замест таго, каб у чарговы раз спаць.
а так - прачнуўся, і ў чарговы раз задаўся пытаннем - што рабіць?
трэба было ўсё жа ў падрахунку ўладкоўвацца на працу, чаму я і вырашыў прысвяціць пачатак сонечнага, але зусім ня цёплага дня.
З працай - поўны аблом. таму вырашыў усё жа на гэты конт не грузіцца. усероўна што небудзь будзе.
Купля мыльных пузыроў толькі паспрыяла гэтаму.
Чарговае катанне на транспарце па ўсім горадзе, перад якім - абкатка мегарульных ліфтаў у мегарульном будынку ТЦ, каля якого мне заўсёды падабалася глядзецца ў адбітак у шкле.
Наведванне такіх месцаў, як сядзіба БНФ і Падземкі, праўда, нічым не здзівіўшых.
Менавіта падчас катання ў галаву прыйшла думку аб тым, што дахаты то мне ехаць цалкам не жадаецца. Бо нех.
Ды і кандыдатура правядзення вечара маецца ў наяўнасці.
прычым гэтая самая кандыдатура нават і не думала супрацівіцца, хутчэй наадварот, атрымалася вельмі хутка абгаварыць усе падрабязнасці будучай сустрэчы амаль у тры словы.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Таял

LI 5.09.15

навеянное

Четверг, 05 Апреля 2007 г. 15:20 + в цитатник
выцепив на просторах ЛиРу довольно разумное мнение о зарубежных мультфильмах, захотелось самому упорядочить в голове все эти данные.
Читать далее
вообще-то, самолично осознаю, что написано скомканно, недостоверно, и не полностью оформленно.

В колонках играет: 5nizza - 08 - Track

LI 5.09.15

притчи

Четверг, 05 Апреля 2007 г. 12:30 + в цитатник
Просыпаясь каждый о_чередной день поутру, начинается придумывание занятий...
Очередным было чтение сборника притч, который валяется уже с давних пор.
и, опять же, наиболее понравившиеся.
те, которые заставляли подумать, согласиться со сказанным...

притчи
В колонках играет: 5`Nizza - Eto tebe

LI 5.09.15

чуть-чуть любимого...

Среда, 04 Апреля 2007 г. 12:34 + в цитатник
Собсна вот решил выкинуть в днев особо любимые стихи. мало ли что может случиться?
Причем - тут только те стихотворения, которые понравились мне в единственном экземпляре из всего обилия, написанного автором.
Горячо любимое творчество Марины Цветаевой, Ги де Мопассана, которое я люблю целиком и полностью публиковать смысла не вижу.
Также не вижу смысла выбирать рубайи Хайама и избранное Руми и Танка.

Избранное


В колонках играет: Музей спящих хиппи

LI 5.09.15

вчерашнее

Вторник, 03 Апреля 2007 г. 22:08 + в цитатник
"складывается ощущение что солнце, обладая отталкивающей силой, гонит на закате прочь от себя облака" (с)

а "страссы" - это люди, которые обычно на обочинах стоят и рука у них на 90 градусов поднята... и ходят они в сторону движения.

-а что это вы угрюмые такие?
-мы внешне невеселые, у нас все внутри, по-другому.
-значит это просто мы на другой волне....

В колонках играет: Леонид Фёдоров - Червяк

LI 5.09.15

Без заголовка

Вторник, 03 Апреля 2007 г. 20:45 + в цитатник
если люди неодноразово говорят что приметы не к добру - жди недобра.

с утра брат сообщил о том, что напрочь сгорел дом соседа, одноклассника и просто замечательного товарища. Причем сгорел напрочь, остались только кирпичные стены. И жалко и больно оттого, что помочь совершенно нечем. И даже неудобно спрашивать, привез он мне гарнитуру, которую я просил, или нет.

в обед - мать рассказал о том, что брат снова попал в аварию. снова помял машину. сам вроде цел, а вот тетя, которая ехала с ним - в больнице, наложили швы... и ведь снова оказалось право мнение, что однажды разбившись на машине - снова попадешь в аварию. вот и оправдалось мнение. теперь - снова длительный ремонт, большие деньговложения....

и, через очередного "не к добру" звонят из налоговой инспекции.
а это - чревато, прежде всего, выселением из уже обжитой квартиры.

