-Рубрики

 -Музыка

 -Поиск по дневнику

Поиск сообщений в Ассолька_777

 -Подписка по e-mail

 

 -Сообщества

 -Статистика

Статистика LiveInternet.ru: показано количество хитов и посетителей
Создан: 18.09.2013
Записей:
Комментариев:
Написано: 4942


Кошелек-подушка

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 21:33 + в цитатник

Вязание крючком подушки шаг за шагом

Вязание крючком подушки рыбка

Вяжем голову

Набираем цепочку из 4 в.п. и замыкаем в кольцо соед. ст.

1-й р. — 1 в.п. подъема, 7 ст. б/н в кольцо, ряд заканчиваем соед. ст.

2-27-й р. — 1 в.п. подъема, вяжем ст. б/н, прибавляя в каждом ряду по 4 ст. б/н (по 2 в середине и по 1 в начале и конце ряда).

28-30-й р. — 1 в.п. подъема, 111 ст. б/н в следующие 111 ст. б/н предыдущего ряда. Каждый ряд заканчиваем соед. ст. Голову вяжем нитками одного цвета.

Вязание крючком туловища

Вяжем прямыми и обратными рядами, оставляя отверстие для молнии.

31-56-й р. — 1 в.п. подъема, 111 ст. б/н в следующие 111 ст. б/н предыдущего ряда.

С 57-го р. убавляем по 1 п. в центре до 60-го р.

60-85-й р. — 1 в.п. подъема, 108 ст. б/н в ст. б/н предыдущего ряда.

86-й р. — вяжем прямо и далее по кругу.

87-й и все нечетные р. — 1 в.п. подъема, вяжем ст. б/н, убавляя в каждом ряду по 4 ст. б/н.

88-й и все четные р. — вяжем ст. б/н прямо до 104-го р.

104-й и все четные р. — 1 в.п. подъема, вяжем ст. б/н, убавляя в каждом ряду по 4 ст. б/н.

105-й и все нечетные р. — вяжем ст. б/н прямо до 108-го ряда.

108-й и все четные р. — ст. б/н прямо.

109-й и все нечетные р. — ст. б/н, убавляя в каждом ряду по 4 ст. б/н, вяжем до 112-го р.

112-115-й р. — вяжем ст. б/н, убавляя в каждом ряду по 4 ст. б/н.

116-й р. — 1 в.п. подъема, 25 ст. б/н в ст. б/н предыдущего ряда. Нить отрезаем (нити менять по своему желанию).

Вяжем хвост

Присоединяем однотонную нить и вяжем прямыми и обратными рядами ст. с/н, прибавляя в конце каждого ряда по 1 ст. с/н. Вяжем 9 рядов.

10-й р. — ст. б/н в ст. с/н предыдущего ряда, в каждый третий ст. с/н вяжем по 2 ст. б/н и между ними 3 в.п.

Вязание крючком плавника

К верхней части хребта присоединяем однотонную нить и вяжем 42 ст. с/н прямыми и обратными рядами всего 5 рядов.

6-й р. — вяжем так же, как 10-й ряд хвоста.

Вяжем глаза

Вяжем крючком № 1,5 черной нитью. Набираем цепочку из 4 в.п. и замыкаем в кольцо соед. ст.

1-й р. — 1 в.п. подъема, 15 ст. б/н в получившееся кольцо. Заканчиваем ряд соед. ст.

2-й р. — 1 в.п. подъема, 15 ст. б/н в ст. б/н предыдущего ряда. Нить отрезаем.

3-й р. — присоединяем коричневую нить и вяжем прямо. Нить отрезаем.

4-йр. — присоединяем белую нить и вяжем прямо.

5-й р. — вяжем прямо. Нить отрезаем.

В получившееся отверстие в нижней части брюшка вставляем молнию, пришиваем глаза, черной нитью вышиваем рот швом «назад иголку». Набиваем наполнителем — и оригинальный кошелек-подушка готов. Вязание крючком подушки успешно выполнено!

Источник: Журнал "Рукоделие" 3/2012
Рубрики:  Вязание/Для дома

Пиратская пижама

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 21:31 + в цитатник

Всем известно, как трудно приучать мальчиков к порядку и аккуратности, пижама для мальчика не самая лучшая одежда. Но, если вы сошьете своему проказнику «пиратскую» пижаму, он наверняка с удовольствием будет сам складывать ее по утрам, а по вечерам с таким же удовольствием доставать в предвкушении сладких снов под захватывающие истории бравого пирата. Итак пижама для мальчика

Можно сшить пижаму из новой ткани или использовать вещи, которые уже не носите. Итак, начинаем творить!

Пижама для мальчика. Выкраиваем все детали изделия с припусками на швы, кроме входа в карман. Вышиваем стебельчатым швом брови, глаза и рот. Сшиваем по две ножки на закруглениях и, неплотно набив синтепоном, приметываем к карману. Обрабатываем входы в карманы косой бейкой, слегка присобрав верхний край.

Ручки складываем по линии сгиба, прострачиваем, выворачиваем, неплотно набиваем и приметываем к верхней детали переда. Уложив деталь кармана изнанкой на верхнюю деталь переда, пришиваем. Детали спинки и переда стачиваем друг с другом, оставив внизу отверстие для выворачивания. Выворачиваем. Вытачав детали головы и носа, набиваем. Прическу делаем по желанию, ведь у каждого пирата свой облик.

Пришиваем голову и нос. Делаем налобную повязку. В ручки вставляем палку. Ваш помощник в укладывании спать мальчиков готов. Прошу любить и жаловать - пижама для мальчика. А можно сшить и не пирата, а какую нибудь зверушку. Фантазируйте. Это так увлекательно!

Ольга ОЖИХОВСКАЯ, "Делаем сами"

Рубрики:  Рукоделие/Шитье

Цитата сообщения Hersonckay

Собака не хочет купаться....)))

Цитата

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 21:22 + в цитатник
Просмотреть видео
120 просмотров
Собака не хочет купаться....)))

Рубрики:  Окно в природу/Животные

Комментарии (0)

Сон

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 21:19 + в цитатник
Это цитата сообщения angel_devid [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Сон

 (699x512, 81Kb)


Вот бы проснуться под утро
когда еще только светает
Сон под ресницами тает
Ночь отступила как-будто

И умереть этой ночью
просто твой запах вдыхая
То заходясь, то стихая
пульс разорвал вены в клочья

И захлебнуться от счастья
в карих больших океанах
в глазах бесконечных и странных
в волнах безудержной страсти

От пустоты отвернуться
Видеть тебя снова рядом
Выразить вечное взглядом
Вот бы проснуться..проснуться..


Морис Эрфе

Галерея_Дефне

angel devid
Рубрики:  Поэзия

Салат Красное море

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 21:15 + в цитатник
Это цитата сообщения Hersonckay [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Салат Красное море

 

Ингредиенты на 2-3 порции:

Крабовые палочки - 100 г

Помидоры средние - 2 шт.

