-Рубрики

 -Музыка

 -Поиск по дневнику

Поиск сообщений в Ассолька_777

 -Подписка по e-mail

 

 -Статистика

Статистика LiveInternet.ru: показано количество хитов и посетителей
Создан: 18.09.2013
Записей:
Комментариев:
Написано: 4942


Народные средства для больных алкоголизмом

Среда, 13 Ноября 2013 г. 20:08 + в цитатник

Как помочь больному алкоголизмом справиться с пагубной привычкой? Очень надеемся, что эта статья позволит страдающим алкогольной зависимостью вернуться к трезвой жизни. Поговорим в статье про народные средства для больных алкоголизмом.

    Народное средство копытень европейский

  Отвар этого корня успешно применяют при лечении алкоголизма. 1 ст.л. сырья без горки залить 1 ст. кипятка. Держать на водяной бане 30 минут, сразу процедить. Долить кипяченой водой до первоначального объема. Пить по 2 ст.л. через 30 минут после еды. Или 1 ст.л. отвара влить в стакан водки. Как правило, этот напиток вызывает сильную рвоту и стойкое отвращение к спиртному.

 

  В большинстве случаев не удается применять отвар этого растения незаметно, подмешивая в пищу, - все равно будет ощущаться его яркий вкус. Поэтому желательно проводить лечение с ведома больного, который хочет бросить пить, но у самого не хватает силы воли. Растение ядовито. Готовить его препараты и пить нужно строго по рецептам. Противопоказания: беременность.

 

    Рута душистая

  2 ст.л. измельченной травы залить 250 мл водки. Настоять 14 дней в прохладном темном месте (например, в шкафу). Сразу процеживать необязательно - процедите, когда настойка будет заканчиваться. Давать больному 3 раза в день по 20-30 капель, разбавленных в 100 мл воды. Если сильная тяга к спиртному или запой, можно пить настойку 5 раз в день. Курс - месяц. В случае если больной не считает себя алкоголиком и не хочет лечиться, можно 1-3 раза в сутки попробовать без его ведома добавлять настойку в суп, чай или водку, которую он пьет. Все зависит от того, как часто он ест дома. Курс - месяц (на этот период потребуется примерно пол литра настойки). Далее лечить с перерывами, в зависимости от состояния больного. Если не употребляет спиртное - перерыв. Когда становится нервным, возбужденным, появляется тяга к выпивке - давать настойку в течение недели, затем снова перерыв. Эффект от лечения хороший. Не допускать передозировки, так как растение относится к малоядовитым.

 

    Народное средство и лекарственный сбор

  Смешать в равных частях траву золототысячника, полыни горькой, чабреца. 1 ст.л. сбора залить 1 ст. кипятка, настоять 2 часа, укутав, процедить. Пить по 1 ст.л. 4 раза в день. Настой хранить в холодильнике, каждые двое суток менять на свежеприготовленный. Курс лечения - 3 месяца.

 

    Кедрач

  300 г кедровых орехов промыть, вместе со скорлупой пропустить через мясорубку. Выложить массу в полуторалитровую стеклянную банку, засыпать 300 г сахара, влить 0,5 л водки. Настоять в темном прохладном месте месяц, взбалтывая раз в 3 дня. Процедить через сложенную в 2 слоя марлю. Жмых не выбрасывать, а на его основе приготовить новую настойку по такому же рецепту (жмых заменит орехи). Пить по 1 ст.л. 2-4 раза в день за 30 минут до еды. Когда первая настойка закончится, сделать перерыв 2 недели, а потом пить вторую.

 

    Чтобы облегчить похмелье

  Для стимуляции организма 1 ст.л. без горки ягод барбариса залить 1 ст. кипятка, выдержать на водяной бане 20 минут, снять с огня, настоять 30 минут. Выпить отвар охлажденным за 1 прием. Можно съесть квашеной капусты или выпить немного ее рассола.

 

    Народные средства, замедляющие опьянение

  Их пьют до застолья. Смешать по 2 части сока граната, белокочанной капусты и 1 часть яблочного уксуса, кипятить на малом огне 5 минут, процедить и выпить. В эмалированной посуде залить 1 ст.л. травы мяты 1 ст. воды. Кипятить на малом огне 15 минут, процедить, добавить 2 ст.л. яблочного уксуса. Выпить охлажденным за один прием.

 

    Отрезвляющие методы

  Смешать 1 ст.л. яблочного уксуса с 1 ст. холодной воды, сделать с этим составом компресс на затылок. Этой же водой можно напоить пьяного человека. Или дать ему выпить 2-3 стакана крепкого чая с медом. При сильном алкогольном опьянении (или алкоголизме) 2 ст.л. листьев брусники залить 2 ст. кипятка, держать на водяной бане 20 минут, настоять час, процедить, отжать сырье. Выпить небольшими глотками.

 

    При алкогольном отравлении

  Листья лопуха положить в виде компресса лицевой стороной на лоб, виски и область желудка. А также пить отвар листа и корней этого растения: 2 ст.л. без горки измельченного сырья залить 2 ст. кипятка, держать на водяной бане 20 минут, настоять час, процедить, отжать. Выпить небольшими глотками. 1 ст.л. глины размешать в 1 ст. воды, выпить. Принять 3-6 таблеток активированного угля.

 

"Народный доктор",№20, 2012

Рубрики:  Здоровье/Алкоголизм



Процитировано 1 раз

Желтушник левкойный

Среда, 13 Ноября 2013 г. 17:06 + в цитатник

Желтушник левкойный

Желтушник левкойный

Противопоказания:
гликозидная интоксикация, выраженная брадикардия (менее 60 сокращений в 
минуту), желудочковая тахикардия и экстрасистолия, атрио-вентрикулярная 
блокада различной степени, острый миокардит, эндокардит, кардиосклероз, 
приступы Адамса-Стокса-Морганьи, стенокардия III-IV функциональных классов, 
синдром слабости синусового узла, гиперкальциемия, гипокалиемия, изолированный 
митральный стеноз, синдром каротидного синуса, аневризма грудного отделения 
аорты, синдром Вольфа- Паркинсона-Уайта, гипертрофическая обструктивная кардиомиопатия, печеночная недостаточность, инсулинозависимый 
диабет, инфекционные заболевания. Применение эрихрозида у больных тиреотоксикозом 
требует осторожности.
Растение ядовито!

 

Желтушник левкойный
Erysimum cheiranthoides
гусиная смерть, горчичка, желтушка, нарыжная, свирепица, свирипка, сурпица, сурепа, струек, стручки горькие, ускоп, ускопная трава, хребтовая трава, березка-трава, мокрица, торица

аптечное название: трава желтушника
используемая часть: трава
время сбора: май-июнь

Описание: однолетнее травянистое растение ярко-зеленой окраски, 30-60 см. Стебель ветвистый. Листья продолговато-ланцетные, острые, с обоих концов суженные, шершавые, покрытые редкими трехраздельными волосками. Цветы желтые, собраны в щиток, разрастающийся в кисть. Чашечка из 2 пар отпадающих чашелистиков. Цветоножки длиннее чашелистиков. Венчик 4-лепестковый. Лепестки с длинными ноготками и отогнутой округлой пластинкой. Тычинок 6. Пестик из 2-х плодолистиков. Столбик короткий, с выемчатым рыльцем. Плод - 4-гранные стручки, покрытые редкими волосками. Семена расположены в один ряд. Цветет с мая до осени.

Распространение: распространен повсеместно в умеренной зоне Европы, Азии и Северной Америки. Растет как сорняк на полях и сухих лугах, в речных долинах, на опушках лесов и на вырубках.

Используемая часть: обычно используется трава, но в качестве лекарственного сырья можно использовать также зрелые высушенные семена.

Сбор и заготовка: заготавливают траву во время цветения, выбирая при этом верхние, еще не огрубевшие части побегов длиной 10-15 см. Сушат под навесами, раскладывая слоем 5-7 см или в сушилках при температуре 50-60°С.

Выращивание: любая почва на солнце или в полутени. Размножают посевом семян весной или делением куста весной или осенью.

Применение: применяют в официальной медицине, так как его гликозиды, обладают сильным и широким терапевтическим действием. Препараты желтушника применяют при острой и хронической сердечной недостаточности с тяжелым
нарушением кровообращения. Сок желтушника входит в состав комплексного сердечного средства «Кардиовален», применяемого при стенокардии и ревматическом пороке сердца. В народной медицине настой желтушника также применяют при сердечной недостаточности, гипертонии и атеросклерозе.

Рецепты:

  • настой:
    1 чайную ложку измельченного сырья заливают в эмалированной посуде 400 мл кипящей воды, настаивают до охлаждения, процеживают. Пьют по 1 столовой ложке три раза в день.

  •  

http://www.belena.biz/nov/jelt.htm

Рубрики:  Лекарственные растения

Что делать с негативными мыслями?

Среда, 13 Ноября 2013 г. 17:02 + в цитатник

Что делать с негативными мыслями?

Как избавиться от негатива

Потом еще я никогда не забуду, как пошла в церковь. И потом еще долго ходила пешком. Как плакала и думала, как думала и плакала, казалось, мозги кипят, и череп расколется. Я тогда решила: если мне дорого мое здоровье, я должна научиться нажимать крестик в правом верхнем углу на все окна с негативными мыслями.

Позволяете себе день ото дня рассусоливать одни и те же негативные мысли? Имейте в виду:

Мысль порождает слово, слово порождает поступок, поступок — привычку, привычка — характер, а характер — судьбу.

Каждая мысль несет энергию, а мысль повторяемая изо дня в день — несет достаточно энергии, чтобы привести к последствиям в материальной жизни. Именно поэтому сбываются худшие страхи и именно поэтому работает визуализация.

Поэтому тренируйтесь. Как поступать с негативными мыслями? Выбор за вами: раскрывайте их на всю ширину окна вашего мира, сворачивайте и откладывайте на потом или ЗАКРЫВАЙТЕ НАСОВСЕМ!

Как избавиться от негативных мыслей?