вот такие пиздецы.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Моя Ны

LI 5.09.15

Без заголовка

Вторник, 03 Апреля 2007 г. 02:13 + в цитатник
Спаткаць на тэррыторыі індустрыяльных аб'ектаў людзей зараз з'яўляецца звычайнай справай.
Такім чынам мы правялі адзін вечар.
Размаўляючы з даволі цікавымі людзьмі.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Думай про меня

LI 5.09.15

Без заголовка

Вторник, 03 Апреля 2007 г. 02:13 + в цитатник
я стала лаўлю сябе на тым, што адчуваю адзін і той жа пах.
і...
...мне падабаецца.
В колонках играет: Леонид Фёдоров - Музыка моя

LI 5.09.15

афіцыяльная рэалка МФ

Понедельник, 02 Апреля 2007 г. 15:21 + в цитатник
На жаль, як я спадзяваўся, на яе я не трапіў.
паспеў толькі ў той час, калі ўсе ўжо раз'язжаліся.
Затое паспеў павітацца.
Мне гэтага, пасля ўсіх уражанняў - хапіла.
Таму - не вельмі я засмучаны.
В колонках играет: TT-34 - AudioTrack 01

LI 5.09.15

Гародня. частка другая.

Понедельник, 02 Апреля 2007 г. 15:21 + в цитатник
Гародня нас сутрэла Неманам з абрывістымі берагамі, высокімі антэнамі і прыгожым выглядам з месца уезда ў горад.
Читать далее
В колонках играет: Зьнiч - Сем Тысячаў Тысяч

LI 5.09.15

Гародня. частка першая.

Понедельник, 02 Апреля 2007 г. 15:21 + в цитатник
Як і дамовіліся, Алег прыехаў апасля абеду, прывезучы маю пенку.
Читать далее


В колонках играет: Norther - Betrayed

LI 5.09.15

другая палова дня.

Понедельник, 02 Апреля 2007 г. 15:21 + в цитатник
другая падараваная кветка.
Працэс выбару суправаджаўся раздумамі аб тым, што я хачу падараваць.
Ружа - банальна, але прагожа, захоплівае дух ад барвовасці і недаступнасці.
Цюльпан - не хачу паўтарацца.
Хацелася знайсці нешта сіняе. не жоўтае, не памяранцавае, не чырвонае, а менавіта сіняе.
З ўсёй разнастайнасці кветак сінімі былі толькі хрызантымы і нейкія яшчэ вельмі падобныя на нарцысы, толькі сінія. А мае асацыяцыі з нарцысамі - гэта цяжкі, непрыемны водар і экзамены, таму нічога, нават атдалена падобнае на іх, я не збіраўся набываць. Выбраць найбольш сінюю хрызантэму цяжкасці не склала, пасля чаго я развітаўся з Gandu_Echo, з якім я правеў амаль ўвесь ранак, і накіраваўся ў метро.
Наперадзе чакала сустрэча, якой не было суджана адбыцца ў панядзелак і перанесеная на сераду. Якую я, мякка кажучы, чакаў, бо чаканне было нават нясцерпным.
Вынікам таго дня я магу сказаць быў выраз "Вось ты пазітыўны, а я цеплая. Будзем абменьвацца." За тыя дзевяць гадзін, што я правеў у кампаніі з Аняй, мы паспелі наведаць шмат закінутых аб'ектаў горада Мінска, да якіх у яе з'явіўся інтарэс, пасядзець спачатку ў яе дома, потым на Нямізе і апасля ў мяне дома.
Ўвогуле, калі б я паспеў напісаць гэтыя словы да таго, як ад'ехаў у Гродна, іх было б шмат болей, але склалася так, што часу мне не далі, таму шмат думак сгубілася.
І таму, што напісаць акрамя толькі аморфных пачуццяў задавальнення і адчування добра праведзенага вечара, я не ведаю.
В колонках играет: Stary Olsa - Niamon

LI 5.09.15

першая палова дня.

Четверг, 29 Марта 2007 г. 02:09 + в цитатник
прануўся, паглядзеў на гадзіннік.
праз паўгадзіны я дамовіўся сустрэцца з Кактусам.
Недахоп пазітыву - праблема раніцы.
Мне стала страшна, што я буду рабіць у другой палове дня з такім настроем..
Нават дзіўны чалавек Велена, якую я не бачыў амаль паўгода, не змагла выцягнуць мяне з гэткага стану. Але толькі тое, што я знянацку сустрэў яе, ўсе ж такі дапамагло.
пажартавалі, паўсміхаліся, пасмяяліся... Вельмі рады быў бачыць.
потым - рынак Дынама, дзе мы спрабавлі выглядзець высокія кеды. Кеды мы не знайшлі, але сонца, надвор'е, усмешкі мінакоў, прыгожыя дзяўчыны, зрабілі сваю справу.
Пазітыў!
Ен самы прымусіў распрануцца да суколкі, па гораду не ісці, а ляцець на крылах насустрач прыгодам і з нецярпеннем чакаць сустрэчы, якая была заплянавана на другую палову дня.