Чеснок - 2 зубчика

Сыр - 100-150 г

Майонез

Соль (по желанию)

 

Приготовление:

 

Нарезать крабовые палочки небольшими кусочками или тонкой соломкой. Мелко нарезать помидоры. Сыр натереть на крупной терке. Все соединить,перемешать,выдавить чеснок,снова перемешать. Заправить майонезом. Посолить (я не солю его, т.к. мне кажется,что он получается и так соленый),перемешать

Рубрики:  Кулинария/Салат

Печенье "Пьяное"

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 17:27 + в цитатник
Это цитата сообщения Ipola [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Печенье "Пьяное"

Состав: 
 
1 упаковка маргарина
1 стакан муки
0,5 стакана "Светлого" пива
1 яйцо
1 сахар
Читать далее...
Рубрики:  Кулинария/Печенье

КОВРИКИ ДЛЯ УЮТА В ДОМЕ.

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 17:17 + в цитатник
Это цитата сообщения candra [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

КОВРИКИ ДЛЯ УЮТА ВДОМЕ.

Читать далее...
Рубрики:  Вязание/Для дома

Клюквенный пирог

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 17:09 + в цитатник
Это цитата сообщения Rambutan [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Клюквенный пирог

Копия IMG_4068 (700x525, 68Kb)

Пирог с сушеной клюквой. Пирог сухой, рассыпчатый, очень подходит к чаю-кофе. Можно приготовить и со свежей клюквой. Читать далее

Рубрики:  Кулинария/Пироги

Сон на дзявяты дзень

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 17:03 + в цитатник

09 чэрвеня 2009 года
№ 104 (26462)

НА КОНКУРС АПАВЯДАННЯЎ

Сон на дзявяты дзень

Галiна Каржанеўская, калi коратка, — паэтка. Але цi можна ў адно слова сказаць усё пра творцу. Пачынала настаўнiцай беларускай мовы i лiтаратуры ў Плешчанiцах. Працавала рэдактарам лiтаратурна-драматычнай рэдакцыi Беларускага тэлебачання, карэспандэнтам i загадчыкам аддзела крытыкi газеты "Лiтаратура i мастацтва".

Настаўнiца, паэт, журналiст, крытык, а цяпер перад вамi выступае яшчэ i ў якасцi празаiка, з апавяданнем, у якiм, на маю думку, выразна адчуваюцца яе адносiны да жыцця i святло душы паэта.

Вiктар КАЗЬКО.
 
 

 

Вiктар КАЗЬКО.
 
 

 

 Галiна Каржанеўская

Сон на дзявяты дзень

Быль пра паэта

"У сё, я памiраю", — сказаў ён, пераступiўшы парог. Скiнуў з плеч цяжкую зiмовую куртку, але павесiць не меў сiлы. Кепска стала яму ў аўтобусе, па дарозе на Барысаў. Адклаў справы, дзеля якiх выбраўся ў дарогу, — i да мяне. А да каго яшчэ, калi ў яго нi жонкi, нi дзяцей не завялося за 50 з лiшнiм гадоў?

"У сё, я памiраю", — сказаў ён, пераступiўшы парог. Скiнуў з плеч цяжкую зiмовую куртку, але павесiць не меў сiлы. Кепска стала яму ў аўтобусе, па дарозе на Барысаў. Адклаў справы, дзеля якiх выбраўся ў дарогу, — i да мяне. А да каго яшчэ, калi ў яго нi жонкi, нi дзяцей не завялося за 50 з лiшнiм гадоў?

"Мне так дрэнна, так дрэнна", — стагнаў ён, калi я паклала яго ў ложак. На белым, як папера, твары, выступiлi кропелькi поту. "Хуткая", дзякуй Богу, не запазнiлася; дакладней — кардыялагiчная брыгада, яна i распазнала iнфаркт.

Здароўе сваё ён падарваў даўно. I тады, калi атрымлiваў другую адукацыю — начамi карпеў над падручнiкамi, каб падняцца нi свет нi зара ды ехаць у далёкую вясковую школу весцi ўрокi. I калi ставiў над сабой эксперыменты з алкаголем i наркотыкамi — не проста ўжываў, а назiраў, што якi дае эфект, з чаго лягчэй, з чаго цяжэй выходзiць i з якiмi наступствамi. Псiхолаг жа, а не проста чалавек з дрэннымi звычкамi!.. Цяжка перанёс ён i разгромную рэцэнзiю на свой першы паэтычны рукапiс. Святая прастата! Ён умудрыўся ўставiць у змест вершы, у якiх ганьбiў выдавецкiх рэдактараў-п'янiц. (Iх не аднаму яму даводзiлася частаваць i паiць, каб паскорыць выхад кнiжкi.) Рэакцыя была адпаведнай... Тры аперацыi на працягу аднаго года таксама моцы не далi.

А найбольш, думаю, яго падкасiла гiсторыя з малдаванамi. Прыбiлася ў сяло адна валацужная сям'я. Волька, малдаванка, з 10-гадовай дачкой, i Коля, беларус, былы прапаршчык, якi адседзеў тэрмiн за скрадзеныя некiм са склада прадукты. Парачка падабралася яшчэ тая! Пра такiх гавораць — нi кала, нi двара. У дадатак — любiлi выпiць. Яны то пабiралiся, то абкрадвалi блiжэйшыя лецiшчы, неяк выкручвалiся. Агульнага хлопчыка нарадзiлi. А ў малдаванкi, што збегла ад мужа, нi дакументаў, нi работы, нi пасведчання на права жыхарства — анiчога! I трэба ж было яму, тады ўжо работнiку мясцовага Дома культуры, перасекчыся з гэтымi бадзяжкамi! Навучыў хтосьцi з мясцовых, i тыя кiнулiся яму ў ногi — пусцiце ў хату пажыць (матчына хата ў яго была, а сам жыў у калгаснай). Пачаў на iх грошы трацiць, прымаць удзел у iх сямейным жыццi, настаўляць — накiроўваць, адным словам, на правiльны шлях". Падумайце толькi: сам нездаровы, бессямейны, вечна дэпрэсiўны! Я паднiмала яго, а ён — iх. Браў у мяне грошы, каб iхнiм дзецям купiць хлеба.

Слухайце далей. Як толькi Волька нарадзiла другога хлопчыка, ён адпраўляе яе на радзiму, у Малдавiю, па дакументы. Шле ёй туды долары, бо за праезд, за кожны суд, за кожную здабытую паперыну неабходна заплацiць. I сам з бацькам дзiцяцi i з большай дзяўчынкай паўгода няньчыць немаўля! Пазней па ўласнай iнiцыятыве ён заказвае генетычную экспертызу, каб Колю прызналi бацькам малога, i арганiзуе парачцы законны шлюб. Вось вам i наваспечаная ячэйка грамадства!