Есть один очень действенный способ. Нужно включить внутреннего наблюдателя и слушать свои мысли со стороны. Это не так сложно, как кажется. Вы поймете, что беспокойный ум говорит без остановки и в основном то, что привык говорить. А разум может слушать и фиксировать, т.е. не давать уму управлять эмоциями, а просто слушать его, как психолог слушает клиента, и записывать коротко:

Ум говорит, что ему обидно из-за того-то и того-то.
Ум говорит, что ужасно несправедливо то-то и то-то.
Ум вызывает во мне гнев и злость мыслями о таком-то событии.

За день-два получится практически полный список всех мыслей, которые изо дня в день не дают покоя. Как только одна из мыслей снова начнет крутиться в голове, нужно представить себе, что это просто запустился файл, и как компьютерный вирус мешает работать другим, продуктивным мыслям. Этот негативный файл нужно закрыть и удалить (мысленно визуально представить этот процесс). И так поступать каждый раз, когда разум будет ловить ум на негативных мыслях.

Подробнее об уме и разуме

Мой любимый анекдот:

Едет в трамвае женщина и думает: «муж-козёл, сын придурок, зарплата мизерная...» и все в таком духе. А ангел на её плече всё записывает и думает: «и что ж она всё одно и тоже загадывает?!»

http://jivu.info/

Рубрики:  Закон Притяжения

Нечаканая ажэшка

Среда, 13 Ноября 2013 г. 16:58 + в цитатник

07 чэрвеня 2008 года
№ 8 (30)

Нечаканая ажэшка

2008 год своеасаблiвы для нашай гiсторыi. Спаўняецца 145 гадоў з часу "паўстання 1863—64 у Польшчы, Беларусi i Лiтве, нацыянальна-вызваленчага паўстання супраць царызму", так падае яго "Энцыклапедыя гiсторыi Беларусi". Адзначаецца 170-я гадавiна з дня нараджэння аднаго з кiраўнiкоў паўстання Кастуся Калiноўскага. У гэтым годзе мiнае 120 гадоў, як напiсана адна з галоўных навел Элiзы Ажэшкi пра паўстанне "Gloria victis". Прайшло 100 гадоў з часу першага з’яўлення ў друку iншых навел Ажэшкi з гэтага цыкла. 120 гадоў таму ўпершыню быў выдадзены раман пiсьменнiцы "Над Нёманам".

Большасць чытачоў, знаёмых з творчасцю нашай гродзенскай зямлячкi i польскай пiсьменнiцы Элiзы Ажэшкi, усё-ткi, вiдаць, найперш ведаюць яе буйныя творы, раманы ды аповесцi, невялiкая частка якiх перакладзена i на беларускую мову. Але ў Ажэшкi было шмат iншых твораў. Нездарма ж i пры жыццi, i пазней не раз выдавалiся яе шматтомныя зборы па-польску i па-руску. Вядома, было б добра, каб i беларускi чытач мог з усiм гэтым лiтаратурным багаццем пазнаёмiцца на сваёй мове. Спадзяюся, што з часам так яно i станецца.

Сёння ж мне хацелася б згадаць практычна невядомую, цi мо забытую старонку творчасцi Элiзы Ажэшкi. Гаворка iдзе пра цыкл навел, прысвечаных паўстанню 1863 года. Яны не аднойчы выдавалiся i выдаюцца ў Польшчы на польскай мове, як правiла, пад назвай "Gloria victis" — ("Слава пераможаным"). Аднайменную навелу ў маiм перакладзе на беларускую мову i поўны тэкст артыкула пра Ажэшку i паўстанне можна будзе прачытаць у адным з блiжэйшых нумароў часопiса "Дзеяслоў".

А вось па-руску навелы пераўвасаблялiся не вельмi часта i ў не надта блiзкi да нас час. Праз царскi цэнзурны нагляд Ажэшка не магла тады выказацца наконт прыхiльнага ёй самога паўстання i яшчэ больш прыхiльных i блiзкiх ягоных удзельнiкаў так, як ёй гэтага хацелася.

Могуць спытацца, а прычым тут царская цэнзура да творчасцi польскамоўнай Элiзы Ажэшкi? Вядома ж прычым. Бо жыла Элiза Ажэшка ў тым самым "Северо-Западном крае", дзе не адно было забаронена размаўляць па-беларуску, а i гiсторыю гэтай зямлi лепей было не ведаць, чым ведаць. А значная частка самой Польшчы была пад апекай Расii, знаходзiлася ў яе складзе згодна з рашэннямi Венскага кангрэса 1814 года як Царства Польскае — такой яна была да 1918 года. Ажэшка ад такога становiшча мела таксама шмат непрыемнасцяў. Бо, каб паехаць у Варшаву, напрыклад, яна павiнна была атрымаць спецыяльны дазвол Гродзенскага генерал-губернатара, i то пры ўмове, што яе прыезд не стане прычынай дэманстрацый у Варшаве.

Але што казаць пра той далёкi ўжо час, калi i дагэтуль паўстанне 1863—1864 гадоў не мае адназначнай ацэнкi i нават свайго наймення цi трактоўкi. Адны лiчаць яго "паўстаннем за аднаўленне Рэчы Паспалiтай у межах 1772 года", другiя — "нацыянальна-вызваленчым паўстаннем у Польшчы, Беларусi i Лiтве супраць царызму", трэцiя чамусьцi апускаюць Лiтву.

Дык гэта сёння. А тады, калi пiсала свае творы Элiза Ажэшка? Было прасцей? Наўрад. Было складана? Безумоўна. Бо, з аднаго боку, яшчэ надта свежымi былi ўражаннi i эмоцыi, а з другога, не былi вядомыя шырокаму грамадству сапраўдныя, а не сфальсiфiкаваныя цi аброслыя легендамi, рэальныя падзеi. Хоць, дзеля праўды, варта сказаць, што Элiза Ажэшка мо найбольш за iншых ведала сапраўдны стан спраў, бо была блiзка далучана да паўстанцкiх спраў. Пiсьменнiца брала ўдзел у дапаможных службах паўстання, выконвала функцыi кур’ера. Дык хiба магла яна пазбыцца ўсяго перажытага?

Аднак нi тады, нi сёння не сакрэт, што Элiза Ажэшка не адно спрыяльна ставiлася да сучаснага ёй паўстання, але спачувала паплечнiкам-паўстанцам, як магла спрыяла i дапамагала iм. Гэта можна сказаць пра народжанага ў вёсцы Шастакова цяперашняга Камянецкага раёна Рамуальда Траўгута, якi спачатку быў кiраўнiком партызанскага атрада на Палессi. Менавiта яго летам 1863 года Элiза хавала ў сваiм доме ў Людвiнаве, што на тым жа Палессi, дзе яна жыла ў маёнтку мужа Пятра Ажэшкi. Менавiта Траўгуту з рызыкай для ўласнага жыцця дапамагла яна дабрацца да польскай мяжы, у вынiку чаго ён апынуўся ў Варшаве, дзе i стаў пасля апошнiм кiраўнiком паўстання.

Праўда, нават спрыянне пiсьменнiцы не засцерагло ад небяспекi. Ноччу на 11 мая 1864 года Траўгут быў арыштаваны i 5 жнiўня павешаны разам з iншымi паўстанцамi, якiх, пакараных смерцю з Беларусi i Лiтвы, агульным лiкам было 128 чалавек. А крыху раней, 22 сакавiка 1864 года, гэткi ж лёс напаткаў i яшчэ аднаго з кiраўнiкоў паўстання — прадстаўнiка шляхецкага роду герба Калiнава з вёскi Мастаўляны Беластоцкага ваяводства Кастуся Калiноўскага.

Муж Элiзы багаты шляхцiц з Палесся Пётр Ажэшка, з якiм, праўда, у яе няпроста, скажам так, складвалiся ўзаемаадносiны, таксама пацярпеў ад праследвальнiкаў паўстання пасля паразы. Былы яго ўдзельнiк не па сваёй волi мусiў паехаць у далёкi ад родных мясцiн на Гродзеншчыне куток Расii. Выдаў Пятра Ажэшку ягоны ж лёкай. А ўсяго такiх высланнiкаў на катаргу i пасяленне ў Сiбiр, у арыштанцкiя роты з Беларусi i Лiтвы было 12 483 — царскi ўрад не цырымонiўся з бунтаўшчыкамi.

Такiм чынам, паўстанне 1863 года, ягонае водгулле i наступствы ўвайшлi не адно ў свядомасць Элiзы Ажэшкi, але i ў яе жыццёвы i сямейны лёс. Таму нiяк не магла яна абмiнуць у сваёй творчасцi гэтыя лёсазломныя i лёсавызначальныя падзеi. У яе творах найбольш i найчасцей прадстаўлены не так само паўстанне, як той пасляпаўстанцкi час, якi накладвае моцны адбiтак на герояў, перайначвае iхняе жыццё, змяняе думкi i дзеяннi.

Шчымлiва i тужлiва гучаць водгукi паўстання ў рамане "Над Нёманам". Элiза Ажэшка пiсала яго ў Мiневiчах i Гродне з лета 1886 да жнiўня 1887 года. У 1888 годзе раман упершыню выдадзены асобнай кнiгай Гебетнерам i Вольфам. Другое выданне, трохi скалечанае цэнзурай, увайшло ў збор твораў Ажэшкi Левенталя з датай 1889. А ўжо ў наступным годзе Левенталем было падрыхтавана новае выданне. Але тут адбылося непрадбачанае: царская цэнзура павыкiдала цэлыя старонкi, якiя найперш датычылiся патрыятычных згадак пра паўстанне.

А яны рассыпаны практычна па ўсiх старонках i закранаюць лёсы цi не ўсiх герояў твора. Амаль усе канфлiкты, сiтуацыi, здарэннi, жыццёвыя мiтрэнгi шляхты наднёманскага краю пазначаны менавiта вынiкамi паўстання. Яно наклала адбiтак не толькi на жыццёвы ўклад галоўных герояў, але i вымушае iх з аглядкай на паўстанне, дакладней, на пасляпаўстанцкiя дзеяннi ўладаў выбудоўваць свае мiжасабовыя, чалавечыя адносiны i нават паводзiны ў каханнi.

