-‘отоальбом

ѕосмотреть все фотографии серии ћ  каркасный сундук
ћ  каркасный сундук
11:04 08.12.2015
‘отографий: 69
ѕосмотреть все фотографии серии 1
1
03:00 01.01.1970
‘отографий: 0

 -ѕоиск по дневнику

ѕоиск сообщений в AnnaLitvinova

 -ѕодписка по e-mail

 

 -—татистика

—татистика LiveInternet.ru: показано количество хитов и посетителей
—оздан: 29.11.2015
«аписей: 290
 омментариев: 13
Ќаписано: 321

 омментарии (0)

Jacek Kaczmarski - Epitafium dla W. Wysockiego

ƒневник

ѕонедельник, 07 ƒекабр€ 2015 г. 15:35 + в цитатник

Epitafium dla W. Wysockiego

To moja droga z piekła do piekła
W dół na złamanie karku gnam!
Nikt mnie nie trzyma, nikt nie prześwietla
Nie zrywa mostów, nie stawia bram!

Po grani! po grani!
Nad przepaścią bez łańcuchów, bez wahania!
Tu na trzeźwo diabli wezmą
Zdradzi mnie rozsądek - drań
W wilczy dół wspomnienia zmienią
Ostrą grań!

Po grani! Po grani! Po grani!
Tu mi drogi nie zastąpią pokonani!
Tylko łapią mnie za nogi,
Krzyczą - nie idź! Krzyczą - stań!
Ci, co w pół stanęli drogi
I zębami, pazurami kruszą grań!

To moja droga z piekła do piekła
W przepaść na łeb, na szyję skok!
Boskiej Komedii nowy przekład
I w pierwszy krąg mój pierwszy krok!

Tu do mnie! Tu do mnie!
Ruda chwyta mnie dziewczyna swymi dłońmi
I do końskiej grzywy wiąże
Szarpie grzywę - rumak rży!
Ona - co ci jest mój książe?
Szepce mi...

Do piekła! Do piekła! Do piekła!
Nie mam czasu na przejażdżki wiedźmo wściekła!
- Nie wiesz ty co cię tam czeka -
Mówi sine tocząc łzy
- Piekło też jest dla człowieka!
Nie strasz, nie kuś i odchodząc zabierz sny!

To moja droga z piekła do piekła
Wokół postaci bladych tłok
Koń mnie nad nimi unosi z lekka
I w drugi krąg kieruje krok!

Zesłani! Zesłani!
Naznaczeni, potępieni i sprzedani!
Co robicie w piekła sztolniach
Brodząc w błocie, depcąc lód!
Czy śmierć daje ludzi wolnych
Znów pod knut?

- To nie tak! To nie tak! To nie tak!
Nie użalaj się nad nami - tyś poeta!
Myśmy raju znieść nie mogli
Tu nasz żywioł, tu nasz dom!
Tu nie wejdą ludzie podli
Tutaj żaden nas nie zdziesiątkuje grom!

Pani bagien mokradeł i śnieżnych pól,
Rozpal w łaźni kamienie na biel!
Z ciał rozgrzanych niech się wytopi ból
Tatuaże weźmiemy na cel!
Bo na sercu, po lewej, tam Stalin drży,
Pot zalewa mu oczy i wąs!
Jego profil specjalnie tam kłuli my
Żeby słyszał jak serca się rwą!

To moja droga z piekła do piekła
Lampy naftowe wabią wzrok
Podmiejska chata, mała izdebka
I w trzeci krąg kieruję krok:

- Wchodź śmiało! Wchodź śmiało!
Nie wiem jak ci trafić tutaj się udało!
Ot jak raz samowar kipi, pij herbatę
Synu, pij!
Samogonu z nami wypij!
Zdrowy żyj!

Nam znośnie! Nam znośnie!
Tak żyjemy niewidocznie i bezgłośnie!
Pożyjemy i pomrzemy
Nie usłyszy o nas świat
A po śmierci wypijemy
Za przeżytych w dobrej wierze parę lat!

To moja droga z piekła do piekła
Miasto a w mieście przy bloku blok
Wciągam powietrze i chwiejny z lekka
Już w czwarty krąg kieruję krok!

Do cyrku! Do cyrku! Do kina!
Telewizor włączyć - bajka się zaczyna!
Mama w sklepie, tata w barze
Syn z pepeszy tnie aż gra!
Na pionierskiej chuście marzeń
Gwiazdę ma!

Na mecze! Na mecze! Na wiece!
Swoje znać, nie rzucać w oczy się bezpiece!
Sąsiad - owszem, wypić można
Lecz to sąsiad, brat - to brat
Jak świat światem do ostrożnych
Zwykł należeć i uśmiechać się ten świat!

To moja droga z piekła do piekła
Na scenie Hamlet, skłuty bok
Z którego właśnie krew wyciekła -
To w piąty krok kolejny krok!

O matko! O matko!
Jakże mogłaś jemu sprzedać się tak łatwo!
Wszak on męża twego zabił
Zgładzi mnie, splugawi tron
Zniszczy Danię, lud ograbi
Bijcie w dzwon!

Na trwogę! Na trwogę! Na trwogę!
Nie wybieraj między żądzą swą a Bogiem!
Póki czas naprawić błędy
Matko, nie rób tego - stój!
Cenzor z dziewiątego rzędu:
- Nie, w tej formie to nie może wcale pójść!