Дзiўна было мне ўсё гэта назiраць, але я не ўмешвалася, а дзе можна i плячо падстаўляла. Балазе, хутка знайшлася i для мяне справа. З'явiлася нарэшце Волька з патрэбнымi паперамi, а ўсе яны — на малдаўскай мове. Прыбралася я, бы на вялiкую ўрачыстасць, i падалася ў Мiнск да малдаўскага дыпламата, каб дапамог тыя дакументы перакласцi. Ён як бы не адмаўляе (бо дыпламат жа), але, бачу, мнецца, не мае нiякай ахвоты брацца за работу. А як мне адступаць, калi столькi зроблена i нейкi адзiн крок застаўся?

Тады я кажу: "Паглядзiце на мяне. Перад вамi — беларуская жанчына, i мне не ўсё роўна, што будзе з малдаванкай i яе дзецьмi. Я раблю для iх што магу. А вы, прадстаўнiк незалежнай дзяржавы, не хочаце дапамагчы сваёй жа крывiнцы?! Ды я на тэлебачанне звярнуся, няхай усе ведаюць, як ставiцца паважаны дыпламат да сваёй нацыянальнасцi!"... Не спадабалася яму мая згадка пра СМI, спахмурнеў, забраў у мяне паперы. Праз дзве гадзiны ўсё было перакладзена i заверана. Нават руку мне пацалаваў на развiтанне!

А дзiцятка ж трэцяе аказалася калекам. Хто пенсiю на малога дапамог аформiць? Зразумела — хто. А колькi стрэсаў з-за гэтых недалэгаў меў! Звонiць неяк, хвалюецца, аж голас дрыжыць: "На дзiця пенсiю атрымалi — i напiлiся. Зноў пабiлiся. Волька малым баронiцца, як шчытом. А ў мяне сэрца разрываецца: што як прыб'юць незнарок дзiцятка ды яшчэ ў турму сядуць абое?"

Пахрысцiў абодвух хлопчыкаў, а меншаму нават iмя сваё даў. Неяк спыталася я ў яго пра гэтых людзей. Кажу: сустракалiся на тваiм шляху i iншыя, хто цяжка, хто бедна жыў. Чаму менавiта да iх ты сэрцам прыкiпеў? Ён растлумачыў проста: "Я малодшаму брату свайму задаўжаў, вiну адчуваю (таго маладым зернем на таку засыпала). Вось такiм чынам i выплачваю свой доўг". Можа, i праўда, спiша яму Гасподзь грахi за такую самаахвярнасць?

А вершы ўсё змрачнейшымi станавiлiся, усё беспрасветнейшымi... Ён ужо даўно iх у рэдакцыi не насiў, не дамагаўся друкавання. Так i валялiся перапiсаныя ад рукi неразборлiвым почыркам. Не клеiлася з новай працай, гадавая справаздача на старой не падрыхтавана, зубы не ўстаўлены, у хаце сто гадоў рамонту не было... А ён, замест таго каб свае пытаннi вырашаць, выходжваў кватэру для малдаван. I выхадзiў: далi iм двухпакаёўку. Малдаванка, хоць i цыганка, а чысцiня, я вам скажу, у яе стэрыльная!..

Ён-такi дамогся свайго: падняў на ногi гэтую чужую сям'ю. Некаторыя раднi сваёй столькi часу i сiлаў аддаць не здольныя... А сэрца сваё, атрымлiваецца, падарваў. Тое-сёе паспеў зрабiць i для сябе: кватэру прывёў у парадак, бытавую тэхнiку прыдбаў... Толькi б жыць ды радавацца... Сямнаццаць дзён ляжаў пластом у рэанiмацыi, i туды нi Волька, нi Колька носу, як вы разумееце, не паказалi. Адна я штодзень маталася на маршрутках праз увесь горад. Падключыла для яго мабiльны, каб ён мог званiць з бальнiцы, ды занесцi не паспела. У той жа дзень яго не стала. Другi iнфаркт.

Прыснiўся на дзявяты дзень: быццам мы на сходзе альбо на лятучцы, за адным сталом, але далекавата, i ён з такой любасцю, з такой пяшчотай глядзiць на мяне... Успамiнаецца, як ён мог падняцца сярод ночы, бо да яго прыйшла мелодыя (яшчэ ж i музыку пiсаў, песнi), i я падбiрала яе на пiянiна, запiсвала нотамi, бо хiба ўспомнiш ранкам, што ён напяваў? А на яго магiле, абкладзенай вянкамi, птушачка звiла гняздо i выгадавала птушанят. Усе цяпер ходзяць i дзiвяцца на тое гняздо. Выдатны вобраз для паэзii, цi не так?

http://old.zviazda.by/

Рубрики:  Проза

Милашка йорк своими руками

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 16:53 + в цитатник
Это цитата сообщения Кукла_счастья [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Милашка йорк своими руками.

erik (334x468, 68Kb)

Схема вязания щенка

Нам потребуется пряжа бежевого цвета,пряжа черного цвета,мулине светло-бежевое,серое и коричнево-рыжее, крючок номер 1,5. Вяжем столбиками без накида-(ст.)


ГОЛОВА.

Набрать две в.п.,во вторую петлю от крючка связать 6 ст. В каждом ряду равномерно прибавляем 6 ст., если не сказано иначе. 
2 р.-12 ст. 

3 р.-18 ст. 
4 ст-24 ст. 
5 ст.-30 ст. 
6 р.-36 ст. 
7 -8р.-42 ст. 
9-11 р.-48 ст. 
Начинаем убавки. 

12-13 р.-42 ст. 
14 р.-36 ст. 
15 р.-30 ст. 
16 -18 р.-24 ст. 
19 р.-18 ст. 
20 р.-12 ст. 

21 р.-6 ст. 
Не зашивать оставшееся отверстие.

ТУЛОВИЩЕ. 
Набрать 2 в.п., во вторую от крючка петлю связать 6 ст. Начинаем делать прибавки в каждом ряду-прибавляем по 6 столбиков равномерно. 

2 р.-12 ст. 
3р.-18 ст. 
4 р.-24 ст. 
5 р.-30 ст. 
6-7 р.-36 ст. 
8 р.-42 ст. 
9-11 р.-48 ст. 
Начинаем делать убавки. 
12-13 р.-42 ст. 
14-15 р.-36 ст. 
16-17 р.-30 ст. 
18-26 р.-24 ст. 

Не зашивать оставшееся отверстие. 
ПЕРЕДНИЕ ЛАПЫ-2 детали. 
Набрать 2 в.п., во вторую от крючка петлю связать 6 ст.,затем начинаем делать прибавки. 
2 р.-12 ст. 
3 р.-18 ст. 
4-5 р.-18 ст. 