Своеасаблiвым сiмвалам паўстання для герояў рамана стала лясная паляна, на якой у безыменнай магiле спачываюць палеглыя барацьбiты. Магiла безыменная, але людзi помняць, хто вечным сном спiць пад гэтым утравянелым курганам. Таму яшчэ адным сiмвалам можна лiчыць тое, што сярод пахаваных тут герояў няма падзелу нi па маёмасным стане, нi па паходжаннi. Аўтарцы аднолькава шкада, што заўчасна склалi свае галовы багаты шляхцiц Андрэй Карчыньскi i збяднелы шляхцюк Ежы Багатыровiч.

Але ж быў у пiсьменнiцы i ўжо згаданы цыкл "Gloria victis" з аднайменнай галоўнай навелай. Хоць кнiжка i пабачыла свет толькi ў 1910 годзе ў Вiльнi, аднак напiсаны творы былi значна раней. Да цыкла належаць шэсць навел: "Яны", "Афiцэр", "Гекуба", "Бог ведае хто", "Gloria victis", "Дзiўная гiсторыя".

Кажуць, што першапачаткова Ажэшка хацела назваць кнiгу, куды ўвайшлi гэтыя творы, зусiм проста i надзвычай выразна — "1863". Аднак i канчатковая назва "Gloria victis", што азначае слава пераможаным, не менш значная i сiмвалiчная. Самы глыбокi, як на маё разуменне, сэнс хаваецца менавiта ў апошнiм слове — пераможаным. Так, няхай паўстанне не мела поспеху, хай палеглi i пайшлi па этапу ягоныя ўдзельнiкi, ды слава iх — пераможаных — ад гэтага не цьмее i не становiцца меншай. Каб не яны i iм падобныя да iх i пасля iх, то цi быў бы той народавызвольны поспех, якi ўсё-ткi прывёў да свабоднага выбару свайго лёсу.

Каб найлепшым чынам сказаць пра тое, што набалела, што захапiла i нязводна жыве ў душы, прымушае хвалявацца i пакутаваць не адно ад паразы паўстання, але i ад момантаў адрачэння ад памяцi пра паўстанцаў, Элiза Ажэшка часта скарыстоўвае прыёмы алегорыi, ужывае вобразы прыроды i прыродных з’яў, што пэўным чынам дазваляла маскiравацца ад надта ж пiльнай цэнзуры.

Так, у навеле "Gloria victis" аповед пра паўстанцкiя падзеi вядуць лясныя дрэвы, што нiбыта ў ганаровай варце стаяць вакол магiлы паўстанцаў, iх слухае вольны вецер, якi нястомна носiцца па свеце.

Дзеянне адбываецца ў горацкiх лясах на Палессi лiтоўскiм, як пiша сама аўтарка. Але пад тэрмiнам "лiтоўскi" яна разумее гiстарычны кантэкст слова, бо землi гэтыя калiсьцi ўваходзiлi ў склад Вялiкага княства Лiтоўскага. Згаданы ў навеле Каралеўскi канал, iнакш яго яшчэ называлi Мухавецкiм, Дняпроўска-Бугскiм, — гэта канал, збудаваны ў 1775—1784 гадах, якi злучае Пiну з Мухаўцом. Названа i больш канкрэтная мясцовасць — Дзяткавiчы, што непадалёк ад Кобрына. Тут праходзiў збор паўстанцкага атрада. Героямi навелы з’яўляюцца як прыдуманыя постацi, так i рэальныя. Прыдуманыя — малады вучоны Марысь Тарлоўскi i ягоная сястра Анэлька, якая закахалася ў Ягмiна, прыдуманы вобраз самога Ягмiна — сябра Тарлоўскага i кiраўнiка вершнiкаў у паўстанцкiм атрадзе. А вось постаць Рамуальда Траўгута з’яўляецца рэальнай.

Як зазначае ў сваёй кнiзе "Элiза Ажэшка. Трыванне, памяць, гiсторыя", якая выдадзена ў 2005 годзе выдавецтвам Унiверсiтэта ў Беластоку, польская даследчыца Барбара Наварольска, пiсьменнiца пазiрае "на пралiтую ў барацьбе кроў як на сакральную ахвяру, якая адраджае повязь народа i зямлi, служыць жыццю". Але тое ж жыццё сведчыць як няпроста дайсцi да разумення сябе неад’емнай часцiнкай народа, i яшчэ больш складана с т а ц ь той часцiнкай, якой больш за iншых балiць за агульны лёс, карцiць заступiцца за пакрыўджанага, не папусцiцца нядолi i прымусу, не паддавацца ганьбаванню i здзеку. Гэткiя матывы гучаць у многiх творах Ажэшкi.

Бiтва ў навеле "Яны" апiсана як бiтва самога лесу, дзе яна адбываецца, з варожым войскам. I наогул, тут шмат узвышанасцi стылю, мовы, мастацкiх дэталяў, што сведчыць пра жаданне Ажэшкi надаць i самому паўстанню, i ягоным вынiкам, i памяцi пра яго нейкi мiфалагiзаваны характар. Падобная адрознасць характэрна i для iншых навел. Для Ажэшкi гэта з’яўляецца спосабам гераiзацыi падзей i самiх паўстанцаў. Мо такiм чынам яна хацела дастукацца да душы чытача (i грамадзян свайго краю), каб абудзiць у ёй на момант заснулую прагу змагання за сваю вольнасць, за само iснаванне народа менавiта як народа, гаспадара сваёй краiны. Тое, што ўзрушыла, не хутка забудзецца. На гэта i разлiчвае аўтарка навел пра паўстанне 1863 года.

У гэтым сэнсе цiкавымi падаюцца развагi Траўгута ў навеле "Яны" наконт матываў удзелу ў паўстаннi, пачуццяў людзей, схiльных далучыцца да яго: "...няволя забiвае душу, а я з гэтай праўды раблю выснову, што нiкому не дазволена забiваць людскiя душы, i наадварот — душам людскiм нельга дазваляць, каб хто-небудзь iх забiваў..."

I сапраўды, паўстанне 1863 года, зрэшты, як i любы сiлавы супрацiў iснуючаму ладу, гэта не толькi, а часам нават не столькi збройны чын, гэта найперш маральны акт, калi не для ўсiх, дык для большасцi ягоных удзельнiкаў, гэта працэс пераадолення сябе, сваёй уладкаванасцi, сваёй звыкласцi ў iснаваннi, гэта, калi казаць высокiм стылем самой Э. Ажэшкi, узыходжанне на высокае ўзгор’е маральнасцi, рэальная праява гераiзму i гатоўнасцi ахвяраваць сабой.

Так, сваёй творчай пазiцыяй Элiза Ажэшка сцвердзiла: паўстанне мела сэнс, яго ўдзельнiкi нездарма пайшлi па этапу альбо палеглi ў родную зямлю. Таму памяць пра тыя падзеi i iхнiх творцаў павiнна быць нязводнай, мабiлiзуючай, поклiчнай i светлай. Бо нягледзячы на нiшто яны былi героямi. I такiмi застануцца насуперак часу i людской здольнасцi забывацца.

Анатоль БУТЭВIЧ.

 

http://old.zviazda.by/

Рубрики:  Родны край

Шарф (палантин) Анізетта

Среда, 13 Ноября 2013 г. 16:55 + в цитатник

Шарф (палантин) Анізетта

 

Шарф (палантин) Анізетта

Вам буде потрібно:

  • 1 (2) мотка Rowan Kidsilk Haze (70% супер кид мохер, 30% шовк; 210 м/25 г), колір 590 Pearl
  • спиці 6 мм (US 10)
  • кругові спиці 5,5 мм (60 см) (US 9)
  • маркери

Розмір:

  • Шарф, ширина близько 28 см
  • Палантин: близько 76х142 см після блокування

 

Щільність в'язання:
12 п х 16 р = 7.5 х 8.75 см до блокування візерунком
Вузлики на спицях 5.5 мм.

Позначення.
ВМ: вставити маркер
ПМ: перезняти маркер
2 разом лиц. протяжкою: 1 петлю зняти, 1 лицьова, перекинути зняту петлю над провязав
С4В: зняти 2 п. на додаткову спицю за роботою, 2 лиц., пров'язати лицьовими 2 п. з додатк. спиці.
Числа перед дужками відносяться до шарфа, числа в дужках відносяться до палантину. Якщо зазначена тільки одна цифра, воно відноситься і до шарфа і до палантину.

Візерунок Вузлики.
Число петель кратно 3 (набрати 12 п для зразка).

Ряд 1 (ЛС): лиц.

Ряд 2: 2 лиц, * накид, 3 лиц, потім кінчиком лівої спиці перекинути першу петлю з 3-х тільки що пров'язаних петель над двома іншими; повт. від * до останньої п, 1 лиц.

Ряд 3: лиц.

Ряд 4: 1 лиц, * 3 лиц, потім кінчиком лівої спиці перекинути першу петлю з 3-х тільки що пров'язаних петель над двома іншими, накид; повт. від * до останніх 2 петель, 2 лиц. Ці 4 ряди формують раппорт узору Вузлики.

Опис роботи:
На спиці 6 мм набрати петлі джгутообразним набором: 13 п для облямівки, ВМ, 12 (60) п для центральної панелі шарфа (палантину), ВМ, 13 п для облямівки = всього 38 (86) п для шарфа (палантину).

Перейти на кругові спиці 5.5 мм, в'язати прямими та зворотними рядами.

Ряд 1 (ЛС): 1 зняти як вив, 1 лиц, накид, 2 разом лиц, накид, 5 лиц, накид, 4 лиц, ПМ, 12 (60) лиц, ПМ, 4 лиц, накид, 5 лиц, накид, 2 разом лиц, накид, 2 лиц. 42 (90) п.

Ряд 2 (ВС): 1 зняти як вив, 1 лиц, вив до маркера, ПМ, 2 лиц, * накид, 3 лиц, потім кінчиком лівої спиці перекинути 1-у петлю з 3-х тільки що пров'язаних петель над двома іншими петлями ; повт. від * до останньої п перед маркером, 1 лиц, ПМ, вив до поїв. 2 п, 2 лиц.

Ряд 3: 1 зняти як вив, [2 разом лиц, накид] двічі, 2 лиц, 1 зняти, 2 разом лиц, протяжка, 5 лиц, ПМ, лиц до маркера, ПМ, 5 лиц, 1 зняти, 2 разом лиц, протяжка, 2 лиц, [накид, 2 разом лиц] двічі, 1 лиц. 38 (86) п.