To moja droga z piekła do piekła
Piwo i wódka, koniak, grog,
Najlepszych z nas ostatnia Mekka
I w szósty krąg kolejny krok!

Na górze! Na górze! Na górze!
Chciałoby się żyć najpełniej i najdłużej!
O to warto się postarać!
To jest nałóg, zrozum to!
Tam się żyje jak za cara!
I ot co!
Na dole, na dole, na dole
Szklanka wódki i razowy chleb na stole!
I my wszyscy, tam - i tutaj
Tłum rozdartych dusz na pół,
Po huśtawce mdłość i smutek
Choćbyś nawet co dzień walił głową w stół!

To moja droga z piekła do piekła
Z wolna zapada nade mną mrok
Więc biesów szpaler szlak mi oświetla
Bo w siódmy krąg kieruję krok!

Tam milczą i siedzą
I na moją twarz nie spojrzą - wszystko wiedzą
Siedzą, ale nie gadają
Mętny wzrok spod powiek lśni
Żują coś bo im wypadły
Dawno kły!

Więc stoję! Więc stoję! Więc stoję!
A przed nimi leży w teczce życie moje!
Nie czytają, nie pytają
Milczą, siedzą, kaszle ktoś
A za oknem werble grają
Znów parada, święto albo jeszcze coś...

I pojąłem co chcą za mną zrobić tu
I za gardło porywa mnie strach!
Koń mój zniknął a wy siedmiu kręgów tłum
Macie w oczach i w uszach piach!
Po mnie nikt nie wyciągnie okrutnych rąk
Mnie nie będą katować i strzyc!
Dla mnie mają tu jeszcze ósmy krąg!
Ósmy krąg w którym nie ma już nic.

Pamiętajcie wy o mnie co sił! Co sił!
Choć przemknąłem przed wami jak cień!
Palcie w łaźni aż kamień się zmieni w pył -
Przecież wrócę, gdy zacznie się dzień!


ћетки:  
 омментарии (0)

Ћютомысл - ќтречение св€того ѕетра (текст - Ўарль Ѕодлер)

ƒневник

ѕ€тница, 11 ћарта 2016 г. 22:08 + в цитатник

ј Ѕог - не сердитс€, что гул богохулений
¬ благую высь идет из наших грешных стран?
ќн, как пресыщенный, упившийс€ тиран,
—покойно спит под шум прокл€тий и молений.

ƒл€ сладострастника симфоний лучших нет,
„ем стон замученных и корчащихс€ в пытке,
ј кровью, пролитой и льющейс€ в избытке,
ќн все еще не сыт за столько тыс€ч лет.
- “ы помнишь, »исус, тот сад, где в смертной муке
ћолил ты, ниц упав, доверчив, как дит€,
“ого, кто над тобой сме€лс€ день спуст€,
 огда палач гвоздем пробил св€тые руки,

» подлый сброд плевал в божественность твою,
» жгучим тернием твое чело венчалось,
√де „еловечество великое вмещалось,
ћечтавшее людей сплотить в одну семью,

» т€жесть мертва€ истерзанного тела
“омила рамена, и, затека€ в рот,
¬доль помертвелых щек струились кровь и пот
ј чернь, уже глум€сь, на казнь твою гл€дела

”жель не вспомнил ты, как за тобою вслед,
Ћику€, толпы шли, когда к своей столице
ѕо вай€м ехал ты на благостной ослице -
—вершить начертанный пророками завет,

 ак торгашей бичом из храма гнал когда-то
» вел людей к добру, бесстрашен и велик?
Ќе обожгло теб€ –аска€нье в тот миг,
ќпередив копье наемного солдата?

- я больше не могу! ќ, если б, меч подн€в
я от меча погиб! Ќо жить - чего же ради
¬ том мире, где мечта и действие в разладе!
ќт »исуса ѕетр отрекс€... ќн был прав.


ћетки:  
 омментарии (0)

Parla piu piano (из крестного отца)

ƒневник

ѕ€тница, 11 ћарта 2016 г. 22:13 + в цитатник

Parla piu piano e nessuno sentira,
il nostro amore lo viviamo io e te,
nessuno sa la verita,
neppure il cielo che ci guarda da lassu.

Insieme a te io restero,
amore mio, sempre cosi.

Parla piu piano e vieni piu vicino a me,
Voglio sentire gli occhi miei dentro di te,
nessuno sa la verita,
e un grande amore e mai piu grande esistera.

Insieme a te io restero,
amore mio, sempre cosi.

Parla piu piano e vieni piu vicino a me,
Voglio sentire gli occhi miei dentro di te,
nessuno sa la verita,
e un grande amore e mai piu grande esistera

 

___________________

на корсиканском))

Brucia la terra mia

Brucia la luna n'cielu
E ju bruciu d'amuri
Focu ca si consuma
Comu lu me cori

L'anima chianci
Addulurata

Non si da paci
Ma cchi mala nuttata

Lu tempu passa
Ma non agghiorna
Non c'e mai suli
S'idda non torna

Brucia la terra mia
E abbrucia lu me cori
Cchi siti d'acqua idda
E ju siti d'amuri

Acu la cantu
La me canzuni

Si no c'e nuddu
Ca s'a affacia
A lu barcuni

Brucia la luna n'cielu
E ju bruciu d'amuri
Focu ca si consuma
Comu lu me cori

_________________________


ћетки:  

 —траницы: [1]