6 р.-убавляем равномерно 6 ст.=12 ст. 
7 р.-убавляем равномерно 2 ст.=10 ст. 
8-22 р.-10 ст.

ЗАДНИЕ ЛАПКИ-2 детали. 
Набрать 2 в.п., во вторую от крючка петлю связать 8 ст. Прибавляем 8 ст. 

2 р.-16 ст. 
3 р.-24 ст. 
4-5 р.-24 ст. 
6 р.-убавляем 8 ст.=16 ст. 
7 р.-убавляем 3 ст.=13 ст. 
8-12 р.-13 ст. 

УШКИ-2 детали. 
Набрать 2 в.п.,во вторую от крючка петлю связать 4 ст. 
2 р.-4 ст. 
3 -4 р.-8 ст. 
5-6 р.-12 ст. 
7-10 р.-16 ст. 

ХВОСТИК. 
Набрать 2 в.п.,во вторую от крючка петлю связать 5 ст. 
2 р.-5 ст. 
3-7 р.-7 ст. 
8-10 р.-10 ст. 
МОРДОЧКА. 

Набрать 2 в.п,во вторую от крючка петлю связать 6 ст. 
2 -3 р.-12 ст. 
4-7 р.-18 ст. 
8 р.-22 ст.

 

Вот такие детали получатся после того, как мы все связали. 

Теперь поплотнее набиваем все детали синтепоном, кроме ушек. 
Вот что должно получиться. 
Сшиваем голову с тельцем, пришиваем лапки задние и передние, хвостик, ушки и мордочку. 
Теперь необходимо вышить черными нитками носик и пришить глазки-бусинки. 

На следующем этапе мы будем наращивать шерстку. Для этого возьмем нитки мулине, вставим в иголку, вводим иглу с ниткой в каждую петельку, начиная с носика,протягиваем ниточку до нужной длины и завязываем узелок,лишнюю нитку обрезаем . Не забудьте, что потом мы будем подстригать нашу собачку, поэтому ничего страшного, если нитки получаются не идеально ровной длины.Неплохо поставить перед собой фотографию собачки, чтобы подбирать ниточки поцвету. Обычно мордочка у йорков рыжеватая. Поэтому берем немного рыжей и побольше бежевой нитки, примерно две ниточки светлые-одна рыжая. Дальше- на ваш вкус. 

Сначала собачка будет смешной, но потом, по мере наращивания шерстки, начнет обретать красоту. 

Пока она лохматая. Но мы ее подстрижем. 
Теперь уже можно попробовать чуть причесать собачку. Надеть ей заколочку. Чтобы определиться с цветом и расположением прядок. 
Для головки , наоборот, берем потолще серую ниточку, потоньше-светлую, головка у йорков сероватая. Спинка у некоторых, особенно
 щенков, черненькая, у взрослых собак-серая. Я сделала спинку черной. 

Лапки наращиваем рыжеватой ниточкой, добавляя чуть светлой. 

Теперь подстригаем нашу собачку, пользуясь фотографией настоящей собаки, причесываем тупым концом иголки. 
Наш чудесный малыш-йорк готов!

 

Это авторская работа.Автор-Наталья Ольшина.

 

Рубрики:  Игрушки

Щенок. Мк. 1часть

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 16:47 + в цитатник
Это цитата сообщения Режевлянка [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Щенок. Мк. 1часть

Девочки, кто просил, выполняю своё обещание!

Будем шить такого щенка.
172 (564x700, 20Kb)

Читать далее >>>
Рубрики:  Игрушки

Игрушка: щенок

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 16:44 + в цитатник
Это цитата сообщения Татьяна_Возмилова [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Игрушка: щенок

http://www.stranamam.ru/post/4760761/

Опубликовала Александра Дзога

Читать далее...
Рубрики:  Игрушки

Самые милые фотографии - ребенок и щенок спят вместе!

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 16:40 + в цитатник
Это цитата сообщения ИНТЕРЕСНЫЙ_БЛОГ_ЛесякаРу [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Самые милые фотографии - ребенок и щенок спят вместе!

3925073_theoandbeau1 (680x680, 270Kb)

34-летняя мать троих детей Джессика Шиба ( aka mommasgonecity) сделала очаровательную серию фотографий со своим двухлетним сыном Бо и 7-недельным щенком Тео. Ребенок и щенок спят вместе.

далее
Рубрики:  Дети

Рисунки на стекле: ландыши.

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 16:20 + в цитатник
Это цитата сообщения Lebedeva-3-3 [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Рисунки на стекле: ландыши.

Для работы понадобятся гладкие стеклянные кусочки - могут это быть старые бусы или можно такие стеклянные бусинки купить в магазине для рукоделия, универсальный клей для стекла, краски для стекла. А также чашка с блюдечком из прозрачного стекла.

На бумагу нарисуем узор, которым будем украшать нашу чашку. Могут это быть разноцветные геометрические узоры, в которые можем вставить стеклянные бусины.
Или можем нарисовать цветочный узор, в нашем примере это веточки ландыша. Чтобы приклеить на чашку стеклянные бусинки, нужно нужное место на чашке намазать клеем, положить бусинку и прижать ее. Так получатся цветки ландыша, потом к ним красками для стекла дорисуем веточку и листья и получим нежный кустик ландыша. .
Читать далее...
Рубрики:  Рукоделие/Разное

Котенок в корзинке

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 16:06 + в цитатник
КОТЕНОК В КОРЗИНКЕ
Автор эскиза: Анна НОВИКОВА;
Автор схемы: Александр БОРИСЕНКО

+
(см)
152
102
51
161
123
62
310
197
99
336
6
3
347
26
13
413
617
308
415
100
50
666
105
52
701
37
19
703
37
19
780
168
84
782
9
5
814
67
34
817
203
102
823
11
6
935
21
11
977
130
65
3371
27
14
3721
18
9
3747
219
110
3752
144
72
3832
88
44
3865
1385
693
ПОНАДОБИТСЯ:
 КАНВА: Aida 8, белая
 Мулине DMC моток – 795 см, сплетение – 6 нитей, в 2 сложения 
 РАЗМЕР: 8 нитей на дюйм, 19,05x20,00 см
 СТЕЖКОВ: 60x64

http://elnikitina.narod.ru/1000sov/rukodelie0003.html

Рубрики:  Рукоделие/Вышивка

Бессонные реки созвучий

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 15:18 + в цитатник

Бессонные реки созвучий

Страна отметила очередной День белорусской письменности. В Ганцевичах, ставших столицей праздника, с многочисленных сцен звучало слово белорусских литераторов. Ведь письменность и литература — понятия неразделимые, именно в художественном произведении язык обретает свое высшее бытие, обрабатывается, как алмаз, талантом поэта или прозаика. Поэтому сегодня на страницах, посвященных прошедшему — но не ушедшему — празднику, уместно прозвучат стихи молодых белорусских поэтов из клуба «Лiтаратурнае прадмесце».