Ряд 4: 1 зняти як вив, 1 лиц, вив до маркера, ПМ, 1 лиц, * 3 лиц, потім кінчиком лівої спиці перекинути 1-у петлю з 3-х тільки що пров'язаних петель над двома іншими петлями, накид; повт. від * до останніх 2 петель перед маркером, 2 лиц, ПМ, вив до останніх 2-х п, 2 лиц.

Ряд 5: 1 зняти як вив, [2 разом лиц, накид] двічі, 2 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 4 лиц, ПМ, лиц до маркера, ПМ, 4 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 2 лиц, [накид, 2 разом лиц] двічі, 1 лиц. 36 (84) п

Ряди 6,10,14,18,22 і 26: Повторити ряд 2

Ряд 7: 1 зняти як вив, [2 разом лиц, накид] двічі, 2 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 3 лиц, ПМ, лиц до маркера, ПМ, 3 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 2 лиц, [накид, 2 разом лиц] двічі, 1 лиц. 34 (82) п.

Ряди 8,12,16,20 та 24: Повторити 4 рад

Ряд 9: 1 зняти як вив, [2 разом лиц, накид] двічі, 2 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 2 лиц, ПМ, лиц до маркера, ПМ, 2 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 2 лиц, [накид, 2 разом лиц] двічі, 1 лиц. 32 (80) п.

Ряд 11: 1 зняти як вив, 1 лиц, накид, 2 разом лиц, накид, 1 лиц, накид, 2 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 1 лиц, ПМ, лиц до маркера, ПМ, 1 лиц, 2 разом лиц протяжкою , 2 лиц, накид, 1 лиц, накид, 2 разом лиц, накид, 2 лиц. 34 (82) п.

Ряд 13: 1 зняти як вив, 1 лиц, накид, 2 разом лиц, [накид, 3 лиц] двічі, 1 лиц, ПМ, лиц до маркера, ПМ, 1 лиц, [3 лиц, накид] двічі, 2 разом лиц , накид, 2 лиц. 38 (86) п.

Ряд 15: Повторити ряд 1

Ряд 17: Повторити ряд 3

Ряд 19: Повторити ряд 5.

Ряд 21: Повторити ряд 7,

Ряд 23: Повторити ряд 9

Ряд 25: Повторити ряд 11

Ряд 27: Повторити ряд 13.

Тільки шарф.

Ряд 28: Повторити радий 14

Продовжити повторення рядів 1-28 до досягнення бажаної довжини, закінчити 14-м або 28-м рядам. Спицями 6 мм вільно закрити петлі як визначено для палантину.

Тільки палантин.

Перейти на візерунок Схрещені дірочки.

Ряд 28 і кожен слід. парний ряд (ВС): 1 зняти як вив, 1 лиц, вив до маркера, ПМ, * 1 лиц, 8 вив, 1 лиц; повт. від * 5 разів, ПМ, вив до ост. 2 п, 2 лиц

Ряд 29 (ЛC): 1 зняти як вив, 1 лиц, накид, 2 разом лиц, накид, 5 лиц, накид, 4 лиц, ПМ, * 1 вив, 8 лиц, 1 вив, повт від * 5 разів, ПМ, 4 лиц, накид, 5 лиц, накид, 2 разом лиц, накид, 2 лиц. 90 п

Ряд 31: 1 зняти як вив, [2 разом лиц, накид] двічі, 2 лиц, 1 зняти, 2 разом лиц, протяжка, 5 лиц, ПМ, * 1 вив, 1 лиц, [2 разом лиц протяжкою, накид] 3 рази, 1 лиц, 1 вив, повт від * 5 разів, ПМ, 5 лиц, 1 зняти, 2 разом лиц, протяжка, 2 лиц, [накид, 2 разом лиц] двічі, 1 лиц. 86 п.

Ряд 33: 1 зняти як вив, [2 разом лиц, накид] двічі, 2 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 4 лиц, ПМ, * 1 вив, 1 лиц, [2 разом лиц протяжкою, накид] 3 рази, 1 лиц ,
вив, повт від * 5 разів, ПМ, 4 лиц, 2 разом лиц протяжних ¬ кою, 2 лиц, [накид, 2 разом лиц] двічі, 1 лиц. 84 п

Ряд 35: 1 зняти як вив, [2 разом лиц, накид] двічі, лиц, 2 разом лиц протяжкою, 3 лиц, ПМ, * 1 вив, [2 разом лиц протяжкою, накид] 3 рази, 2 лиц, 1 вив, повт. від * 5 разів, ПМ, 3 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 2 лиц, [накид, 2 разом лиц] двічі, 1 лиц. 82 п.

Ряд 37: 1 зняти як вив, [2 разом лиц, накид] двічі, 2 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 2 лиц, ПМ, * 1 вив, 1 лиц, [2 разом лиц протяжкою, накид] двічі, 3 лиц, 1 вив, повт. від * 5 разів, ПМ, 2 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 2 лиц, [накид, 2 разом лиц] двічі, 1 лиц. 80 п.

Ряд 39: 1 зняти як вив, 1 лиц, накид, 2 разом лиц, накид, 1 лиц, накид, 2 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 1 лиц, ПМ, 1 вив, С4В, 4 лиц, 1 вив, повт від * 5 разів, ПМ, 1 лиц, 2 разом лиц протяжкою, 2 лиц, накид, 1 лиц, накид, 2 разом лиц, накид, 2 лиц. 82 п.

Ряд 41: 1 зняти як вив, 1 лиц, накид, 2 разом лиц, [накид, 3 лиц] двічі, 1 лиц, ПМ, * 1 вив, 8 лиц, 1 вив, повт від * до слід. маркера, ПМ, 1 лиц, [3 лиц, накид] двічі, 2 разом лиц, накид, 2 лиц. 86 п

Ряд 42 (ВС): Повторити ряд 28

Повторювати ряди 29-42 до досягнення бажаної довжини мінус приблизно 18 см, закінчивши останній раппорт після 41-го рада. Палантин на фото включає 18 раппортів візерунка Схрещені дірочки.

Перейти на візерунок Вузлики

Ряд 280 (ВС): Повторити ряд 28

Ряд 281 (ЛС): 1 зняти як вив, 1 лиц, накид, 2 разом лиц, накид, 5 лиц, накид, 4 лиц, ПМ, * 1 вив, 8 лиц, 1 вив; повт від * до слід. маркера, ПМ, 4 лиц, накид, 5 лиц, накид, 2 разом лиц, накид, 2 лиц.

Ряди 282-307: Повторити ряди 2-27

Ряд 308: Повторити 4 ряд

Вільно закрити петлі по ЛС спицями 6 мм слід. чином: * 2 разом лиц вільно, повернути петлю з правого спиці на ліву, повт від *.

Збірка. Сховати кінці ниток. Розтягнути.


Джгутообразний набір.

 

Набір петель, що виконується однією ниткою. Нееластичний. Односторонній. Можна виконувати в два кольори.

Робиться він у такий спосіб:
Сформуйте першу петлю за допомогою ковзного вузла, залишивши хвостик 7-10 см. Вив'яжіть нову петлю з початкової і переведіть її на ліву спицю. Наступну петлю вив'яжіть не з цієї другої петлі, а з проміжку між нею і першої, і вийшла третя петлю теж поверніть на ліву спицю і так далі. Е. Циммерман "В'язання без сліз"

Вигоди цього способу очевидні: не потрібно відміряти нитку і не доведеться розпускати перший набраний ряд тільки тому, що не вистачило трохи ниточки.


 

шарф палантин


http://vyazannya.org/

Рубрики:  Вязание/Шаль

Яйка

Среда, 13 Ноября 2013 г. 16:32 + в цитатник

07 чэрвеня 2008 года
№ 105 (26218)

ПРОСТЫЯ РЭЧЫ

Яйка

Сярэдзіна шасцiдзесятых гадоў мiнулага стагоддзя. Мы, малодшыя школьнiкi, па строга ўстаноўленым рэгламенце перайшлi са стану акцябрацкага ў стан пiянерскi, ходзiм у школу з чырвонымi гальштукамi на грудзях. А тут якраз i святая нядзелька — Вялiкдзень. У панядзелак большасць з нас на сняданак прынесла ў школу печаныя маткамi булкi i... чырвоныя яйкi. У час перапынку дружна налеглi на гэтую смакату. Але разуменне таго, што робiм нешта не ў адпаведнасцi з законамi юных пiянераў прысутнiчае. Таму шалупiнне акуратна зграбаем, высыпаем у сметнiцу. Званок. У класе з’яўляецца настаўнiца, пачынае ўрок. А сама праходжваецца па радах. Мiж iншым зазiрае i ў сметнiцу. А там чырвань розных адценняў. Яна пачынае — абавязана! — даводзiць нам пра шкоднасць гэтых прымхаў, рэлiгiйных забабонаў. Гаворыць доўга, але не злосна — неяк стомлена.

Так, тады змагалiся не толькi з самой рэлiгiяй, але нават i з чырванню яек на галоўнае, гадавое свята.

Успомнiўся раман Мiхаiла Шолахава "Узнятая цалiна". Дзед Шчукар дацямiў, што ўсе партыйцы ў хутары пры партфелях, маюць нейкiя пасады. А чаму б i яму не ўступiць, прыйшоў у калгасную кантору. Сакратар партыйнай ячэйкi Макар Нагульнаў, каб хутчэй адвадзiць старога, не ўцягваецца з iм у доўгую размову, пачынае:

— На пасху поп да цябе заходзiў?

— Само сабой.

— Ахвяраваў яму?

— Ну, вядома ж. Парачку яечак i, натуральна, кавалачак сальца, з паўфунта.

— Ты, значыць, у бога верыш i да гэтага?...

Падстава развярнуць старога знойдзена.

Нездарма разбуральнiкi старога свету i будаўнiкi новага, бязбожнага, абрынулiся на паэму Якуба Коласа "Новая зямля" з аглаблёвай крытыкай.

Вось у яго сям’я збiраецца ранiцой за святочным сталом. Па кнiжцы спяваюць патрэбныя радкi. А потым:

<І>Кантычка зноў iдзе пад бэльку.