В колонках играет: Stary Olsa - Vir

LI 5.09.15

замалёўкі

Четверг, 29 Марта 2007 г. 02:09 + в цитатник
замалёўкі на будычыню.
замалёўка нумар раз.
у суботу - афіцыяльная рэалка Металфронту. Дзе я не магу не з'явіцца.
Таму - а 17 гадзіне я павінен быць на Першамйскай. спадзяюся сустрэць шмат сяброў і знаемых.

замалёўка нумар два.
заўтра прязжае Алег. Ад яго паступіла прапанова наведаць слаўны горад Гродна.
Тое, што ехаць ў Гродна мы будзем абавязкова праз Косава і Ружаны - гэта само-сабой зразумела. Ад'езд - заўтра. дамоў - паслязаўтра. у пятніцу. Мора ўражанняў, шмат цікавага, сустрэчы і пачуцці. Першы начлег на адчыненым паветры. Вогнішча. лясы.
Аўтаспын.

замалёўка нумар тры.
Конопля (23:36:38 28/03/2007)
В 11 минск пас
ў пятніцу завуць у закінутыя дзіцячыя лагеры адпачынку.
закінутае, забытае... Алеся.

замалёўка нумар чатыры.
заўтра а другой-трэцяй гадзіне да Ані за фоткамі, папрасіць фотаапарата.
у гэтым выпадку, начаваць прыйдзецца ў Косава, бо да Гродна даехаць мы не паспеем.
Калі нават і атрымаецца прыехаць адразу, то гэта будзе надвячоркам пятніцы. З Алесей сустрэцца не атрымаецца.
Фотаапарат, калі нават нам яго дадуць, будзе вельмі-вельмі дарэчы.

замалёўка нумар пяць.
калі адмовіць Алегу - тады назаўтра бавіць час толькі калі з Аней. Інакш - занятку няма.
ў пятніцу тады з Алесей. Можна ўзяць Алега. Калі ен застанецца ў горадзе.

Агульны агляд замалевак.
і зусім незразумела, што ў такім выпадку рабіць з працай, грашыма, бацькамі і вучобай.
бо з працай у мяне пакуль адносін няма аніякіх. хочацца ж не працаваць, а грошы каб былі. з грашыма - сядзець на бацьках таксама не хочацца, ды й сам разумею, што патрэбна некуды ўладкавацца, калі ўсе ж такі мару патрапіць на мора. З маці таксама размовы вельмі зараз ідуць цяжкія. Бо яна адразу пра ўсе тыя рэчы пытае, пра якія мне нават ўспамінаць непрыемна. Жах. А вучоба. Я надзейна на яе забіў.
Але, малюецца наступны план. ў нядзелю пасля рэалкі патрэбна трапіць дахаты, бо грошы амаль скончыліся ўжо. а заўтра з ранку(!) патрэбна паспрабаваць куды небудзь уладкавацца. Тады будуць скасаваны амаль ўсе непрыемныя пытанні.

чакаем заўтра, бо ўсе, што я магу зараз рабіць - гэта марнаваць грошы ў інэце.








LI 5.09.15

у начы

Среда, 28 Марта 2007 г. 02:39 + в цитатник
паехалі ў горад.
лазілі па аб'ектам.
сустрэлі а першай гадзіне на даху скорай дапамогі каля 7 дзяўчын.
і аднаго хлопца, які гутарыў па тэлефоне.
папулярны, аднак, дах!

заўтра нешта будзе.
пакуль - чакаем.

LI 5.09.15

Заход Сонца.

Среда, 28 Марта 2007 г. 00:00 + в цитатник
На няпланавай нарадзе, па правядзенні бягучага вечара, была прынята прапанова сустрэць заход сонца на даху паркінгу скорай дапамогі.

З цяжкасцей - чарговыя просьбы амаль кожнага з удзельнікаў пералезці праз агароджу, пра якую я сумысна нікому не расказваў.
Вельмі рады быў бачыць ў чарговы раз Дыяну.
заўважыў, што наведванне ў другі раз аднаго і таго ж аб'екта суправаджаецца больш яскравымі ўражаннямі.
Проста ў першы раз наведваеш з мэтай паглядзець, што гэта такое незразумелае. А ў наступны - з'яўляецца нейкая іншая мэта.
Так на КЗТШ я ездзіў палазіць, на Трыпалтаўр - бавіць час, на дах - у кампаніі піць піва і наглядаць за заходам сонца.

Адразу ж пасля вяртання з'явілася ідэя наконт сустрэчы світанка.
Але - ніхто не падтрымаў яе толькі таму, што патрэбна прачынацца вельмі рана.
што з іх ўзяць - мінчукі!


LI 5.09.15

адносіны.