Наста Грышчук
* * *
Мая Беларусь — не балота.
Мая Беларусь — чысты бор,
Дзе ты разумееш, хто ты,
Дзе сосны да самых зор.
Блукае там Чорны Война.
Квiтнее купальскi цуд.
I сэрцу майму спакойна,
Пакуль Беларусь — тут.


Рагнед Малахоўскi
Рэкi
Вiталю Скалабану

Калiсьцi i сонца
ў сцюдзёных нябёсах астыне...
Ды сёння жыццё
Нам умовы дыктуе свае.
I рэкi ў нямы тагасвет
Накiроўваюць плынi...
Бяссонныя рэкi...
Iм сiлы даўно нестае.
Адкуль тая сiла...
Яна, як стагоддзяў магiла.
Равуць па–над безданню–прорвай
Вятры–змагары.
Прыжмурыцца неба,
Што наша жыццё баранiла, —
I рэкi выкручваюць плынi
ў крутыя вiры.
Над прорваю — людзi,
Як дрэвы.
I пахне жывiцай.
I выкрыкне хтосьцi ў пустэчу
Надрыўна:
«Жывi!»
А неба самотна i стомлена
ў рэкi глядзiцца...
Блакiтнае неба —
У рэкi блакiтнай крывi.


Ирина Карелина
Письмо

У осени по–прежнему твой запах
И синие, бездонные глаза.
Дожди который день играют Баха
На клавишно–органных небесах.
Пишу тебе без видимой причины.
Во вторник. В девять вечера. На мейл.
Что так же пью от грусти витамины,
Чуть реже — обжигающий глинтвейн.
Взахлеб читаю Ницше и Ремарка,
Впадаю в философскую хандру...
Седеют под окном деревья парка —
Им тоже не хватает чьих–то рук.
Нанизываю месяцы на нитку,
Ночам уже давно потерян счет.
Ноябрьская эпоха, как улитка —
На встречу с декабрем едва ползет.
Все так же засыпаю под Шопена.
И сны, как раньше, только о тебе.
«А помнишь, мы неистово хотели
Уехать до весны?.. В глухой Тибет».
Пишу тебе открыто, что скучаю,
Запретам и табу наперекор.
И греюсь изнутри. Зеленым чаем,
Раз ты неимоверно далеко.


Вiка Трэнас
***

Называй ты гэта як хочаш.
Цяжкая туга цi чуйная роспач,
чуццё, пачуццё цi голас крывi,
бо прыйдзе само — завi не завi.
Iсцi за iм след у след — галоўнае,
бо калi завiруха ў галовах — не
ўратавацца — хiба што спёкай у сэрцы,
пясчынкай у пустцы цi птушкай у клетцы,
хоць i смага ад зноў не прамоўленых слоў.
У сутве не хапае нi сноў, нi слёз,
а стае толькi —
рэха ад слоў,
прорваў ад сноў,
солi ад слёз.
Ды не знаеш: цi ў вырай вярнуцца,
цi з вiра напiцца,
цi жвiрам засыпацца.
Перабiраеш горы драбнiцаў.
Гора драбнiцца.


Усевалад Гарачка
* * * 

В.
Так,
Яна была зоркай,
I каб пабачыць яе,
Ты чакаў ночы
Цi спускаўся
У цёмны халодны калодзеж.
Яна была зоркай,
Але не тваёй.
Твае ж былi —
Ноч i калодзеж.


Алесь Емельянаў
* * *

Верш — iмгненне, выхапленае ў вечнасцi
I застылае на паперы,
Нiбы закрышталiзаваная ў бурштыне кузурка,
Травiнка цi каменьчык.
Першыя вершы пiсалiся менавiта бурштынам,
ён надта ўдала вычапляў вобразы i
Аблямоўваў iх непаўторную форму,
Метафарычна спалучаў немагчымае.
Яго ўдасканальвалi i рэдагавалi
Марскiя хвалi,
I вершы, давершаныя iмi,
Мы бачым цяпер,
Праз тысячы гадоў.
I напрыканцы я не стаўлю кропку,
Бо я за давершанасць
Бурштынавых вершаў


Алена Харук
Восеньскi настрой

Ад твайго парога да майго
Некалькi гадзiн у цягнiку
Цягнуцца нiбыта цэлы год.
Падпiраю ля вакна шчаку.
Зрэдзь калi змяняецца пейзаж:
Лес, палi, сяло, iзноў палi,
I чырвонай нiткаю наўсцяж
Восеньскi настрой па ўсёй зямлi.
Быццам бы не верачы вачам,
Я бясконца еду ўсё далей,
Каб знайсцi таго, хто распачаў
Фарбаваць у жоўты колер лес.
Бяссэнсоўны пошук наўздагон.
Мой прыпынак. Вецер. Дождж нудзiць.
Ад твайго парога да майго
Восенi на некалькi гадзiн.


Аксана Спрынчан
* * *

Туман увосень з водарам вясны...
Чаму б далей не жыць на свеце белым?..
Ды памiраюць у сяброў бацькi,
пад гэтым небам больш сябры не дзецi...
Баюся iм у вочы зазiрнуць,
убачыць тое, што мяне чакае...
Сябры — не дзецi,
я ж — яшчэ дзiця,
хоць i ў тумане тлумнага пытання:
«Чаму б не жыць?..»
У водары вясны
гусцей туга апошняга туману...
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Я запрашу гасцей...


Татьяна Бородуля
* * *

Это белое небо и крыши домов
над дорогой к тебе, по которой плывут
полюбившие смерть корабли моих снов,
позабывшие свой ежедневный маршрут.
И на всех кораблях я прощаюсь с тобой,
мое море, в котором отсутствует дно.
...Над дорогой моей, над моей головой
только море белеет и небо одно.

Фото: Александр СТАДУБ

 
Дата публикации: 06.09.2011
Рубрики:  Поэзия

Сон у руку

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 15:11 + в цитатник

16 жнiўня 2008 года
№ 153 (26265)

НА КОНКУРС АПАВЯДАННЯЎ

Сон у руку

Здаецца, ужо даўно і паўсюдна пануе ХХI стагоддзе. Час анекдотаў цiха адышоў у мiнулае, саступiўшы мове мабiльнай сувязi, сотавых тэлефонаў i камп’ютараў, што не надта прывячаюць гумар. Але не-не дый наша жыццё, i асаблiва вясковае, дорыць нам настальгiчную ўсмешку, хоць часам i сумную, як у апавяданнi Уладзiмiра Васько з Лiды.

Вiктар КАЗЬКО.

Уладзiмiр ВАСЬКО

Сон у руку

Казкi мы ўсе ўмеем расказваць. А тут быль. Сярод лесу  жывуць Прафiр са сваёй жонкай Аўдоццяй.