Вiдэльцы дружна разбiраюць

I гуртам яйкi ачышчаюць,

I па кусочку iх бяруць,

Крыху падсольваюць, ядуць.

Вось бацька чарку налiвае

I вочы ўгору падымае.

— Дай, божа, за год дачакаць

Здаровым, вясёлым, жывым

I новы вялiкдзень таксама спаткаць

У добрым здаровейку ўсiм.

У святую нядзельку яда абавязкова пачынаецца са свянцонага ў царкве цi касцёле яйка, якое мачаюць у свянцоную ж соль. Ну а потым i дарослыя, а дзятва асаблiва, з гэтымi яйкамi святкуюць не адзiн дзень. Шмат з iмi забаў i традыцыйных дзеяў. Дарэчы, у нашай мясцовасцi да нядаўняга часу велiкодныя яйкi былi аднаго колеру, ды гаспадынi i не мудрагелiлi, фарбавалi iх у шалупiннi цыбулi. Не было ў нас пiсанак, маляванак, як, прыкладам, на Палессi. Гэта цяпер сталi з’яўляцца на яйках розныя малюнкi.

I сёння, думаю, няма цi практычна няма сям’i, нават самай атэiстычнай, дзе б на Вялiкдзень на стале не з’явiлася чырвонае цi iншага колеру, цi пiсанае яйка. Перад святамi попыт на яйкi ўзрастае ў разы. Яны знiкаюць з крамаў, на кiрмашах цэны падскокваюць. А ў халадзiльнiках растуць запасы гэтага простага прадукту. У часы, калi не было халадзiльнiкаў, захаваць iх была праблема. На мароз не вынесеш. Мацi збiрала ў час посту яйкi з-пад сваiх курэй i закопвала iх у попел, вядома ж, астуджаны, ды i попел з iскрынкамi агню называўся ў нас — прысок. Сем тыдняў посту захоўвалiся яйкi выдатна.

Напiсаў, што яйкi нельга выносiць на мароз, замарожваць. I ўспомнiўся любiмы ў юнацтве амерыканскi пiсьменнiк Джэк Лондан. Ёсць у яго апавяданне — "Тысяча тузiнаў". Па-руску тузiн — дюжина. 12 нейкiх аднолькавых прадметаў, рэчаў. Дык вось, герой Джэка Лондана дазнаўся, што на Алясцы, там, дзе панавала "залатая лiхаманка", вельмi дарагiя звычайныя яйкi, золаташукальнiкам яны як лекi i плацяць за iх залатым жа пяском. Вось i купiў, упакаваў ён тысячу тузiнаў яек, накiраваўся на Аляску. Уласна кажучы, сюжэт апавядання — дарога гэтага прадпрымальнiка да Аляскi — з небяспекамi, мучэннямi, пакутамi. Дабраўся. I першы ж пакупнiк заплацiў так, як чакалася. Толькi хутка вярнуўся. Купленыя яйкi аказалiся сапсаванымi. Узяўся прадпрымальнiк секчы памерзлыя яйкi — усе псаваныя. Скончылася яго эпапея вар’яцтвам.

Увогуле ж у беларускай мове раўнапраўна iснуюць дзве формы: яйка i яйцо. Таму ёсць устойлiвы выраз:

Сядзець на яйках, што азначае вялiкую нерухомасць.

Але ж i такое:

З-пад сучкi яйцо ўкрасцi — пра спрытнага злодзея.

Не варты выедзенага яйца — нешта пустое, у тым лiку i чалавек пусты.

Яйцо курыцу вучыць — гэта гаворыцца з адценнем неадабрэння, калi малады павучае старога. Мiж iншым, спрэчка пра першаснасць яйка цi курыцы выдуманая. Iснуюць жа законы эвалюцыi ўсяго жывога на планеце.

У Мiхаiла Булгакава, вельмi адметнага рускага пiсьменнiка чытачы ў асноўным вызначаюць раман "Майстар i Маргарыта". Ну, яшчэ "Сабачае сэрца". А ёсць у яго вельмi трагiчны i сiмвалiчна прарочы твор "Роковые яйца". Напiсаў па-руску, бо пераклад — фатальныя цi пагiбельныя — не зусiм тут падыходзiць. У маладой краiне Саветаў знайшоўся чалавек, якi зрабiў своеасаблiвы iнкубатар, у якiм з яек куры вырастаюць небывалых памераў, можна накармiць дыетычным мясам усiх. А ў краiне ж якраз выдахлi ўсе куры, эпiдэмiя нейкая. I вось для развядзення ў саўгас недзе на Смаленшчыне, дзе размясцiлi гэты iнкубатар, завезлi яйкi 
з-за мяжы. Ды памылiлiся — яйкi не курыныя, а страўсаў, змей, iншай усялякай нечысцi. Яйкi незвы- 
чайныя, паплямленыя, яшчэ дырэктар саўгаса званiў у Маскву i дапытваўся: мыць iх цi не. I яны, выхадцы з гэтых яек, так памножылiся, такiмi вялiзнымi выраслi, што вынiшчылi ўсiх людзей у акрузе, пайшлi наступам на Маскву. Пад Вязьмай у баях з грымучымi змеямi загiнула Конная армiя. У Маскве панiка, забiлi вучонага. I раптам у вераснi ўдарылi жудасныя маразы. Усе гады-пачвары загiнулi. Пiсаўся твор задоўга да вайны i гiбелi ў падмаскоўных прамерзлых сумётах нямецкага нашэсця.

Ды вернемся да нашага будзённага жыцця. У сямiдзесятыя—васьмiдзесятыя гады мiнулага стагоддзя вельмi часта жыхары райцэнтраў, мястэчак выязджалi ў калгасы i саўгасы для аказання шэфскай дапамогi. I касiлi, i капалi, i сушылi, i камянi збiралi — шмат якiя работы выконвалi. Але найчасцей не перараблялi. Гэта былi своеасаблiвыя пiкнiкi. З абавязковым калектыўным абедам. I вось у абед кожны вымаў са свайго "тармазка" назапашанае. У кожнага былi абавязкова вараныя яйкi. Без выключэнняў. Выпрастаюцца "тармазкi", i на агульным стале (засцеленай прама на зямлi цыраце) — вялiзная гурба яек. Першы быў наедак, ды i найпрасцейшы, бо нешта мясное было тады ў дэфiцыце. Тады i напiсалася:

Бутэрброды нашага народа —

Вернае, халоднае яйко...

Асобная тэма яйка i вайсковая служба, вайсковыя дзеяннi. У "Пятры I" Аляксея Талстога цар са сваiм войскам заграз пад Нарвай. Крэпасць узяць не ўдалося. А шведы ўжо на падыходзе. Цар сядзiць вечарам у роспачы.

"Царскi повар Фельтэн, мармычучы сабе пад нос, смажыў на шастку на лучынках яечню. З цяжкасцю дасталi дзесятак яек, — кухонны мужык верхам гнаў ледзь не да Ямбурга, — усе аказалiся тухлымi...

— Чаго ты мармычаш, ты iх перцам мацней, Фельтэн...

— Чую, ваша вялiкасць... Перцам!"

У кiнафiльмах пра вайну, ды i ў ваеннай кiнахронiцы распаўсюджаны сюжэт — немцы-захопнiкi шукаюць па вёсках курэй, ахвотна п’юць яйкi. А мацi са свайго дзяцiнства ўспамiнае iх патрабаваннi ў гаспадынь "млеко i яйко". Праўда, успамiнае i цукеркi, якiя раздавалi салдаты дзецям.

На другiм годзе маёй тэрмiновай службы быў выдадзены загад мiнiстра абароны СССР: салдатам у святочныя днi i нядзелi выдаваць два яйкi. Спачатку ў сталовай падавалi патэльню з яечняй. Але дзе там угледзiш: на дзесяць чалавек дваццаць яек цi менш? Потым прыйшло ўдакладненне: толькi варанымi.

На самым пачатку сваёй журналiсцкай працы блiзка сышоўся я з трыма пастаўчанамi. Па гадах яны былi бацькi мне. Але цi за ўменне слухаць, цi за што iншае прымалi ў сваю кампанiю. Усе трое ваявалi, потым адзiн быў дырэктарам вясковай школы, другi — старшынёй калгаса, трэцi — сакратаром сельсавета. Любiлi яны пасядзець дапазна за сталом, падняць чарку, паўспамiнаць, пажартаваць. Быў i такi, не зусiм бяскрыўдны жарт, калi ў iх кампанiю трапляў нехта староннi i не такi пажаданы. У час бяседы цiханька ў кiшэнi яго палiто, якое вiсела ў прыхожай, клалi сырыя яйкi. Чалавек апранаўся, развiтваўся. А гэта троiца развiтвалася вельмi ўжо шчыра, абдымалiся, ляпалi госця па плячах, па баках. Больш той не прыходзiў.

А яшчэ ж — яйка птушынае... У апошнi час з цiкавасцю сачу за творчасцю паэтэсы Валянцiны Аксак. Яе верлiбры чытаць няпроста, але асалода вялiкая. Вось, напрыклад, такi:

Адпуджанаю птушкаю з гнязда

ўспырхнула

зьнячэўленая думка,

у яйках стынуць

i марнеюць

усплескi гукаў,

не паспеўшы

словам стаць.

Памяншальна-ласкальнае да яйка — яечка. I пра прыгожую дзяўчыну, сустрэўшыся з якой, нельга не азiрнуцца, гавораць: iдзе — яечка з галавы не скоцiцца. Вось вам i простая рэч.

Алесь Касцень.

г. Паставы.

Рубрики:  Родны край

Что делать, если вещий сон сбудется?

Среда, 13 Ноября 2013 г. 16:26 + в цитатник
 
Что принято считать вещими снами? Сны, которые снятся с четверга на пятницу? А на остальные не стоит обращать внимания? Каждый решает этот вопрос для себя сам. Кто-то вообще называет “вещие” сны суеверием. А кто-то спит без задних ног и утверждает, что снов не видит вообще, хотя доказано, что такие люди просто забывают все, что им приснилось. 