Вторник, 27 Марта 2007 г. 14:16 + в цитатник
чаму заўседы так цяжка дзўчыне сказаць аб тым, што табе патрэбна ад яе толькі маленькая кропля цяпла. толькі патрымацца за руку, адчуць на плячы яе галаву, не баяцца незразумеласці, дакранаючыся да яе, гаварыць тое, што думаеш, нават не раздумваючы аб сэнсе сказанага, прывітацца пры сустрэчы і абдымацца на развітанне, і пры ўсім гэтым не прэтэндаваць на нешта большае, бо патрэбна толькі кропля цеплыні....

LI 5.09.15



Процитировано 1 раз

пра людзей. і пра падзеі.

Вторник, 27 Марта 2007 г. 04:27 + в цитатник
людзям, мабыць, падабаецца апошні час абнадзейваць мяне, а потым - казаць, што нічого не атрымаецца.
І я анікога не віню. проста сталася так, што гэтыя падзеі адбыліся ў адзін дзень.
Читать далее

LI 5.09.15

Без заголовка

Вторник, 27 Марта 2007 г. 04:26 + в цитатник
"С тех пор ежегодно 23 февраля отмечался как День Красной Армии. С 1946 года он стал называться День Советской Армии и Военно-Морского флота. Государственная Дума России 10 февраля 1995 года приняла федеральный закон “О днях воинской славы (победных днях) России”, в котором этот день назван так: “23 февраля — День победы Красной Армии над кайзеровскими войсками Германии (1918 год) — День защитника Отечества”. Действительно, февральское наступление 1918 года кайзеровских войск в России привело Германскую империю к гибели. " (с)

Собсна камент.
23 февраля кайзеровская армия вступила в Минск, а 1 марта - в Киев.
Красная армия бежала только от одного вида ее.
Германскую империю к гибели привело не это наступление, а ввод войск США, после того, как выяснилось, на чьей стороне перевес, хоть Россия к тому времени и вышла из войны.
Где слава и победа??? Что праздновать*??? Чем гордиться???


LI 5.09.15

індустрыяльнае

Вторник, 27 Марта 2007 г. 04:26 + в цитатник
самае, мабыць, цікавае не ў тым, што ты бачыш перад сабой нешта жалезна-закінутае, а ў тым, што ты трапляеш туды, куды дагэтуль доступ быў даволі абмежаваны.
і ад пачуцця таго, што ты знаходзішся на тэррыторыі, дзе забаронена знаходзіцца, у прамым сэнсе захоплівае дух.
В колонках играет: А.Непомнящий - Белое безмолвие

LI 5.09.15

за позитивом.

Воскресенье, 25 Марта 2007 г. 07:53 + в цитатник
Вторую ночь неспокойно сплюю
я несогласен так спать дальше. и снилась муть всякая. ладно бы еще толковое что, так порнуха сплошь. тьфу.
ноги-руки-лицо с утра - как из мясорубки.
машем в комнате конечностями, а лицо - в воду.
лучше почти не стало.
пьм поначалу молоко, а потом и кофе. стало только хуже. ибо молоко неузнаваемо невкусное оказалось и оно же испортило кофе.
поэтому - гениальная идея. а не поехать мне домой?? тем более, что в Миснке меня особо никто видеть не хотел...да и кто меня вообще в этом Миснке любит??
епт.
В червене был подобран своим малым. довольно занятная встреча.\
А потом, по приезду, бегом за позитивом.
Что нужно для позитива?
лес, костер.
Олега - за компанию, ручьи - для настроения - мосты - для позитива.
ништяки у костра, шишки.
на руке - водянка от непривычного топора.
и вечером - пиво.
у меня в комнате, как всегда

По-зи-тив-но!

тем, кому я все-таки могу понадобиться.(а мало ли??)
2309983 - это мой домашний в городе Минске. скорее всего, тока по нему меня и возможно достать будет.

Без заголовка

Пятница, 23 Марта 2007 г. 18:34 + в цитатник
неопределенный негатив определенно нужно было во что-то оформить.
да и день весь...
лучше бы его не было, этого 23 марта.

В колонках играет: Nirvana - Beeswax

LI 5.09.15

Без заголовка

Пятница, 23 Марта 2007 г. 15:19 + в цитатник
на улице - погода!
дома - сидеть грех.
одному - идти куда-то??
скучно ж ведь.
Нужно взять и позвонить.
добрым, теплым, ненапряжным,
рассказать, как оно есть,
да и позвать,
куда угодно.
А в итоге - эти все ,
милые, хорошие
встречаются с друг другом,
и тогда, в итоге,
напряжный самый - Я.

грустим.
В колонках играет: Би-2 - 11 Забери меня 1

LI 5.09.15


Поиск сообщений в Урли
Страницы: 16 ... 12 11 [10] 9 8 ..
.. 1 Календарь