Аўдоццi ўжо восемдзесят, Прафiр жа на пяць гадоў апярэдзiў яе з’яўленнем на свет. А калi была пабудавана iх хата, нiхто i не помнiць. Паўвека таму Прафiр садраў саламяную страху, парослую зялёным мохам, i накрыў дах шыферам. Дождж перастаў прасочвацца ў iх жытло. А цяпер i шыфер пазелянеў ад часу, але вады пакуль што не прапускае.

Веранды ў Прафiравай хаце няма. Замест яе гаспадар абставiў жэрдкамi дзверы, праз якiя выходзiць на двор, прыпёршы iх тонкiмi канцамi да даху. Завея ўжо не намятае снегу на парог. Аўдоцця крычала на яго за такое "вынаходства", але ён не дазволiў ёй разбураць новабудоўлю. Так жэрдкi i стаяць там да сённяшняга дня.

Восенню i зiмою, па вечарах, старыя сядзяць пры лучыне альбо газавай лямпе: да блiжэйшай лiнii электраперадач ад iх хутара больш за пяць кiламетраў. Лапiк лесу, у якiм склаў хату бацька Прафiра, не вельмi вялiкi, усяго некалькi гектараў. З трох бакоў да яго прымыкаюць лугi, пашы i сенажацi, а з паўночнага боку падступае поле. Каля хаты агарод, збоч яго — састарэлая студня. Пры хляве стаiць буда, у якой цi побач з ёй, на траве, дрэмле спакойны i добры сабака Гольчык, якi больш маўчыць, бо няма на каго брахаць. Праўда, ноччу яго часам трывожыць сава, якая вядзецца на тоўстай, галiнастай сасне, амаль над самай галавой у Гольчыка. Савiная валтузня з мышамi i кармленнем птушанят абурае Гольчыка — i тады, у такiя хвiлiны, ён дае волю свайму горлу. Прафiр ведае, што гэта ён брэша на саву, а не на зладзеяў, i на двор не выходзiць.

Па начах да Прафiра часта прывязваецца бяссоннiца. Найлепш выратоўвае ад яе мак. Ён ляжыць у торбачцы каля яго падушкi. Прафiр уначы зачэрпвае жменю маку i доўга плешча яго ў роце над торбачкай, каб не рассыпаўся, — i павекi неўзабаве самi пачынаюць злiпацца.

Мак Аўдоцця сее на агародзе кожны год (яна i сама яго любiць). За гэта старых могуць аштрафаваць на многа мiнiмалак як распаўсюджвальнiкаў наркаманii, але мiлiцыя сюды не дабiраецца, а таго, што мак нельга вырошчваць, старыя i не ведаюць. А тут яшчэ i паштальёнка трапiлася такая, што калi яна прыносiць пенсiю, i Прафiр просiць у яе расказаць аб тым, што робiцца ў свеце, што новага, яна проста i абыякава адбрэхваецца:

— Тое, што ў вас, тое i ва ўсiм свеце.

I хутка знiкае з падворка. I разумей яе, як хочаш. Прафiр жа з Аўдоццяю, як жылi, так i застаюцца жыць па сваiх законах.

Аднойчы апоўначы Прафiр падаў голас з печы:

— Аўдоцця, ты спiш?

— Не, не сплю. А што?

— Падай мне кiслага малака. Надта нешта смажыць у роце.

— Можаш i сам злезцi i напiцца.

— Ну пачакай, папросiш ты чаго-небудзь у мяне...

Ён, крэкчучы, злез з печы, абмацаў на стале збан з кiслым малаком. Уволю напiўшыся, адышоўся ад стала i ў парозе пальцамi босых ног даткнуўся да пустога пагiбанага, заржавелага вядра, злёгку нахiлiўся над iм. Нешта там у Прафiра не зусiм добра атрымлiвалася, не так, як хацелася, марудзiла — i тады ён строга прыгразiў:

— Рабi, а то адсяку i сабакам выкiну!

Але той усё роўна не спяшаўся... Прафiр яшчэ i яшчэ раз прыгразiў яму — i ўнутры яго штосьцi як быццам узварухнулася, спрацавала. Стары аблегчана ўздыхнуў i сур’ёзна папярэдзiў:

— Я цябе правучу. Паспрабуй толькi яшчэ калi не паслухацца.

— З кiм ты там размаўляеш? — аклiкнулася з ложка Аўдоцця.

— Гэта не з табою. Ёсць у мяне з кiм размаўляць.

За акном слаба i далёка блiснула маланка, нясмела прагрукатаў гром. Насоўвалася навальнiца.

Узабраўшыся на печ, Прафiр не здужаў маўчаць:

— Аўдоцця, не ведаеш, калi будзе канец свету?

— Ну i дурань... Навошта ён табе патрэбны, гэты канец свету?!

— Я быў у вёсцы, дык там казалi, што з акiяна нейкая паводка неўзабаве хлыне на сушу...

— Да нас яна не дойдзе. Ужо адна паводка была. Цяпер, кажуць, агнём спаляць зямлю.

— Да нас ён не дойдзе.

Праз колькi часу ў кронах дрэў настырна зашумеў вецер, па даху i па падаконнiках моцна забарабанiў дождж. Прафiр яшчэ нешта хацеў сказаць Аўдоццi, але асляпляльнае святло маланкi асвяцiла хату i тут жа непадалёк у дрэва моцна ўдарыў гром, пачуўся рыплiвы трэск адламанай галiны. Прафiр нацягнуў на галаву коўдру, каб не бачыць i не чуць гэтых выбрыкаў стыхii, i маўчаў.

А пад ранiцу яму прыснiўся сон: на яго хату накiнулiся быкi i хочуць разбурыць яе. I вось ужо адна сцяна падае прама на Прафiра.

— Э-э-э! Э-э-э! — закрычаў ён дзiкiм голасам.

— Чаго цябе там здымае?! — выгукнула Аўдоцця.

Прафiр прачнуўся:

— Ой, добра, што разбудзiла. Прыснiўся страшны сон. Я i закрычаў. Фу ты, аж халодным потам аблiўся.

— Вечна табе снiцца не тое, што людзям.

***

Не бедна, але i не надта багата жывуць Прафiр з Аўдоццяю. Курэй зусiм не трымаюць: iх то задзiраў коршак, то крала лiса — так яны i перавялiся. Свiней у старых таксама няма. Ёсць толькi дзве каровы i невядома колькi быкоў. Быкi як быццам бы iх i ў той жа час i не iх: яны абы-дзе бадзяюцца, начуюць, дзе прыйдзецца, летам амаль зусiм не заходзяць у хлявы. Каровы — тыя лепш прытрымлiваюцца дома, бо маюць патрэбу ў выдойваннi.

— Гэта ж трэба, — са шкадаваннем кажа iншы раз Аўдоцця, — кожны год усё быкi i быкi. Хоць бы адну цялушку прывялi — была б свая маладая кароўка.