Иногда сон напоминает сумятицу каких-то несвязанных вещей, событий прошедшего дня. А иногда “выглядит” настолько правдоподобно, что утром долго вспоминаешь, было ли в действительности то, что приснилось. Некоторые обладают особой способностью во сне получать информацию “из космоса” о будущем или творческие идеи – всем известен пример Менделеева с его таблицей. Моцарт во сне получил символическое предупреждение о своей близкой смерти, увидев образ “черного человека”, что и подвигло его создать великий “Реквием” – гимн смерти. 

С простыми смертными, конечно, такое редко случается. Чаще бывает так. …Ночь. Какой-то глухой переулок. В лицо задувает порывистый ветер, глаза не могут различить ничего впереди, только какие-то тени проносятся мимо. Вдруг чья-то рука ложится на горло, и душит, душит, и противный голос Светки из 35-й квартиры злорадно произносит: «Теперь он достанется мне!» Скажете, бред? Ничего подобного. Это всего лишь слабое подобие той белиберды, которая может присниться любой из женщин, заставляя проснуться в холодном поту и еще какое-то время приходить в себя. 

Утром же, окончательно проснувшись, вы принимаетесь вспоминать, что же такого гадкого приснилось вам сегодня, испортило настроение и чуть ли не выбило из колеи на весь день. Восстановив в памяти ночной кошмар (или совсем не обязательно кошмар, а кошмарик, или даже совсем не кошмарик – об этом чуть позже), вы замираете от непонятного предчувствия, пытаясь отогнать некстати приползающие мысли типа: «Сегодня же пятница, а с четверга на пятницу как раз сбывается все, что приснится», плюете через левое плечо, стучите по деревяшке три с половиной раза или с фальшивой бодростью в голосе произносите: «Куда ночь, туда и сон», но... 

Факт остается фактом. Сон был, и был он весьма неприятен, и несмотря на то, что на дворе двадцать первый век (а даже, может, и как раз поэтому), вы почему-то склонны верить во всякие вещи довольно непонятной природы. И пусть только кто-нибудь осмелится заявить, что сны – это всего лишь результат беспорядочной работы отдыхающих от напряженного дня мозговых клеток! 

Итак, а если он сбудется? Не паникуйте. Все в ваших руках, как это ни странно прозвучит применительно ко снам, и нужно лишь прислушаться к себе, к своему внутреннему голосу и постараться понять, о чем он пытается вам сказать или предупредить. А кто предупрежден, тот, как говорится, вооружен. Например, описанное выше сновидение совсем не обязательно может означать, что соседка положила глаз на вашу вторую половинку, как можно предположить сначала. А может, это она про ваш новый холодильник, который вы ей еще вчера с гордостью демонстрировали и которым она так долго восторгалась. 

Сердце не обманешь, и оно говорит вам, что Света давно стреляет глазами в сторону вашего любимого? Ну, так и пусть стреляет. Это еще не повод бить тревогу. Возможно, таким образом подсознание говорит вам, что неплохо бы уделить своей второй половине немного больше внимания, чем обычно, устроить ему небольшой сюрприз – или большой – на ваш выбор. А то такие сюрпризы в скором времени ему будет устраивать кто-то другой.

А иногда во сне может привидеться ну такая чепуха, что нарочно не придумаешь, но эмоционально вас она совершенно не затрагивает, и, проснувшись, вы всего лишь со смесью любопытства и легкого удивления констатируете: «Да, сначала я попала по путевке в дикие джунгли вместе с ленкиным Серегой, а потом угнала самолет, который разбился над морем, но я почему-то осталась жива и попала не на дно морское, а сразу в бар, где за барной стойкой кадрила Пашу, который почему-то оказался барменом в костюме Маугли», ну и так далее. 

Расслабьтесь. Скорее всего, ваш мозг действительно перевозбудился за прошедший день и пытался «допереварить» поступившие впечатления ночью, сваливая все в кучу и переплетая причудливым образом. Возможно, вы даже найдете истоки такой странной цепочки событий вашего сна и их реальную подоплеку, послужившую основой для ночной мешанины. А можно вообще не обращать внимания на несуразные факты, а ориентироваться на чувства. 

Радость и счастье, посетившие вас при пробуждении, переполняют вас, и весь день вы находитесь в приподнятом настроении благодаря приятному сновидению? Замечательно, и плюньте на сонник, утверждающий, что копать картошку во сне – к неприятностям. Сонники - вообще дело достаточно индивидуальное, и бывает так, что предложенная интерпретация напрочь не совпадает с вашим личным опытом. Ну и составьте свой собственный сонник, если, конечно, хотите. Если вы из тех счастливиц, которым сны снятся часто и помногу, то простор для работы у вас очень большой.
 
Автор: Сергей Василенков  

http://www.myjane.ru/articles/text/?id=4943

Рубрики:  Сон

Бялыніцкая заступнiца

Среда, 13 Ноября 2013 г. 16:19 + в цитатник

07 чэрвеня 2008 года
№ 105 (26218)

ГЛЫБІНКА

Бялыніцкая заступнiца

Людзi са старажытных часоў лiчаць цудатворным знакамiты абраз Бялынiцкай Божай Мацi  

Карманоўская хата

...Старая хата каля возера ў вёсцы Карманоўка. Слiва каля ганка, разныя аканiцы на вокнах, сакавiтая зелянiна няскошанай навокал травы. Няма нi назвы вулiцы, нi нумара дома. Але менавiта гэту хату пакажа цiкаўнаму турысту любы вясковец як мясцовую славутасць. Таму што яна ў Карманоўцы адзiная, якая цудам уцалела пасля жорсткага абстрэлу ў час вайны.

— Мне было тады 8 гадоў, — узгадвае гаспадыня шчаслiвай хаты Аляксандра Данiлаўна Салавей. — Партызаны злавiлi двух немцаў i трымалi iх у Карманоўцы. А потым яны альбо ўцяклi, альбо iх адпусцiлi — не памятаю. Але неўзабаве прыляцелi нямецкiя самалёты помсцiць. Я з малымi братам i сястрой якраз была ў гэтай хаце, якая за тым часам належала Фёдару Аўсiевiчу i яго сям’i. Наш татка быў у партызанах, а мацi пайшла на хаўтуры. Наляцелi самалёты i пайшлi бамбiць...

Бабуля памятае кожнае iмгненне таго страшнага дня. Яна ходзiць па падворку i паказвае:

— Тут быў калодзеж, якi выбухам разбурыла. На месцы агароджы — вялiзная ямiна ад бомбы. На гэтым месцы валяўся човен, пад якiм мы, дарослыя i дзецi, беглi ад хаты да акопа ў садзе, а потым ў зямлянку ў лесе. Кулямёт стракатаў, рвалiся бутэлькi з гаручай вадкасцю. Стопка, дзе захоўвалася бульба, i пуня адразу згарэлi. Карманоўку бамбiлi два днi, потым абстрэльвалi з зямлi. Усё гарэла i кiпела! Спалiлi ўсю вёску. А гэта хата засталася стаяць, хоць i ўся пашкулюбатая.

Так сталася, што ўцалелую будынiну набыў бацька Аляксандры Данiлаўны: яна каштавала тады немалых грошай — 25 тысяч дарэформенных рублёў. Сям’я шчаслiва пражыла ў ёй паўстагоддзя. Нягледзячы на цяжкае жыццё, небяспечныя хваробы i хранiчныя нястачы, выгадавалiся чацвёра дзяцей. Бацька прыйшоў з вайны жывы: разам з жонкай яны дажылi да старасцi. Iх дзецi i ўнукi дамовiлiся памiж сабой нiколi не прадаваць шчаслiвую хату, якая стала легендай i сямейным талiсманам.

Абразок пад дахам

Сёння ў гэтай карманоўскай хаце нiхто пастаянна не жыве: толькi сваякi часам прыязджаюць адпачыць на возера, падыхаць свежым паветрам. Там ёсць мэбля: сялянскiя драўляныя лавы — iх тут называюць канапамi, шафка для посуду старога ўзору, тахта з драўляным аздабленнем нiбыта з даваеннай кiнастужкi i чорна-белы тэлевiзар "Рассвет-307". У куту — абраз з рушнiкамi, на сценах — старыя фотакарткi ў вялiкiх рамках.

На столi i цяпер можна пабачыць сляды ад куль. Гiсторыя, якая здарылася ў вайну, i сёння хвалюе людзей.

— Нiбыта загавораная хата, цi не так?

— Хто яго ведае? Можа, проста пашанцавала?

— Ну канешне! Усе хаты побач згарэлi, а яна засталася! Вы хоць ведаеце, што такое пажар у вёсцы? Агонь перакiдваецца iмгненна, захавацца немагчыма! А яна ўзяла i засталася! Цуд!

Старшыня Эсьмонскага сельскага Савета дэпутатаў Алег Вiктаравiч Салавей — сын Аляксандры Данiлаўны. Карманоўская хата, дзе жылi яго дзед i бабуля, — самая любiмая ў яго жыццi. У маленстве, насуперак патрабаванням мацi, Алег пасля школы ўцякаў у Карманоўку.

— Мне тут падабалася, — узгадвае Салавей. — I жыць тут было цiкава i лёгка. На гэтым месцы ахоплiваюць нейкiя станоўчыя эмоцыi. I калi яно i праўда зачараванае, то па-добраму.

I самае галоўнае: аднойчы дзед расказаў Алегу Вiктаравiчу, што калi рамантаваў хату пасля вайны i лiквiдаваў сляды абстрэлу, то знайшоў прыхаваны пад дахам невялiкi абразок.

— Куды ён падзеўся — невядома, — працягвае Салавей. — Ды i нельга было за часам атэiзму ўсё гэта абмяркоўваць услых. Я нават не ведаю, што гэта быў за абраз. I цi быў ён насамрэч?

Анёл i манахi

— Безумоўна, быў абразок! — лiчыць бялынiцкi журналiст i краязнаўца Мiхась Карпечанка, якi цiкавiцца таямнiцамi бялынiцкага краю. — I я так мяркую, што гэта быў абраз Бялынiцкай Божай Мацi. I мясцовыя людзi, i шматлiкiя паломнiкi пакланялiся многiя стагоддзi гэтаму цудатворнаму абразу.

Прычым зафiксаваны выпадкi ратавання менавiта ад агню, падкрэслiвае Мiхась. У 1889 годзе, расказваецца ў "Чудесных случаях исцелений, происшедших от Белыничской иконы", у вёсцы Заполле, што на Чэрвеньшчыне, загарэўся сялянскi дом. Агонь вось-вось павiнен быў перакiнуцца на суседнюю хату, дзе селянiн Франц Дашкевiч разам з усёй сям’ёй слёзна малiўся аб ратаваннi. Хата дзiвосным чынам уцалела, i яе гаспадар выканаў свой зарок пакланiцца абразу ў Бялынiчах.

Абраз Бялынiцкай Божай Мацi шануюць i каталiкi, i праваслаўныя ўсходняй Беларусi. Праўда, легенда аб з’яўленнi цудатворнага абраза рознiцца ў дзвюх хрысцiянскiх канфесiй.

Паводле каталiцкай версii, у XVII стагоддзi абраз узнiк у Бялынiцкiм кармелiцкiм кляштары. Манахi шукалi ў акрузе мастака, якi б мог напiсаць абраз Божай Мацi, але без поспеху. Урэшце яны звярнулiся з малiтвай да Бога, i неўзабаве ў кляштар прыйшоў у вобразе юнака-паломнiка анёл, якi i напiсаў на дошцы твары Божай Мацi i Дзiця Хрыста неверагоднай прыгажосцi.

Паводле версii праваслаўных, абраз прывезлi ва ўсходнiя землi ў XIII стагоддзi манахi з Кiева. Яны беглi ад нашэсця Батыя i па Дняпры ды Друцi дабралiся да месца, дзе цяпер Бялынiчы. Паданне гаворыць, што ўначы ад абраза сышло дзiвоснае ззянне. Адсюль i назва паселiшча — ад "белыя ночы".

А гiсторыя сведчыць, што Бялынiчы былi цэнтрам рэлiгiйнага жыцця, паломнiкi масава iшлi да цудатворнага абраза. За савецкiм часам яго перадалi ў Магiлёўскi краязнаўчы музей, аднак далейшы лёс абраза невядомы. Лiчыцца, што ён знiк разам з Крыжом Ефрасiннi Полацкай i iншымi каштоўнасцямi ў 1941 годзе.

Цяпер вядома нямала спiсаў (гэта значыць — копiй) знакамiтага абраза Бялынiцкай Божай Мацi. Але i iх, асаблiва што датычыцца старажытных, народ лiчыць цудатворнымi.

Абраз захавала Матрона

Старажытныя храмы ў Бялынiчах былi разбураны. Толькi некалькi гадоў таму ў раённым цэнтры адкрылася праваслаўная царква ў гонар Бялынiцкай Божай Мацi. Тутэйшая жанчына Матрона зрабiла новай царкве падарунак: яна 70 гадоў у сваёй хаце за печкай захоўвала ў спецыяльнай нiшы ў сцяне, абабiтай жалезам, абраз Бялынiцкай Божай Мацi.

Прыхаджанкi аздобiлi яго карункамi ды сплялi ўпрыгажэнне з белых пацерак, падобнае на тое, якое намалявана на палатне. Яшчэ адзiн старажытны спiс Бялынiцкай Божай Мацi — у алтарнай частцы. Абраз, прастрэлены ў некалькiх месцах, паказаў айцец Валерый.

— Цудаў, звязаных з нашымi абразамi, шмат, — запэўнiвае святар. — Бялынiцкая Божая Мацi адзронiзваецца яшчэ i тым, што пра яе трэба толькi падумаць i папрасiць дапамогi, каб атрымаць яе ласку.

Апiсаннi цудаў, якiя здарылiся яшчэ да рэвалюцыi, можна знайсцi ў Акафiсце (праслаўленнi) Бялынiцкай Божай Мацi, якi чытаюць у царкве штонядзелю i ў святочныя днi.

Напрыклад, святар вылечыўся ад сухотаў, калi ў сне папрасiў аб збаўленнi Бялынiцкую Божую Мацi. Магiлёўскi чыноўнiк у дарозе захварэў на халеру: яго ледзь жывога дацягнулi на золку да бялынiцкага храма, ён перапоўз парог i страцiў прытомнасць, але пасля службы выйшаў здаровым. Жонка мешчанiна са Смаленшчыны нараджала мёртвых немаўлятаў, i толькi пасля абету штогод бываць у Бялынiчах i пакланяцца цудатворнаму абразу нарадзiлiся здаровыя дзецi.

Ёсць i сучасныя гiсторыi цудаў. У Бялынiчах распавядаюць пра людзей, якiя атрымлiвалi дапамогу ў няшчасцях ды пазбаўлялiся ад хваробаў (у тым лiку ад ракавых пухлiнаў), з якiмi не маглi справiцца медыкi.

— Я вылечылася малiтвай ад страшнай хваробы, — абражаецца на недавер прыхаджанка Бялынiцкай праваслаўнай царквы. — Я прыйшла да веры, адчула абарону Божай Мацi, яна дала мне вялiкую сiлу i сваю ласку.

Крыж на гары, крынiца ля ракi

Настаўнiца-пенсiянерка Святлана Мiхайлаўна Вiннiкава вядзе заняткi ў дзiцячай нядзельнай школе. Яна расказвае сваiм выхаванцам гiсторыю абраза Бялынiцкай Божай Мацi i пра дар, якi яна робiць вернiкам, калi тыя звяртаюцца па дапамогу.

Святлана Мiхайлаўна пачынае свой расповед ад Iльiнскай гары. Там усталяваны знак: "Адсюль пачыналiся Бялынiчы". А ўбаку, пасярод бэзавых кустоў, стаiць старажытны каменны крыж. На iм ёсць знакi, якiя, аднак, сёння прачытаць немагчыма. Невядомая клапатлiвая рука нанесла некалькi слаёў фарбы на крыж: раней ён быў нябесна-блакiтны, цяпер — карычнева-чырвоны.

— Крыж быў усталяваны на месцы, дзе з’явiўся i заззяў абраз Бялынiцкай Божай Мацi, — тлумачыць Вiннiкава. — Ён, кажуць, знаходзiцца глыбока ў зямлi. Мы тут хочам паставiць каплiцу — на гэта ў праваслаўных ёсць блаславенне.

Ад Iльiнскай гары трэба iсцi да ракi Друць, на беразе якой б’е Багародзiцкая крынiца. Дабрацца да яе няпроста, бо трэба абыходзiць агароджы прыватных надзелаў. На беразе стаiць драўляны дамок: абраз у кiёце, букет палявых кветак. На сцяне словы велiчання ў гонар Бялынiцкай Божай Мацi — Святлана Мiхайлаўна iх прапявае, а потым ўмываецца i п’е ваду.

— Праўда, смачная? — рытарычна пытаецца яна. — I нясе Божы дар. I глядзiце, якая цiкавая iгра вады ў рацэ: цячэнне крута паварочвае ў месцы крынiцы.

Святыня вернецца дадому

У вынiку якога павароту гiсторыi знiк сапраўдны абраз Бялынiцкай Божы Мацi? Нiхто не ведае напэўна.

— Ёсць версiя, што апошнi настаяцель кармелiцкага касцёла Люцыян Гадлеўскi адчуваў, што хутка давядзецца аддаць абраз праваслаўным (так i адбылося), i схаваў арыгiнал, выставiўшы яго копiю, — расказвае Мiхась Карпечанка. — Таму верагодна, што выява Бялынiцкай Божай Мацi ўсё ж знаходзiцца ў нашых краях.

Краязнаўцу хочацца верыць, што сапраўдны абраз недзе тут. Напрыклад, у падземных хадах. I хоць падчас капання каналiзацыйных траншэяў гадоў 15 таму падземныя хады так i не выявiлiся, але яны сапраўды iснавалi, на гэта ёсць сведчаннi. Муж Святланы Мiхайлаўны Вiннiкавай, калi быў вучнем — а школа месцiлася ў манастырскiм будынку, — разам з сябрамi ўвайшоў у падземны ход i бачыў труны манахаў па баках. Але стала цяжка дыхаць, расказваў ён жонцы, хлопчыкi вярнулiся, i дарослыя лагiчна забаранiлi iм небяспечную забаву.

А, можа, абраз знаходзiцца ў прыватнай калекцыi? Альбо на Захадзе, альбо на Ўсходзе. I калi адшукаюць Крыж Ефрасiннi, знойдзецца i бялынiцкi абраз?

— Святыня, якая вярнулася дадому! — марыць Карпечанка. — Бялынiчы б зноў сталi месцам паломнiцтва. Спадзяюся, што наш абраз вернецца. Няма нiчога тайнага, якое калi-небудзь не стала б яўным.

— Аднак па сутнасцi са сваiмi просьбамi i бедамi мы звяртаемся не да абраза, а да Божай Мацi, — нагадвае Святлана Мiхайлаўна. — Праз абраз нясём да Яе сэрца i любоў.

Ад старажытнасцi да нашых дзён

Спiсы абраза Бялынiцкай Божай Мацi сёння ёсць у многiх беларускiх цэрквах. У Шклоўскi Свята-Праабражэнскi храм выявы трапiлi пасля закрыцця царквы ў Бялынiчах. Жанчыны ў царкве расказваюць, як шклоў-цы i за савецкiм часам штогод ездзiлi пакланiцца Бялынiцкай Божай Мацi, i многiя давалi зарок дайсцi да Бялынiчаў пешшу.

Магiлёўская праваслаўная епархiя летась аднавiла традыцыю хрэсных ходаў. Упершыню з дарэвалюцыйных часоў дзве сотнi вернiкаў прайшлi пешшу ад Магiлёва да Бялынiчаў з абразам Бялынiцкай Божай Мацi.

У Магiлёўскiм мастацкiм музеi iмя Паўла Масленнiкава адкрылася пастаянная экспазiцыя "Захаваная спадчына". Цэнтр яе — спiс абраза Бялынiцкай Божай Мацi XVIII стагоддзя. Яго прадаў музею прыватны калекцыянер з Магiлёва. Сродкаў на набыццё не хапала — абраз каштуе вялiкiх грошай. Упершыню ахвяраваннi зрабiлi прыватныя асобы, i першым — старшыня Магiлёўскага аблвыканкама Барыс Батура.