Часам быкi на пашы накiдваюцца на кароў прыватнiкаў цi ўбiваюцца ў грамадскi статак — i тады пастухi бядуюць. Пастух Трафiм паспрабаваў неяк пугай адагнаць убуялага бугая ад грамадскiх кароў. Але той кiнуўся ў бойку ўжо з Трафiмам, падняў яго на рагах i разарваў ватоўку знiзу да каўняра. I, напэўна, ужо забiў бы, каб не выратаваў сабака Пруцiк, якi ўпiўся зубамi ў бычыны хвост. Адагнаў быка, выкурыў яго са статку.

Назаўтра ранiцай Трафiм дакульгаў да будынка сельвыканкама. Старшыня сельвыканкама Махнач насцярожыўся:

— Што з табою?

— Бык падбiў.

— Чый?

— Прафiраў.

— Чуў я пра гэтага Прафiра i яго жыўнасць. Ну што ж, трэба прымаць меры. Ты пасядзi вось тут, а я пазваню Зыбеню — старшынi СВК.

Махнач пакруцiў дыск тэлефона. На тым канцы проваду, аднак, нiхто не адказваў, i Махнач набраў нумар Зыбеневага мабiльнiка.

— Ну што рабiць, што рабiць? — загарачыўся той. — Пастраляць iх трэба к чортавай матары. Ад iх ужо нiкому спасу няма. Я тэхнiку дам, падбяру паляўнiчага. Ты толькi патэлефануй дырэктару мясакамбiната, цi прыме ён тушы быкоў.

Махнач узяў чырвоную кнiжачку, якая ляжала перад iм, знайшоў патрэбны яму нумар i пазванiў, расказаў пра сiтуацыю з Прафiравымi быкамi.

— Прыму, — пачуўся ў трубцы голас дырэктара мясакамбiната. — Толькi перарэжце iм касою горла, каб кроў сцякла. I прывозьце сюды.

Махнач, чалавек рашучы i энергiчны, малады, не стаў адкладваць "паляванне". Назаўтра ж узяў у гаспадарцы аўтакран з вялiкiм прычэпам, па дарозе прыхапiў вопытнага паляўнiчага Кудзi, якога парэкамендаваў яму Зыбень, i ўтраiх (з шафёрам) паехалi на хутар.

Прафiр з Аўдоццяю якраз стаялi на падворку i добра-такi напалохалiся прыезджых: што гэта за госцi, ды яшчэ з аўтакранам i ружжом?

Махнач цёпла прывiтаўся са старымi.

— Дык колькi ў вас быкоў? — запытаў ён у Прафiра.

— Не ведаю.

— А вы? — звярнуўся ён да Аўдоццi.

— I я не ведаю. Неяк я прыкiдвала, дык налiчыла ажно шаснаццаць.

— Ого-го-го.

— Зараз яны зусiм не прыходзяць дамоў. Можа дзе перабралiся ў iншы раён, цi ў Лiтву, цi можа хто сабе якога прысвоiў...

— Мы хочам пастраляць iх, здаць на мясакамбiнат, а грошы аддаць вам. Згодны?

— Забiвайце, — спакойна адказаў Прафiр. — Усё роўна з iх нiякай карысцi. А я сам з iмi ўжо не спраўлюся, стары.

Аўдоцця разгубiлася, паварушыла рукамi.

— А дзе iх шукаць? — пацiкавiўся Махнач.

— У лесе, — ажывiўся Прафiр, — i на пашы каля чужых кароў, i ў полi, i каля стагоў саломы, бывае, ляжаць. Адбрыдваюцца ад дома на кiламетры. На машыне знойдзеце. Гэта не пешшу. Як толькi ўбачыце якога без прывязi — гэта наш.

Як i прадказваў Парфiр, першага быка яны знайшлi каля кароў, непадалёк ад мелiярацыйнага рова. На адным беразе яго нерваваўся статак. На другiм з альховых кустоў з доўгiм кiем у руцэ вылез Трафiм. Ён борздзенька спусцiўся ў роў i тут жа выбраўся з яго, калi "паляўнiчыя" ўжо вылезлi з кабiны.

— Што, зноў напаў? — спытаў Махнач.

— З самай ранiцы не дае спакою. Я во выразаў кол, думаў бiць яго па рагах, але раз вы прыехалi...

— У нас лепшы кол, — усмiхнуўся Кудзi i прыпадняў ружжо.

— Я думаю...

— Ну вы заставайцеся тут, — прамовiў Кудзi, — а я пайшоў туды.

— Ты ж толькi глядзi, — наўздагон кiнуў яму Трафiм, — не забi якую карову i не парань другога пастуха Гоца.

Усе засмяялiся.

Неўзабаве раздаўся стрэл i бачна было, як вялiзны, укормлены бык укленчыў на пярэднiя ногi, пасля рухнуў на траву.

Трафiму Махнач загадаў адагнаць статак чым далей, каб каровы не знюхалi кроў i не пачалi раўцi, не збурылiся.

***

Другога быка ўпалявалi ў канюшыне. Трэцяга каля стога свежай жытняй саломы, чацвёртага на ўскрайку лесу, каля вёскi Цiсаўшчына — усяго ўклалi за гэты дзень сем бугаёў i тушы iх адвезлi на мясакамбiнат.

А праз тыдзень Махнач прывёз на хутар поўны цалафанавы мяшочак грошай (i ўсе пяцiдзесяткамi), працягнуў iх Прафiру.

— Аддавайце ёй, — паказаў Прафiр кiўком галавы на Аўдоццю. — Яна ў нас касiр.

Аўдоцця ўзяла аберуч мяшочак, прыцiснула яго да грудзей i войкнула:

— Ах, Божа ж мой! Што мы будзем з iмi рабiць?..

— Знойдзеш што, — заспакоiў яе Прафiр. — Пабудуем новую веранду, перакрыем дах на хаце, на хлявах, каўбасы накупляем.

— Занiзка бераце, спадар Прафiр, — заўважыў Махнач. — Каўбаса ваша ў каморы за суткi, за двое сапсуецца. Ды i навошта вам гэту рухлядзь перакрываць? Купiце лепш у вёсцы добры дом. Вунь у Цiсаўшчыне сорак дамоў пустуе. За пяцьсот долараў прадаюць. Выбiрайце самы лепшы i купляйце. А я вам дапамагу ў гэтым.

Прафiр з Аўдоццяю пераглянулiся.

— Я не разумею па доларах, — прызнаўся Прафiр. — Колькi будзе на нашы грошы?

— Прыкладна мiльён. А ў вас тут больш за сем мiльёнаў. Так што можаце набыць аж сем дамоў. Там ёсць электрычнае святло, тэлефон правядзём вам. Набудзеце халадзiльнiк, тэлевiзар. Зажывяце, як людзi.

— А што, Прафiрка, давай можа паслухаем добрага чалавека, — уставiла слова Аўдоцця.

— Дык хiба ж я супраць.

— З пераездам у вёску вы нiчога не страцiце, — даводзiў старшыня сельвыканкама. — Рашайце. Ну а астатнiх быкоў мы адстраляем пазней. Заставайцеся здаровымi!

Махнач пакрочыў да аўтамашыны.

З хвiлiну старыя стаялi i маўчалi, нiбы ў ацапяненнi.

— Дык вось чым абярнуўся той мой сон, помнiш? — мовiў Прафiр. — Быкi, якiя разбуралi тады нашу хату, — гэта ж, аказваецца, свае, нашы былi быкi. А сцяна, якая падала на мяне, — гэта ж гро-о-о-шы! Сон у руку.

http://old.zviazda.by/

Рубрики:  Проза

Вино из петрушки полезно сердечникам

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 14:46 + в цитатник

Этот рецепт я позаимствовал у американцев еще в 1994 году, будучи во Франции у брата. Его заокеанские гости с восхищением рассказывали о методах лечения святой Хильдегарды, монахини, которая жила в XII веке. У них была и книга с ее рецептами на русском языке. Меня они очень заинтересовали, многие я переписал и использую с хорошим эффектом.

Вино из петрушки очень полезно сердечникам:

Но больше других мне нравится рецепт вина из петрушки. Это просто замечательное снадобье, которое отлично помогает при болях, связанных с сердечной деятельностью, при сердечной невралгии (эти функциональные затруднения в работе сердца невозможно обнаружить даже на ЭКГ, просто «давит» сердце), при бессоннице, переутомлениях и эмоциональных стрессах.

Рецепт приготовления вина из петрушки:

Измельчить 8-10 растений корневой петрушки вместе с зеленью и залить в эмалированной кастрюле1 лнатурального виноградного белого или красного вина. Довести до кипения и варить на малом огне пять минут. Снять с огня и добавить 2 ст.л. винного (виноградного) уксуса и 80-150 гмеда (для больных диабетом — не более80 г, можно и меньше). Снова довести до кипения и варить еще

пять минут, снимая пену. Процедить и разлить в стеклянные бутылки. Хранить в холодильнике.

Курс лечения вином для сердечников:

Это порция для одного человека, который желает поддержать свое сердце. Я пью такое вино по 100 мл три раза в день, пока не закончится. Повторяю курс два раза в год.

Я уже сказал, что можно использовать как белое, так и красное вино. Считается, что белое вино возбуждает, а красное успокаивает. Поэтому отдаю предпочтение красному вину. Благодаря содержанию дубильных веществ именно это вино полезно не только для сердца, но и для желудка. Да и американцы, исходя из личного опыта, советовали мне использовать именно красное вино.

Добавлю, что вино из петрушки хорошо зарекомендовало себя и при ревматических проблемах с сердцем, при ослаблении сердца после перенесенного гриппа или другой тяжелой болезни, при любой другой сердечной слабости, в том числе и возрастной (ее можно вылечить именно этим вином, не прибегая к лекарствам).

Одна моя знакомая, даже скорее приятельница, лечила настойкой чистотела заболевания матки.

Это вино можно пить даже в период реабилитации после инфаркта (по 100 мл три раза в день). Спустя 3-6 месяцев в зависимости от самочувствия можно снизить дозировку до 100 мл вдень.

Юрий Казак, "Народный доктор"

Рубрики:  Лекарственные растения

І самалётам цяжка ў спякоту

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 13:23 + в цитатник

Але і Ан-2, і Мі-2 павінны штодня ўзнімацца ў паветра над гарачай зямлёй. Спякотнае паветра стварыла ў многіх рэгіёнах краіны пажаранебяспечную сітуацыю, і ўсе 12 падраздзяленняў "Беллесавія" вядуць назіранне з неба, каб папярэдзіць аб небяспецы і своечасова ўтаймаваць вогненную стыхію, не даць агню ператварыць лес у попел. Асабліва складаныя ўмовы з-за адсутнасці дажджоў утварыліся на паўднёвым захадзе Беларусі на памежжы з Украінай, у Столінскім і Пінскім раёнах. Лётчык-назіральнік мазырскага авіяаддзялення Аляксандр Нягрэй з групай пажарных дэсантнікаў учора ліквідавалі два складаныя лясныя вогнішчы ў Лельчыцкім і Калінкавіцкім раёнах, якія ўзніклі па халатнасці людзей.

— Клас гарымасці павышаецца ўжо да пятага, — паведаміў па тэлефоне Аляксандр Нягрэй, — бо гарачыня дасягае 30-32 градусаў. Нават хуткія самалёты і верталёты не заўсёды паспяваюць да вогнішчаў, пакуль тыя ў пачатковым стане.

У мінулыя выхадныя складаная сітуацыя ўтварылася на Альманскіх балотах. Небяспеку заўважыў пінскі лётчык-назіральнік Юрый Вандзіч. Прыйшлося высаджваць пажарны дэсант на цэлыя суткі. Пажар спынілі, але агнём знішчана больш за гектар балотна-лясных угоддзяў.

 
— Учора два пажары пашкодзілі трынаццаць сотак лесу, — паведаміў Юрый Вандзіч. — Каб не дэсантнікі, хто ведае, якія страты панесла б лясная гаспадарка.

Пажар пад крылом АН-2 (на фота ўверсе) запеленгаваў экіпаж лесапатруля з Маладзечна, якім кіруе Уладзімір Ганчароў. Яго інфармацыя пра агонь на маляўнічым беразе Заходняй Бярэзіны дапамагла хутка ліквідаваць полымя.

— Наша тэхніка павінна быць безадказнай і заўсёды гатовай да вылету, — кажа авіятэхнік самалёта АН-2 Уладзімір Крыштопенка (на ніжнім фота).

Гэты спецыяліст ужо 20 гадоў абслугоўвае "кукурузнікі". І амаль дзесяць з іх — у "Беллесавія". Як толькі борт прызямляецца пасля чарговага палёту, авіятэхнік спяшаецца праверыць усе вузлы і дэталі даверанага яму самалёта-назіральніка.

Анатоль Кляшчук.

http://old.zviazda.by/ru/issue/article.php?id=80325

Рубрики:  Родны край

Пуловер резинкой с ажурными манжетами от Drops

Пятница, 22 Ноября 2013 г. 08:45 + в цитатник
Это цитата сообщения Иримед [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Пуловер резинкой с ажурными манжетами от Drops

http://knitting-club.info/drops-74-7-pull/

 

Drops 74

Проект на Ravelry: 74-7 Ribbed pullover in Safran
Рубрики:  Вязание/Полувер


Поиск сообщений в Ассолька_777
Страницы: 239 ... 83 82 [81] 80 79 ..
.. 1 Календарь