А ў 2002 годзе ў Бялынiчаў з’явiўся новы афiцыйны герб. Яго аўтарка — бялынiцкая мастачка Ларыса Журавовiч. На блакiтным полi герба — залатая выява Бялынiцкай Божай Мацi, заступнiцы i апякункi.

Iлона Iванова.

Бялынiцкi раён — Магiлёў.

http://old.zviazda.by/

Рубрики:  Родны край
Православие

Шарф-шаль, связанный спицами ажурным узором

Среда, 13 Ноября 2013 г. 16:14 + в цитатник

Вам потребуется:

  • 100 г пряжи (ангора);
  • спицы №3;
  • крючок №3.

Техника выполнения: вязание спицами.

Плотность вязания: 21 п. х 16 р. = 10 х 10 см.

Основной узор: число петель, кратное 3 + 2 кромочные.

1-й ряд: накид, 1 лиц. п., 2 п. вместе изнаночной; 2-й ряд и все последующие вязать, как 1-й ряд.

Набрать 83 п. и вязать основным узором 215 см, петли закрыть. Начало и конец шарфа обвязать крючком по сх. А.

схема обвязки крючком

http://www.rukodelie.by/content/?id=2294

Рубрики:  Вязание/Шаль

Кракавяк з брыгадзірам

Среда, 13 Ноября 2013 г. 15:58 + в цитатник

 
Начальнік участка ў вёсцы Лаўнiца Барысаўскага раёна Аляксандр Кудзiн — жаданы госць на святах у мясцовым цэнтры фальклору. Ён не толькi добры гаспадарнiк на ферме i палетках СВК "Аздзяцiчы", але заўсёды дапамагае пенсiянерам i ў буднi, i ў святы.
Фота Анатоля КЛЕШЧУКА
 
Рубрики:  Родны край

Першы крок — у вялікі спорт

Среда, 13 Ноября 2013 г. 15:42 + в цитатник

Аднагадовы жыхар Быхава Данііл Свірыдаў з першых крокаў далучаецца да спорту. Асабліва хлопчыка прываблівае футбол.

 

Фота Анатоля КЛЕШЧУКА.
 
Рубрики:  Родны край

Каму паводка па калена...

Среда, 13 Ноября 2013 г. 15:34 + в цитатник

Вельмі дарэчы ў гэты час аказаўся ўсюдыход, зроблены рукамі жыхароў Петрыкава — бацькі і сына Яворскіх. У выніку паводкі гарадская ўскраіна аказалася моцна падтопленай прыпяцкай вадой, і цяпер да некаторых падвор'яў без трактара альбо лодкі не дабрацца. На сваім "усюдыходным" сродку перасоўвання яны могуць дабрацца да любой кропкі. Вада аўтамабілю-трактару не перашкода: яна, як кажуць, яму па калена.

— Мы стваралі машыну з мэтаю дабрацца ў любое месца і ў любы час з мінімальнымі затратамі, — кажа старэйшы Яворскі. — Для гэтай тэхнікі не патрэбны дарогі, яна не баіцца багны.

На падворку Яворскіх стаіць яшчэ адзін, ручной зборкі, трактарны агрэгат — для працы з плугамі, у якасці экскаватара і для грузавых перавозак. Але для рыбалкі, для збору журавін — гэты, з коламі нізкага ціску, проста незаменны, бо бесперашкодна пераадольвае любое пакрыццё.

Захапленне майстраваць, ствараць неабходныя ў побыце рэчы і машыны ў Валерыя Яворскага даўно. Вучыцца ад бацькі ствараць "разумныя" рэчы і сын Аляксандр. Цяпер гэтыя петрыкаўскія "кулібіны" ствараюць чарговае прыстасаванне, неабходнае для будаўнічых работ, — бетонамяшалку .

Анатоль Кляшчук. Фота аўтара.

Гомельская вобласць.

http://old.zviazda.by/ru/archive/index.php?idate=2013-04-26

Рубрики:  Родны край

Пов’язка для голови і шаль

Среда, 13 Ноября 2013 г. 14:41 + в цитатник

Розмір шалі:

  • довжина 100 см
  • ширина 205 см

Щільність в'язання:

  • Пов'язка: 18 п х 23 р лицьовою гладдю = 10 х 10 см
  • Шаль: 5 п х 9 р хустковою в'язкою = 10 х 10 см

Вам буде потрібно:

Пов'язка:

  • 1 моток Drops Alaska від Garnstudio (100% шерсть, 70 м/50 г)
  • спиці 4.5 мм

Шаль:

  • Drops Vienna (90% мохер, 10% поліестер; 95 м / 50 г) 200 г, світло-коричневий
  • спиці 15 мм

Пов'язка для голови.

Почати по центру спинки. Набрати 19 п. В'язати резинкою наст. чином:

 

Ряд 1 (лицьова сторона): 1 лиц (кромочна петля - в'язати хустковою в'язкою), * 2 лиц, 1 вив * повторити всього 5 разів - закінчити ряд 2 лиц та 1 лиц (кромочна петля - в'язати хустковою в'язкою).

Ряд 2 (виворітна сторона): 1 лиц (кромочна петля), * 2 вив, 1 лиц * повторити Пов'язка для голови і шальвсього 5 раз-закінчити ряд 2 вив і 1 лиц (кромочна петля).

Робити всі прибавлення на лицьовій стороні роботи, прибавляти, пров'язуючи 2 вив п в 1 вив петлю.

На висоті деталі 8 см прибавити всі 1 вив до 2 вив = 24 п.

На висоті деталі 14 см прибавити всі 2 вив до 3 вив = 29 п.

На висоті деталі 18 см прибавити всі 3 вив до 4 вив = 34 п.

На висоті деталі 21 см прибавити всі 4 вив до 5 вив = 39 п.

На висоті деталі 24 см вставити маркер = це середина пов'язки.

Тепер вимірювати від маркера.

Робити всі прибавлення на лицьовій стороні, убавляти пров'язуючи 2 разом вив.

На висоті деталі 3 см убавити всі 5 вив до 4 вив = 34 п.

На висоті деталі б см убавити всі 4 вив до 3 вив = 29 п.

На висоті деталі 10 см убавити всі 3 вив до 2 вив = 24 п.

На висоті деталі 16 см убавити всі 2 вив до 1 вив = 19 п.

На висоті деталі всього 48 см закрити петлі і зшити набірний і закриваючий край.

Шаль.

Набрати 4 п і в'язати хустковою в'язкою, прибавляючи по 1 п з одного боку в кожному 2-му ряду. Прибавляти пров'язуючи 2 п в 1 п. Продовжити прибавлення до тих пір, поки не вийде 50 п, довжина деталі складе приблизно 102 см.

Тепер виконати убавлення з того ж боку, що і прибавлення - убавляти кожен 2-й ряд, пров'язуючи 2 разом лиц дві крайні петлі. Продовжити убавлення, поки не залишиться 4 п, довжина деталі складе приблизно 205 см, закрити петлі.

Бахрома.

Прикріпити кисті на відстані приблизно 4-5 см. Відрізати 6 ниток 35 см довжиною, скласти вдвічі, протягнути складений кінець через кромочну петлю і протягнути кінці через петлю.

Пов'язка для голови і шаль

Пов'язка для голови і шаль

 Пов'язка для голови і шаль

Пов'язка для голови і шаль

 

http://vyazannya.org/?p=7687

 
Рубрики:  Вязание/Головные уборы

Чаю глыток на добры каток. Фота Анатоля Клешчука.

Среда, 13 Ноября 2013 г. 13:57 + в цитатник
Рубрики:  Родны край

Шарф «Белые розы». Филейное вязание.

Среда, 13 Ноября 2013 г. 13:52 + в цитатник
Это цитата сообщения ga-la [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Шарф «Белые розы». Филейное вязание.

Шарф «Белые розы»


1kopiya (505x700, 325Kb)


Несложная, но всегда эффектная техника филейного вязания доступна даже начинающим рукодельницам. Единственный секрет успеха -предельное внимание к заполнению квадратов сетки при вывязывании рисунка. Модель выполнена крючком.

Читать далее
Рубрики:  Вязание/Шарфы

Филейный топ "стрекоза" крючком.

Среда, 13 Ноября 2013 г. 13:52 + в цитатник
Это цитата сообщения Мила-2010 [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Филейный топ "стрекоза" крючком.

Источник.

Рубрики:  Вязание/Топ

Юбочный костюм в филейной технике...

Среда, 13 Ноября 2013 г. 13:50 + в цитатник
Это цитата сообщения милена70 [Прочитать целиком + В свой цитатник или сообщество!]

Юбочный костюм в филейной технике...

http://klubka.net/

Юбочный костюм в филейной технике

Юбочный костюм в филейной технике

Читать далее...
Рубрики:  Вязание/Костюм

«КАБ ПЧОЛЫ РАІЛІСЯ!»

Среда, 13 Ноября 2013 г. 13:49 + в цитатник

 

Традыцыйнае акунанне ў дзень праваслаўнага Вадохрышча  ў Старадарожскім раёне.

Фота Анатоля Клешчука.

http://old.zviazda.by/ru/archive/index.php?idate=2011-01-19

Рубрики:  Родны край

"Кшчэнне" па-старадарожску

Среда, 13 Ноября 2013 г. 13:47 + в цитатник

"Кшчэнне" па-старадарожску

Традыцыйнае акунанне ў дзень праваслаўнага Вадохрышча  ў Старадарожскім раёне.

Фота Анатоля Клешчука.

http://old.zviazda.by/ru/archive/index.php?idate=2011-01-19

Рубрики:  Родны край

ЛЕПЕЛЬСКАЯ РУСАЛАЧКА

Среда, 13 Ноября 2013 г. 13:37 + в цитатник

Мiфалагiчны вобраз Русалкi, адлiты ў метале, з'явiўся мiнулым летам на маляўнiчым беразе Лепельскага возера. Жыхары горада i ў зiмовы час наведваюць гэты русалчын куток. Фота Анатоля КЛЕШЧУКА.

http://old.zviazda.by/ru/archive/index.php?idate=2010-01-20

Рубрики:  Родны край


Поиск сообщений в Ассолька_777
Страницы: 239 ... 74 73 [72] 71 70 ..
.. 1 Календарь